آخرین خبر

  • • مجری خانمی که حاضر نشد برنامه مصاحبه با رئیس جمهور را اجرا کند
  • جمعه 18 بهمنماه 92

    تاریخ انتشار : جمعه ۱۸ بهمن ۱۳۹۲ ساعت ۰۰:۴۱
    قرنطینه مجریان از ظهر روز مصاحبه و قطع موبایل آنها و نیز مجبور کردن آنها به انجام پرسشهای تصنعی و متملقانه از جمله مواردی است که کار را برای مجریان سیما سخت نموده است.
    مجری که حاضر نشد برنامه رئیس جمهور را اجرا کند
    به گزارش جهان، حاشیه های گفتگوی متفاوت مجریان برنامه گزارش 100 روزه رئیس جمهور و شیوه برخورد با مجریان و توقعات عجیبی که دفتر رئیس جمهور از آنها دارد باعث شده است که هر مجری براحتی زیر بار اجرای برنامه های حسن روحانی نرود.

    قرنطینه مجریان از ظهر روز مصاحبه و قطع موبایل آنها و نیز مجبور نمودن مجریان به پرسشهای تصنعی و متملقانه از جمله مواردی است که در گزارش 100 روزه رئیس جمهور اتفاق افتاد و مردمی که از پشت صحنه این برنامه خبر نداشتند مجریان تلویزیونی و صداوسیما را مورد انتقاد قرار دادند.

    نظیر همین برخوردها باعث شده است کار برای مسئولان دفتر رئیس جمهور که اصرار دارند خودشان مجریان را انتخاب کنند، سخت شده و با مشکلاتی از جمله زیر بار نرفتن برخی مجریان تلویزیونی برای اجرای برنامه مواجه شوند و همین امر باعث شده است که از مجریانی که تسلط کمتری برای اجرای چنین برنامه هایی دارند، استفاده نمایند.

    در همین زمینه خبرنگار جهان باخبر شد خانم س یکی از مجریان صداوسیما پس از دعوت دفتر رئیس جمهور از وی برای اجرای برنامه و معرفیش به صداوسیما، از دسترس خارج می شود و تلاشهای صداوسیما و دفتر رئیس جمهور برای پیدا کردن وی تا هنگام شروع برنامه بی نتیجه می ماند و همراهان رئیس جمهور تصمیم می گیرند خانم پوریامین را جایگزین وی نمایند که همین موضوع و حواشی پس از آن موجب تاخیر در اجرای برنامه می شود.

    گفتنی است اجرای ضعیف مجریان انتخابی دفتر رئیس جمهور با انتقاداتی همراه شده است.

آخرين نظرات خوانندگان

  • ابراهیم: واقعا در کشور ماهیچ مرجع ثالثی وجود نداره که وقتی ادامه

آخرين تصاوير

  • -IMG_3451.jpg
  • محمدرضا سرشار-3.jpg
  • محمدرضا سرشار-1.jpg
  • محمدرضا سرشار4.jpg
  • سندساواک در باره جشن هنر.jpg
  • قبا7.jpg
  • قبا6.jpg
  • قبا5.jpg
  • قبا4.jpg
  • قبا3.jpg

آخرین کتاب

  • • چاپ سوم "پیامبری که دوست بچه‌ها بود" منتشر شد
  • سومین چاپ "پیامبری که دوست بچه‌ها بود"، نوشته محمدرضا سرشار انتشار یافت.
    این کتاب که ابتدا در دهه 1370 با نام "داد و ستد کودکانه" به وسیله انتشارات دفتر نشر فرهنگ اسلامی، با تصویرگری محمدحسین صلواتیان منتشر شد، پس از سه با چاپ به وسیله آن ناشر، از سال 1377 دیگر ناشر به تجدید چاپ آن اقدام نکرد. تا آنکه پس از یک وقفه هشت ساله، از سال 1385 با تصویرگری سعید رزاقی، با نام «پیامبری که دوست بچه‌ها بود» به وسیله انتشارات سروش انتشار یافت. اکنون این نسخه از کتاب، در انتشارات سروش به چاپ سوم رسیده است.
    «پیامبری که دوست بچه‌ها بود»، بر اساس واقعه تاریخی مستند شیرینی از زندگی رسول اکرم (ص) نوشته شده، که بیانگر توجه و عطوفت ویژه آن رسول بزرگوار نسبت به بچه‌هاست.
    این کتاب در 12 صفحه قطع خشتی با تصاویر چهار رنگ، برای سالهای اول دبستان (اول، دوم و سوم) به قیمت 2000 تومان، با شمارگان 1500 نسخه انتشار یافته، و از طریق فروشگاههای کتاب سروش (وابسته به صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران) یا شماره تلفن 8 - 88345063 قابل دریافت است. مجموع شمارگان دو چاپ قبلی این اثر توسط سروش، 6000 نسخه است.


