آخرین خبر

  • • مجتبی رحماندوست: نامه "جایزه جلال" را دوباره برای وزیر ارشاد ارسال کردم/هیئت علمی اکثریت نداشته است
  • سه شنبه 21 آذرماه 91

    ارسال به دوستان
    خبرگزاری فارس: عضو هیئت علمی جایزه جلال ضمن اشاره به اینکه موارد منتشرشده این روزها جای تامل دارد گفت: پیگیر نامه ارسالی به وزیر ارشاد شدم که ظاهرا بدستشان نرسیده بود از این رو مجددا نامه را فرستادم و پیگیر خواهم بود.
    خبرگزاری فارس: نامه «جایزه جلال» را دوباره برای وزیر ارشاد ارسال کردم/ هیئت علمی اکثریت نداشته است

    مجتبی رحماندوست عضو کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی در گفت‌وگو با خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس درباره پیگیری نامه‌ای که درباره با جایزه جلال آل‌احمد به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی نوشته بود (می‌توانید این مطلب را اینجا بخوانید) اظهار داشت: نامه‌ را ارسال و پس از آن پیگیری‌هایی هم انجام دادم.

    وی افزود: وزیر ارشاد عنوان کردند که هنوز نامه را دریافت نکرده‌ام، از این رو امروز مجددا این نامه را ارسال کردم.

    عضو هیئت علمی جایزه جلال درباره این دوره از جایزه جلال عنوان کرد: بنده به عنوان عضو هیئت علمی جایزه جلال آل احمد بر خود وظیفه می‌دانم که ماجرا را پیگیری کنم.

    به گفته رحماندوست، تمام موارد را از سوی متولیان و داوران و هیئت علمی مطالعه کردم، این جایزه قانون و آئین‌نامه دارد، در ادامه اعتراض‌هایی صورت گرفته بر این مبنا بنده هم از وزیر ارشاد خواستار توضیحات شدم.

    وی درباره نظر هیئت علمی جایزه جلال آل احمد تصریح کرد: چه بگویند رای داوران مستقل است (تائید صحبت‌های سه داور) و چه بگویند هیئت علمی باید نظر می‌داده این هیئت علمی اکثریت نداشته اما در مجموع بنظر می‌رسد کل کار جای تامل دارد؛ اینکه نظر داوران اثری بوده اما در نهایت اثری دیگر معرفی شده نشان می‌دهد که جای تامل وجود دارد، اما در نهایت باید منتظر توضیح وزیر بمانم.

آخرين نظرات خوانندگان

  • مدیر: سلام و رحمت الله. تشکر می کنم. محبت دارید. ادامه
  • زینب گودینی: سلام. استاد سرشار از اینکه با درایت تمام و شجاعانه ادامه

آخرين تصاوير

  • -IMG_3451.jpg
  • محمدرضا سرشار-3.jpg
  • محمدرضا سرشار-1.jpg
  • محمدرضا سرشار4.jpg
  • سندساواک در باره جشن هنر.jpg
  • قبا7.jpg
  • قبا6.jpg
  • قبا5.jpg
  • قبا4.jpg
  • قبا3.jpg

