آخرین خبر

  • • دوره های آموزش نویسندگی رایگان انجمن قلم ایران برای شهرستانیها: «فرصتی برابر» برای آنان که اهل قلم اند
  • چهارشنبه 20 خردادماه 94

    نویسنده و منتقد ادبیات داستانی گفت: برای توجه بیشتر به نویسندگان و هنرجویان ادبیات در شهرستان ها، طرح فرصت برابر در انجمن قلم ایران کلید خورد.

    به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا محمدرضا سرشار، نویسنده و منتقد متعهد ادبیات داستانی و یکی از اعضای هیئت موسس انجمن قلم در گفتگو با خبرنگار دیار آفتاب، در راستای ارتباط نویسندگان شهرستانی با نویسندگان مطرح با حوزه های ادبیات، به طرح فرصت برابر توسط انجمن قلم ایران اشاره کرد و گفت: اگر در هر استانی انجمن ادبی مستقلی با تایید اداره ارشاد استان تشکیل شود انجمن قلم ،اساتید مطرح را برای تدریس و آموزش هنرجویان به شهرستان مورد نظر اعزام می کند.


    سرشار اظهار کرد: حد نصاب کلاس ها 40 نفر است که در آن هنرجویان در سه شاخه مجزای «مبانی داستان»، «مبانی شعر» و «مبانی ادبیات کودک و نوجوان» آموزش می بینند.


    وی افزود: اولین دوره این طرح هفته گذشته در گرگان برگزار و با استقبال خوبی مواجه شد.


    این نویسنده ادبیات کودک و نوجوان خاطرنشان کرد: در استان تهران نیز این دوره با حضور اساتید مطرح کشوری از اوایل مرداد ماه سال جاری آغاز می شود.


    علاقه مندان می توانند جهت کسب اطلاعات بیشتر به سایت انجمن قلم ایران به نشانی anjomanghalam.ir مراجعه کنند.


آخرين نظرات خوانندگان

  • مدیر: رجا نیوز. ادامه
  • نامشخص: نویسنده این مقاله کیه؟ چرااسمش نیست؟ ادامه

آخرین کتاب

  • • چند نکته در باره نقد تأویلگرا نوشته : محمدرضاسرشار (رضارهگذر)
  • طاهرخانی تاریخ: دوشنبه چهارم اسفند 1393 /وبلاگ یک نقد
    منبع :روز نگاشت هایی در باره ادبیات پس از انقلاب اسلامی (بیست و پنچ نوشتار در باره هنرو ادبیات داستانی ،محمد رضا سرشار (رضا رهگذر)،تهران ، مرکزاسناد انقلاب اسلامی ، 1392،چاپ اول ، 420صفحه.

