آخرین خبر

  • • حداد عادل: قبل از انقلاب، سینما رفتن کابوس بود
  • دوشنبه 15 تیرماه 94


    قبل از انقلاب جماعت متدین ما سینما رفتن برایشان کابوس بود چرا که در آن زمان فضای عمومی سینما و محتوای فیلم ها، محتوایی غیر اخلاقی و به دور از ارزش های اسلامی بود.
    آیین اختتامیه جایزه قلم زرین در تالار تماشاخانه مهر واقع در حوزه هنری اسلامی به همت انجمن قلم ایران برگزار شد.

    به گزارش باشگاه خبرنگاران، سیزدهمین دوره جایزه قلم زرین در حالی برگزار شد که تجلیل از فرج الله سلحشور کارگردان و نویسنده سینما و تلویزیون یکی از اصلی ترین برنامه های این مراسم بود.

    محمد رضا سرشار رئیس انجمن قلم ایران در ابتدای این مراسم با اشاره به جایگاه قلم و ارزش روز قلم گفت: برای سیزدهمین بار جشنواره قلم زرین را از طرف انجمن قلم ایران برگزار می کنیم. تشکلی فراگیر که به هیچ حزب دولتی و غیر دولتی وابسته نیست و 15 سال پربار و موثر در عرصه فرهنگی را پشت سر گذاشته است.

    وی افزود: در این سال ها طراحی پیشنهادات و پیگیری اموری چون اعطای مدرک معادل به خبرگان بدون مدرک، تلاش برای به رسمیت شناختن نویسندگی به عنوان یک شغل، ترجمه آثار به زبان های بیگانه و .... را در دستور کار خود قرار داده ایم.

    سرشار در ادامه افزود: امسال جایزه قلم زرین را همراه با تقدیر از هنرمندی متعهد که در راه استقامت بر عقیده خود حتی تا پای آبرویش هم قدم پیش گذاشته برگزار می کنیم.

    در ادامه این مراسم حداد عادل رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی با تقدیر از فعالیت های فرج الله سلحشور گفت: قبل از انقلاب جماعت متدین ما سینما رفتن برایشان کابوس بود چرا که در آن زمان فضای عمومی سینما و محتوای فیلم ها، محتوایی غیر اخلاقی و به دور از ارزش های اسلامی بود. گویا تلقی این بود اگر هنر سینما از غرب آمده است محتوای آن هم باید همچون فیلم های غربی باشد.

    وی افزود: بعد از انقلاب فرهنگی خوشبختانه گروهی تربیت شدند تا بتوانند فیلم هایی و قصه هایی را بسازند که با حقایق و وقایع دین اسلام و کشورمان همخوانی داشته باشد. امروز فرج الله سلحشور برای من مصداقی از همان افراد متعهد است که می تواند فیلمی فاخر را به گونه ای بسازد که نه تاثیر آنی و لحظه ای که در دراز مدت بر ذهن ناخودآگاه جامعه و مخاطب تاثیر بگذارد و فرهنگ اسلامی و دینی مان را گسترش دهد.


    در ادامه این مراسم جمال شورجه کارگردان در تمجید از فرج الله سلحشور گفت: او هنرمندی است که ظاهر و باطنش یکی است و کوچک ترین اهانتی را به ارزش های انقلاب و دینی اش نمی پذیرد. این که فردی چند دهه ثابت قدم و با صلابت بر سر اسلام و قرآن و ارزش های انقلابی اش ایستادگی کند، جرات می خواهد.

    وی افزود: به خوبی می دانم که دغدغه اصلی او این روزها راه اندازی مدرسه کوچک فیلم سازی اسلامی است و این که بتواند ساخت سریال 72 قسمتی موسی کلیم الله را به پایان ببرد.

    همچنین فرج الله سلحشور با اظهار نظر درباره قصه متعهد گفت: اگر می خواهیم قصه ای بنویسیم این قصه باید واقعی باشد و عبرت آموز تا بتواند به مخاطب درس زندگی بدهد. سینمای امروز ما فاقد چنین نگاهی است سینمای امروز درهای رحمت الهی را به روی مخاطبان باز نمی کند.

    وی افزود: همچنان مسئولان ما تصور می کنند آن چه که از غرب آمده است وحی منزل است و متاسفانه امروز در سینمای خود می بینیم ارزش های اسلامی و قرآنی مان آن طور که باید در فیلم ها جایگاهی ندارند و همچنان چیزی را می سازیم که حاصل تفکرات غرب است.

