آخرین خبر

  • سه شنبه 25 خردادماه 95


    پيكر حميد سبزواري تشييع شد


    حميد سبزواري، پدر شعر انقلاب چند روز پيش درگذشت. روز گذشته بسياري از مسوولان فرهنگي و سياسي به حوزه هنري آمدند تا او را به سوي خانه‌ ابدي‌اش بدرقه كنند. از رييس دفتر مقام معظم رهبري، وزير ارشاد و رييس صدا و سيما در مراسم تشييع اين شاعر حضور يافتند.
    مراسم تشييع شاعر انقلاب از كنار مزار شهداي گمنام در حوزه هنري آغاز شد ودر ادامه شعرهاي اين شاعر خوانده شد.
    در اين مراسم، رييس دفتر رهبر انقلاب پس از قرائت پيام رهبر معظم انقلاب به مناسبت درگذشت حميد سبزواري، گفت كه «اين پيام حاوي نكات صريحي در وصف شاعري است كه عمر خود را در طول ۷۵ سال گذشته صرف سرودن شعر كرده است و آنگاه كه نداي امام امت را شنيد، شعرش را در جهت خيزش او و انقلاب اسلامي قرار داد و بهترين سروده‌هايش را تقديم نظام كرد تا با تاريخ انقلاب همراه و هنگام شود.»
    او گفت كه سروده‌هاي مرحوم سبزواري از كودكي و نوجواني بسياري از ما در ذهن‌هاي‌مان نشسته است. سروده‌هايي چون «خميني‌اي امام» يا «اي مجاهد، ‌اي شهيد مطهر.»
    رييس دفتر رهبر انقلاب همچنين يادآور شد: «شعر اثري ماندگار دارد تا جايي كه گاه يك بيت از آن كار ۱۰۰ سخنراني را مي‌كند. بزرگان دين ما هم همواره قدردان چنين اشعاري بوده‌اند. بدون شك امام (ره) و رهبري معظم انقلاب، قدر ايشان را مي‌دانند و آقاي سبزواري نيز به پاس تلاش‌هاي‌شان در ماه رمضان به ديدار خداوند رفتند.»
    علي جنتي، وزير فرهنگ و ارشاد اسلامي كه سابقه آشنايي‌اش با مرحوم سبزواري به 37 سال پيش برمي‌گردد نيز در اين مراسم از اين آشنايي گفت: «در روزهاي ابتدايي انقلاب اسلامي اين افتخار را داشتم كه در سازمان صدا و سيما در خدمت ايشان باشم و در شوراي شعر سازمان بود كه ايشان را براي نخستين بار ديدم. امروز هم با شناختي كه در ۳۷ سال گذشته از ايشان پيدا كرده‌ايم، او را چهره‌اي مخلص و فداكار و با انقلاب و نيز آگاهي بخش و بابصيرت مي‌دانيم. كسي كه قلب او براي انقلاب مي‌تپيد و در طول بيش از ۷۰ سال گذشته، در راه آرمان‌هاي اسلام شعر سرود.»
    او تاكيد كرد كه شعرهاي سبزواري حماسه ماندگاري بود كه براي تحليل احساسات ملت عليه استكبار و نيز در دوران دفاع مقدس نقش موثري را ايفا كرد و بر عمق جان مردم نشست.
    وزير ارشاد شعر حميد سبزواري را شناسنامه زمان انقلاب دانست كه تمام حوادث انقلاب در آن ديده مي‌شود.
    او با اشاره به شعرهاي قبل از انقلاب اين شاعر تاكيد كرد كه «مرحوم سبزواري در رژيم گذشته هم با شهامت شعر سرود و اشعارش در حافظه تاريخي ملت ما ماندگار شد.»
    اجراي سرود «الله اكبر، خميني رهبر» از سروده‌هاي زنده‌ياد حميد سبزواري توسط محمد گلريز و مديحه‌سرايي سعيد حداديان از ديگر برنامه‌هاي اين مراسم بود. در ادامه اين مراسم، پيكر حميد سبزواري از مقابل حوزه هنري تشييع و سپس براي خاكسپاري در خانه‌ پدري‌اش در سبزوار به اين شهرستان منتقل شد.
    در اين مرسام علاوه بر رييس دفتر مقام معظم رهبري و وزير ارشاد،‌چهره‌هايي چون غلامعلي حداد عادل، عليرضا مختارپور دبير كل نهاد كتابخانه‌هاي عمومي،‌حجت‌الاسلام محمود دعايي، سيد عباس صالحي معاون فرهنگي وزير ارشاد،‌محسن مومني شريف رييس حوزه هنري،‌محمد حسين صفار هرندي،‌حميد رضايي،‌علي اكبر اشعري، محمدرضا سرشار،‌سهيل محمودي و... حضور داشتند.

