آخرین خبر

  • • یک پاسخ منفعلانه به پرسش العربیه؛ درخواست ظریف برای خروج رزمندگان حزب‌الله از سوریه
  • یکشنبه 06 بهمنماه 92

    وزیر امور خارجه کشورمان در میزگردی که از سوی شبکه سعودی العربیه برگزار شد در اظهارنظری منفعلانه و تأسف‌بار، خواستار خروج همه نیروهای خارجی فعال در خاک سوریه از جمله حزب‌الله لبنان شد و این در حالی است که سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله چندی پیش، دستور دوبرابر کردن تعداد نیروهای حزب‌الله در سوریه را صادر کرده است.
    ظریف: همه مسلحین از جمله حزب الله باید از سوریه خارج شوندمشرق - وزیر امور خارجه کشورمان در میزگردی که از سوی شبکه سعودی العربیه برگزار شد در اظهارنظری تأسف‌بار، خواستار خروج همه نیروهای خارجی از جمله حزب‌الله لبنان از خاک سوریه شد و این در حالی است که سید حسن نصرالله، دبیرکل حزب‌الله چندی پیش، دستور دوبرابر کردن تعداد نیروهای حزب‌الله در سوریه را صادر کرده است.

    شبکه تلویزیونی العربیه در حاشیه اجلاس داووس میزگرد ویژه ای با عنوان «چشم‌اندازهای نهایی حل بحران‌های خاورمیانه» با حضور شماری از وزرای خارجه منطقه خاورمیانه برگزار کرد.

    محمدجواد ظریف وزیر خارجه ایران، ناصر جوده وزیر خارجه اردن، مسعود بارزانی رییس منطقه کردستان عراق، غسان سلامه پژوهشگر در پاریس، ریچارد هاس رییس شورای روابط خارجی امریکا و احمد داوود اوغلو وزیر خارجه ترکیه در این نشست حضور داشته اند.
    محمد جواد ظریف در این گفت وگو در اظهارنظری عجیب خواستار آن شده است که گروه های مسلح از جمله حزب الله لبنان باید از سوریه خارج شود.

آخرين نظرات خوانندگان

  • شادی: حق با شماست . صفای قلبها اغلب منجر به رابطه ادامه
  • مدیر: شاید لطف خدا و صفای آن قلبها. ادامه
  • آشنا: به نظر شما راز ماندگاری یاد بعضی ها در قلب ادامه
  • مدیر: سلام علیکم. همه روزه ساعت 7 بعد از ظهر از ادامه
  • مجتبی: سلام اگراقای سرشار در شبکه های رادیویی قصه مگوید به ادامه

آخرين تصاوير

  • -IMG_3451.jpg
  • محمدرضا سرشار-3.jpg
  • محمدرضا سرشار-1.jpg
  • محمدرضا سرشار4.jpg
  • سندساواک در باره جشن هنر.jpg
  • قبا7.jpg
  • قبا6.jpg
  • قبا5.jpg
  • قبا4.jpg
  • قبا3.jpg

آخرین کتاب

  • • «پایی که جا ماند» و «اگر بابا بمیرد» به سراغ اسپانیولی‌ها رفت
  • تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۷ آذر ۱۳۹۲ ساعت ۱۰:۱۴

    مدیر دفتر ترجمه حوزه هنری از اتمام ترجمه تعدادی از آثار دفاع مقدس از جمله «پایی که جاماند» به زبان اسپانیولی و توزیع آن در کشورهای اسپانیولی‌زبان در آینده نزدیک خبر داد.
    به گزارش جهان، فهیمه محمدسمسار، مسئول دفتر ترجمه حوزه هنری، در گفت‌وگو با تسنیم، با اشاره به اتمام ترجمه برخی از آثار دفاع مقدس به زبان اسپانیولی، گفت: از جمله کارهایی که اخیراً توسط دفتر ترجمه پیگیری و به انجام رسیده، ارائه ترجمه اسپانیولی از دو اثر با موضوع دفاع مقدس با عناوین «پایی که جاماند» نوشته سیدناصر حسینی‌پور و «اگر بابا بمیرد» نوشته محمدرضا سرشار است.