    سلسله نقدهای جدیدی که اساس خود را بر برداشت ویژه هر منتقد از اثردر هر دوره یا شرایط خاص ، یابر عنصر زبان و کشف رموز پنهان در آن گذاشته اند ، از این نظر که توجه نویسندگان و منتقدان را بیش از پیش و به شکلی علمی تر ا زگذشته به عناصری همچون زبان جلب میکنند ، قابل توجه و مثبت اند ؛ و در شکل تلطیف یافته خود، می توانند برای ادبیات برکاتی به همراه بیاورند . اما به همان شرط که مثلا، زبان راهمه چیز یک اثر ادبی ، و تحقیقات زبانشناسانه راهمه وظیفه نقد ادبی تلقی نکنند . چه ، در غیر این صورت ، مثل بعضی از مکاتب ادبی پیشین ، باتاکید مبالغه آمیز بر یک عنصر - هر چندمهم - و خلاصه کردن همه وظیفه ادبیات در پرداختن به آن ، آثار ادبی را از جنبه های زیبایی شناسانه و روح وهدفِ واقعی ِ آنها دور می کنند، و ادبیات را تا سطح یک مقوله شبه علمی - که به احتمال زیاد ، تا چند سال دیگر ، مبنای آن توسط یک نظریه متفاوت نقض خواهد شد- پایین می آورند . وقتی هم که این تب و تاب های اولیه فرو بنشیند ، هر یک از این مکاتب ، اگر واقعا اصیل باشند ، می توانند به عنوان تنها یک مکتب باهواداران خاص خود، باشیوه ای از نگاه ، که دریچه ای تازه را به روی بعضی عناصر ادبی گشوده ، و توجه منتقدان واهالی ادبیات را عمیق تر و بیشتر - و چه بسا متفاوت تر - نسبت به آن خاص جلب کرده اند ، در تاریخ ادبیات بمانند و ثبت شوند . اما اینکه به عنوان یک مکتب ادبی مسلط و فراگیر، دوام بیاورند ؛ قطعا نه! نکته ای که هر نویسنده ، منتقد یا دوستدار ادبیات ، همیشه در برخورد با یک اثر به خودگوشزد می کند باید این باشد که اصولا در طول تاریخ ادبیات ، تا همین امر وز ، عامل یا عوامل طبیعی ، واقعی و عام، که خواننده را به سوی آثار ادبی جلب و جذب کرده - بدون تحملیها و غلط و بد آمووزیهای رایح توسط منتقدان و نظریه پردازان ادبی افراطی و تفریطی و منحرف - چه بوده است ؟ آن گاه ، گمان می رود به راحتی تکلیف خود رابا بسیاری از این نظریه های مبالغه آمیز ِ انحرافی ، روشن کند . به بیان دیگر ، مشکل اصلی که باعث می شود کسانی ، در برخورد با این قبیل مکاتب ، گاهی دچار سردرگمی شوند، اغلب ، چیزی جز همن نداشتن تعریفی مشخص از ادبیات و وظایف آن ، یا فراموش کردن این تعریف نیست . اما حتی درصورت پذیرش بی چون وچرای این مکاتب ، باید جند نکته را در این ارتباط،مد نظر داشت : اول انکه ،نقدهای تأویلی و همخانواده آن، عمدتا در مورد آثاری که در آنها آفرینش کاملا اصیل و ناخودآگاه صوورت می گیرد ،می تواند مفید باشد. حال آنکه اغلب آثار نویسندگان، پس از نگارش اولیه ، چه از نظر ساخت و پرداخت و چه زبان ، بارها و بارها بازنگری ، اصلاح و بازنویسی می شوند . ضمن آنکه اغلب این آثار ، از ابتدا هم آگاهانه و با حضورِ ذهنِ کامل نویسنده به رشته تحریر در می آیند . یعنی از آن جنبه های ناخودآگاهانه ، یا بسیار کم در آنها وجود دارد، یااگر هم وجود دارد ، در ضمن بازنویسی و حک و اصلاح های مکرر ، این جنبه آنها ، به حداقل می رسد . بنابر این،بحث «متن بسته تأویل پذیر » در مورد این آثا، تقریبا اصلامصداق ندارد . اما از اینکه بگذریم ، اصل اینکه یک متن ادبی را تاحد متون رازآمیز و هزار لایه مذهبی بالا ببریم ، وبرای آن ،تأویلهای مختلف قایل شویم هم ، از آن انحرافهای فوق العده مبالغه آمیز و سوء استفاده گرانه است . ابهام در هنر ، لزوما نشانه عمق نیست . بلکه اغلب ، دال بر نارسایی ِ بیان و لکنت در ذهن و زبان ، وناتوانی هنرمند در انتقال مفاهیم ذهنی و احساسهای خود به مخاطبان اثرش است . به همین سبب ، این گونه نقدها، گاه خود می تواند تبدیل به نوعی پبرایه بستن بر اثر ، از سوی به اصطلاح منتقدان ،و ابزار ی برای تحمیل منویات و اغراض درونی آنان برآن گردد؛ که باعث انحراف ذهن مخاطبان ، از درونمایه های واقعی ِ موردنظر نویسنده می شود .