آخرين نظرات خوانندگان

  • جلال توکلی: خدمت استاد گرامی، جناب آقای سرشار با سلام و احترام ادامه

آخرین کتاب

  • • «راز شهرت صادق هدایت» از نگاه سرشار
  • خبرگزاری شبستان:كتاب «راز شهرت صادق هدایت» به قلم محمدرضا سرشار توسط مركز پژوهش‌های جوان پژوهشگاه منتشر شد.

    به گزارش خبرگزاری شبستان، پایگاه خبری حوزه هنری، كتاب «راز شهرت صادق هدایت» اثر استاد محمدرضا سرشار بوده كه در گروه ادب و هنر مركز پژوهش های جوان پژوهشگاه سامان یافته و به بررسی شخصیت، آثار، عوامل شهرت و جایگاه صادق هدایت در جامعه فرهنگی و اجتماع ایران معاصر می پردازد.
    در این كتاب محقق محترم كوشیده تا بر اساس گفته‌ های دوستان و طرفداران صادق هدایت و برخی سرشناسان جریان طیف روشنفكری معاصر، نكته ‌های مغفولی از نحوه به شهرت رسیدن صادق هدایت و افرادی مانند او را بیان نماید. در این كتاب شیوه و چگونگی تربیت خانوادگی، ویژگی های فردی، عوامل تأثیرگذار خارجی و محیطی و ... كه در تكوین و شكل گیری شهرت صادق هدایت تاثیرگذار بوده‌اند، به روشنی مورد بازكاوی و استدلال قرار گرفته و برای مستندسازی متن از منابع متعددی كه طی نیم قرن اخیر منتشر شده اند، استفاده شده است. كتاب یاد شده در ویراست جدید دارای یك امتیاز بارز است و آن پردازش اندیشه نویسنده ای مانند هدایت درون جریان هم اندیش و همراه با اوست. در این رهگذر به اقدامات روشمند غرب برای روشنفكر‌سازی و اسطوره ‌پردازی در كشورهای جهان سوم نیز اشارات ارزشمندی شده است.
    «راز شهرت صادق هدایت» از سر فصل های متعددی به شرح زیر تشكیل شده است:
    شهرت مشكوك
    سازوكار چهره سازی در دنیای امروز
    چرا صادق هدایت؟
    دوران های سه گانه اندیشه ای هدایت
    علل و موجبات توجه ویژه غربیان به آثار صادق هدایت
    چگونگی آشنایی غریبان با آثار هدایت
    كفرِ محض
    غربزدگی و نفرت از ایران
    نیست انگاری
    عوامل بیرونی به شهرت رساننده هدایت
    استاد سرشار در بخشی از این كتاب می نویسد:
    «یك مشكل اصلی و اساسی هدایت ـ همچون دیگر همفكرانش؛ از راست گرفته تا چپ ـ بی ‌اطلاعی از كنه آموزه ‏ها و اصول اسلامی، بیگانگی با متون ما‌درِ شیعی، ناآشنایی با مؤمنان و مذهبی های اصیل و آگاه، و نداشتن حشر و نشر و مرآوده با آنان، قضاوت بر اساس مشهورات عوامانة رایج راجع به اسلام و نیز رفتارهای تودة مردم عوام بود. اما به جای آنكه دست كم به خاطر همین ضعف دانش و اطلاعات و ناآشنایی، در چارچوب رسالتی كه برای خود در ستیز با این مظاهر احساس می كرد و قائل بود، صرفاً به حمله به همین مظاهر اكتفا كند، به‌ گونه ‏ای با این قضایا برخورد می‏ كرد كه حاصل كارش ارائة چهره ‏ای به غایت كریه و مشئوم از اصل اسلام و تشیع و مسلمانان بود. این امر نیز تنها به علت ناآگاهی هدایت از صورتِ واقعی تعالیم حیات بخش اسلام نبود، بلكه به سبب آن بود كه او واقعاً و از اساس، به هجو و هزل و تحقیر و ـ به سهم خود ـ طرد اسلام و تشیع از جامعة ایران كمر بسته بود. از همین رو نیز، در داستان هایش، شاهد ورود او به مباحث جدی اسلامی نیستیم.»
    گفتنی است، كتاب «راز شهرت صادق هدایت» اثر استاد محمدرضا سرشار، با قیمت 18000 تومان توسط انتشارات كانون اندیشه جوان، منتشر و در دسترس مخاطبان قرار گرفته است.


