آخرین خبر

  • • دوبله «صلح‌بانان جهان» زیر نظر محمدرضا سرشار
  • یکشنبه 26 دیماه 95

    به گزارش باشگاه خبرنگاران تسنیم «پویا»، مجموعه «صلح‌بانان جهان» پس از ترجمه و دوبله آماده پخش از شبکه امید سیما شده است.

    داستان مجموعه پویانمایی «صلح‌بانان جهان» مربوط به یک تیم 6 نفره با همین نام است. اعضای این تیم عبارتند از 6 قهرمان که پس از طی آموزش های بسیار ویژه جسمی و ذهنی اکنون وظیفه دارند با نیروهای شیطانی فرازمینی مقابله کنند. ضد قهرمانان این اثر با ایجاد خرابکاری های مختلف در سراسر زمین، قصد دارند کره زمین را تصرف کنند.

    این مجموعه که در ژانر ماجراجویی و اکشن رده بندی می شود؛ محصول سال 2014 کشور چین است و در 52 قسمت 20 دقیقه ای مهمان نوجوانان ایرانی خواهد شد.

    «صلح‌بانان جهان» در واحد دوبله مرکز اوج کودک و نوجوان زیر نظر محمدرضا سرشار (رضا رهگذر) ترجمه و ویراستاری و با مدیریت دوبلاژ حامد عزیزی و همراهی گویندگان نام آشنا دوبله شده است.

    این پویانمایی به زودی در شبکه امید سیما روی آنتن خواهد رفت.

    انتهای پیام/

آخرین کتاب

  • • تعریفی برای ادبیات کودکان و نوجوان/ محمدرضا سرشار (رضا رهگذر)
  • شنبه، ۱۹ تیر ۱۳۹۵
    .
    به مناسبت 18 تیر، روز ادبیات کودکان و نوجوانان
    .
    ادبیات کودکان و نوجوانان، عبارت است از مجموعه داستان‌ها، اشعار و نمایشنامه‌هایی که ضمن برخورداری از جوهره و کیفیت ادبی لازم، با توجه به خاصه‌های ذهنی و روانی (استعداد‌ها، علایق، تمایلات) و نیازهای کودکان و نوجوانان، در چارچوب اصول تعلیم و تربیت مورد تأیید شرع، پدید آمده باشد.
    وجود قید «در چارچوب اصول تعلیم و تربیتِ مورد تأیید شرع» از آن رو است، که ادبیات سازنده‌ی کودکان و نوجوانان، در عین رعایت اقتضای سنی و علایق و تمایلات مخاطبان کم سن و سال خود، نمی‌تواند و نباید عنان خود را کاملاً به دست این عوامل بسپارد. بلکه در هر حال، علاوه بر ارضای خواست‌هایِ درست مخاطبان، باید آنچه را که آنان برای رشد صحیح و متعادل شخصیت‌شان به آن «نیاز» دارند و چه بسا خود از آن بی‌خبر باشند، در اختیار ایشان قرار دهد. ضمن آنکه تکیه‌ی صرف بر یافته‌های روانشناسی غرب و اصول تعلیم و تربیت آن، بنیانگذاری بنای سترگ شخصیت آینده‌سازان کشور بر گذرگاه سیل*؛ و نمونه‌ی عینی و محصول فرجامین آن، جوامع غرقه در فساد، سر در گم و درمانده در کاار خودِ امروزِ غرب است.

    .
    .
    * «أَفَمَنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَى تَقْوَى مِنَ اللّهِ وَرِضْوَانٍ خَيْرٌ، أَم مَّنْ أَسَّسَ بُنْيَانَهُ عَلَىَ شَفَا جُرُفٍ هَارٍ فَانْهَارَ بِهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ »
    آيا كسى‏كه بنيان مسجد را بر ترس از خدا و خشنودی او نهاده بهتر است،‌یا آن کس که بنیان مسجد را بر کناره‌ی سیلگاهی که آب زیر آن را شسته باشد نهاده است، تا با او، در آتش جهنم سرنگون گردد؟» (توبه: 109)
    .
    .
    منبع: از دفتر چهارم مجموعه کتاب «درباره ادبیات داستانی» به نوشته استاد محمدرضا سرشار، انتشارات کانون اندیشه جوان


محمدرضا سرشار عنوان کرد: جایزه‌های ادبی دولتی تعطیل شوند

محمدرضا سرشار در ارزیابی فعالیت‌های فرهنگی در سالی که گذشت خواهان تعطیلی جایزه‌های ادبی دولتی شد.

این نویسنده در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: سال‌هاست جوایز ادبی دولتی همچون کتاب سال، جلال آل احمد و... که همه با بودجه بیت‌المال راه‌اندازی و اداره می‌شوند شکل گرفته‌اند. به نظر می‌رسد فرهنگ وقتی دست دولت‌ها می‌افتد دچار نوسان‌هایی می‌شود و به سمت و سوی گرایش‌های سیاسی جناح پیروز کشیده می‌شود، که این به ضرر فرهنگ کشور است.

او در ادامه گفت: در چنین وضعیتی فرهنگ آسیب‌پذیر می‌شود. متاسفانه کتاب‌های درسی ما هم دچار این وضعیت شده به‌ویژه آن بخش‌هایی که مربوط به علوم انسانی است. هر مملکتی اگر بخواهد هر چهار یا هشت سال یک‌بار سیاست‌های فرهنگی‌اش طبق سلیقه جناح حاکم تغییر کند آسیب‌پذیر خواهد بود.

سرشار تاکید کرد: اگر بخواهیم مملکت را از نظر فرهنگی به وضعیتی باثبات برسانیم باید سیاست‌های فرهنگی را از دست دولت بیرون بیاوریم و آن را به نهاد مقام معظم رهبری وابسته کنیم. در این صورت نه تنها سیاست‌های کلان فرهنگی با تغییر دولت‌ها دچار نوسان نمی‌شود بلکه منافع گروه حاکم بر منافع ملی ارجحیت پیدا نمی‌کند.

او در ادامه افزود: همچنان که این اتفاق خوب درباره سیاست‌گذاری‌های رادیو و تلویزیون افتاده است و ما با تغییر دولت‌ها شاهد نوسان در این دستگاه دولتی نبوده و نیستیم. اما اگر تعیین سیاست‌های کلان فرهنگی همچنان در دست دولت‌ها باشد، بهتر است همه جوایز دولتی تعطیل شود تا اولا شاهد هدر رفتن پول بیت‌المال نباشیم و ثانیا زمینه سوء‌استفاده جناح‌ها از چنین جوایزی برطرف شود.

محمدرضا سرشار تاکید کرد: اگر امثال من نسبت به این موضوع حساسیت نشان می‌دهند، به این دلیل است که اهمال‌کاری‌ها به نام نظام تمام می‌شود؛ در حالی‌که نظام در این میان نقشی ندارد. از سوی دیگر هزینه‌ چنین جوایزی از بیت‌المال صرف می‌شود وگرنه نسبت به جوایز خصوصی حساسیتی نیست.

ارسال نظر