آخرین کتاب

  • • انتشار سه کتاب جدید در باره ادبیات داستانی، به کوشش سرشار
  • برگزاری فارس: «غوطه خوردنی غریب در داستان»، «هوا سرشار از کلمات است» و «داستان برای گشایش درهای آسمان» سه اثر جدید محمدرضا سرشار به زودی منتشر خواهند شد.
    به گزارش خبرگزاری فارس، محمدرضا سرشار از انتشار سه کتاب خود در حوزه نقد ادبی خبر داد و گفت: این سه کتاب مصاحبه‌های گرد‌آوری شده هستند و در آنها گفتگوهای فنی با نویسندگان ایرانی، نویسندگان خارجی و مترجمان ایرانی داستان‌های خارجی انجام شده است.
    وی در ادامه افزود: این گفتگوها مربوط به دوره انتشار مجله ادبیات داستانی است و من این گفتگوها را بعد از استخراج و بازبینی مجدد، بر اساس یک طبقه بندی در سه کتاب «غوطه خوردنی غریب در داستان»، «هوا سرشار از کلمات است» و «داستان برای گشایش درهای آسمان» تدوین کرده‌ام.
    سرشار در مورد هر یک از این کتاب‌ها گفت: کتاب «غوطه خوردنی غریب در داستان» مجموعه‌ای از مصاحبه‌ها با نویسندگان معاصر ایرانی است. جلد دوم این مجموعه «هوا سرشار از کلمات است» نام دارد و مصاحبه‌های نویسندگان خارجی است که به فارسی ترجمه شده است. اکثر این مصاحبه‌ها در خارج از ایران انجام شده‌اند. البته در این کتاب تعدادی از مصاحبه‌هایی که نویسندگان مجله با نویسندگان خارجی انجام داده‌اند نیز وجود دارد.
    وی در ادامه افزود: جلد سوم این کتاب نیز «داستان برای گشایش درهای آسمان» نام دارد و گفتگو با مترجمان ایرانی داستان‌های خارجی است. در این کتاب مترجمان از مسائل ترجمه، جریان ترجمه در کشور و روش‌های شخصی این افراد در ترجمه آثار سخن گفته‌اند.
    سرشار درباره ضرورت گردآوری و انتشار این مجموعه سه جلدی گفت: در دورانی که من در مجله ادبیات داستانی به عنوان سردبیر یا عضو شورای سردبیری به فعالیت مشغول بودم، مطالب ارزشمندی منتشر شدند. این گفتگوها ماندگار هستند و ارزش چاپ این مطالب بیش از یک‌بار چاپ در یک مجله هستند.
    وی در ادامه افزود: از سویی این مجلات در حال حاضر در دسترس کسی نیستند. به غیر از کتابخانه مرکزی حوزه هنری تهران در هیچ کتابخانه‌ای در ایران دوره کامل این مجله پیدا نمی‌شود. با باز نشر این مطالب، برخی از مطالب این مجلات در دسترس عموم قرار خواهد گرفت.
    سرشار درباره استقبال خوانندگان از کتاب‌های گفتگومحور گفت:‌ تاکنون شاهد انتشار متعدد مصاحبه‌های نویسندگان خارجی در قالب کتاب بوده‌ایم و اغلب هم مورد استقبال مخاطبان واقع شده‌اند. این در حالی است که ارزش بسیاری از این مصاحبه‌ها، اعم از نوع سوالات و پاسخ‌هایی که نویسنده پاسخ داده است، خیلی کمتر از مصاحبه‌هایی است که ما در ادبیات داستانی با نویسندگان خودمان انجام داده‌ایم. از این رو گفتیم وقتی چنین کتابی منتشر می‌شود و قطعا با استقبال مواجه خواهد شد.
    وی در ادامه افزود: از سوی دیگر در داخل کشور مصاحبه‌هایی در جبهه شبه‌روشنفکر با نویسندگان این طیف انجام شده است و به صورت کتاب در آمده‌ اما در مورد نویسندگان جبهه انقلاب این کار کمتر انجام شده است.
    این داستان نویس در انتها افزود: در حال حاضر مراحل آماده سازی این سه کتاب در انتشارات سوره مهر انجام


پاسخ سرشار به اظهارات دبیر جایزه جلال در نشست خبری شنبه: آقای مجید حمیدزاده، فراموشیهای شما به مراحل خطرناکی رسیده است؛ فکری برای خودتان بکن