مزیت اطلاق عنوان"كارگر"به"اهل‌قلم"

اطلاق عنوان "كارگر" به "اهل‌قلم" مزیت‌هایی در پی دارد.

کارگر نه اهل قلم

محمدسرشار معتقد است نباید اطلاق عنوان «كارگر» به اهل‌قلم را، به معنای فروكاهیدن شأن این تخصص دانست؛ زیرا تعریف نویسنده به عنوان كارگر مشمول قانون كار، مزیت‌هایی را برای حرفه‌ای شدن نویسندگی در پی دارد.

به گزارش "شبکه خبری منابع انسانی ایران" به نقل از فارس، محمدسرشار در یادداشتی با عنوان «فرصت‌های حرفه‌ای شدن» به موضوع «شغل انگاشتن نویسندگی و شاعری» پرداخته است.

وی در ابتدای این یادداشت می‌نویسد: «حرفه‌ای» شدن، یكی از دغدغه‌های جدی اهالی قلم در كشور ماست كه خود مقدمه پیش‌رفت‌ها و گشایش فضاهای جدیدی در این حوزه است. یكی از الزامات حرفه‌ای شدن، پذیرش قانونی این تخصص و تطبیق خصایص و شرایط آن با ادبیات قانون است.

در علم حقوق، حرفه‌ها، صنعت‌ها و صنف‌ها در ذیل «حقوق كار» تعریف می‌شوند كه مهمترین متن قانونی در این زمینه، «قانون كار» است. قانون كار جمهوری اسلامی ایران در گفتمان ویژه خود، همه اشخاص مشمول این قانون را به دو دسته اصلی «كارگر» و «كارفرما» تقسیم می‌كند.

بنابرین در نخستین گام، نباید اطلاق عنوان «كارگر» به اهل‌قلم را، به معنای فروكاهیدن شأن این تخصص دانست بلكه این همنامی، تنها الزامی برای رسیدن به دایره واژگانی مشترك با نهادهای قانونی ذی‌ربط ودر نتیجه استیفای حقوق اهالی قلم است.

در گام دوم لازم است این معنا را متذكر شد كه مراد از «نویسنده» در ادامه نوشتار، هر شخص حقیقی ایرانی‌ای است كه به نوشتن ـ اعم از سرایش نظم و نگارش نثر ـ اشتغال دارد.

سرشار می‌نویسد: براساس ماده ۲ قانون كار، كارگر «كسی است كه به هر عنوان در مقابل دریافت «حق‌السعی» ـ اعم از مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا ـ به درخواست كارفرما كار می‌كند.» این تعریف موسع از كار و ذكر عبارت «به هر عنوان»، فرصتی برای «كار» دانستن «نگارش» است. چرا كه نویسنده، در ازای تخصص نگارش خود، مزدی را دریافت می‌كند.

بنابر طبیعت نویسندگی، قانون «ناشر» را كارفرما می‌داند و به دلیل امكان تصور وجود چند كارفرمای مجزا، همكاری احتمالی یك نویسنده با چند ناشر، در این تعریف خللی وارد نمی‌سازد.