    سلحشور در پایان خاطر نشان کرد: قصه های خوب بسیار داریم آرزوی من این است که بتوانم یکی از این قصه های خوب را که داستان زندگی حضرت موسی (ع) است را به اتمام برسانم. همچنین از دیگر آرزوهایم ساخت مدرسه ای است که بتوانیم در آن فیلم سازان متعهد به ارزشهای اسلامی و انقلابی را تربیت کنیم.

    در پایان این مراسم کامران پارسی نژاد دبیر سیزدهمین جشنواره جایزه قلم زرین گفت: این وظیفه ادبیات فارسی ماست که با ساختاری مستحکم برای تعالی مضامین مهم و ارزشمند ایران اسلامی قدم بردارند به همین جهت با برپایی جایزه قلم ایران به گزینش و معرفی آثار ارزشمند ادبی پرداختیم.

    سیزدهمین دوره جشنواره جایزه قلم زرین در حالی پایان یافت که آثار برگزیده 5 بحث نقد و پژوهش ادبی، داستان و شعر بزرگسال و داستان و شعر کودک و نوجوان انتخاب شدند.

    برگزیدگان سیزدهمین دوره جایزه «قلم زرین» به شرح زیر است:

    بخش داستان بزرگسال

    «مفتون و فیروزه» نوشته سعید تشکری از انتشارات نیستان به عنوان اثر برگزیده این بخش شناخته شد. این اثر به دلیل شخصیت‌پردازی عمیق و دقیق،‌ استفاده به جا از عنصر حقیقت، مانندی و دلالت‌گری، در ترسیم فرهنگ، باورها و مناطق طبیعی ایران،‌روایتی نو از انقلاب اسلامی 57، دوری از شعارزدگی در افشای ماهیت رژیم قبل از انقلاب به این درجه دست پیدا کرد.

    بخش شعر بزرگسال

    در این بخش مجموعه شعر «واژه وحشی» اثر حامد حسین‌خانی از انتشارات فصل پنجم به عنوان اثر تقدیری برگزیده شد. این اثر به دلیل داشتن تعهد شاعرانه به آرمان‌ها و ارزش‌های والای انسانی،‌تلاش‌های ارزنده برای دستیابی به افق‌های تازه،‌ نوآوری، زبان درخور تعمق و بیان مسائل و موضوعات تازه به تناسب زمان و پرداختن به آن به این درجه دست پیدا کرد.

    نقد و پژوهش

    کتاب «از نتایج سحر» (تحلیل شعر انقلاب اسلامی) اثر محمدرضا سنگری از انتشارات سوره مهر به عنوان اثر تقدیری برگزیده شد. این اثر به دلیل اشراف نویسنده نسبت به موضوع پژوهش، گونه‌بندی و تحلیل مناسب شعر انقلاب اسلامی از زمان پیدایش آن تا بعد از پیروزی انقلاب اسلامی و دوره حاضر، نوآوری در انتخاب موضوع پژوهش پیرامون شعر انقلاب مورد تقدیر قرار گرفت.

    داستان کودک و نوجوان

    «گل‌های کاغذی» نوشته محمدعلی گودینی، انتشارات نازگل به عنوان اثر تقدیری برگزیده شد. این اثر به دلیل روایت صمیمانه و ملموس از چگونگی رشد و تعالی نگاه دو نوجوان در مواجهه با واقعیت‌های حکومت ظالمانه رژیم ستمشاهی و نقش برجسته بیگانگان در اداره امور کشور به عنوان یکی از ریشه‌های انقلاب اسلامی مورد تقدیر قرار گرفت.

    شعر کودک

    مجموعه شعر «بوته خیس» اثر شکوه قاسم‌نیا از انتشارات پیدایش در شاخه شعر خردسال به دلیل برخورداری از حس عاطفی و صمیمیت خردسالانه زبان و لطافت شعری و مجموعه شعر«دم گربه‌ها را بکش» اثر طیبه شامانی از انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در شاخه شعر کودک به دلیل استحکام زبانی و توجه به مضامین تازه به عنوان اثر تقدیری برگزیده شد.

