آخرین خبر

  • • بیانیه جامعه روحانیت مبارز به مناسبت روز جهانی قدس: باید از همه ظرفیتها برای نابودی صهیونیسم استفاده کرد
  • پنجشنبه 18 تیرماه 94

    به گزارش حوزه احزاب خبرگزاری فارس،‌ جامعه روحانیت مبارز تهران در آستانه روز جهانی قدس بیانیه‌ای صادر کرد.

    متن این بیانیه به این شرح است:

    وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِآیَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَکَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَکِّرْهُم بِأَیَّامِ اللَّـهِ ۚ إِنَّ فِی ذَٰلِکَ لَآیَاتٍ لِّکُلِّ صَبَّارٍ شَکُورٍ

    ملت بیداردل ایران اسلامی!

    انقلاب اسلامی ما، پدیده ای بی نظیر در سپهر تحولات سیاسی قرن بود که با احیای آرمان استکبارستیزی، نور امیدی در دل مستضعفان جهان برافروخت. انقلاب اسلامی، آزادی قدس را از اهداف فراملی اش نامید و انتخاب «روز جهانی قدس» از سوی امید مستضعفان جهان، نشان داد که اندیشه استکبارستیزی، خود را محدود به خاک ایران نمی داند.

    فریاد برائت ملت مسلمان ایران بر سر صهیونیسم جهانی، تفکری نوین را در سرزمین های اشغالی زنده کرد و با تشویق مبارزان به حضور ظفرمندانه در صحنه های نبرد، نخستین بارقه های انتفاضه را شعله ور ساخت. در پی همین تأثیر شگرف است که می یبنیم امروز شراره های خشم فلسطین، دامن جنایت کاران را فرا گرفته و آنان را به حیرت افکنده است. امام راحل به ما آموخت که نظام صهیونیستی، وصله ناجوری بر قامت دنیاست و با زر و زور و تزویر به جهان اسلام تحمیل شده است. روز قدس، روز ابراز خشم از این سه چهره است. پس مراسم این روز، آیینی تشریفاتی نیست؛ روزی است که تمام مظاهر صهیونیسم ـ اسرائیلی و غیراسرائیلی ـ از سوی ملت های مسلمان لعن و نفرین می شود.

    ملت ما همیشه با قدس زیسته و نگهبان قداستش بوده است. قدس، نه فقط تاریخ، بلکه جغرافیای عشق ما، تاریخ جانبازی ما و محراب نمازهای خونین ماست. این روز گرامی برای ما تداوم قهرمانانه راه امام خمینی (ره) در سایه رهبری‌های حکیمانه حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای و دستمایه عزت و بازگرداندن عظمت به اردوگاه مسلمانان است. این پیروزی، به فرموده قرآن کریم، ثمره مجاهده، پایداری و صبوری در راه است: «ولنبلونکم حتی نعلم المجاهدین منکم و الصابرین».

    پیر بیدار انقلاب، روز قدس را بر بلندای تاریخ به یادگار گذاشت تا جهان از ستمی که بر ملت فلسطین روا می کنند، غافل نماند. مسلمانان باورمند جهان و، در طلیعه آنان، ملت عزیز ما، در روز جهانی قدس، با قلبی لبریز از عطر جانبخش بهار قرآن و سرشار از فیض ضیافت حضرت حق، این روز را به نمایشگاه اقتدار و عظمت مسلمانان تبدیل می کند و بیزاری از استکبار و همبستگی و همدلی را فریاد می زند. حضور روزه داران، مانند همیشه، به جهان و خائنان به آرمان های فلسطین خواهد فهماند که امت اسلام، هرگز از اصولش ـ که آزادی

    فلسطین سرسلسله آنهاست ـ دست نخواهند کشید؛ به آنان خواهد فهماند که فلسطین،اولویت اول در استراتژی جهان اسلام است.

    پاسداشت روز جهانی قدس این پیام را به جهان می دهد که صهیونیسم غاصب، اگرچه جغرافیای کوچکی را اشغال کرده است، اما اندیشه های مسموم سردمدارانش، در پی تفکر از نیل تا فرات، پهنای همه کشورهای اسلامی را نشانه رفته است و این امر، هشیاری رهبران فکری، سیاسی و نظامی کشورهای مسلمان را می طلبد. پیام روز قدس به اندیشه سازشکاری، استمرار پایداری است: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْیَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِیَاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِیَاءُ بَعْضٍ وَمَن یَتَوَلَّهُم مِّنکُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّـهَ لَا یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ». امروز صهیونیسم، بین دولت های مسلمان آتش دشمنی و مخالفت بر می افروزد تا مشغول برادرکشی شده، اندیشه سرزمین های اشغالی را از خود دور کنند تا رشد سیاسی، که در سایه وحدت ممکن است، برایشان مقدور نباشد. آنچه امروزه بر سر مظلومان سوریه و یمن و عراق می رود، نتیجه همین ناهشیاری است.