    وی ادامه داد: ترجمه خاطرات سیدناصر حسینی‌پور توسط مریم اورنرو سوله، از مترجمان ادبیات آمریکای لاتین، چندی پیش از سوی دفتر ترجمه آغاز شده و به تازگی به اتمام رسیده است. علاوه بر این، «اگر بابا بمیرد» نیز توسط نجمه شبیری به اسپانیولی برگردانده شده و قرار است با همکاری یک ناشر اسپانیایی در این کشور ترجمه و توزیع شود.

    وی بر پیگیری دفتر ترجمه حوزه هنری بر ترجمه آثار فاخر دفاع مقدس به دیگر زبان‌ها به منظور انتقال ارزش‌ها و آرمان‌های انقلاب و نشان دادن مظلومیت مردم ایران در طی جنگ هشت ساله تأکید و عنوان کرد: پیش از این نیز آثار متعددی از سوی این دفتر به زبان‌های عربی، انگلیسی، ترکی استانبولی و اسپانیولی برگردانده شده است که از جمله این منابع می‌توان به کتاب پرمخاطب «دا» اشاره کرد. این اثر و دیگر آثاری که از سوی دفتر ترجمه برگردانده شده‌اند، با همکاری و مشارکت نویسنده، راوی و مترجم انجام شده است.

    مسئول دفتر ترجمه حوزه هنری ادامه داد: روال کار در ترجمه آثار سوره مهر بر این است که ابتدا مترجم با راوی و نویسنده ارتباط برقرار می‌کند و بعد از رفع ابهامات کار ترجمه آغاز خواهد شد که از این نمونه می‌توان به برپایی نشستی با همین محوریت بعد از انتشار کتاب «دا» با حضور راوی و مترجم اشاره کرد. به همین منظور نشستی با همین محوریت با راوی و مترجم «پایی که جاماند» نیز برگزار خواهد شد.

    سمسار در ادامه به ترجمه «پایی که جاماند» به زبان اسپانیولی اشاره کرد و با بیان اینکه این اثر یکی از پرفروش‌های سوره مهر است، یادآور شد: هنوز مشخص نیست که ترجمه این کتاب در ایران یا در اسپانیا منتشر شود. تلاش داریم تا هر چه زودتر برگردان این کتاب را روانه بازار کتاب کنیم.

    «پایی که جاماند» مجموعه خاطرات سیدناصر حسینی پور از روزهای اسارت است که در چند ماه اخیر به ویژه در بیست و ششمین دوره نمایشگاه کتاب تهران با استقبال خوبی از سوی مخاطبان مواجه شد و یکی از آثار پرفروش سوره مهر معرفی شده است. حسینی پور در این اثر خاطرات خود ار اردوگاه های مخفی عراق را روایت می کند و همین امر بر جذابیت اثر می افزاید. راوی که خود نگارش خاطرات را نیز برعهده داشته است، کتاب را به ولید فرحان، فرمانده عراقی، تقدیم می‌کند.

    در بخش هایی از این اثر می خوانیم: «در حالی که سرم پایین بود، کنارم نشست، موهایم را گرفت و سرم را بالا آورد؛ چنان به صورتم زل زد، احساس کردم اولین بار است ایرانی می بیند. بیشتر نظامیان از همان لحظه اول اسارتم اطرافم ایستاده بودند و نمی رفتند.

    زیاد که می ماندند، با تشر یکی از فرماندهان و یا افسران ارشدشان آن جا را ترک می کردند. چند نظامی جدید آمدند. یکی از آنها با پوتین به صورتم خاک پاشید. چشمانم پر از خاک شد. دلم می خواست دست هایم باز بود تا چشم هایم را بمالم. کلمات و جملاتی بین آنها رد و بدل می شد که در ذهنم مانده. فحش ها و توهین هایی که روزهای بعد در العماره و بغداد زیاد شنیدم. یکی شان که آدم میان سالی بود گفت: لعنه الله علیکم ایها الایرانیون المجوس. دیگری گفت: الایرانیون اعداء العرب. دیگر افسر عراقی که مؤدب تر از بقیه به نظر می رسید، گفت: لیش اجیت للحرب؟ (چرا اومدی جبهه؟ ) بعد که جوابی از من نشنید، گفت: اقتلک؟ (بکشمت؟ ) آنها با حرف هایی که زدند، خودشان را تخلیه کردند. ... »