    کتاب روزنگاشت هایی در باره ادبیات داستانی پس از انقلاب شامل بیست و پنج نوشتار در باره هنر و ادبیات داستانی است . زیبایی و هنر از نگاه دین ، روشنفکر و مسئولان ، آیاهنرمند ان روشنفکرند ، تفاوتهای داستان و نمایش ، کدام درست است ، رابطه ادبیات و جنگ ، در طول تاریخ ، نگاه داستان نویسان ما به جنگ تحمیلی ، چرا کمتر داستان بلند و رمانی از جنگ داریم ، گوشه ای از سیر آموزش داستان نویسی پس از انقلاب ، گذری بر ادبیات داستانی انقلاب ، ادبیات داستانی در دوران صدرات عطاالله مهاجرانی ، دلایل پیچیده و دشوار فهم نمایی برخی آثار ادبی ، مدگرایی در هنر و ادبیات ، نوآوری از چه کسان ، اثر جهانی ، چگونه اثری است ، جند نکته در باره نقد تأویلگرا ، آیا کافکا صهیونیست بود،یادداشتی بر بورخس ، جلال آل احمد، از زوایه دیگر ، درباره سیمین دانشور ، سیر اندیشه نادر ابراهیمی از آغاز تا سال 1367، چشم انداز هنر و ادبیات انقلاب اسلامی از نگاه رهبر ، باید هاونبایدها ی نشر از نگاه رهبر، عنوان مقالاتی است که محمد رضا سرشار در این کتاب تالیف کرده است .

    نویسنده در قسمتی از پیشگفتار کتاب چنین آورده است : بسیاری از فضلا توصیه می کنند برای شناخت یک ملت خواندن داستان های آنها از مطالعه و بررسی تاریخ و سرگذشت شان ضروری تر است ، لذا می توان گفت ادبیات ملل آینه تمام نمای احساسات وادراکات آنان و انعکاس دهنده حالات و روحیات جمعی شان می باشد .


شکل‌گیری روند جدید در ادبیات انقلاب/هشت ماه دفاع مقدس در عرصه ادبیات

فرهنگ، هنر و ادبیات و فتنه 88 ـ2
رجانیوز: تا قبل از سال 88 و حوادث پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم، فعالیت در عرصه ادبیات انقلاب اسلامی معمولا در حوزه دفاع مقدس و انقلاب اسلامی تعریف می‌شد.

نویسندگانی که در این عرصه فعال بودند، به طور عمده به بحث ادبیات جنگ و روایت رشادت رزمندگان می‌پرداختند یا به روایت تلاش‌های مردم برای پیروزی انقلاب اسلامی می‌پرداختند.

این روند اما به دنبال حوادث سال هشتاد و هشت دچار تغییر جدی شد و نویسندگان ارزشی به لزوم و اهمیت پرداخت به مسائل روز کشور و روایت زندگی مردم و تلاش‌های روزانه آنان برای دفاع از هویت انقلاب اسلامی پی بردند.

این مساله باعث شد تا باب جدید در عرصه ادبیات انقلاب اسلامی باز شود و به بهانه رسوا کردن ماهیت فتنه‌گران و دفاع از مظلومیت جمهوری اسلامی ایران در موضوع انتخابات ریاست جمهوری دهم، نویسندگان انقلابی اقدام به ورود به عرصه اجتماعی‌نویسی و توجه به رویکرد فعلی انقلاب بپردازند که معرفی نویسندگان جوان و تازه نفس از جمله رویش‌های شکل‌گیری این فضای جدید بود.

ورود فعالان عرصه ادبیات انقلاب اسلامی به حوزه‌هایی مانند شعر و ترانه نیز از جمله خروجی‌های این فرآیند بود که نهایتا منجر به باز شدن درب‌های این عرصه بر روی نیروهای جوان شد که دست به خلق آثار تازه و بدیع زدند که رضایت گسترده مردم و مخاطبان را نیز به دنبال داشت.

