آخرین خبر

  • • حضور انتشارات انجمن قلم ایران در بیست و هشتمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران
  • یکشنبه 20 اردیبهشتماه 94

    انتشارات انجمن قلم ایران، همچون سالهای گذشته با حدود ۱۴۰ عنوان کتاب، شامل شعر، داستان، نقد و پژوهش ادبی (بزرگسال و نوجوان)، از نوقلمان و پیشکسوتان ادبیات معاصر ایران، در نمایشگاه بین المللی کتاب تهران حضور فعال دارد.
    از جمله شاعران، نویسندگان و منتقدان و پژوهشگرانی که آثارشان در غرفه کتاب انجمن قلم ایران عرضه می‌شود می توان به این نامها اشاره کرد:حمید سبزواری، نصرالله مردانی، مشفق کاشانی، نیما یوشیج، احد ده بزرگی، عباس باقری، حسین اسرافیلی، علی موسوی گرمارودی، خلیل جمالی(مذنب)، محمود شاهرخی(جذبه)، راضیه تجار، محمدرضا سرشار، یعقوب آژند، ابراهیم حسن بیگی، داریوش عابدی، حسین فتاحی، امیرحسین فردی، سیمیندخت وحیدی، جلال آل احمد، سپیده کاشانی، میثاق امیرفجر، منیژه آرمین، ...
    ارائه کاتولوگ معرفی انجمن قلم ایران و فرم درخواست عضویت در انجمن برای واجدان شرایط، از دیگر خدمات عرضه شده در این غرفه است.
    غرفه این انتشارات در محل شبستان مصلای بزرگ امام خمینی(ره)،راهرو ۱۰، غرفه۲۳ ، از چهارشنبه ۱۶اردیبهشت،به مدت یازده روز، کتابهای خود را با تخفیفهای ۲۰ و۱۰ ، 35 و 15 درصد (برای دارندگان بن طرح دعوت) به مراجعان عرضه می‌کند.

آخرین کتاب

  • • چند نکته در باره نقد تأویلگرا نوشته : محمدرضاسرشار (رضارهگذر)
  • طاهرخانی تاریخ: دوشنبه چهارم اسفند 1393 /وبلاگ یک نقد
    منبع :روز نگاشت هایی در باره ادبیات پس از انقلاب اسلامی (بیست و پنچ نوشتار در باره هنرو ادبیات داستانی ،محمد رضا سرشار (رضا رهگذر)،تهران ، مرکزاسناد انقلاب اسلامی ، 1392،چاپ اول ، 420صفحه.