    جامعه روحانیت مبارز، سرشناسان و صاحب نفوذان جهان اسلام را دعوت می کند تا تمام ظرفیت های مادی و معنوی خود برای محکومیت صهیونیسم به کار گیرند و با ایجاد فضای گفتمانی، رژیم غاصب صهیونیسم را وادار به توقف کنند. پدیده شوم صهیونیسم، محصول مشترک عناصر فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی استکبار جهانی است. به همین دلیل برای مبارزه با آن باید تمام استعداد و ظرفیت خود را به کار بگیریم. از مجامع بین المللی نیز انتظار داریم جنایتکاران کودک کش اسرائیلی را، به دلیل زیر پا گذاشتن بدیهی ترین حقوق انسانی، فوراً تعقیب و محاکمه کنند. بی تردید ملت قدرشناس و آگاه ما در روز قدس امسال نیز، چنان سال های پیشین، حضوری مثال زدنی از خود به نمایش خواهد گذاشت و پایمردی و ولایت پذیری خود را دوباره و صدچندان به اثبات خواهد رساند. به امید پیروزی حق و رسوایی باطل. اللهه انصر الاسلام و اهله و اخذل الکفر و اهله.

آخرین کتاب

  • • چند نکته در باره نقد تأویلگرا نوشته : محمدرضاسرشار (رضارهگذر)
  • طاهرخانی تاریخ: دوشنبه چهارم اسفند 1393 /وبلاگ یک نقد
    منبع :روز نگاشت هایی در باره ادبیات پس از انقلاب اسلامی (بیست و پنچ نوشتار در باره هنرو ادبیات داستانی ،محمد رضا سرشار (رضا رهگذر)،تهران ، مرکزاسناد انقلاب اسلامی ، 1392،چاپ اول ، 420صفحه.