نویسنده در ازای نگارش اثر، یا در یك بار، مبلغ ثابتی را از ناشر دریافت می‌كند یا درصدی از قیمت پشت جلد را می‌گیرد یا با گذاشتن سرمایه، در تولید كتاب شریك می‌شود. در ادبیات قانون كار، به این دریافتی، «حق‌السعی» گفته می‌شود كه حق‌السعی نویسنده نیز یا «كارمزد» یا «سهم سود» خواهد بود. براساس تبصره ۱ ماده ۳۵ ق.ك، چون مزد اهل قلم «براساس میزان انجام كار و یا محصول تولید‌شده» و بدون لحاظ ساعات انجام كار محاسبه می‌شود؛ «كارمزد» خوانده می‌شود.

* مزیت‌های تعریف نویسنده به عنوان كارگر

سرشار ادامه می‌دهد: بخش وسیعی از قانون كار ـ به دلیل ماهیت فراگیر و عمومی آن ـ به مسایلی نظیر ساعات كاری، تعطیلات و مرخصی‌ها، شرایط كار زنان و نوجوانان، حفاظت فنی، بهداشت كار و ... اختصاص دارد كه طبیعی است كه به‌دلیل كیفیت خاص كار نویسندگی، موضوعا‍ً از بحث خارج خواهد بود.


تعریف نویسنده به عنوان كارگر مشمول قانون كار، مزیت‌هایی را برای حرفه‌ای شدن نویسندگی در پی دارد.

یكی از مزیت‌های قانون كار برای نویسنده، این است كه براساس تبصره ۱ ماده ۱۳ ق.ك، «مطالبات كارگر جزء دیون ممتازه بوده» و بر اساس همین تصریح، درصورت ورشكستگی ناشر، نویسنده ضرر كمتری نسبت به دیگر طلبكاران ناشر خواهد كرد.

ضمن اینكه قانون كار با تبدیل كار كارمزدی به واحدهای نفر ـ ساعتی، عملاً امكان تعیین حداقل دست‌مزد را برای نویسنده مهیا می‌كند. بدین‌ترتیب این امكان مهیا می‌شود كه به عنوان مثال، كارمزد یك مجموعه داستان درجه الف ۱۲۰ صفحه‌ای، دست‌كم ۶۰۰ نفر ـ ساعت محاسبه شود و نویسنده این پشتیبانی قانونی را پیدا كند كه حق‌التالیفی كمتر از این را نپذیرد.‌

همین محاسبه، امكان تعلق بیمه كار پاره‌وقت را به نویسنده مهیا می‌سازد. این شیوه محاسبه سبب می‌شود كه ناشر در ضمن قرارداد قانوناً موظف گردد معادل نفر ـ ساعت محاسبه‌شده، برای كارگر موقت خویش، یعنی نویسنده، حق بیمه پرداخت نماید و او را اجباراً بیمه سازد.

این در حالی است كه هم‌اكنون، براساس بخش‌نامه آبان ۸۷ سازمان تأمین اجتماعی، «خبرنگاران، عكاسان حرفه‌ای، نویسندگان، مورخان، شاعران، هنرمندان» جزو مشاغل مشمول مقررات بیمه صاحبان حرف و مشاغل آزاد هستند. به عبارت آشكارتر، اهل قلم مشمول بیمه اجباری نیستند و گویی به عنوان كارفرمای خود، می‌توانند خود را بیمه سازند.

سرشار در بخش دیگری از یادداشت خود می‌آورد: یكی دیگر از دغدغه‌های اهل قلم، تامین مسكن است. ماده ۱۳۲ ق.ك به نویسندگان اجازه می‌دهد تا برای تامین مسكن خود، «تعاونی مسكن» تشكیل دهند و تبصره آن، سه وزارت‌خانه را به حمایت از این تعاونی‌ها، موظف می‌كند. ماده ۱۳۳ نیز در خصوص تاسیس «تعاونی مصرف(توزیع)» اجازه مشابهی را صادر می‌كند.