آن حرف رئیس‌جمهور که هیچ کس زیر بارش نمی‌رود/ ممنوع‌القلم‌ها را کجا پیدا کنیم

انتظار بسیار به حقی است که دولت برای اثبات صداقت خود با مردم، مستندات حرفی را که به عنوان یک دستاورد ۱۰۰ روزه فرهنگی معرفی شده، ارائه کند.
خبرگزاری فارس: آن حرف رئیس‌جمهور که هیچ کس زیر بارش نمی‌رود/ ممنوع‌القلم‌ها را کجا پیدا کنیم
Tweet
خبرگزاری فارس- گروه کتاب و ادبیات: گزارش عملکرد صد روزه یازدهمین رئیس جمهور ایران، گزاره‌های قابل تاملی داشت چه در بخش مکتوب و چه در سخنانی که ایشان در نطق تلویزیونی خود مطرح کرد.

این سخنان از زاویه‌های مختلفی مورد بررسی قرار گرفت و خبرگزاری فارس نیز با ریز شدن در این گزارش در بخش کتاب و کتابخوانی و گزارش 100 روزه در یادداشت فرشته‌ها شعار نمی‌دهند، این گزارش را تحلیل کرد.

اما در بخشی از این گزارش که هم در متن مکتوب این گزارش زیر عملکرد 100 روزه معاونت فرهنگ وزارت ارشاد و هم در نطق تلویزیونی رئیس جمهور بر آن تاکید شده بود، موضوع نویسندگان ممنوع القلم بود که ادعا شده بود،‌ این مساله حل و فصل شده است.

حسن روحانی در بخشی از نطق خود با شبکه اول سیما گفت: «خیلی از نویسنده ها ممنوع القلم شده بودند و ما آنها را به صریح القلم تبدیل کردیم . بروند قلم بزنند و هر چه می خواهند بنویسند، البته در چارچوب قانون و خود آنها اهل این کشور هستند و وطن دوست هستند و علاقه مند به این کشور هستند.» و در بخشی از گزارش عملکرد صد روزه دولت هم «حلّ مسأله ممنوع القلم بودن برخی نویسندگان در داخل کشور » به عنوان یک دستاورد آمده بود.

در واکنش به این سخنان و گزارش مکتوب فعالان فرهنگی کشورمان به همراه مسئولان قبلی وزارت ارشاد مواضع قابل تاملی گرفتند که هر یک این موضوع را زیر سئوال برده و خواهان ارائه مستندات از سوی دولت و وزارت ارشاد شده بودند.

**چه طور می‌توان یک نویسنده ممنوع‌القلم داشت؟

مهدی فضائلی درباره نویسندگان ممنوع القلم هم گفت: چه طور می‌توان یک نویسنده ممنوع‌القلم داشت؟ چه طور می‌توان گفت که یک نویسنده ننویسد؟ مثلا یک نفر بالای سر فرد ممنوع القلم با اسلحه می‌ایستد که اگر دست به قلم زد مانع از آن شود؟ من چنین چیزی نشنیده‌ام. ممکن است نویسنده‌هایی بودند که آثارشان جزء لیست سیاه بوده و ارشاد کتاب‌هایشان را قبول نمی کرده است، اما اسم اینها ممنوع القلم نیست. کما اینکه وزارت ارشاد نمی‌تواند قول قطعی بدهد که هر کتابی این آقایان می‌نویسند،‌ منتشر شود. متن کامل این گفت‌وگو را می‌توانید اینجا بخوانید.

**وزارت ارشاد ما همواره به اثر نگاه می‌کرده نه نویسنده

همچنین محمدرضا سرشار رئیس انجمن قلم هم در واکنش به این سخنان اظهار داشت: تا آنجا که من می‌دانم در این کشور در 8سال قبل هیچ نویسنده‌ای ممنوع القلم نبوده است. با تاسف شاهد هستیم نویسندگانی که سال‌ها از این کشور رفته‌اند، و همچنان با رکیک‌ترین سخنان راجع به بزرگترین شخصیت‌های مملکتی صحبت می‌کنند و کتاب‌هایشان به راحتی کتاب‌هایشان منتشر می‌شود که این هم از شگفتی‌های حکومت‌داری در روزگار ما است.

وی افزود: باید در این گزارش معلوم شود کدام نویسندگان ممنوع القلم بوده‌اند و طی کدام حکم و چه کسی این حکم را داده است. وزارت ارشاد ما همواره به اثر نگاه می‌کرده نه نویسنده. به خصوص درباره نویسندگان ایرانی این حکم صادق است و نویسنده ممنوع القلم معنایی ندارد. که مشروح این سخنان را هم می‌توانید اینجا بخوانید.