نه ده - حسین قدیانی (انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی)

یادداشت‌های حسین قدیانی در وبلاگ شخصی خود آنقدر در میان فعالان عرصه ادبیات و فرهنگ بازتاب داشت و به طور بی‌سابقه‌ای بازنشر یافت که عدم تدوین آنها به عنوان یک اثر مستقل تحت عنوان یک کتاب واقعا بی‌مهری به فعالان عرصه فرهنگ کشور بود. قلم قدیانی که طنز مخصوص به خود را هم داشت، در اوج فتنه و آشوب‌های خیابانی و فضای بسیار ملتهب رسانه‌ای به گونه‌ای تاثیرگذار بود که وبلاگ شخصی او را به یکی از پایگاه‌های مهم دفاع از انقلاب اسلامی بدل کرد. بازنشر مطالب او در رسانه‌های گوناگون سبب شد تا جبهه فرهنگی انقلاب که در ماه‌های ابتدایی فتنه به شدت جای خالی یک نویسنده موثر را در خود احساس می‌کرد، بعد از ظهور پدیده قدیانی و وبلاگش، حسابی رونق بگیرد و اساسا یک روش نگارش تحت تاثیر نوشته‌های او ایجاد شود.

کتاب «نه ده» که مجموعه‌ای از یادداشت‌های برگزیده قدیانی در وبلاگ شخصی خود است، در نمایشگاه کتاب سال 89 عرضه شد و با استقبال بسیار خوب مراجعان و مخاطبان روبرو شد؛ تا جایی که در همان هفته ابتدایی عرضه به چاپ ششم هم رسید.

موج فتنه؛ از جمل تا جنگ نرم - احمد شریفی (انتشارات کانون اندیشه جوان)

بررسی تاریخی فتنه‌های گوناگون در تاریخ اسلام و تطابق برخی ویژگی‌های کلی هر کدام از این حوادث با یکدیگر، یکی از اصلی‌ترین اقداماتی بود از سوی جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی صورت گرفت تا ضمن پاسخگویی به امر رهبر انقلاب درباره لزوم بصیرت‌افزایی نخبگان در جامعه، مردم را با شباهت‌ها و تاکتیک‌های یکسان جبهه ضداسلامی در طول تاریخ آشنا کنند.

کتاب «موج فتنه؛ از جنگ جمل تا جنگ نرم» به بررسی برخی از عرصه‌های فتنه‌گون تاریخ اسلام پرداخته و ضمن روایت تکنیک‌های جنگ رسانه‌ای و تبلیغاتی علیه جبهه اسلام، به روایت شباهت‌های این روش‌ها پرداخته است. به عنوان مثال، در بخشی از این کتاب درباره شعارهای جنبش موسوم به سبز آمده است: «دم زدن از اصول متعالی و عالیه انسانی یکی دیگر از شگردهای فتنه‌گران است. هیچ فتنه‌گری هرگز خود را مخالف قانون، عدالت و مردم معرفی نمی‌کند. بلکه دائما حاکمان وقت را به بی‌قانونی، ظلم و مردم ستیزی متهم می‌کند. آنان همواره از اصول متعالی انسانی دم می‌زننند. از صلح و عدالت و آزادی و امنیت سخن می‌گویند؛ شعارهایی که همواره و همه جا خواسته همگان بوده است. البته معنای این سخن این نیست که هر کس چنین شعارهایی را داد واقعا فتنه‌گر است اما نباید فراموش کرد که فتنه‌گران نیز چنین شعارهای سر می‌دهند. می‌توان آنان را از این راه شناخت که در حالی از قانونگرایی، امنیت، صلح، آزادی و عدالت سخن می‌گویند که خود مرتکب بدترین قانون‌شکنی‌ها می‌شوند و با مجموعه رفتارهای خود امنیت مردم و آزادی آنان را به خطر می‌اندازند و بدین ترتیب به حقوق اجتماعی آنان تجاوز می‌کنند. آنها در حالی خود را مدافع اصول اخلاقی معرفی می‌کنند که خود بدترین بی‌اخلاقی‌ها را مرتکب می‌شوند. بدترین تهمت‌ها را به مخالفان خود می‌زنند و ناجوانمردانه‌ترین شایعه‌ها و دروغ‍‌ها را علیه مخالفان رواج می‌دهند.»