راز ماندگاری برنامه‌های قدیمی و صمیمی

هر ساله صفحات تقویم که به آخرین برگ‌ها می‌رسد، مدیران رادیو و تلویزیون دور هم جمع می‌شوند و تصمیم می‌گیرند در سال بعد چه برنامه‌هایی روانه آنتن شود. در روند این تصمیم‌گیری، در روی تازه‌وارد‌ها باز می‌شود و برخی برنامه‌ها هم از گردونه رقابت خارج می‌شود، اما بخش جذاب کار مربوط به برنامه‌هایی است که مهر تائید و تمدید می‌خورند و به سازندگانشان گفته می‌شود برای دیده‌ و شنیده‌شدن در سال بعد خودتان را آماده کنید.
مدیران بشدت تمایل دارند برنامه های قدیمی شان را حفظ کنند، چون این کارها بین مردم جا افتاده است؛ شناخته شده هستند و احتمال موفقیتشان در سال آینده بیشتر از برنامه های تازه وارد است، ضمن این که این گونه برنامه ها هزینه های کمتری را به سازمان تحمیل می کند. به این دلیل که قرار نیست همه چیز از نقطه صفر شروع شود و فقط کافی است سازندگانشان راه قبلا پیموده شده را پیش بگیرند و ادامه بدهند.

اما شرط تداوم یافتن یک برنامه این است که آن اثر بین مردم محبوبیتی کسب کرده باشد و ظرفیت های لازم را برای استمرار داشته باشد؛ شرطی که روی کاغذ ساده به نظر می رسد، اما در میدان عمل اجرا ی آن کار هر کسی نیست. با مرور جدول پخش تلویزیون به برنامه هایی چون نود، ورزش و مردم، درس هایی از قرآن، مسابقه محله، در شهر، سمت خدا، عمو پورنگ و شما و سیما برمی خوریم که واجد این ویژگی هستند. این برنامه ها پرسابقه و ریشه دار است و موضوع انتخابی شان آنقدر جذاب است که سال آینده هم ادامه پیدا کند.

قدیمی های رادیو در قالب قصه گویی، طنز نمایش و ترانه

رسانه رادیو در مقایسه با تلویزیون تلاش بیشتری برای حفظ برنامه های قدیمی اش داشته است. هم اکنون در رادیو ایران برنامه هایی داریم که سابقه شان به قبل از انقلاب برمی گردد. برنامه هایی چون «فرهنگ مردم» و «قصه ظهر جمعه» جزو برنامه های ریشه دار رادیو است که کار خودشان را در سال های قبل از پیروز انقلاب آغاز کرده اند.

به فاصله یک ماه از تاسیس رادیو در ایران، برنامه ای در این رسانه شکل گرفت که برای نسل امروز هم شناخته شده است؛ «قصه ظهر جمعه» از سال 1319 از رادیو پخش شد و تا مهر 84 ادامه داشت. این برنامه همان طور که از نامش پیداست و بسیاری از ما حداقل یک بار آن را شنیده ایم، ظهرهای جمعه برای مخاطبانش قصه تعریف می کند.

آغازگر این برنامه فضل الله مهتدی، معروف به صبحی بود که بعدها به خاطر مبتلا شدن به سرطان حنجره این حرفه را رها کرد. در زمانه ما نام قصه ظهر جمعه با صدای محمدرضا سرشار پیوند خورده که با صدای گرمش شنوندگان را هر هفته به سرزمین خیال انگیز قصه می برد. علی جواهرکلام، ایرج گلسرخی، حمید عاملی و مصطفی موسوی گرمارودی هر کدام در مقطعی قصه گویی برنامه را به عهده داشته اند. رهگذر و صبحی هرکدام با 24 سال حضور در این برنامه، جزو رکورد داران اجرا در رسانه ملی هستند.

«فرهنگ مردم» که جمعه ها ساعت 21 و 30 دقیقه از رادیو ایران پخش می شود، به آداب و رسوم مردم گوشه و کنار ایران می پردازد. موضوع انتخابی فرهنگ مردم آنچنان دامنه وسیعی دارد که سال ها و سال ها می توان درباره اش حرف زد. به همین خاطر است که سابقه برنامه به حدود چهار دهه می رسد و پخش آن همچنان ادامه دارد. فرهنگ مردم در مناسبت های مختلف، باورهای مردم مناطق مختلف را بررسی می کند. مثلا چندی پیش آیین ها و آداب ماه مبارک رمضان مردم بندر دیلم استان بوشهر، نهبندان بیرجند و تربت جام را برای شنوندگان توضیح داد.

