آخرین خبر

  • • سرشار در جشنواره داستانی "العجیلی" در سوریه: رمان‌نويسي منافاتي با رعايت قانون ندارد
  • سه شنبه 07 دیماه 89

    ششمين دوره جشنواره ادبي «عبدالسلام العجيلي» با سخنراني محمدرضا سرشار، شكوه حسيني و پاينده درباره رمان‌نويسي در ايران به كار خود پايان داد.
    به گزارش هنرنیوز به نقل از فارس و خبرگزاري رسمي سوريه (سانا)،ششمين دوره جشنواره ادبي «عبدالسلام العجيلي» كه در آن مساله رمان در جهان عرب مورد ببحث و بررسي قرار گرفت روز گذشته(جمعه) به كار خود پايان داد.
    اين همايش كه از 22 تا 24 دسامبر (1 تا 3 دي) در استان الرقه سوريه برگزار شد در بيانيه پاياني خود بر حل مشكلات رمان عربي و بررسي آن براي ارتقاي رمان‌نويسي عربي و تمركز بر حل مشكلات آن براي رسيدن رمان‌نويسي عربي به جايگاه واقعي خود در جهان تاكيد كرد.
    بنابر اين گزارش در پايان اين جشنواره همچنين محمدرضا سرشار با اشاره به وجود راه‌هاي متعدد براي بيان افكار و موضوعات گفت: هيچ تناقضي در رعايت اصول رمان‌نويسي و رعايت قوانين وجود ندارد و چه بسا لازم است دائما براي حفاظت از عواطف و احساسات مردم قانون را رعايت كرد.
    همچنين شكوه حسيني كه فارغ‌التحصيل ادبيات تطبيقي ار دانشگاه دمشق است نيز در اين مراسم سخنان خود را به موضوع «نگاهي به رمان‌نويسي در ايران؛ گذشته و افق‌هاي آينده» اختصاص داد.
    وي با اشاره به حركت داستان‌نويسي در ايران از نوشتار سجع‌گونه و شعرگونه تا رسيدن به رمان‌نويسي حقيقي در آغاز قرن 20 گفت: در اين مسير رمان‌نويسي در ايران مراحل متعددي را طي كرده و سمت و سوي رمان‌نويسي در آن تغيير كرده است.
    شكوه حسيني تاكيد كرد: رمان‌نويس بايد آزاد باشد تا بتواند نص و مصداق آن را رعايت كند.
    همچنين حسين پاينده در سخناني با عنوان «رمان و چالش‌هاي آن در ايران» با اشاره به موانع موجود در رمان‌نويسي ايران، عوامل آن را سه مساله عنوان كرد. وي عامل اول را عامل فلسفي دانست و گفت: بخشي از آن به سيطره نگاه فلسفي بر رمان‌نويسي در ايران برمي‌گردد.
    پاينده دو عامل ديگر را عوامل فرهنگي و نظري دانست و اظهار داشت: اين دو عامل بر اصل متن رمان اثر مي‌گذارد تا جايي كه بعضي رمان‌ها را تكمله داستان كوتاه مي‌دانند.

آخرين تصاوير

  • 16676.jpg
  • ResizeofzohreAshoora.jpg
  • 3_890917_M200.jpg
  • 1_890917_M200.jpg
  • 2_890917_M200.jpg
  • 3_890917_M200.jpg
  • mohsen-parviz.jpg
  • dastan-yek-ensan.jpg
  • morteza-avini.jpg
  • mahdi-azar-yazdi0.jpg

آخرین کتاب

  • • چاپی دیگر با تصويرگری جديد سرشار همچنان «تشنه ديدار» است
  • كتاب «تشنه ديدار» نوشته محمدرضا سرشار با تصويرگری و ويرايش جديد از سوی انتشارات سوره مهر تجدید چاپ می‌شود.
    به گزارش پایگاه خبری حوزه هنری به نقل از ستاد خبر انتشارات سوره مهر،«محمدرضا سرشار» درباره تجدید چاپ كتاب «تشنه ديدار» گفت: اين كتاب كه برای نخستين‌بار در سال 60 منتشر شده بود، به عنوان پرتيراژ‌ترين كتاب جدی كودك و نوجوان کشور تا به امروز بوده است.
    نویسنده کتاب «بیعت با بیداری» گفت: اين كتاب برای گروه سنی كودك و نوجوان است که سوره مهر آن را با ويرايش و تصويرگری جديد عرضه خواهد کرد و قرار است از قطع خشتی به قطع وزيری كوتاه تبديل ‌شود.
    سرشار درباره داستان این کتاب گفت: كتاب«تشنه ديدار» روايتی از جنگ برموك، جنگ‌های زمان پيامبر را به تصوير می‌كشد و داستان كتاب به اين شكل است كه پيك مسلمانان از مرز روم از راه رسيده و خبر می‌دهد كه امپراطور روم با لشكری بزرگ برای حمله به مسلمانان تشكيل می‌شود.
    وی ادامه داد: پس از رسيدن اين پيك پيامبر اسلام دستور بسيج عمومی را صادر می‌كند كه از اين پس داستان كتاب روی ابوذر شخصيت مهم داستان متمرکز شده و آماده شدن ابوذر برای مقابله با دشمنان و تجهيز شتر لاغرش را نشان می‌دهد و داستان به اين شكل ادامه پيدا می‌كند.
    سرشار در پایان اظهار کرد: اين كتاب قبلا به زبان انگليسی و در هندوستان نيز به زبان اردو ترجمه و منتشر شده است.