مساله بیست و دوم خرداد نبود؛ مساله بیست و دوم بهمن بود - علی محمد مودب (دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی)

عرصه شعر یکی از زمینه‌هایی بود که فعالان ادبی فتنه به شدت روی آن تمرکز داشتند و با سوءاستفاده از خاصیت حماسی شعر و ترانه، دست به تحریک احساسات بدنه آشوبگران می‌زدند اما در جبهه فرهنگی انقلاب، اگرچه اقداماتی صورت گرفته بود اما به دلیل عدم تمرکز و نبود یک ساختار مشخص، تاثیرگذاری محسوسی در این عرصه دیده نمی‌شد.

جرقه نگارش کتاب «مساله...» بر مبنای همین نیاز زده شد و علی محمد مودب و کاظم رستمی به جمع‎‌آوری اشعار شاعران مختلف که در زمینه فتنه سروده بودند، پرداختند. این کتاب که تقریبا تنها اثر حرفه‌ای و مستقل در زمینه شعر فتنه است، حاوی اشعار متعددی از شاعران مختلف از سراسر کشور است که در زمینه حوادث سال 88 سروده شده است. در مقدمه این کتاب آمده است: «ندای این عمار رهبری که به ویژه در دیدار با شاعران در ماه مبارک رمضان از شاعران خواستند تا رسا و روشن و مبین و بر اساس بصیرت درباره فتنه سخن بگویند، باعث یقین شاعران به عملکردشان شد و آثار متعددی از این گروه منتشر شد که به علت قلت تولیدات هنری در جبهه مدافعان استقلال میهن و رای مردم مورد استقبال گسترده مردم قرار گرفت.»

خرابکار اجاره‌ای - رحیم مخدومی

موضوع این کتاب، خاطرات مردم از اغتشاشات سال 88 در تهران و دیگر شهرستان‌هاست؛ خاطرات پر فراز نشیبی که پرده از برخی حقایق تلخ بر می‌دارد و بسیاری از نکات ارزشمند را بازگو می‌کند. یکی از این خاطرات که به روزهای اغتشاش مربوط است، خاطره‌ای از یکی از بر و بچه نیروی انتظامی با عنوان« پلیس هیولا» است. وی در این خاطره این گونه بیان می کند که در یکی از همین روزهای اغتشاش، خبر رسید که دو نفر از منافقین به صورت مسلح وارد جمع مردم معترض شدند، بنابراین ما نیز سراسمیه وارد عمل شدیم تا آسیبی به مردم نرسد و به نام نیروی پلیس و نیروی انتظامی تمام نشود.

جامعه‌شناسی 22 خرداد - پرویز امینی (انتشاران فراهنگ اندیشه)

دوره دهم انتخابات ریاست جمهوری و حوادث بعد از آن را باید جزء مهمترین رخدادهای انقلاب اسلامی از آغاز تاکنون دانست که در کنار درس‌ها و عبرت‌های فراوان، تصویر واقعی‌تری (یا به اصطلاح زیرپوستی‌تری) از جامعه ایران بازتاب داد که می‌توان در پرتو شناخت این پدیده تحلیل خود از واقعیت‌ها را تدقیق و از این رهگذر نسبت درست‌تری به آینده برقرار کرد. استفاده حداکثری از تجربه انتخابات دهم و حوادث بعد از آن منوط به این است که تحلیل جامعی از آن در اختیار باشد و تا حد مقدور زوایای گوناگون این مساله مورد توجه قرار گیرد.