امروز(20/9/91) سرانجام پس از روزها خاموش کردن تلفن همراه یا برنداشتن گوشی و در یک کلام فرار از پاسخگویی به پرسشها و انتقادات متعدد مطروحه در مورد تخلفات صورت گرفته در پنجمین دوره جایزه جلال آل احمد، آقای دبیر جشنواره- در حقیقت به دستور یکی از مقامات بالاتر خود در وزارت ارشاد(هر چند این را هم مثل برخی مطالب دیگر انکار کرده است)- مجبور شد در نشست خبری(!) یکطرفه ای شرکت کند.
همان گونه که در مقدمه یکی از یادداشتهای انتقادی‌ام درباره عملکرد وی در این زمینه پیش بینی کرده بودم، او - به بهانه پاسخگویی به ایراداتی که خاصه، در نامه‌ای، به تخلفات صورت گرفته توسط وی در بخش نقد و پژوهش این جایزه وارد کرده بودم - با تحریف سخنانم، بخش قابل توجهی از بیانات خود را به تخریب شخصیت من اختصاص داد؛ تا به زعم خود، از این طریق، به نقدها و پرسشهای بی پاسخ من به عملکردهای خلافش در جریان برگزاری جشنواره امسال جنبه شخصی و خصوصی داده، از این طزیق، وسیله ای برای تبرئه خود از مخمصه ای که در آن گرفتار آمده بود بیابد. اما مرتکب بیانات بعضا کذب و متناقضی شد؛ که ذیلا به آنها می پردازم:
نخست اینکه در پاسخ سؤآل یکی از خبرنگاران در مورد اطلاعات متناقضی که در مورد اسامی اعضای هیئت علمی داده بود، اظهار داشته بود این"به دلیل ضعف حافظه بوده است". این در حالی است که کسی که در عمده جشنواره هایی که دبیر آنها بوده، آمار و ارقام متعدد و طولانی رشته های متعدد و اسامی داوران آنها را، - البته بی هیچ ضرورتی - اغلب از حفظ بیان می کند، نمی تواند لااقل در بیان نام 9 نفر فرد کاملا آشنا و شاخص عضو هیئت علمی، دچار فراموشی شود. به عبارت دیگر، وقتی شخصی با چنان حافظه ای، دچار چنین فراموشی - و چند فراموشی محرز دیگر مشابه؛ که به آنها اشاره خواهد شد - می شود، این فراموشی را باید از نوع همان ضرب المثل مشهور قدیمی دانست.
موضوع دیگری که مشارالیه چند باربا تاکید ویژه بیان کرده، این بوده که، در این دوره، هیچ تخلفی از اساسنامه و آیین نامه و[چیزی من درآوردی با عنوان] "رویه" جشنواره صورت نگرفته است!
ذیلا نشان خواهم داد که هر دوی این ادعاها چه قدر نادرست است:
1. نامبرده در پاسخ اینکه چرا 9 عضو هیئت علمی پیش بینی شده در اساسنامه 10 نفر شده اند، گفته که، یکی از آنها(آقای جواد محقق) "بر مبنای مصوبه"(کدام مصوبة؟!) "عضو علی البدل" هیئت علمی بوده است!
الف) در کجای اساسنامه، برای هیئت علمی جایزه جلال، "عضو علی البدل" پیش بینی شده است؛ و چنین سمتی، اختراع کیست؟!
ب) فایده انتخاب عضو علی البدل برای هیئت علمی ای که به تعبیر خود وی در همین مصاحبه، نیاز به هیچ حد نصابی(!) برای رسمیت یافتن ندارد، چیست؟!
ج) این سمت را چه کسی جعل و از خود اختراع کرده است؟!
د) چرا در دوره های قبلی جایزه جلال آل احمد، چنین سمت و مصوبه ای برای آن وجود نداشت؟!
ه) چرا آقای حمیدزاده، تا قبل از این مصاحبه(در واقع کشف این شاهکار 9 و 10 آقای دبیر جشنواره توسط من)، و هنگام اعلام اسامی اعضای هیئت علمی در مراسم اختتامیه و ...، هیچ جا به وجود چنین مصوبه و عنوان و شخصی با این سمت در این جشنواره اشاره نکرده بود؟
