آخرین خبر

  • • دوره های آموزش نویسندگی رایگان انجمن قلم ایران برای شهرستانیها: «فرصتی برابر» برای آنان که اهل قلم اند
  • چهارشنبه 20 خردادماه 94

    نویسنده و منتقد ادبیات داستانی گفت: برای توجه بیشتر به نویسندگان و هنرجویان ادبیات در شهرستان ها، طرح فرصت برابر در انجمن قلم ایران کلید خورد.

    به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا محمدرضا سرشار، نویسنده و منتقد متعهد ادبیات داستانی و یکی از اعضای هیئت موسس انجمن قلم در گفتگو با خبرنگار دیار آفتاب، در راستای ارتباط نویسندگان شهرستانی با نویسندگان مطرح با حوزه های ادبیات، به طرح فرصت برابر توسط انجمن قلم ایران اشاره کرد و گفت: اگر در هر استانی انجمن ادبی مستقلی با تایید اداره ارشاد استان تشکیل شود انجمن قلم ،اساتید مطرح را برای تدریس و آموزش هنرجویان به شهرستان مورد نظر اعزام می کند.


    سرشار اظهار کرد: حد نصاب کلاس ها 40 نفر است که در آن هنرجویان در سه شاخه مجزای «مبانی داستان»، «مبانی شعر» و «مبانی ادبیات کودک و نوجوان» آموزش می بینند.


    وی افزود: اولین دوره این طرح هفته گذشته در گرگان برگزار و با استقبال خوبی مواجه شد.


    این نویسنده ادبیات کودک و نوجوان خاطرنشان کرد: در استان تهران نیز این دوره با حضور اساتید مطرح کشوری از اوایل مرداد ماه سال جاری آغاز می شود.


    علاقه مندان می توانند جهت کسب اطلاعات بیشتر به سایت انجمن قلم ایران به نشانی anjomanghalam.ir مراجعه کنند.


آخرین کتاب

  • • چند نکته در باره نقد تأویلگرا نوشته : محمدرضاسرشار (رضارهگذر)
  • طاهرخانی تاریخ: دوشنبه چهارم اسفند 1393 /وبلاگ یک نقد
    منبع :روز نگاشت هایی در باره ادبیات پس از انقلاب اسلامی (بیست و پنچ نوشتار در باره هنرو ادبیات داستانی ،محمد رضا سرشار (رضا رهگذر)،تهران ، مرکزاسناد انقلاب اسلامی ، 1392،چاپ اول ، 420صفحه.