    سلسله نقدهای جدیدی که اساس خود را بر برداشت ویژه هر منتقد از اثردر هر دوره یا شرایط خاص ، یابر عنصر زبان و کشف رموز پنهان در آن گذاشته اند ، از این نظر که توجه نویسندگان و منتقدان را بیش از پیش و به شکلی علمی تر ا زگذشته به عناصری همچون زبان جلب میکنند ، قابل توجه و مثبت اند ؛ و در شکل تلطیف یافته خود، می توانند برای ادبیات برکاتی به همراه بیاورند . اما به همان شرط که مثلا، زبان راهمه چیز یک اثر ادبی ، و تحقیقات زبانشناسانه راهمه وظیفه نقد ادبی تلقی نکنند . چه ، در غیر این صورت ، مثل بعضی از مکاتب ادبی پیشین ، باتاکید مبالغه آمیز بر یک عنصر - هر چندمهم - و خلاصه کردن همه وظیفه ادبیات در پرداختن به آن ، آثار ادبی را از جنبه های زیبایی شناسانه و روح وهدفِ واقعی ِ آنها دور می کنند، و ادبیات را تا سطح یک مقوله شبه علمی - که به احتمال زیاد ، تا چند سال دیگر ، مبنای آن توسط یک نظریه متفاوت نقض خواهد شد- پایین می آورند . وقتی هم که این تب و تاب های اولیه فرو بنشیند ، هر یک از این مکاتب ، اگر واقعا اصیل باشند ، می توانند به عنوان تنها یک مکتب باهواداران خاص خود، باشیوه ای از نگاه ، که دریچه ای تازه را به روی بعضی عناصر ادبی گشوده ، و توجه منتقدان واهالی ادبیات را عمیق تر و بیشتر - و چه بسا متفاوت تر - نسبت به آن خاص جلب کرده اند ، در تاریخ ادبیات بمانند و ثبت شوند . اما اینکه به عنوان یک مکتب ادبی مسلط و فراگیر، دوام بیاورند ؛ قطعا نه! نکته ای که هر نویسنده ، منتقد یا دوستدار ادبیات ، همیشه در برخورد با یک اثر به خودگوشزد می کند باید این باشد که اصولا در طول تاریخ ادبیات ، تا همین امر وز ، عامل یا عوامل طبیعی ، واقعی و عام، که خواننده را به سوی آثار ادبی جلب و جذب کرده - بدون تحملیها و غلط و بد آمووزیهای رایح توسط منتقدان و نظریه پردازان ادبی افراطی و تفریطی و منحرف - چه بوده است ؟ آن گاه ، گمان می رود به راحتی تکلیف خود رابا بسیاری از این نظریه های مبالغه آمیز ِ انحرافی ، روشن کند . به بیان دیگر ، مشکل اصلی که باعث می شود کسانی ، در برخورد با این قبیل مکاتب ، گاهی دچار سردرگمی شوند، اغلب ، چیزی جز همن نداشتن تعریفی مشخص از ادبیات و وظایف آن ، یا فراموش کردن این تعریف نیست . اما حتی درصورت پذیرش بی چون وچرای این مکاتب ، باید جند نکته را در این ارتباط،مد نظر داشت : اول انکه ،نقدهای تأویلی و همخانواده آن، عمدتا در مورد آثاری که در آنها آفرینش کاملا اصیل و ناخودآگاه صوورت می گیرد ،می تواند مفید باشد. حال آنکه اغلب آثار نویسندگان، پس از نگارش اولیه ، چه از نظر ساخت و پرداخت و چه زبان ، بارها و بارها بازنگری ، اصلاح و بازنویسی می شوند . ضمن آنکه اغلب این آثار ، از ابتدا هم آگاهانه و با حضورِ ذهنِ کامل نویسنده به رشته تحریر در می آیند . یعنی از آن جنبه های ناخودآگاهانه ، یا بسیار کم در آنها وجود دارد، یااگر هم وجود دارد ، در ضمن بازنویسی و حک و اصلاح های مکرر ، این جنبه آنها ، به حداقل می رسد . بنابر این،بحث «متن بسته تأویل پذیر » در مورد این آثا، تقریبا اصلامصداق ندارد . اما از اینکه بگذریم ، اصل اینکه یک متن ادبی را تاحد متون رازآمیز و هزار لایه مذهبی بالا ببریم ، وبرای آن ،تأویلهای مختلف قایل شویم هم ، از آن انحرافهای فوق العده مبالغه آمیز و سوء استفاده گرانه است . ابهام در هنر ، لزوما نشانه عمق نیست . بلکه اغلب ، دال بر نارسایی ِ بیان و لکنت در ذهن و زبان ، وناتوانی هنرمند در انتقال مفاهیم ذهنی و احساسهای خود به مخاطبان اثرش است . به همین سبب ، این گونه نقدها، گاه خود می تواند تبدیل به نوعی پبرایه بستن بر اثر ، از سوی به اصطلاح منتقدان ،و ابزار ی برای تحمیل منویات و اغراض درونی آنان برآن گردد؛ که باعث انحراف ذهن مخاطبان ، از درونمایه های واقعی ِ موردنظر نویسنده می شود .

    کتاب روزنگاشت هایی در باره ادبیات داستانی پس از انقلاب شامل بیست و پنج نوشتار در باره هنر و ادبیات داستانی است . زیبایی و هنر از نگاه دین ، روشنفکر و مسئولان ، آیاهنرمند ان روشنفکرند ، تفاوتهای داستان و نمایش ، کدام درست است ، رابطه ادبیات و جنگ ، در طول تاریخ ، نگاه داستان نویسان ما به جنگ تحمیلی ، چرا کمتر داستان بلند و رمانی از جنگ داریم ، گوشه ای از سیر آموزش داستان نویسی پس از انقلاب ، گذری بر ادبیات داستانی انقلاب ، ادبیات داستانی در دوران صدرات عطاالله مهاجرانی ، دلایل پیچیده و دشوار فهم نمایی برخی آثار ادبی ، مدگرایی در هنر و ادبیات ، نوآوری از چه کسان ، اثر جهانی ، چگونه اثری است ، جند نکته در باره نقد تأویلگرا ، آیا کافکا صهیونیست بود،یادداشتی بر بورخس ، جلال آل احمد، از زوایه دیگر ، درباره سیمین دانشور ، سیر اندیشه نادر ابراهیمی از آغاز تا سال 1367، چشم انداز هنر و ادبیات انقلاب اسلامی از نگاه رهبر ، باید هاونبایدها ی نشر از نگاه رهبر، عنوان مقالاتی است که محمد رضا سرشار در این کتاب تالیف کرده است .

    نویسنده در قسمتی از پیشگفتار کتاب چنین آورده است : بسیاری از فضلا توصیه می کنند برای شناخت یک ملت خواندن داستان های آنها از مطالعه و بررسی تاریخ و سرگذشت شان ضروری تر است ، لذا می توان گفت ادبیات ملل آینه تمام نمای احساسات وادراکات آنان و انعکاس دهنده حالات و روحیات جمعی شان می باشد .