(اگر این، تخلف - آن هم از نوع اساسی آن، از اساسنامه و... نیست، پس چیست؟!.)
2.آقای حمیدزاده، در مصاحبه مورخ 15/9/91 خبرآنلاین با او، در پاسخ این سوال که "آقای سرشار گفته اند که در جلسه نهایی تنها 4 نفر از 9 عضو هیئت علمی حضور داشته اند. از این منظر، جلسه رسمیت ندارد"، با شهامت و قاطعیتی مثال ردنی - ویژه خود - گفته بود:" اصلا چنین چیزی صحت ندارد! در جلسه پایانی، به غیر از آقای فردی که کسالت داشتتند و آقای سرشار، بقیه اعضا حضور داشتند. چطور است آقای سرشار در جلسه ای که حضور نداشتند می دانند چه کسانی حضور داشته اند؟!"
این در حالی است که آقای مجتبی رحماندوست خود در مصاحبه ای رسما اعلام کرده بود که به علت تلاقی زمان جلسه هیئت علمی با جلسه مجلس شورای اسلامی، نتوانسته است در این جلسه هیئت علمی شرکت کند. آقای رسول جعفریان نیز، نه در این جلسه و نه جلسه اول هیئت علمی - به کل - شرکت نکرد. آقای کاظم بیگی هم که بنا به اظهار خود، در این جلسه شرکت نداشت. حال چگونه آقای حمیدزاده هر سه این بزرگواران را در جلسه نهایی هیئت علمی حاضر دیده، آر آن معماهای لاینحل - البته بسیار با مزه - است!
بعد، ظاهرا در اثر فراموشی چنین ادعایی، در مصاحبه امروز، در پاسخ سوالی مشابه، پاسخ داده است:" در اساسنامه تعداد حاضران قید نشده و باید دوستان بدانند در دوره های گذشته هم این مورد وجود داشت که صورت جلسات هیئت علمی را 4 نفر امضا کرده اند."
یعنی ضمن تکذیب ادعای سابق خود، ناخواسته حرف مرا تایید کرده است. (این هم یک فراموشی - از نوع دوم - دیگر!)
3. آقای حمیدزاده در مورد مذاکراتش با من در جلسه دو نفره 20/8/91 در دبیرخانه جشنواره،که- به طور خاص - دچار فراموشیهای(!) متعدد شده است. ازجمله:
الف) گفته است:"حین جلسه و بعد از [اولین ]جلسه [هیئت علمی] به من تذکر دادند که آقای سرشار دارای کتاب است"
در حالی که بعد از اعتراض ون در همان مذاکره دو نفره، او به خود من گفته بود:" بعد از جلسه، سه نفر از اعضای هیئت علمی آمدند و به من گفتند که ..."(یک فراموشی دیگر از نوع دوم!)
ب) افزوده است:"در آخرین جلسه داوری گروه داستان وقتی آقای سرشار تمام کتابها را دیدند من به ایشان گفتم "بعد از جلسه نرو کارت دارم." که ایشان هم گفتند :"اتفاقا من هم با شما کار دارم."
اولا آن جلسه، جلسه "کتاب دیدن" نبود! در ثانی، این قضیه بر عکس بود. یعنی این من بودم که بعد از اتمام جلسه گفتم :"با شما کاری دارم."و....
ج) گفته است:"مثال زدم و گفتم که فلانی که 30 سال سابقه دوست با من و حق استادی بر گردنم دارد...."
ایشان اصلا چنین چیزی نگفت. به عکس، در پاسخ من که گفتم:" آقای ...- از داوران بخش نقد کتاب فصل - به کتب من نمره 96 داده، گفته به خاطر دادن چنین نمره ای مورد شماتت بسیار برخی دیگر از داوران همان رشته قرار گرفته[دقیقا گفت:"تدرم را درآوردند!"]، آقای حمیدزاده، به جای آنکه از سرزنشهای آنها ناراحت شود، از افشاگری اسن استاد برافروخته شد و گفت:" آقای... سی سال است با من سابقه دوستی دارد..." و ایشان را برای بازگوکردن این مطالب برای من، به باد انتقاد گرفت؛ و تلویحا تهدید به برخورد با او کرد. که بر اساس قراین، بعد هم دیدم آن استاد بنده خدا، با آنکه در جلسه اول، در واقع به عنوان عضو هیئت علمی حضور داشت و در همان نشست، به عنوان داور اصلی بخش نقد هم انتخاب شده، بعدا، بی سر وصدا، به کل اسمش از میان اعضای هیئت علمی ، و ظاهرا از داوری بخش نقد نیز حذف شد(تردیدم از این روست که دبیر، از دادن اطلاعات در این باره به من خودداری کرده است.)