    سلسله نقدهای جدیدی که اساس خود را بر برداشت ویژه هر منتقد از اثردر هر دوره یا شرایط خاص ، یابر عنصر زبان و کشف رموز پنهان در آن گذاشته اند ، از این نظر که توجه نویسندگان و منتقدان را بیش از پیش و به شکلی علمی تر ا زگذشته به عناصری همچون زبان جلب میکنند ، قابل توجه و مثبت اند ؛ و در شکل تلطیف یافته خود، می توانند برای ادبیات برکاتی به همراه بیاورند . اما به همان شرط که مثلا، زبان راهمه چیز یک اثر ادبی ، و تحقیقات زبانشناسانه راهمه وظیفه نقد ادبی تلقی نکنند . چه ، در غیر این صورت ، مثل بعضی از مکاتب ادبی پیشین ، باتاکید مبالغه آمیز بر یک عنصر - هر چندمهم - و خلاصه کردن همه وظیفه ادبیات در پرداختن به آن ، آثار ادبی را از جنبه های زیبایی شناسانه و روح وهدفِ واقعی ِ آنها دور می کنند، و ادبیات را تا سطح یک مقوله شبه علمی - که به احتمال زیاد ، تا چند سال دیگر ، مبنای آن توسط یک نظریه متفاوت نقض خواهد شد- پایین می آورند . وقتی هم که این تب و تاب های اولیه فرو بنشیند ، هر یک از این مکاتب ، اگر واقعا اصیل باشند ، می توانند به عنوان تنها یک مکتب باهواداران خاص خود، باشیوه ای از نگاه ، که دریچه ای تازه را به روی بعضی عناصر ادبی گشوده ، و توجه منتقدان واهالی ادبیات را عمیق تر و بیشتر - و چه بسا متفاوت تر - نسبت به آن خاص جلب کرده اند ، در تاریخ ادبیات بمانند و ثبت شوند . اما اینکه به عنوان یک مکتب ادبی مسلط و فراگیر، دوام بیاورند ؛ قطعا نه! نکته ای که هر نویسنده ، منتقد یا دوستدار ادبیات ، همیشه در برخورد با یک اثر به خودگوشزد می کند باید این باشد که اصولا در طول تاریخ ادبیات ، تا همین امر وز ، عامل یا عوامل طبیعی ، واقعی و عام، که خواننده را به سوی آثار ادبی جلب و جذب کرده - بدون تحملیها و غلط و بد آمووزیهای رایح توسط منتقدان و نظریه پردازان ادبی افراطی و تفریطی و منحرف - چه بوده است ؟ آن گاه ، گمان می رود به راحتی تکلیف خود رابا بسیاری از این نظریه های مبالغه آمیز ِ انحرافی ، روشن کند . به بیان دیگر ، مشکل اصلی که باعث می شود کسانی ، در برخورد با این قبیل مکاتب ، گاهی دچار سردرگمی شوند، اغلب ، چیزی جز همن نداشتن تعریفی مشخص از ادبیات و وظایف آن ، یا فراموش کردن این تعریف نیست . اما حتی درصورت پذیرش بی چون وچرای این مکاتب ، باید جند نکته را در این ارتباط،مد نظر داشت : اول انکه ،نقدهای تأویلی و همخانواده آن، عمدتا در مورد آثاری که در آنها آفرینش کاملا اصیل و ناخودآگاه صوورت می گیرد ،می تواند مفید باشد. حال آنکه اغلب آثار نویسندگان، پس از نگارش اولیه ، چه از نظر ساخت و پرداخت و چه زبان ، بارها و بارها بازنگری ، اصلاح و بازنویسی می شوند . ضمن آنکه اغلب این آثار ، از ابتدا هم آگاهانه و با حضورِ ذهنِ کامل نویسنده به رشته تحریر در می آیند . یعنی از آن جنبه های ناخودآگاهانه ، یا بسیار کم در آنها وجود دارد، یااگر هم وجود دارد ، در ضمن بازنویسی و حک و اصلاح های مکرر ، این جنبه آنها ، به حداقل می رسد . بنابر این،بحث «متن بسته تأویل پذیر » در مورد این آثا، تقریبا اصلامصداق ندارد . اما از اینکه بگذریم ، اصل اینکه یک متن ادبی را تاحد متون رازآمیز و هزار لایه مذهبی بالا ببریم ، وبرای آن ،تأویلهای مختلف قایل شویم هم ، از آن انحرافهای فوق العده مبالغه آمیز و سوء استفاده گرانه است . ابهام در هنر ، لزوما نشانه عمق نیست . بلکه اغلب ، دال بر نارسایی ِ بیان و لکنت در ذهن و زبان ، وناتوانی هنرمند در انتقال مفاهیم ذهنی و احساسهای خود به مخاطبان اثرش است . به همین سبب ، این گونه نقدها، گاه خود می تواند تبدیل به نوعی پبرایه بستن بر اثر ، از سوی به اصطلاح منتقدان ،و ابزار ی برای تحمیل منویات و اغراض درونی آنان برآن گردد؛ که باعث انحراف ذهن مخاطبان ، از درونمایه های واقعی ِ موردنظر نویسنده می شود .