چگونه برخي جوايز ادبي فرهنگ اسلامي را نشانه مي‌روند

خبرگزاري فارس: اين جوايز با استفاده از خلأهاي قانوني و نيز غفلت متوليان امر به نويسندگان اين پيام را مي‌رسانند كه ما به اين نوع آثار توجه مي‌كنيم و با برگزيدن اين نوع آثار كه باعث سستي در مباني اعتقادي خوانندگان مي‌شود كالاي مورد پسند خود را نيز به جامعه عرضه مُي‌كنند و مخاطب را به سمتي كه خود در نظر دارند هدايت مي‌كنند.

به گزارش خبرگزاري فارس، با وجود استقرار دولت‌هاي نهم و دهم و نيز فاصله گرفتن از سياست‌هاي مخرب فرهنگي در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي، هنوز خلأ نظارت علمي - قانوني لازم در اين حوزه‌ها احساس مي‌شود.

نگاهي به محتواي برخي مجموعه داستان‌هاي منتشر شده طي چند سال گذشته نشان مي‌دهد پرداخت مستقيم به مسائل جنسي با توصيف صحنه‌هاي غيرضروري، دين‌گريزي، دين‌ستيزي و تبليغ الگوهاي غلط ارتباط با جنس مخالف قبل از ازدواج و نيز تبليغ سبك زندگاني غربي از محتواهاي غالب اين كتاب‌ها هستند. اين موضوع نشان‌ مي‌دهد كه سيستم نظارتي در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي و نيز اداره كتاب آن نهاد كه وظيفه انطباق آثار رسيده با مباني قانوني اين حوزه را به‏عهده دارد داراي نقص و خلأهاي قانوني است.

اين مسئله البته در حوزه ادبيات داستاني نمود بيشتري دارد و متاسفانه نشانه ناآگاهي و يا غفلت عناصر نظارتي يا همان مميز مربوطه است. در اين حوزه براي بررسي يک كتاب قانون مشخصي وجود دارد و البته قانون جديد نظارت بر چاپ و نشر كتاب نيز كه اوايل سال 89 شوراي عالي انقلاب فرهنگي آن را به تصويب رساند، راه را بر هرگونه انتشار آثار مغاير با شرع و قانون بسته است و البته انتشار كتاب مغاير با اين ضوابط ديگر هيچ توجيهي نخواهد داشت و بهانه‌گيري نويسندگان و ناشران را نيز در پي نخواهد داشت.
در اين آشفته‎بازار حوزه كتاب كه هم نويسنده، هم ناشر و هم نهاد نظارتي از دست يكديگر نالان هستند، برخي جوايز ادبي سالانه (عمدتا خصوصي) بعضي از كتاب‌هايي را كه از فيلتر ارشاد گذشته و در نهايت به انتشار هم رسيده اما كاملا با مباني شرع، عرف و قانون مصوب در اين زمينه معارض است مورد توجه ويژه مي‌دهند و با نامزدي اين نوع كتاب‌ها و در نهايت برگزيدن اثري كه بيشترين مغايرت را با سه موضوعي كه در سطور بالا ذکر شد داشته باشد، كاملا خط سير حركتي خود را در فضاي ادبي كنوني نشان مي‌دهد.
متوليان اين جوايز با استفاده ازخلأهاي قانوني و نيز غفلت متوليان امر، اولا سليقه خود را به مخاطب ارائه مي‌دهند و به نويسندگان اين پيام را مي‌رسانند كه ما به اين نوع آثار توجه مي‌كنيم و ثانياً با برگزيدن اين نوع آثار كه باعث سستي در مباني اعتقادي خوانندگان مي‌شود، در واقع كالاي مورد پسند خود را نيز به جامعه عرضه مي‌كنند و مخاطب را نيز به سمتي كه خود در نظر دارند هدايت مي‌كنند، در اين فضا رسانه‌هاي شبه‌روشنفكر نيز كه وظيفه اطلاع‌رساني را به‎عهده دارند با تبليغ اين كتاب‌ها و برگزاري جلسات متعدد نقد، اختصاص صفحات روزنامه به اين آثار وظيفه تبليغ اين كالاهاي ضدفرهنگي را به‎عهده مي‌گيرند.
به عنوان نمونه يك جايزه ادبي كتاب‌هايي را ميان نامزدهاي نهايي خود در سال 89 معرفي مي‌كند كه برخي از آنها آشكارا تقيدات و مسائل ديني و حتي عرفي جامعه را زير پا مي‌گذارند.
كتاب «ي» نوشته «س. د» كه نشر «چ» نيز آن را منتشر كرده، در ميان نامزدهاي جايزه ادبي قرار دارد كه دبير آن هم‎اكنون به دلايل امنيتي در بازداشت به سر مي‌برد. در اين اثر نيز طرح مباحث غيراخلاقي به چشم مي‌خورد.
در اولين مجموعه از كتاب «ب» با داستان پزشك جواني روبرو هستيم كه در دوران دانشجويي با خورشيد همكلاسي خود رابطه‌اي نزديك برقرار مي‌كند ولي به اصرار خورشيد، براي دوام عشق و عادت نشدن آن از ازدواج خودداري مي‌كنند. پس از ازدواج خورشيد با يكي ديگر از همكلاسي‌ها، اين پزشك در يك رابطه‌ مثلثي قرار گرفته به رابطه با خورشيد ادامه مي‌دهد و بعدها با كمك يك مشاور متوجه مي‌شود كه خورشيد او را فريب داده است. نويسنده طي روايت خود از ماجرا به توصيف صحنه‌هايي اقدام مي‌كند كه كاركردشان تنها افزايش فضاي جنسي ماجراست. جالب اينجاست كه نويسنده اين مجموعه در سال 88 نيز به خاطر مجموعه داستان «آ» نامزد دريافت جايزه ادبي «م» بوده است.