رانت پنهان در اجاره دکل‌‌های نفتی؛ از گم شدن سالانه 10 دکل در آبهای ایران تا ورود دکل صهیونیست‌ها


اخیرا یکی از نمایندگان مجلس اعلام کرده است دکل حفاری شرکت آبان که در آبهای ایران مشغول به حفاری است متعلق به شرکت ورشکسته یهودیان وابسته به صهیونیست است، اما این تنها بخشی از ماجرای دنباله‌دار دکل‌های خارجی در ایران است.

خبرگزاری فارس: رانت پنهان در اجاره دکل‌‌های نفتی؛ از گم شدن سالانه 10 دکل در آبهای ایران تا ورود دکل صهیونیست‌ها

به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری فارس با وجود موج گسترده رسانه ای که این روزها درباره «گم شدن دکل دریایی 70 میلیون دلاری»، در کشورمان ایجاد شده است، بررسی نشان می دهد وضعیت صنعت حفاری نفت ایران در حال حاضر به گونه ای است که می توان گفت هرسال هزینه ای معادل 10 دکل دریایی در آبهای ایران گم می شود!!!

با بررسی آمارهای موجود در صنعت حفاری ایران باید گفت هر سال پولی معادل حدود 10 دکل نفتی در آبهای کشورمان گم می شود و این پول هم با نقش آفرینی شرکت ملی نفت و وزارت نفت، یک راست از کیسه ملت ایران به جیب صاحبان شرکت های خارجی می رود.

برای آنکه این موضوع شفاف شود باید خاطرنشان کرد در حال حاضر حدود 20 دکل حفاری خارجی در آبهای ایران در خلیج فارس مشغول حفاری هستند که در این میان شرکت هندی " فراساحل آبان" با بیشترین تعداد دکل های حفاری اجاره ای به همراه قریب به یک هزار نفر نیروی فنی و خدماتی غیر ایرانی در مناطقی وسیع از میادین نفت و گاز ایران حضوری گسترده دارد.

 این شرکت با 3 قرارداد برای شرکت نفت فلات قاره ایران و با 4 قرارداد اجاره دکل برای شرکت نفت و گاز پارس کار می کند. دستکم 12 سال از حضور این شرکت در برخی از میادین ایرانی می گذرد و شرکت های ملی حفاری و پتروپارس نیز به عنوان پیمانکاران واسطه در برخی قراردادهای این شرکت هندی حضور دارند.

شرکت بعدی که حضورش در میادین نفتی ایران چشمگیر است شرکت" فراساحل چین" است؛ 4 دکل این شرکت و صدها نیروی فنی آن در آبهای فراساحلی ایران در خلیج فارس به کار مشغول است از این میان 3 دکل برای شرکت نفت و گاز پارس و یک دکل نیز برای شرکت نفت فلات قاره ایران کار می کند و شرکت های ملی حفاری و دانا انرژی نیز در قالب پیمانکاران واسطه در برخی قراردادهای اجاره این دکل ها حضور دارند.

در ادامه نیز کنسرسیوم بین المللی فورسایت گروپ با 3 دکل دریایی به انجام عملیات حفاری برای شرکت نفت فلات قاره ایران می پردازد، شرکت ملی نفت چین با 2 دکل تحت اجاره شرکت نفت و گاز پارس در برخی فازهای این میدان مهم حضور دارد و شرکت حفاری ژاپن نیز با واسطه شرکت ملی حفاری، با یک دکل حفاری برای شرکت نفت و گاز پارس کار می کند.

شرکت چینی «شنگلی» هم با یک دکل حفاری در خدمت شرکت نفت فلات قاره ایران است با این وصف در مجموع 18 دکل حفاری خارجی در خدمت 2 شرکت بزرگ کارفرمایی میادین نفتی و گازی ایران است و بر همین اساس با یک محاسبه ساده می توان دریافت بیش از سه هزار نیروی فنی و خدماتی غیرایرانی در عرصه عملیات حفاری و خدمات آن در میادین نفت و گاز دریایی ایران به کار مشغولند.

اگر متوسط مبلغ اجاره روزانه هر یک از این دکل های دریایی را 130 هزار دلار در نظر بگیریم و در عین حال به طور متوسط 65 روز را برای زمان انتظار و تعمیرات دکل در نظر بگیریم به این معناست که هر دکل دریایی خارجی برای کار در 300 روز از سال 39 میلیون دلار دریافت می کند و در ادامه محاسبه هم متوجه می شویم که کارکرد 18 دکل  نفتی خارجی در آبهای ایران ( که بعضی از آنها بالای عمر بازنشستگی هم قرار دارند) به معنای واریز سالانه 702 میلیون دلار به جیب شرکت های خارجی است!