    سلسله نقدهای جدیدی که اساس خود را بر برداشت ویژه هر منتقد از اثردر هر دوره یا شرایط خاص ، یابر عنصر زبان و کشف رموز پنهان در آن گذاشته اند ، از این نظر که توجه نویسندگان و منتقدان را بیش از پیش و به شکلی علمی تر ا زگذشته به عناصری همچون زبان جلب میکنند ، قابل توجه و مثبت اند ؛ و در شکل تلطیف یافته خود، می توانند برای ادبیات برکاتی به همراه بیاورند . اما به همان شرط که مثلا، زبان راهمه چیز یک اثر ادبی ، و تحقیقات زبانشناسانه راهمه وظیفه نقد ادبی تلقی نکنند . چه ، در غیر این صورت ، مثل بعضی از مکاتب ادبی پیشین ، باتاکید مبالغه آمیز بر یک عنصر - هر چندمهم - و خلاصه کردن همه وظیفه ادبیات در پرداختن به آن ، آثار ادبی را از جنبه های زیبایی شناسانه و روح وهدفِ واقعی ِ آنها دور می کنند، و ادبیات را تا سطح یک مقوله شبه علمی - که به احتمال زیاد ، تا چند سال دیگر ، مبنای آن توسط یک نظریه متفاوت نقض خواهد شد- پایین می آورند . وقتی هم که این تب و تاب های اولیه فرو بنشیند ، هر یک از این مکاتب ، اگر واقعا اصیل باشند ، می توانند به عنوان تنها یک مکتب باهواداران خاص خود، باشیوه ای از نگاه ، که دریچه ای تازه را به روی بعضی عناصر ادبی گشوده ، و توجه منتقدان واهالی ادبیات را عمیق تر و بیشتر - و چه بسا متفاوت تر - نسبت به آن خاص جلب کرده اند ، در تاریخ ادبیات بمانند و ثبت شوند . اما اینکه به عنوان یک مکتب ادبی مسلط و فراگیر، دوام بیاورند ؛ قطعا نه! نکته ای که هر نویسنده ، منتقد یا دوستدار ادبیات ، همیشه در برخورد با یک اثر به خودگوشزد می کند باید این باشد که اصولا در طول تاریخ ادبیات ، تا همین امر وز ، عامل یا عوامل طبیعی ، واقعی و عام، که خواننده را به سوی آثار ادبی جلب و جذب کرده - بدون تحملیها و غلط و بد آمووزیهای رایح توسط منتقدان و نظریه پردازان ادبی افراطی و تفریطی و منحرف - چه بوده است ؟ آن گاه ، گمان می رود به راحتی تکلیف خود رابا بسیاری از این نظریه های مبالغه آمیز ِ انحرافی ، روشن کند . به بیان دیگر ، مشکل اصلی که باعث می شود کسانی ، در برخورد با این قبیل مکاتب ، گاهی دچار سردرگمی شوند، اغلب ، چیزی جز همن نداشتن تعریفی مشخص از ادبیات و وظایف آن ، یا فراموش کردن این تعریف نیست . اما حتی درصورت پذیرش بی چون وچرای این مکاتب ، باید جند نکته را در این ارتباط،مد نظر داشت : اول انکه ،نقدهای تأویلی و همخانواده آن، عمدتا در مورد آثاری که در آنها آفرینش کاملا اصیل و ناخودآگاه صوورت می گیرد ،می تواند مفید باشد. حال آنکه اغلب آثار نویسندگان، پس از نگارش اولیه ، چه از نظر ساخت و پرداخت و چه زبان ، بارها و بارها بازنگری ، اصلاح و بازنویسی می شوند . ضمن آنکه اغلب این آثار ، از ابتدا هم آگاهانه و با حضورِ ذهنِ کامل نویسنده به رشته تحریر در می آیند . یعنی از آن جنبه های ناخودآگاهانه ، یا بسیار کم در آنها وجود دارد، یااگر هم وجود دارد ، در ضمن بازنویسی و حک و اصلاح های مکرر ، این جنبه آنها ، به حداقل می رسد . بنابر این،بحث «متن بسته تأویل پذیر » در مورد این آثا، تقریبا اصلامصداق ندارد . اما از اینکه بگذریم ، اصل اینکه یک متن ادبی را تاحد متون رازآمیز و هزار لایه مذهبی بالا ببریم ، وبرای آن ،تأویلهای مختلف قایل شویم هم ، از آن انحرافهای فوق العده مبالغه آمیز و سوء استفاده گرانه است . ابهام در هنر ، لزوما نشانه عمق نیست . بلکه اغلب ، دال بر نارسایی ِ بیان و لکنت در ذهن و زبان ، وناتوانی هنرمند در انتقال مفاهیم ذهنی و احساسهای خود به مخاطبان اثرش است . به همین سبب ، این گونه نقدها، گاه خود می تواند تبدیل به نوعی پبرایه بستن بر اثر ، از سوی به اصطلاح منتقدان ،و ابزار ی برای تحمیل منویات و اغراض درونی آنان برآن گردد؛ که باعث انحراف ذهن مخاطبان ، از درونمایه های واقعی ِ موردنظر نویسنده می شود .