اما این واکنش‌ها به مواضع ناشران و نویسندگان محدود نشد و مسئولان پیشین معاونت فرهنگی هم به اظهار نظرهایی در این رابطه پرداختند.

**چنین چیزی در وزارت ارشاد نداشتیم

محسن پرویز معاون فرهنگی اسبق وزارت ارشاد در گفت‌وگو با خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، درباره وجود و معرفی برخی از نویسندگان به عنوان ممنوع‌القلم در دوره معاونتش اظهار داشت: به یاد ندارم که وزیر ارشاد وقت چیزی اینگونه ابلاغ کرده باشد، اتفاقا به یاد دارم همیشه مورد سوال خبرنگاران هم بود برخی سعی می‌کردند تا القا کنند چنین چیزی در جمهوری اسلامی وجود دارد، برای من هم عجیب بود که چنین ذهنیت از کجا وجود دارد، اگر به مصاحبه‌های آن دوران بنده هم برگردید معمولا در پاسخ افراد سوال کننده عنوان می‌کردم که در وزارت ارشاد ما چنین چیزی نداریم؛ آثار ارسالی نیز بر اساس محتوا در اداره کتاب مورد بررسی قرار می‌گیرد. مشروح این سخنان را هم اینجا بخوانید.

بهمن دری اخوی هم که جایگزین پرویز شده بود، درباره نویسندگان ممنوع‌القلم گفت: ما چیزی به نام نویسنده ممنوع‌القلم نداشتیم؛ یعنی نداریم و پیش از بنده هم نداشته‌اند. حتی وقتی من مسئولیت را تحویل گرفتم نویسنده ممنوع‌القلم نداشتیم و در دوران ما هم چنین چیزی نبوده است. مشروح این سخنان هم در اینجا قابل مشاهده است.

در میان مسئولان فعلی وزارت ارشاد هم احمد کمالی‌نژاد، سرپرست اداره کتاب وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در واکنش به موضوع نویسندگان ممنوع القلم با اشاره به اینکه حدود بیست و شش سال در وزارت ارشاد سابقه فعالیت دارد، گفت: از ابتدای خدمت تا به امروز فقط در حوزه معاونت فرهنگی فعالیت داشته‌ام، از این رو می‌گویم نویسنده «ممنوع‌ القلم» نداریم. که می‌توانید مشروح سخنان کمالی نژاد را هم اینجا پیگیری کنید.

البته با وجود این واکنش‌ها که حواشی زیادی را هم به دنبال داشته است،‌هنوز معاون فرهنگی وزارت ارشاد حاضر به مصاحبه درباره موضوع نویسندگان ممنوع القلم نشده است.

در عین حال حسام الدین آشنا مشاور فرهنگی رئیس جمهور که انتظار می‌رود احاطه کامل به اتفاقات فرهنگی کشور داشته باشد، به جای پاسخگویی در قبال این مواضع رسمی دولت که بارها بر آن تاکید شده است، به پرسیدن چند سوال درباره سئوال‌های مطرح اکتفا کرد که عملا پاسخ و واکنشی از این سخنان بیرون نمی‌آمد و دست آخر نیز موضوع را بر عهده معاون فرهنگی گذاشت که حتما باید در این باره گفت‌وگو کنند! مشروح سخنان آشنا را هم اینجا بخوانید.

در مجموع آنچه که از مستندات این ادعا دست مردم و رسانه‌ها را گرفته است،‌ هیچ است! رئیس جمهور این کشور در گفت‌وگوی تلویزیونی خود موضوعی را مطرح کرده است و با انتشار یک گزارش مکتوب بر آن تاکید شده است، مسئولان فرهنگی پیشین مرتبط با این موضوع رسما هماورد می‌طلبند و می‌گویند چنین چیزی وجود نداشته است، فرهیختگان این کشور می‌خواهند دولت تدبیر و امید مستندات خود را ارائه کند، اما کسانی که باید پاسخگو باشند، فعلا به گوشه‌ای خزیده‌اند به جای پاسخگویی و ایستادن پای حرفی که زده شده، از یک جواب درست و حسابی هم طفره می‌روند!

مردم و اهالی رسانه و اهالی فرهنگ کشور می‌دانند امروز که دیگر از مرحله شعارهای انتخاباتی و تبلیغات دشمن کوب آن دوران گذشته‌ایم و انتظار بسیار به حقی است که دولت برای اثبات صداقت خود با مردم مستندات حرفی را که به عنوان یک دستاورد 100 روزه فرهنگی معرفی شده، ارائه کنند.

1 نظر

واقعا در کشور ماهیچ مرجع ثالثی وجود نداره که وقتی یک شخصی صحبتی می کند درست یا غلط بودن آن صحبت را افشا کند

ارسال نظر