اگر آنگونه که رسانه های کشور نوشته اند و وزیر نفت هم تایید کرده است دکل " گم شده" دین 70 میلیون دلار ارزش داشته است پس با پول پرداختی به ازای کارکرد دکل های خارجی می توان هرسال 10 دکل تازه نفس به نام کشورمان خرید و از وابستگی به چینی ها و هندی ها رها شد.

دکل صهیونیست ها در آبهای ایران

یکی از اعضای کمیسیون صنایع مجلس اخیرا اعلام کرده است:در بحث دکل‌ها، موضوعات تنها به دکل مفقود شده منتهی نمی‌شود؛ چرا که این موضوع ابعاد دیگری هم دارد، مثلاً در موضوع فعالیت چند هزار نیرو بر روی دکل‌های داخلی که فعالیت آن متوقف و به یکباره نیروها بیکار می‌شوند مشاهده می‌کنیم که شرکت ملی نفت ایران اقدام به اجاره دکل فرسوده هندی منتسب به یک شرکت ورشکسته یهودی وابسته به صهیونیست‌ها به نام «آبان» می‌کند که امر خود می‌تواند چند هزار نیرو کار را بیکاره کرده و باعث ورود دکل‌های خارجی با نیروهای خارجی به کشور شود.

علی علیلو می گوید این موضوع جای سوال دارد که چرا باید با اجاره دکل 158 هزاری دلاری، دکل خود و نیروهای خودمان را کنار بگذاریم و از دکل سی و چند ساله هندی‌ها که به مرتبط با صهیونیست‌ها استفاده کنیم؛ آیا این مسئله رانت نیست؟ فساد نیست؟ مافیا نیست؟ واقعاً چه اسمی باید روی آن بگذاریم؟

ماجرای ورود دکل های آبان به ایران از زبان مدیر عامل شرکت حفاری شمال

اواخر سال گذشته مدیرعامل شرکت حفاری شمال پس از آنکه دکل ملکی سحر (متعلق به ایران) با دستور مدیران ارشد صنعت نفت بیکار شد و دکل اجاره ای آبان به جای‌ آن در یکی از فازهای گازی پارس جنوبی مشغول به فعالیت شد پشت پرده ورود دکل های اجاره ای به ایران را بازگو کرد که بخشی از آن اظهارات را در ادامه منتشر می کنیم.

هدایت الله خادمی با اشاره به واردات دکل‌های هندی (آبان) به خلیج فارس می گوید: قصه واردات این دکل‌ها که مربوط به یک شرکت انگلیسی آمریکایی‌ است، به زمان وزارت آقای نوذری باز می‌گردد که در آن موقع مخالفت‌های جدی با واردات این دکل‌ها به کشور صورت گرفت.

وی ادامه می دهد: از همان موقع براساس کارگروه و کمیته ویژه‌ای که توسط آقای نوذری در وزارت نفت تشکیل شده بود، با این موضوع یعنی ورود دکل‌های آبان با هزینه اجاره‌بها روزانه 220 هزار دلار مخالفت کرد، اما درنهایت این دکل‌ها با هزینه اجاره 158 هزار دلار به کشور وارد شد که این تخفیف را نیز من از این شرکت انگلیسی ـ آمریکایی گرفتم.

خادمی تصریح می کند: این موضوع موجب دشمنی‌های زیادی در صنعت نفت با من شد که چرا حق دلالی شرکت‌ها را پرداخت نکرده‌ایم و نگذاشتیم آنها با هزینه‌های بالا دکل به داخل کشور وارد کنند.

وی با اشاره به نام چند شرکت و مسئولان قبلی و فعلی صنعت نفت خاطرنشان می کند: هم‌اکنون برخی به دنبال خارج کردن دکل حفاری سحر از آب‌های خلیج فارس هستند تا به جای آن، یکی از دکل‌های آبان را که با هزینه‌های بالا اجاره شده است، جایگزینش کنند.

این گزارش حاکی است اگرچه پس از صحبت های خادمی همه انتظار داشتند تا دکل حفاری ملکی (متعلق به ایران) به کار خود بازگردد اما هرگز این اتفاق رخ نداد و درنهایت بی توجهی مسئولان صنعت نفت موجب به بیکاری تعداد زیادی از متخصصان داخلی شد.

ارسال نظر