    کتاب روزنگاشت هایی در باره ادبیات داستانی پس از انقلاب شامل بیست و پنج نوشتار در باره هنر و ادبیات داستانی است . زیبایی و هنر از نگاه دین ، روشنفکر و مسئولان ، آیاهنرمند ان روشنفکرند ، تفاوتهای داستان و نمایش ، کدام درست است ، رابطه ادبیات و جنگ ، در طول تاریخ ، نگاه داستان نویسان ما به جنگ تحمیلی ، چرا کمتر داستان بلند و رمانی از جنگ داریم ، گوشه ای از سیر آموزش داستان نویسی پس از انقلاب ، گذری بر ادبیات داستانی انقلاب ، ادبیات داستانی در دوران صدرات عطاالله مهاجرانی ، دلایل پیچیده و دشوار فهم نمایی برخی آثار ادبی ، مدگرایی در هنر و ادبیات ، نوآوری از چه کسان ، اثر جهانی ، چگونه اثری است ، جند نکته در باره نقد تأویلگرا ، آیا کافکا صهیونیست بود،یادداشتی بر بورخس ، جلال آل احمد، از زوایه دیگر ، درباره سیمین دانشور ، سیر اندیشه نادر ابراهیمی از آغاز تا سال 1367، چشم انداز هنر و ادبیات انقلاب اسلامی از نگاه رهبر ، باید هاونبایدها ی نشر از نگاه رهبر، عنوان مقالاتی است که محمد رضا سرشار در این کتاب تالیف کرده است .

    نویسنده در قسمتی از پیشگفتار کتاب چنین آورده است : بسیاری از فضلا توصیه می کنند برای شناخت یک ملت خواندن داستان های آنها از مطالعه و بررسی تاریخ و سرگذشت شان ضروری تر است ، لذا می توان گفت ادبیات ملل آینه تمام نمای احساسات وادراکات آنان و انعکاس دهنده حالات و روحیات جمعی شان می باشد .


انتشار کتابی در باره کاربرد داستان در درمانهای روانشناختی


کتاب «کاربرد داستان‌ها و قیاس‌ها در درمان رفتاری و شناختی» تألیف پاول بلنکایرون با ترجمه سیدمهران حسینی و سیدمحمد حسینی از سوی انتشارات سروش وارد بازار نشر شد.

خبرگزاری فارس: انتشار کتابی درباره کاربرد داستان در درمان‌های روان شناختی
به گزارش خبرگزاری فارس، اکثر فرهنگ‌ها داستان‌هایی درباره افراد و خانواده‌ها، قهرمان‌ها و شخصیت‌های شرور، مصیبت و کشمکش، و پیروزی و شکست نقل می‌کنند. داستان خوب الهام می‌بخشد، تشویق می‌کند و بعضی اوقات ما را حیران و سرگردان می‌سازد. روایت‌ها با مراجعه دادن ما به ضمیر خودآگاهمان به عنوان موجوداتی اجتماعی که از یکدیگر یاد می‌گیریم و از یکدیگر تقلید می‌کنیم نقل کردن را به ما می‌آموزند.

در کتاب «کاربرد داستان‌ها و قیاس‌ها در درمان رفتاری و شناختی»، حکایت‌ها و استعاره‌ها منبعی بالینی‌اند؛ شخص را تشویق می‌کنند، به او هشدار می‌دهند، و بالاتر از همه به او کمک می‌کنند تا رشد کند. نویسنده با کمک داستان‌ها، تلمیح ها، شکل‌ها و نقل قول‌ها گنجینه ای گران بها از خود فراهم آورده است. متخصصان و بیماران به اندازه هم، از آمیزه دل مشغولی، شوخ طبعی و تشویق، که در این کتاب به تصویر کشیده شده و بر مجموعه گسترده ای از مشکلات بالینی تأکید دارد، بهره خواهند برد.

این کتاب به دو منظور تألیف شده است. اول، به خوانندگان درمانگر کمک می‌کند تا درمان رفتاری شناختی را با توصیف قیاس‌ها و داستان‌های موردی کوتاه و موثر و شیوه های کمتر کارآمد درک کنند و آن را به کار برند. دوم، درمانجوها را قادر می‌سازد با ردمان رفتاری شناختی آشنا شوند و آن را به کار بگیرند.