«سلام کوچولو» هم از آن برنامه های قدیمی است که بیش از چهار دهه سابقه دارد. این برنامه با مشارکت خود کودکان برای بچه های کوچولو پخش می شود. برنامه گروه مخاطب کاملا مشخصی دارد و خودش را از سایر برنامه های رادیویی متمایز می کند. در تلویزیون خاله و عموها رفت و آمد زیادی دارند و چندین گروه و شبکه و بازیگر برای کودکان برنامه تولید می کنند، اما در رادیو خلأ برنامه های کودکانه کاملا حس می شود و بنابراین برنامه ای که بتواند این خلأ را پر کند، حتما دوام می آورد و پرشنونده می شود.

زمانی که عذرا وکیلی برای کار کودک به رادیو آمد، برنامه سلام کوچولو حدود یک سال روی آنتن می رفت و بچه های بزرگ تر با صدای کودکانه در این برنامه حرف می زدند و ادای بچه ها را در می آوردند. او وقتی کار را تحویل گرفت از بچه های خردسال استفاده کرد و برای اولین بار بود که در رادیو بچه های چهار ساله همراه یک مجری برنامه اجرا می کردند.

شب بر همه خوش تا صبح فردا

مریم نشیبا دو برنامه ریشه دار و پرسابقه رادیویی یعنی «گلبانگ» و «شب بخیر کوچولو» را اجرا می کند. شب بخیر کوچولو از سال 69 تاکنون بسیاری از بچه ها را با قصه هایش به خواب ناز فرو می برد. نشیبا ابتکار عمل خوبی دارد و مضمون داستان هایش را با مناسبت های مختلف هماهنگ می کند. مثلا چند شب پیش همزمان با دهه اول محرم، قصه ای برای بچه ها تعریف کرد که در آن چند کودک در مراسم عزاداری شرکت کرده بودند.

گلبانگ با محوریت موسیقی و آهنگ به بخشی از نیازهای شنوندگان رادیو پاسخ می گوید. صدای دلنشین مریم نشیبا که همچون همیشه آرام و مهربان سخن می گوید، جذابیت گلبانگ را دو چندان می کند. او به درد دل شنوندگان گوش می دهد و به همه آنها اظهار محبت می کند.

بیش از 14 سال است گلبانگ هر روز بعد از اخبار ساعت 14، ترانه های درخواستی شنوندگانش را از رادیو ایران پخش می کند. چند سال پیش در یک نظرسنجی، شنوندگان رادیو گلبانگ را به عنوان محبوب ترین برنامه رادیو (پس از جمعه ایرانی) انتخاب کردند.

بعد از مرور گلبانگ و شب بخیر کوچولو به برنامه «جمعه ایرانی» می رسیم که جایگزین صبح جمعه با شما محسوب می شود. سال های قبل از انقلاب، رادیو سراسری صبح های جمعه برنامه طنز شادی پخش می کرد که شباهت زیادی به جمعه ایرانی کنونی داشت. جمعه ایرانی در طول سال ها تغییر زیادی نکرده است. هنوز هم با همان سوژه های همیشگی مثل مادر شوهر، صاحبخانه، گرانی، ترافیک، بیکاری و آلودگی هوا شوخی می کند، ضمن این که در سال های اخیر جسارت بیشتری پیدا کرده و وارد حوزه شوخی های سیاسی هم می شود. از قدیمی ها افرادی چون علیرضا جاویدنیا، رضا عبدی، منوچهر آذری و مهران امامیه در برنامه مانده اند و اعضای گروه نویسندگان و برنامه سازان هم چندان عوض نشده اند.

فهرست برنامه های قدیمی در حال پخش رادیو را با نام بردن از دو برنامه دیگر تکمیل می کنیم. یکی قصه شب و دیگری تقویم تاریخ که هر دو ساعت پخش مشخص و منظمی دارند و سال هاست در کنار شنوندگان رادیو مانده اند.