کتاب «جامعه شناسی 22 خرداد» بر همین اساس سعی کرده است عمده بحث‌های درباره مسائل انتخابات دهم و حوادث بعد از آن را در 5 فصل اصلی تقدیم خوانندگان و مردم نماید. البته پروزی امینی بنا بر طبع خود و احتمالا خواست مخاطبان، مباحث را بر اساس ضرورت و نیاز بسط داده و از گسترش کمی مطلب تا حد ممکن کاسته است.

شورش اشرافیت بر جمهوریت - حمیدرضا اسماعیلی

این کتاب از 9 فصل تشکیل شده است و تلاش دارد ریشه‌های ایدئولوژیک، سیاسی و اجتماعی حوادث پس از انتخابات را بررسی کند. شورش اشرافیت بر جمهوریت یکی از جدی‌ترین کتابهایی است که در دوران پس از انتخابات دست به تحلیل وقایع براساس تئوری‌های علوم انسانی و روش‌شناسی تحلیل گفتمان زده است. بررسی ایدئولوژی منازعه‌جوی به کار رفته در جریان فتنه، راهبرد‌های سیاسی جبهه دوم خرداد در طول دهه گذشته، شرایط حاکم بر جبهه دوم خرداد در پیش از انتخابات، راهبرد تبلیغاتی جبهه دوم خرداد و گفتمان انتخاباتی موسوی، گفتمان سیاسی احمدی‌نژاد از انتخابات نهم تا دهم ریاست‌جمهوری، تحلیل گفتمانی نتیجه انتخابات دهم ریاست‌جمهوری، سلامت انتخابات، اهداف اصلی مورد نظر جریان فتنه، رفتار‌شناسی بازیگران خارجی حوادث پس از انتخابات و بیان اقدامات و مواضع رهبر معظم انقلاب در جریان فتنه از جمله موضوعاتی است که این کتاب به آن می‌پردازد.

چت مقدس - به کوشش رحیم مخدومی (رسول آفتاب)

این کتاب، مجموعه ای از داستان های کوتاه با موضوع فتنة سال 1388 است. کتاب حاضر، مشتمل بر بیست و پنج داستان کوتاه است. نویسندگان این داستان ها مطالب خویش را با توجه به وقایع پیش آمده در دوران انتخابات ریاست جمهوری در سال 1388 تدوین کرده‌اند.

در مقدمه این کتاب آمده است: این کتاب حکایت رزم ادبی قصه نویسانی است که در مقطعی از تاریخ پر فراز و نشیب انقلاب اسلامی که غبار آلودگی فتنه، جاده اردوگاه حق را زیر گرفته بود، به بلد امین راه اعتماد کرده، راه را پیدا کردند. یک سال پس از فتنه ای که به بهانه برگزاری انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری توسط دشمنان خارجی و داخلی رقم خورد، موسسه فرهنگی رسول آفتاب در اقدامی خود جوش و مردمی از قصه و خاطره نویسان دعوت کرد تا آثار خود را برای چاپ در کتاب ارسال کنند.

...

به گزارش فارس، به طور کلی، اگرچه تعداد زیادی از آثار مرتبط با فتنه 88 در زمینه‌های سیاسی و بررسی پشت پرده خارجی این حوادث است اما فعالان ادبی هم تلاش کردند تا از این قافله عقب نمانند و با ارائه آثار جدید و جذاب، سهمی در ایستادگی فرهنگی مردم در طول هشت ماه فتنه داشته باشند.

از سوی دیگر، ماجرای انتخابات ریاست جمهوری زمینه‌ساز شکل‌گیری قالب جدیدی در ادبیات انقلاب اسلامی شد که عرصه را برای ارائه کتاب‌های بیشتر در زمینه‌هایی مانند رمان، داستان کوتاه، شعر و ترانه باز کرد.

2 نظر

نویسنده این مقاله کیه؟
چرااسمش نیست؟

ارسال نظر