آخرین کتاب

  • • چند نکته در باره نقد تأویلگرا نوشته : محمدرضاسرشار (رضارهگذر)
  • طاهرخانی تاریخ: دوشنبه چهارم اسفند 1393 /وبلاگ یک نقد
    منبع :روز نگاشت هایی در باره ادبیات پس از انقلاب اسلامی (بیست و پنچ نوشتار در باره هنرو ادبیات داستانی ،محمد رضا سرشار (رضا رهگذر)،تهران ، مرکزاسناد انقلاب اسلامی ، 1392،چاپ اول ، 420صفحه.

    سلسله نقدهای جدیدی که اساس خود را بر برداشت ویژه هر منتقد از اثردر هر دوره یا شرایط خاص ، یابر عنصر زبان و کشف رموز پنهان در آن گذاشته اند ، از این نظر که توجه نویسندگان و منتقدان را بیش از پیش و به شکلی علمی تر ا زگذشته به عناصری همچون زبان جلب میکنند ، قابل توجه و مثبت اند ؛ و در شکل تلطیف یافته خود، می توانند برای ادبیات برکاتی به همراه بیاورند . اما به همان شرط که مثلا، زبان راهمه چیز یک اثر ادبی ، و تحقیقات زبانشناسانه راهمه وظیفه نقد ادبی تلقی نکنند . چه ، در غیر این صورت ، مثل بعضی از مکاتب ادبی پیشین ، باتاکید مبالغه آمیز بر یک عنصر - هر چندمهم - و خلاصه کردن همه وظیفه ادبیات در پرداختن به آن ، آثار ادبی را از جنبه های زیبایی شناسانه و روح وهدفِ واقعی ِ آنها دور می کنند، و ادبیات را تا سطح یک مقوله شبه علمی - که به احتمال زیاد ، تا چند سال دیگر ، مبنای آن توسط یک نظریه متفاوت نقض خواهد شد- پایین می آورند . وقتی هم که این تب و تاب های اولیه فرو بنشیند ، هر یک از این مکاتب ، اگر واقعا اصیل باشند ، می توانند به عنوان تنها یک مکتب باهواداران خاص خود، باشیوه ای از نگاه ، که دریچه ای تازه را به روی بعضی عناصر ادبی گشوده ، و توجه منتقدان واهالی ادبیات را عمیق تر و بیشتر - و چه بسا متفاوت تر - نسبت به آن خاص جلب کرده اند ، در تاریخ ادبیات بمانند و ثبت شوند . اما اینکه به عنوان یک مکتب ادبی مسلط و فراگیر، دوام بیاورند ؛ قطعا نه! نکته ای که هر نویسنده ، منتقد یا دوستدار ادبیات ، همیشه در برخورد با یک اثر به خودگوشزد می کند باید این باشد که اصولا در طول تاریخ ادبیات ، تا همین امر وز ، عامل یا عوامل طبیعی ، واقعی و عام، که خواننده را به سوی آثار ادبی جلب و جذب کرده - بدون تحملیها و غلط و بد آمووزیهای رایح توسط منتقدان و نظریه پردازان ادبی افراطی و تفریطی و منحرف - چه بوده است ؟ آن گاه ، گمان می رود به راحتی تکلیف خود رابا بسیاری از این نظریه های مبالغه آمیز ِ انحرافی ، روشن کند . به بیان دیگر ، مشکل اصلی که باعث می شود کسانی ، در برخورد با این قبیل مکاتب ، گاهی دچار سردرگمی شوند، اغلب ، چیزی جز همن نداشتن تعریفی مشخص از ادبیات و وظایف آن ، یا فراموش کردن این تعریف نیست . اما حتی درصورت پذیرش بی چون وچرای این مکاتب ، باید جند نکته را در این ارتباط،مد نظر داشت : اول انکه ،نقدهای تأویلی و همخانواده آن، عمدتا در مورد آثاری که در آنها آفرینش کاملا اصیل و ناخودآگاه صوورت می گیرد ،می تواند مفید باشد. حال آنکه اغلب آثار نویسندگان، پس از نگارش اولیه ، چه از نظر ساخت و پرداخت و چه زبان ، بارها و بارها بازنگری ، اصلاح و بازنویسی می شوند . ضمن آنکه اغلب این آثار ، از ابتدا هم آگاهانه و با حضورِ ذهنِ کامل نویسنده به رشته تحریر در می آیند . یعنی از آن جنبه های ناخودآگاهانه ، یا بسیار کم در آنها وجود دارد، یااگر هم وجود دارد ، در ضمن بازنویسی و حک و اصلاح های مکرر ، این جنبه آنها ، به حداقل می رسد . بنابر این،بحث «متن بسته تأویل پذیر » در مورد این آثا، تقریبا اصلامصداق ندارد . اما از اینکه بگذریم ، اصل اینکه یک متن ادبی را تاحد متون رازآمیز و هزار لایه مذهبی بالا ببریم ، وبرای آن ،تأویلهای مختلف قایل شویم هم ، از آن انحرافهای فوق العده مبالغه آمیز و سوء استفاده گرانه است . ابهام در هنر ، لزوما نشانه عمق نیست . بلکه اغلب ، دال بر نارسایی ِ بیان و لکنت در ذهن و زبان ، وناتوانی هنرمند در انتقال مفاهیم ذهنی و احساسهای خود به مخاطبان اثرش است . به همین سبب ، این گونه نقدها، گاه خود می تواند تبدیل به نوعی پبرایه بستن بر اثر ، از سوی به اصطلاح منتقدان ،و ابزار ی برای تحمیل منویات و اغراض درونی آنان برآن گردد؛ که باعث انحراف ذهن مخاطبان ، از درونمایه های واقعی ِ موردنظر نویسنده می شود .