د) آقای حمیدزاده باید دقیقا نام ببرد چه کسی از اعضای هیئت علمی جایزه جلال، تا کنون به علت داشتن کتاب در آن دوره از عضویت در هیئت علمی کنار گذاشته شده است. چون با این همه فراموشکاری - از نوع دوم - نامبرده، من که دیگر اصلا نمی توانم صرف ادعای وی را در هیچ موردی بپذیرم. و تقریبا مطمئن هم هستم که این طور نیست. چون اولا در تمام 5 دوره این جایزه من عضو هیئت علمی بوده ام. در حالی که آقای حمیدزاده در هیچ دوره ای عضو هیئت علمی نبوده؛ و حداکثر دو یا سه دوره است که - از قضای روزگار - دبیر این جشنواره شده است.
ه) اصولا دبیر جایزه جلال، در جایگاهی نیست که بتواند به عضو هیئت علمی ای بگوید شما می توانید در این مقام باشید یا نباشید؛ یا برای او شرط بگذارد یا با وی "کار" داشته باشد! او قانونا حتی حق رای در جلسات - نه داوری و نه هیئت علمی - را هم ندارد. دبیر جشنواره جلال فقط می تواند و باید مجری مصوبات هیئت علمی و دیگر وظایف اجرایی تعیین شده برای خود در اساسنامه باشد. که این مورد(لزوم حذف خود هیئت علمی یا کتابش)، نه در اساسنامه نه آیین نامه جایزه جلال، وجود نداشته است.
و) همچنان که خود آقای حمیدزاده هم اقرار کرده است، طبق آیین نامه، کسی که کتابی در گردونه داوری دارد، فقط نمی تواند در آن رشته خاصی که خود کتاب دارد، داور باشد. او می تواند عضو هیئت علمی باقی بماند و حتی در صورت تمایل و انتخاب، در بخشهای دیگر، داور هم باشد. کما اینکه حود من در دو دوره قبل، کتاب حقیقت بوف کور را در گردونه داوری همین جشنواره داشتم، و در عین حال، جزء اعضای هیئت علمی آن هم بودم.
ز)آقای حمیدزاده اقرار کرده که تازه در جلسه نهایی هیئت علمی امسال - طبعا به پیشنهاد و پیگیری خودش - تصویب شده که کسی که کتابی در گردونه داوری دارد، یا باید کتابش را از گردونه داوری خارج کند یا از عضویت هیئت علمی استعفا دهد. این در حالی است که تصویب چنین چیزی اصلا در حیطه اختیارات هیئت علمی و دبیرخانه جایزه نیست. بلکه، هر گونه مصوبه ای در مستلزم سلب عضویت یا شرایطی که باعث الزام استعفای اعضای هیئت علمی می شود، صرفا در حدود اختیارات شورای عالی انقلاب فرهنگی است؛ فقط با درج در اساسنامه لازم الاجرا می شود.
اما حتی اکر تصویب چنین موضوعی، در حوزه اختیارات هیئت علمی می بود نیز، باز طبق قوانین رسمی کشوری،هیچ قانون و مصوبه ای عطف به ماسبق نمی شود. بر همین اساس، اگر این چنین چیزی در جلسه اول این دوره از جشنواره و قبل از شروع به کار رسمی داوران تصویب می شد، شامل اعضای هیئت علمی این دوره می شد. در ثانی، چون جلسه هیئت علمی، فقط با رای مثبت نصف به علاوه یک اعضا می تواند چیزی را به تصویب برساند، چون جلسه نهایی هیئت علمی مذکور، فاقد حد نصاب لازم برای به رسمیت رسیدن بوده، مصوباتش فاقد ارزش قانونی و الزام اجرایی است.