اما استفیای حقوق اهل قلم، به صورت انفرادی امری پیچیده و گاه طولانی و تخصصی است. ماده ۱۳۱ ق.ك به نویسندگان اجازه می‌دهد تا در راستای اجرای اصل ۲۶ قانون اساسی، «انجمن صنفی» تشكیل دهند و از طریق تشكیلات، از حقوق صنفی خود دفاع كنند.

اما مرور این مجموعه مزیت‌ها نباید باعث فراموشی این مهم گردد كه تعیین حداقل دست‌مزد برای نویسنده و الزام قانونی به بیمه وی، بار مالی‌ای را بر دوش ناشر می‌افكند كه نتیجه فوری آن، افزایش بهای تمام‌شده كتاب خواهد بود.

طبیعی است كه این افزایش قیمت، كاهش خرید كتاب و در نتیجه كاهش عناوین كتب منتشرشده را به دنبال دارد. نگارنده بر این اعتقاد است كه همین اتفاق، هرچند در ظاهر و در كوتاه مدت به ضرر حوزه كتاب خواهد بود اما در میان‌مدت و دراز مدت، به تركیدن حباب تعداد عناوین كتب، كم‌شدن شبه‌كتاب‌ها، كنار رفتن نویسندگان و ناشران غیر حرفه‌ای خواهد انجامید و روابط حرفه‌ای‌تری را در این حوزه حاكم خواهد كرد.

1 نظر

خدمت استاد گرامی، جناب آقای سرشار
با سلام و احترام
طاعات و عباداتتان مقبول درگاه حق. از این‌که مثل همیشه دغدغه‌ی حق‌ و حقوق قشر زحمت‌کش و بسیار مظلوم نویسنده را دارید، خوشحالم. مطالب مفیدی بود که امید است مسئولین مربوطه به آن توجه نمایند.
نویسنده و نویسندگی، اوضاع و احوال مطلوبی ندارد؛ البته حساب بازاری‌نویس‌ها جداست. حدود دوسال برای نگارش رمانی وقت می‌گذاری. حدود چهارپنج سال در نوبت چاپ یکی از انتشارات گردن‌کلفت و صاحب‌نام در جا می‌زند و... بعد از انتشار در مهرماه سال گذشته، هنوز از حق‌التألیف آن که با نازل‌ترین درصد قیمت پشت جلد، محاسبه شده و از حقوق ماهانه‌ی یکی از کارمندان ساده‌ی همان انتشارات هم کمتر است، خبری نیست!
بار آخری که در دوران پسابرجام «یک گشایش دیگر در امور (زندگی‌ات) حاصل می‌شود!» و نه از روی نیاز، که حتماً از سر سیری و تفریح، به یاد حق‌التألیفت می‌افتی و نگاهت به سمت گوشی تلفن کشیده می‌شود،‌ یکی از آن صدها خانم‌های منشی و رئیس‌های دفتر و معاون‌های رئیس‌های دفتر یا معاون‌های معاون‌های رئیس‌های دفتر انتشاراتت ـ که دست بر قضا او هم از گشایش‌های روزانه‌ی پسابرجام با خبر است، با لحنی حقیقتاً تمسخرآمیز ـ البته به زعم خودشان: ببخشید... خواستم در این گشایش‌های روزانه‌ی پسابرجامی، من هم مزاحی کرده باشم ـ اعلام می‌فرمایند: آقای فلانی، مبلغ بهمان ریال که مبلغی نیست که اینقدر پی‌گیری می‌کنید... ما هنوز بعضی از معوقات گردن‌کلفت سال گذشته ـ سال 93 ـ را هم پرداخت نکردیم!
و خیلی راحت، و صدالبته مثل خیلی چیزهای دیگر در این مملکت، آب پاکی را می‌ریزند روی دست‌های مبارکت و...
با این حساب روی نویسندگی، حتی به عنوان شغل دوم هم نمی‌توان حساب کرد و باید کم‌کم قلم را بوسید و در پی یافتن شغلی که کمک خرج زندگی کارمندیت باشد و به مفهوم حقیقی شغل دوم محسوب شود، به قول قدما پشت کفش‌ها را ور کشید و رفت پی کاری که...
پایدار باشید...

ارسال نظر