بر اساس يك تحقيق مستند و ميداني در سال 87 مشخص شد در يك جايزه ادبي (به ياد نويسنده‌اي كه آثارش مملو از ابتذال و اباحه‌گري بود) كه هم‌اكنون به دليل مسائل سياسي به صورت دوسالانه برگزار مي‌شود بيش از 80 درصد آثاري كه براي اين جايزه نامزد شده بودند داراي محورهاي ذيل بوده‌اند:

1- ترويج ابتذال و اباحه‌گري
2- عادي جلوه دادن گناه و شكستن قبح گناه
3- عادي‌سازي روابط نامشروع و روابط خياباني
4- تشريح صحنه‌هاي خلاف شرع
5- آشفته ساختن اعتقادات مذهبي
6- زير سؤال بردن حجاب اسلامي
7- وهن و تحقير ارزش‌هاي ديني
8- ترويج خرافات
9- سياه‌نمايي از اوضاع جامعه
10- ترويج قوميت‌گرايي

البته اگر بخواهيم در اين گونه جوايز ادبي كنكاش دقيق‌تري داشته باشيم بايد به نهادهاي پشتيبان اين مجموعه‌ها و نيز مسائل مالي آن آگاهي پيدا کنيم تا مشخص شود چگونه برخي از راه ادبيات درصدد استحاله نظام اسلامي از اعتقادات مذهبي هستند امري كه برخي از معاونين وزارت ارشاد در سال‌هاي گذشته به آن توجه كرده بودند و از جوايز ادبي خصوصي درخواست کردند كه منابع مالي خود را شفاف ارائه كنند.

معاون فرهنگي وزير ارشاد در سال 1387 در مصاحبه‌اي با خبرگزاري فارس گفت: يكي از اين مراكز گفته بود در سالي كه 19 جلد كتاب داستاني منتشر شده است، ديگر جايزه دادن فايده ندارد. اين گفته به‌طور غيرمستقيم عنوان مي‌كند كه 19 جلد كتاب مطلوب داوري آن مركز است. وگرنه 19 جلد كه كلا چاپ نشده و آمار و ارقام چندين برابر اين است.

وي ادامه داد: ممكن است برخي جوايز معيارشان اين باشد كه چقدر مورد پسند بيگانگان قرار مي‌گيرد. اين را به صراحت بگويند، يا منابع مالي خود را به صراحت بگويند. چه ايرادي دارد؟ هركس كه جايزه مي‌دهد منابع مالي خود را از اول تا امروز بگويد كه مثلا فلان سال كه جايزه دارم اين‌قدر از فلان جا و آن‌قدر از بهمان جا گرفتم. اين اتفاق نمي‌افتد و انحراف در افكار عمومي ايجاد مي‌كند.
محسن پرويز در پاسخ به اين پرسش كه چرا جوايز ادبي خصوصي بايد چنين اطلاعاتي به ارشاد بدهند، گفت: اين اطلاعات را به ارشاد ندهند. ما كه نمي‌گوييم ارشاد بايد تأييد كند. ما مي‌گوييم اعلام رسمي كنند. ملاك‌ها را كه همه نمي‌دانند. فقط عده‌اي مي‌دانند و بقيه حدس مي‌زنند و همين حدس ايجاد انحراف مي‌كند.
البته هيچ‎گاه اين امر محقق نشد و جوايز ادبي خصوصي منابع مالي خود را اعلام نكردند تا بعدا نيز مجبور به پاسخگويي درباره مسائل خود نيز نشوند.
با اين حال انتشار اين‌گونه كتاب‌ها و نامزدشدنشان براي دريافت جوايز ادبي در حالي‌ است كه علاوه بر وظيفه‌ نظارت و اجازه‌ انتشار براي كتاب، تهيه و تدوين آئين‌نامه‌ها و ضوابط ناظر بر تشكيل جشنواره‌ها و مسابقات سينمايي و ادبي در داخل و خارج كشور نيز به‎عهده وزارت ارشاد اسلامي است.

ارسال نظر