    کتاب روزنگاشت هایی در باره ادبیات داستانی پس از انقلاب شامل بیست و پنج نوشتار در باره هنر و ادبیات داستانی است . زیبایی و هنر از نگاه دین ، روشنفکر و مسئولان ، آیاهنرمند ان روشنفکرند ، تفاوتهای داستان و نمایش ، کدام درست است ، رابطه ادبیات و جنگ ، در طول تاریخ ، نگاه داستان نویسان ما به جنگ تحمیلی ، چرا کمتر داستان بلند و رمانی از جنگ داریم ، گوشه ای از سیر آموزش داستان نویسی پس از انقلاب ، گذری بر ادبیات داستانی انقلاب ، ادبیات داستانی در دوران صدرات عطاالله مهاجرانی ، دلایل پیچیده و دشوار فهم نمایی برخی آثار ادبی ، مدگرایی در هنر و ادبیات ، نوآوری از چه کسان ، اثر جهانی ، چگونه اثری است ، جند نکته در باره نقد تأویلگرا ، آیا کافکا صهیونیست بود،یادداشتی بر بورخس ، جلال آل احمد، از زوایه دیگر ، درباره سیمین دانشور ، سیر اندیشه نادر ابراهیمی از آغاز تا سال 1367، چشم انداز هنر و ادبیات انقلاب اسلامی از نگاه رهبر ، باید هاونبایدها ی نشر از نگاه رهبر، عنوان مقالاتی است که محمد رضا سرشار در این کتاب تالیف کرده است .

    نویسنده در قسمتی از پیشگفتار کتاب چنین آورده است : بسیاری از فضلا توصیه می کنند برای شناخت یک ملت خواندن داستان های آنها از مطالعه و بررسی تاریخ و سرگذشت شان ضروری تر است ، لذا می توان گفت ادبیات ملل آینه تمام نمای احساسات وادراکات آنان و انعکاس دهنده حالات و روحیات جمعی شان می باشد .


دفاع استاد آمریکایی از حقوق هسته ای ایران: چرا از اسرائیل بازرسی نمی کنید؟

انرژی هسته‌ای به دردشان می‌خورد

یک استاد دانشگاه آمریکایی مقاله‌ای نوشته و مخالفان هسته‌ای شدن ایران پرسیده که چرا نباید ایران بتواند از اورانیوم برق بگیرد.

خبرگزاری فارس: دفاع استاد دانشگاه آمریکایی از حقوق هسته‌ای ایران/انرژی هسته‌ای به دردشان می‌خورد/چرا از اسرائیل بازرسی نمی‌کنید

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری فارس، «رولف وست‌گارد» استاد حوزه انرژی در دانشگاه مینه‌سوتای آمریکا مقاله‌ای نوشته و در آن از حق ایران برای گرفتن برق از اورانیوم دفاع کرده؛ این مقاله در یک پایگاه خبری گنام منتشر شده و طبق روال معمول، انعکاسی در جایی نداشته است.

بر اساس گزارش پایگاه خبری دولوث‌نیوز، «وست‌گارد» یادداشت خود را با ذکر این مطلب شروع کرده که «31 کشور دنیا، نیروگاه اتمی دارند و چهارده کشور از این میان، اورانیوم مورد نیاز خود را خود غنی‌سازی می‌کنند؛ چرا ایران پانزدهمی نباشد؟»

این متخصص بحث انرژی در ادامه از خوانندگان پرسیده که «آیا باید بر بازرسی از تأسیسات هسته‌ای همه این کشورها اصرار بورزیم؟»

استاد آمریکایی پس از اشاره به وجود نیروگاه بوشهر و نیاز ایرانی‌ها به سوخت اورانیومی، به سراغ اصل مطلب یعنی بهانه‌های غرب برای مخالفت با برنامه هسته‌ای ایران رفته؛ وست‌گارد نوشته: «اسرائیل همسایگانی دارد که روابط خصمانه‌ای با وی دارند؛ با این توجیه، نگرانی نخست‌وزیر نتانیاهو از توان هسته‌ای ایران قابل درک است؛ اما اسرائیل با بمب‌های هسته‌ای خود موضعی تهاجمی دارد و چرا ما از اسرائیل بازرسی نمی‌کنیم؟ این چیزی است که ایرانی‌ها هم می‌خواهند بدانند.»

ارسال نظر