4. آقای حمیدزاده خود اقرار کرده که نه در اساسنامه و نه آیین نامه جایزه، چنین قیدی وجود ندشته؛ اما این را یک "رویه" دانسته است! وی باید توضیح دهد منظورش از "رویه" چیست؟ شرایط و مدت زمان لازم برای تبدیل یک بدعت به رویه چیست؟! شرایط و مدت زمان لازم برای نقض و حذف و متروک شدن آن چیست؟! این رویه را چه کس یا کسانی با کدام مجوز و از کی در این جشنواره معمول کرده اند؟! در کجای اساسنامه یا حتی آیین نامه جایزه، چیزی به نام "رویه" تعریف، پیش بینی و مجاز شمرده شده است؟!
5. آقای حمیدزاده، به همراه کدامیک از اعضای هیئت علمی - مورد ادعای خودش - بر اساس کدام مجوز اساسنامه یا آیین نامه ای، به خود اجازه دادند پشت پرده و در خفا با یکدیگر تبانی کنند، و بدون حتی مطلع ساختن سایر اعضای هیئت علمی، داوران منتخب در جلسه رسمی هیئت علمی مربوط به بخش نقد و پژوهش راتغییر دهند؟!(این هم یک تخلف دیگر!)
6. آقای حمیدزاده، با پس و پیش کردن و تغییر و تحریف برخی سخنان من در مذاکره دو نفره مورخ 20/8/91 من و خودش، اعتراضهای کاملا مستدل و مستند مرا به تخلفات محرز خود از اساسنامه و آیین نامه و مصوبه هیئت علمی، و دخالت در اموری که جزء اختیاراتش نبوده، و نیز مخفی کردن این تخلفات آشکار از هیئت علمی، تا حد یک مسئله شخصی تقلیل داده است.
7. به خلاف آنچه آقای حمیدزاده ادعا کردهاست، من استعفایم را از قبل نوشته بودم، و آماده گذاشته بودم و در همان روز 20/8/91 ، بعد از اتمام آخرین جلسه داوری گروه داستان به خود او دادم.(تاریخ پای نامه که موجود است!) جلسه که تمام شد، به طور خصوصی، و قبل از هر صحبتی، استعفانامه را به او دادم. بعد به تفصیل، دلایلم را برای این استعفا توضیح دادم. آن وقت او تازه گفت:"من می خواستم بگویم اگر قرار است کتاب شما در گردونه داوری قرار بگیرد، باید از عضویت در هیئت علمی استعفا بدهید. برای همین، اول فکر کردم این استعفا را برای همین نوشته اید."
ایشان این قضیه را هم بر عکس تعریف کرده؛ و در ضمن - معلوم نیست بر چه اساسی - با همان شهامت ویژه خودش(!) ادعا کرده راست که من استعفایم را "یک هفته بعد"نوشته و تحویل داده ام!
8.9. پیگیری من برای دانستن نام داوران بخش نقد - همان گونه که در یادداشت "دانستن اسامی داوران جوایز ارشاد حق مردم نیست" - مندرج در بسیاری از سایتهای خبری- آورده ام، مربوط به جایزه "کتاب فصل" زمستان 90 بود؛ که از قضا، با همه کم لطفی های تنی چند از داوران، در آن، همین کتابم، به عنوان تقدیری برگزیده شده بود؛ نه داوران بخش نقد جایزه جلال! متاسفانه، ایشان - در اثر همان فراموشی نوع دوم - این موضوع را هم به جایزه جلال نسبت داده؛ و بعد، برای انداختن توپ در زمین حریف، آن اتهامهای سنگین را متوجه من کرده است! در حالی که من دقیقا در همین ارتباط به او گفتم:" من برای آنکه به دولتی که خودم - به سهم خود - در پیروزی در انتخابات و روی کار آمدن آن نقش مؤثری داشته ام، و وزارت ارشاد، لطمه ای حیثیتی وارد نشود[همان