    کتاب روزنگاشت هایی در باره ادبیات داستانی پس از انقلاب شامل بیست و پنج نوشتار در باره هنر و ادبیات داستانی است . زیبایی و هنر از نگاه دین ، روشنفکر و مسئولان ، آیاهنرمند ان روشنفکرند ، تفاوتهای داستان و نمایش ، کدام درست است ، رابطه ادبیات و جنگ ، در طول تاریخ ، نگاه داستان نویسان ما به جنگ تحمیلی ، چرا کمتر داستان بلند و رمانی از جنگ داریم ، گوشه ای از سیر آموزش داستان نویسی پس از انقلاب ، گذری بر ادبیات داستانی انقلاب ، ادبیات داستانی در دوران صدرات عطاالله مهاجرانی ، دلایل پیچیده و دشوار فهم نمایی برخی آثار ادبی ، مدگرایی در هنر و ادبیات ، نوآوری از چه کسان ، اثر جهانی ، چگونه اثری است ، جند نکته در باره نقد تأویلگرا ، آیا کافکا صهیونیست بود،یادداشتی بر بورخس ، جلال آل احمد، از زوایه دیگر ، درباره سیمین دانشور ، سیر اندیشه نادر ابراهیمی از آغاز تا سال 1367، چشم انداز هنر و ادبیات انقلاب اسلامی از نگاه رهبر ، باید هاونبایدها ی نشر از نگاه رهبر، عنوان مقالاتی است که محمد رضا سرشار در این کتاب تالیف کرده است .

    نویسنده در قسمتی از پیشگفتار کتاب چنین آورده است : بسیاری از فضلا توصیه می کنند برای شناخت یک ملت خواندن داستان های آنها از مطالعه و بررسی تاریخ و سرگذشت شان ضروری تر است ، لذا می توان گفت ادبیات ملل آینه تمام نمای احساسات وادراکات آنان و انعکاس دهنده حالات و روحیات جمعی شان می باشد .


به بهانه 14 تیر: اهالی قلم؛ مصلحانی برای اجتماع


اتحادخبر: نقد و انتقاد سازنده و تاثیر گذار یکی از مسوولیت های ذاتی اهالی قلم در هر جامعه است ، آنها می توانند با تک تک واژه ها وجدان جامعه را بیدار و با آگاهی بخشی و بصیرت ؛ مسوولان را متوجه آسیب ها و مشکلات موجود کنند تا در مسیر پیشگیری و اصلاح گامهای موثرتری بردارند.

اتحادخبر: نقد و انتقاد سازنده و تاثیر گذار یکی از مسوولیت های ذاتی اهالی قلم در هر جامعه است ، آنها می توانند با تک تک واژه ها وجدان جامعه را بیدار و با آگاهی بخشی و بصیرت ؛ مسوولان را متوجه آسیب ها و مشکلات موجود کنند تا در مسیر پیشگیری و اصلاح گامهای موثرتری بردارند.