پیش بینی راه هایی برای مشارکت دادن مخاطبان

خبرنگاران هر بار از منصور ضابطیان می پرسند که «رادیو هفت» در آینده چه تغییراتی خواهد داشت، او پاسخ می دهد: مردم ما را همین طور پذیرفته اند. بنابراین قرار نیست تغییر کلی ایجاد کنیم.

این پاسخ یک خطی را می توان به عنوان یک الگو برای دیگر برنامه های قدیمی در حال پخش مورد بررسی قرار داد. همه این برنامه ها خط مشی ثابتی دارند و در طول سال ها چارچوب کلی شان را حفظ کرده اند اما در مناسبت های مختلف تغییراتی در محتوایشان داده و چیزی را عرضه کرده اند که با نیاز روز مردم همخوانی داشته است.

در این باره می توان به ضرب المثلی که در میان مربیان فوتبال رواج دارد، اشاره کرد. آنها می گویند: «هرگز به ترکیب تیم برنده دست نزن». این فرمول جادویی برای برنامه های تلویزیونی هم جواب می دهد. مثلا نود همچنان مثل 14 سال پیش فوتبال ملی و باشگاهی ایران را بررسی می کند و کاری به رشته های دیگر و مسابقات دیگر کشورها ندارد، شب بخیر کوچولوی رادیو همچنان از سوی یک نفر اجرا می شود و سازنده اش به فکر استفاده از شخصیت های مختلف نیفتاده است، ماه عسل موضوعات اجتماعی را مطرح می کند که درونمایه اخلاقی دارد و...

در بررسی این برنامه ها به نکات جالب دیگری هم برمی خوریم؛ مثلا این که گروه مخاطبی که آنها برای خودشان تعریف کرده اند، کاملا مشخص و معین است یا این که در بیشتر آنها راه های زیادی برای افزایش میزان مشارکت مردم پیش بینی شده است. مثلا در برنامه نود مردم می توانند با پیامک نظرشان را بگویند یا برای دوربین نود اثر بفرستند. در برنامه گلبانگ رادیو، ترانه ها بر اساس ذائقه و خواست مخاطبان پخش می شود، مسابقه محله شرکت کنندگانش را از میان بچه های کوچه و خیابان و مدرسه انتخاب می کند، ماه عسل از مخاطبان می خواهد که سوژه های مردمی معرفی کنند و...

به هر حال سرمایه گذاری روی برنامه های قدیمی و تلاش برای حفظ آنها نتایج خوبی در بردارد. این برنامه ها علاوه بر آن که مخاطبان زیادی دارند، به مرور زمان به هویت یک شبکه تبدیل می شوند و با اصالتشان اعتبار رسانه را بیشتر می کنند، ضمن این که برنامه های قدیمی خاطره های چند نسل را زنده نگه می دارند و چون جلوی چشم و در جریان هستند، هیچ وقت راهی قفسه های بایگانی ذهن نمی شوند.

احسان رحیم زاده / جا م جم

Share on Google+ انتهای خبر :: کد خبر : 1265545250040551155

5 نظر

سلام اگراقای سرشار در شبکه های رادیویی قصه مگوید به ما اطلاع بدین تا به یاد قدیما گوش دهیم تشکر از لطفتان

به نظر شما راز ماندگاری یاد بعضی ها در قلب دیگران به چه علت است؟ در صورتی که حتی کوچک ترین محبتی هم از طرف مقابل نمی بینند!

حق با شماست . صفای قلبها اغلب منجر به رابطه قلبی می شود. احساسات قلبی هم عشق واقعی را رقم می زند. عشق دیدنی نیست . لمس کردنی هم نیست . با زیاد دیدن هم بیشتر نمی شود. و البته با کم دیدن هم ته نمی کشد وگرنه باید خدا را تا به حال فراموش می کردیم.عشق و محبت فقط حس کردنی است آن هم از اعماق وجود. نه بعد مسافت می شناسد و نه زمان . کسانی که گمان می کنند هر آنچه از دیده می رود از دل هم می رود کسانی هستند که عشق را تجربه نکردند. هیچ احساسی هم در برابر آن ندارند.اصلا هیچ احساسی در مقابل احساسات ندارند.شاید آنها دل مرده اند! شاید هم خود دوست دارند که دلسنگ باشند! الله اعلم

ارسال نظر