طور که هنگام دادن استعفا از دبیری کلیه جشنواره های وزارت ارشاد؛ و از جمله همین جایزه جلال - عمل کردم]، استعفایم را اعلام عمومی نمی کنم. به شزط اینکه شما هم هیچ جا از من به عنوان عضو هیئت علمی این جشنواره یاد نکنید. در غیر این صورت مجبور خواهم شد بگویم که استعفا داده ام. اما در مورد مخفی کاری شما در مورد اعلام اسامی داوران بخش نقد جایزه کتاب فصل زمستان 90[ که کتاب من در آن انتخاب شده بود]، حق خود می دانم که موضوع را به اطلاع عموم برسانم." که همین کار را هم کردم. و گرنه اگر قصد من انتقام شخصی از آقای مجیدزاده بود که همان وقت(22/8/91) - قبل از اعلام نتایج داوری- نامه را منتشر می کردم؛ نه اینکه بگذارم وقتی با افشاگری و اعتراض داوران بخش مستندنگاری و بقیه، دیگر آبرو و اعتباری برای این جشنواره باقی نماند، آن را منتشر کنم. (دو - سه روز قبل از انتشار این نامه نیز، طی ارسال پیامکهایی به آقایان اسمعیلی و شجاعی صائین، به همین نکته و یک نکته دیگر در این ارتباط، اشاره کردم.)
حال این کجا و آنچه آقای حمیدزاده - برای بدنام کردن من، به قصد تبرئه کردن خود، در این باره گفته است - کجا؟! (و من، بابت هرچیزی که او را ببخشم، قطعا برای این تهمتها هرگز نخواهمش بخشید!)
و جالب اینکه، به رغم ادعایی که نامبرده در مصاحبه مطبوعاتی شنبه خود کرده است، تا همین امروز نه اسامی داوران کتاب فصل مذکور را به من و مردم گفته است و نه اسامی داوران بخش نقد جایزه جلال امسال را !
9. ایشان ادعا کرده که به من گفته است که تنها در صورت استعفای من از عضویت هیئت علمی، کتابم در کردونه داوری قرار می گیرد. در حالی که چه آن زمان که من استعفا نداده بودم مدعی بود که کتابم در حال داوری است؛ و چه بعد که استعفا داده بودم و پیغام داد که "استعفای شما را نپذیرفته ایم" و برای جلسه نهایی هیئت علمی، دو روز مختلف، رسما مرا به عنوان عضو هیئت علمی، به جلسه نهایی آن دعوت کرد!
10. آقای حمیدزاده مدعی شده که در نهایت جز یک نفر، همه داوران بخش نقد، همانهایی بوده اند که خود من آنها را پیشنهاد کرده بودم.
اولا پیشنهاد داوران هر بخش، به شکل عمومی مطرح می شد و با تصویب هر 7 عضو هیئت علمی حاضر - بد ون حتی یک رای مخالف - صورت گرفت. در ثانی، از 5 نفری که در این بخش به کتاب اینجانب نمره داده اند فقط دو نفرشان مورد قبول من - صرفا به عنوان کسانی که شرایط واقعی این کار را دارند - بودند. ثالثا، اگر واقعا رویه این بوده که عضو هیئت علمی که کتاب دارد نباید در انتخاب داوران بخش مربوط به کتاب خودش سهم داشته باشد، آقای حمیدزاده چرا - بنا به ادعای خود - 4 نفر از این داوران را، همان کسانی انتخاب کرد که پیشنهاد خود من بوده اند؟! بعد از آن، پس چرا آنها کتاب مرا انتخاب نکردند؟!( آن هم کتابی که پیش از این، در سه جشنواره کتاب و یک جشنواره مطبوعات، چهار جایزه مهم ملی را به خود اختصاص داده بود؛ و به اعتقاد کسانی که اهل بخیه اند و اهمیت کار را می فهمند، تا امروز در نوع خود بی نظیر است و - با عرض معذرت - خود بسیار بعید می دانم لااقل تا یک دهه دیگر، کتابی در حد واندازه پرکارتردی آن، در این موضوع نوشته شود!