چهاردهم تیرماه فرصتی است برای قدردانی از اهالی قلم ، قشری فرهیخته که با تحمل مرارت های بسیارو با ارائه مطالب پر محتوا علاوه بر بصیرت بخشی به مردم و آگاه سازی آنان از فراز و نشیب های روزگار، همواره ارائه دهنده راهکارهای مفید برای حل مشکلات جامعه بوده اند . 
چهاردهم تیر ماه به پیشنهاد انجمن قلم ایران و تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی ، به عنوان 'روز قلم ' در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران نامگذاری شده است، گرامیداشت این روزفرصتی برای تقدیر از اصحاب فکر ، اندیشه و فرهیختگان جامعه است و همچنین فرصتی برای توجه دادن افکار مردم و مسوولان به اهمیت تولید فکر و محتوا و توجه به کتاب است . 
صاحبان قلم و نویسندگان در هر جامعه ای چون چراغ راه ، انسان را از رفتن در مسیر بیراهه باز می دارند و با تولید اندیشه به ارتقا آن جامعه کمک می کنند . 
قلم در طول تاریخ بشریت،زبان دوم انسان بوده که به یاری آن تلخی ها و شیرینی های عبرت آموزی در برگ برگ کتاب تاریخ بشریت ماندگار است ،کسی که قلم بدست می گیرد همواره مسوول آنچه می نگارد است ، گاه نوشته ای کوتاه، تخریب فرد، گروه یا جامعه ای را بدنبال دارد و گاه با نقدی سازنده ، دلسوزانه ومنصفانه جامعه را از حرکت به سمت سراشیبی باز می دارد در اینجاست که می توان به اهمیت قلم و تفکرنویسنده پی برد. 
اهمیت و قداست قلم به اندازه ای است که در کتاب آسمانی نیز بدان سوگند یاد شده است ، قرآن در این زمینه می فرماید ' ن و القلم و مایسطرون' ، این اهمیت دادن به اهالی فکر و اندیشه قداست آن را گوشزد می کند تا بدانند چگونه از آن در مسیر حرکت بشریت به سمت پیشرفت و کمال بهره بگیرند . 
نامگذاری 14 تیر ماه به نام قلم با فرهنگ این سرزمین نیز بی ارتباط نیست به گونه ای که ابوریحان بیرونی در کتاب 'آثار الباقیه' نیز آورده است که چهاردهمین روز از تیر ماه را ایرانیان باستان، روز تیر(عطارد) می نامیدند، سیاره تیر یا همان عطارد، در فرهنگ ادب پارسی، کاتب و نویسنده ستارگان است. 
مسوولان فرهنگی کشور سالهاست که برای پاسداشت از زحمات اهالی قلم برنامه های متنوعی برگزار می کنند اما خوب است بدانیم تکریم از این افراد را نباید تنها به یک روز و یک جشن خاص محدود کرد ، قطعا این مسوولان هدفی والاتر، که ایجاد انگیزه برای صاحبان خرد و اندیشه در تولید آثار ارزشمند است را دنبال می کنند . 
برپایی این روز شاید یاد آوری دوباره ای برای مسوولان باشد تا در جهت بهبود وضعیت معیشت صاحبان خرد و اندیشه ،بیشتر بکوشند و بسترهای لازم را برای تولید فکر این قشر فرهیخته جامعه فراهم کنند. 
محقق و پژوهشگر معاصر فرا رسیدن روز قلم را فرصتی برای تجلیل از زحمات آنان عنوان کرد و افزود : نظامی گنجوی نیز در ارزش جایگاه قلم اینگونه سروده است که : 
جنبش اول که قلم برگرفت
حرف نخستین ز سخن درگرفت 
پرده خلوت چو برانداختند 
جلوت اول به سخن ساختند 
رضا اسماعیلی با یاد آوری اینکه در سوره قلم در قرآن نیز بدان قسم یاد شده است گفت : در حدیثی از امام صادق (ع) نیز آمده است ' مداد العلما افضل من دما الشهدا' که نشان می دهد قلم دانشمندان از اهمیت والایی برخوردار است . 
استاد زبان و ادبیات فارسی ،قلم را انسان ساز و جامعه ساز عنوان کرد و به سخنی از امام راحل در این زمینه اشاره کرد وی گفت : ایشان نیز در اهمیت قلم اظهار داشتند که شهدا را قلم ها می سازند و قلم ها شهید پرورند . 