این کتاب برای خواندن و استفاده کردن است. الگوهای «رفتاردرمانی و شناختی» متحول می‌شوند، اما داستان‌ها بدون تغییر باقی می‌مانند و به انتقال حقایق بدون مرز ادامه می‌دهند.

هدف این کتاب تبیین کاربرد بالینی داستان، سخن قصار، استعاره و قیاس در درمان رفتاری شناختی است. این کتاب بر بزرگسالان تمرکز می‌کند و به سه بخش تقسیم می‌شود: بخش اول (فصل‌های 3-1) زمینه را آماده می‌کند. در فصل اول این سوال را مطرح می‌کنیم که «درمان رفتاری شناختی» چیست؟ و به کشف برداشت‌های نادرست می‌پردازیم. در فصل دوم به تعریف استعاره، داستان و قیاس و نیز به تأثیر فرهنگی آن‌ها و اینکه درمان رفتاری شناختی چگونه می‌تواند از دیگر روان درمانی‌ها کمک بگیرد می‌پردازد. فصل سوم پژوهش‌هایی را بررسی می‌کند که از روایت‌ها به عنوان یک ابزار درمان رفتاری شناختی پشتیبانی می‌کنند و به استفاده‌ها و سوءاستفاده های بالقوه آن نگاهی دارد و فهرستی از بایدها و نبایدها را برای درمانگران فراهم می‌کند.

بخش دوم (فصل‌های 8-4) شخصیت‌های داستان را شرح و بسط می‌دهد که شامل افسردگی، اضطراب و هراس، اختلال وسواس فکری عملی و اختلال استرس پس از سانحه است. فصل هفتم سلامت جسمانی را در برمی گیرد که شامل اختلال خوردن، اضطراب سلامت و انطباق با بیماری است. فصل هشتم رفتارهای بی فایده به علاوه مشکلات دیرپا مانند اختلال‌های شخصیت و اعتماد به نفس پایین را بررسی می‌کند.

در بخش سوم (فصل 9 و 10) درمان رفتاری شناختی معاصر مورد بررسی قرار می‌گیرد. فصل نهم چگونگی انجام کار را شرح می‌دهد که چگونه داستان‌ها را طبق یک رویکرد فردی شده به کار بگیریم. این بخش شامل حل مسئله و قیاس برای توصیف روان پریشی است و در آخر، فصل دهم درمان‌های «نسل سوم» را مورد توجه قرار می‌دهد. همچنین به چگونگی گسترش پیش رفتن و اجتناب از عقب حرکت کردن می‌پردازد و بحث را با تجزیه و تحلیل مسیر آینده درمان رفتاری شناختی به پایان می‌رساند.

چاپ نخست کتاب «کاربرد داستان‌ها و قیاس‌ها در درمان رفتاری و شناختی» در 536 صفحه به همراه جدول و نمودار و با قیمت 28هزار و 500 تومان از سوی انتشارات سروش منتشر شد.

علاقمندان برای تهیه کتاب به صورت تک جلدی و کلی به فروشگاه شهید مطهری سروش به نشانی خیابان شهید مطهری، نرسیده به خیابان شهید مفتح، جنب ساختمان سروش، تلفن 88310610-021 یا به فروشگاه مرکزی سروش (ترنجستان سروش) به نشانی: خیابان انقلاب، بعد از تقاطع ابوریحان، بین خیابان وصال و فلسطین، فروشگاه ترنجستان سروش، تلفن 66493620-021 مراجعه کنند.

همچنین مرکز پخش پکتا به نشانی: خیابان انقلاب، بعد از تقاطع ابوریحان، بین خیابان وصال و فلسطین، جنب فروشگاه ترنجستان سروش، تلفن 66973203 ( 20 خط) آماده عرضه کلی و جزئی این کتاب به علاقمندان است.

فروش اینترنتی کتاب نیز از طریق سایت انتشارات سروش به نشانی: http://soroushpublishingco.ir  امکان پذیر است.

ارسال نظر