11. آقای حمیدزاده که مدعی است در این دوره جایزه جلال، همه کارها مطابق اساسنامه و آیین نامه و ... انجام شده، در کجای آیین نامه و اساسنامه، به هیئت علمی اجازه داده شده رای و کتاب منتخب داوران راتغییر دهد؛ که آنا در بخش مستندنگاری چنین کاری بی توجیهی با "شرح اسم" کرده اند؟! (هیچ عقل سلیمی، چیزی مغایر با مسلمات آیین نامه و اساسنامه را - ولو تحت عنوان مجعول رویه - نمی پذیرد!)
12. آقای حمیدزاده که چنین تخلفات محرزی از اساسنامه و آیین نامه جشنواره را مرتکب شده و برخی از آنها را هم با عنوان "رویه" توجیه کرده است، چگونه است که برای توجیه غیرلازم بودن رسیدن به حدنصاب (حداقل نصف به اضافه یک) اعضای هیئت علمی، برای رسمیت یافتن جلسه آن، استناد به "رویه" را فراموش می کند؟! در حالی که آنچه خود به عنوان رویه از آن یاد کرده ، بعضا مغایر اساسنامه و هر عقل سلیمی و کاملا خاص است؛ اما به حد نصاب رسیدن هر شورایی، با حضور حداقل نصف به اضافه یک اعضا، و از آن بالاتر، لزوم اخذ همین تعداد رای موافق برای تصویب هر مصوبه ای از بدیهیات هر شورایی است؛ و این موضوع می بایست در اساسنامه - و نه حتی آیین نامه - هیئت علمی قید می شد؛ و فقدان آن، از نواقص مهم اساسنامه است که در اسرع وقت باید برطرف شود. اما تا آن رمان، باید دقیقا رعایت شود. وگرنه چه لزومی داشت که اصولا هیئت علمی آن هم به 9 عضو تشکیل شود. میشد با یک رئیس تنها کار را به سرانحام رساند. می شد تعداد اعضای هیئت علمی 3 نفر باشد....
13. آقای حمیدزاده گفته بود که من کتاب خودم را به دبیرخانه جشنواره جلال ارسال کرده بودم. در حالی که من هرگز چنین کاری نکرده بودم.
14. آیین نامه ای که ظاهرا همین شنبه روی وبسایت همچنان بسیار فقیر و سترون جایزه جلال گداشته شده - چون تا شب قبلش که من جستجو کردم، نبود؛ و از طرفی، مطالب اغلب فاقد تاریخ قرار گرفتن روی وبسایت اند - در زمان دبیری خود من بر این جایزه، مورد تجدید نظر قابل توجه قرار گرفت و موادی بر آن افزوده شد. از جمله اینکه، اگر نمره یک داور، بیش از 20 نمره با معدل دیگر داوران تفاوت داشته باشد، آن نمره باید حذف شود. در حالی که در مورد نمره های مربوط به کتاب من، این کار صورت نگرفته بود. وگرنه با حذف نمره آخری که واجد این شرط است معدل کلش بالای 80 می شد. به اضافه آنکه، طبق به قول خود آقای حمیدزاده، رویه البته از نوع عام و عقلایی اش، تا قبل از قرائت نمرات کتابها در جلسه نهایی، داوران نباید از نمره های یکدیگر با خبر شوند. چون در غیر این صورت، به راحتی می توانند با تغییر نمداتشان، نمرات دیگران را وتو کنند. چرا آقای حمیدزاده اجازه داده است که در حضور خودش، نمرات 4 داور به کتاب من خوانده شود، و بعد آقای "ق" تازه تصمیم بگیرد نمره خودش -65- را به کتاب من بدهد. این اگر تخلف نیست پس چیست؟!

2 نظر

سلام. استاد سرشار از اینکه با درایت تمام و شجاعانه و با صراحت کامل در هر موقعیت و زمانی از حق و حقیقت دفاع می کنید؛ تشکر می کنیم.
اکنون چشم و دل تمامی نویسندگان وفا دار به اسلام وانقلاب به قدمهای استوار شماست.

ارسال نظر