وی رسالت اهالی قلم را رسالتی پیامبر گونه در راستای تعلیم و تربیت برشمرد و گفت: بیان حقایق و بیدارگری از وظایف اهل قلم است ، اندیشمندان با استفاده از قلم، نسل بشر را تربیت کرده و در مسیر انسان سازی برده اند ، آنها همواره در ساختن جامعه ای سرشار از زیبایی ها و خوبی و عاری از پلشتی ها و رذایل تلاش های بسیاری کرده اند . 
این شاعر معاصر با بیان اینکه می توان با قلم سیمای یک جامعه را به تصویر کشید گفت : اگر اهالی قلم نتوانند بدرستی به رسالت خود عمل کنند میدان برای قدرت های جهانخوار و استعمارگر برای به استثمار کشیدن بشریت فراهم می شود تا با استفاده از زور ، قدرت ودروغ پردازی ها، کرامات انسانی را در مسیر اهداف جاه طلبانه خود لگد مال سازند. 
وی وظایف مهم اهل قلم را بیدارگری ، روشنگری ،بصیرت افزایی ، دعوت به وحدت ، حق پرستی ، ترویج و انتشار درستی ها ، زیبایی ها ، فضایل اخلاقی و انسانی و نشان دادن نقاط ضعف و قوت جامعه دانست . 
دبیر یازدهمین دوره جشنواره قلم زرین در سال 91 ،یکی از مسوولیت های خطیر اهالی قلم را کالبد شکافی ، آسیب شناسی و انتقاد عنوان کرد و افزود : این قشر نارسایی ها ، کاستی ها ، زشتی ها را در جامعه می بینند و باید با استفاده از بیان ، قلم رسا و گویای خود به نقد منصفانه پرداخته و بیدارگری کنند ،اهالی قلم نقاط قوت و زیبایی ها را هم باید ببینند و در تقویت آنها کوشا باشند . 
وی با بیان اینکه ممکن است در مقابل نقد ها موضعگیری هایی هم صورت بگیرد افزود : اهالی قلم وجدان بیدار جامعه هستند ، آنها با دیدن مسائل و مشکلات و پرداختن به آن باید مسوولان را متوجه آسیب ها کنند تا بتوانند در رفع هر چه بهتر آن بکوشند ، نقد سازنده نوعی پیشگیری و اصلاح در جامعه است . 
اسماعیلی با تاکید بر اینکه روحیه نقد پذیری در جامعه به ویژه مسوولان باید افزایش یابد گفت : اگر ظرفیت نقد پذیری نباشد جامعه به سمت اصلاح نمی رود ، کاری کنیم تا بستر و امنیت لازم برای ارائه نقدهای سازنده در جامعه و به منظور اصلاح هر چه بیشتر فراهم شود . 
این استاد دانشگاه با ابراز خرسندی از اینکه سعه صدر در مسوولان کشور برای پذیرش نقد وجود دارد افزود : نباید افراد منتقد دچار تنگنا شوند ، آنها باید بتوانند انتقادات دلسوزانه خود را به راحتی مطرح کنند، در جامعه ای که فضای ارائه آرا و نظرات مختلف وجود نداشته باشد آن جامعه دچار آسیب خواهد شد . 
وی ایجاد بستر مناسب برای ارائه نظرات و آرا سازنده و تعامل اهالی قلم با مسوولان را سبب طراوات و بالندگی جامعه عنوان کرد . 
اسماعیلی اهالی قلم را افرادی نجیب ، قانع و دارای مناعت طبع دانست و از برخی نگاه ها به حوزه فرهنگ انتقاد کرد و گفت : به آن اندازه که به ستارگان سینما و عرصه ورزش توجه می شود اهالی فرهنگ از نگاه مهربانانه ای برخوردار نیستند . 
وی با بیان اینکه برخی از اهالی قلم از وضعیت معیشتی خوبی برخوردار نیستند خواستار توجه بیشتر مسوولان فرهنگ به وضعیت بیمه و معیشت این قشر شد. 
وی یکی از راه های حمایت از اهالی قلم را سامان یافتن سیستم توزیع آثار نویسندگان ، ایجاد صنفی برای رسیدگی به مشکلات و توجه به وضعیت معیشتی آنان عنوان کرد.
14 تیرماه در تقویم کشور به نام روز قلم نامگذاری شده است./ص 
مریم زباندان خبرنگار ایرنا

ارسال نظر