آخرین خبر

  • • «محمدرضا سرشار» در جشنواره تولید کتاب‌های صوتی کودکان و نوجوانان تجلیل شد
  • جمعه 30 بهمنماه 94

    با معرفی برترین‌های کتاب‌های صوتی و افسانه‌ها؛
    «محمدرضا سرشار» نویسنده و قصه‌گوی سال‌های دور در دومین جشنواره تولید کتاب‌های صوتی کودکان و نوجوانان تجلیل شد.
    خبرگزاری فارس: «محمدرضا سرشار» در جشنواره تولید کتاب‌های صوتی کودکان و نوجوانان تجلیل شد

    به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، آیین اختتامیه و معرفی برگزیدگان دومین جشنواره تولید کتاب های صوتی» با هدف گسترش فرهنگ مطالعه و فراهم کردن امکان دسترسی آسان تر کودکان و نوجوانان بخصوص نابینایان به کتاب های صوتی در فرهنگسرای اندیشه برگزار شد.

    بر اساس این گزارش، در دومین دوره این جشنواره از محمدرضا سرشار(رضا رهگذر) تجلیل شد و برگزیدگان دیگر نیز معرفی شدند. نوربرت کوبر قصه‌گوی بین المللی هدیه سرشار را در این مراسم اهدا کرد.

    کوبر در ادامه به اجرای قصه‌گویی خرس قرمز پرداخت و در میان توصیف داستان از برخی حاضران هم کمک گرفت که این اجرا مورد توجه حاضران قرار گرفت.

    صادق کرمیان مدیر فرهنگی هنری منطقه ۱۰ و رئیس فرهنگسرای عطار با بیان اینکه قصه‌ها و لالایی پدر و مادربزرگ‌ها از شیرینی‌های دوران نوجوانی هر یک از ما است، اظهار داشت: اما این روند در جامعه کنونی در زندگی امروزین ما با تغییر سبک زندگی و اشتغال‌ها شرایط را طوری رقم زده که پدر و مادرها هم کمتر برای فرزندانشان قصه می گویند.

    در ادامه این مراسم مجید طراحی مدیر امور کتابخانه‌های سازمان فرهنگی هنری شهرداری پیام دکتر صلاحی رئیس سازمان را قرائت کرد.

    حجت‌الاسلام ناصری‌پور معاون فرهنگی سازمان فرهنگی هنری شهرداری تهران طی سخنانی به یکپارچگی کتاب‌خانه‌های شهرداری تهران با مدیریت یکسان اشاره کرد و متذکر شد: مدعی هستیم تمام کتابخانه‌های شهرداری تهران به شکل یکپارچه اداره می شود.

    وی به موضوع کتابخوانی هم اشاره کرد و با منویات رهبر انقلاب را مهم دانست و گفت: دو کانون کتابداران و قلم اولی ها را تشکیل داده ایم و برای سال آتی همه نویسندگان که طی دو سه سال اخیر اولین بار کتاب نوشته‌اند ساماندهی خوبی خواهیم داد.

    وی در پایان از راه اندازی کتابخانه دیجیتال نیز خبرداد که محصولات این جشنواره می‌تواند در این کتابخانه استفاده شود.

    حسن آذری رئیس کتابخانه فرهنگسرای عطار به شروع این جشنواره از سال 93 در اسفند ماه اشاره کرد و افزود: این روند تا 4 بهمن 94 ادامه یافت.

    وی در ادامه به اهداف جشنواره نیز اشاره داشت و با بیان اینکه از ابتدای انقلاب تاکنون 16 هزار فایل صوتی داریم که 5 هزار فایل در عرض این یک‌سال برای این جشنواره تولید شده گفت: جشنواره دو بخش داشت که در بخش کتاب صوتی 600 عنوان معرفی شده بود و از علاقه‌مندان درخواست کردیم فایل‌های صوتی خود را ارسال کنند. بخش دوم به افسانه‌ها اختصاص داشت که قرار بر این بود تا افراد با زبان و لهجه خود افسانه‌ها را خوانده و ارسال کنند که مجموعا 5200 فایل واصل شد.

    آذری به داوری سخت نیز اشاره کرد و بیان داشت: در مرحله اول آثار داوری و برترین ها به مرحله دوم رسید که در این مرحله هم 50 اثر انتخاب و وارد دور نهایی شد.

    به گفته وی، شش هزار و صد و پنج نفر ثبت نام کرده بودند که 2 هزار و 850 نفر موفق به شرکت شدند. در نهایت 5 هزار و 32 اثر و فایل واصل شد. بیشترین شرکت کنندگان از استان های تهران، اصفهان، مشهد، شیراز و تبریز بودند.

    کوچکترین برگزیده «هانیا حسنی» تندیس جشنواره دوم را به سرشار تقدیم کرد.

    سرشار سخنان خود را این گونه آغاز کرد: خدا را شکر که خاطرات خوشی در گوشه‌ای از ذهن مردم سرزمینم کاشته‌ام. این توفیقی بدون استحقاق برای من بوده است همچنین از محمد میرکیانی نویسند «قصه ظهر جمعه» یاد می کنم که جشنواره‌های قصه گویی را بنیان گذاشت جشنواره هایی که از کانون پرورش فکری شروع شد و در شهرداری تداوم پیدا کرد و به احیای یک سنت اجدادی انجامید.

    این نویسنده کتاب کودک و نوجوان با اشاره به اینکه باید قدر هنر قصه‌گویی را بدانیم گفت: افراد مسن وقتی توانایی دوران جوانی خود را از دست می‌دهند، گاه احساس بی‌هدف بودن می‌کنند و همین حس باعث می‌شود آن احترامی که شایسته‌‌شان است را در خانواده پیدا نکنند. قصه‌گویی سنتی است که موجب می‌شود پدر و مادربزرگ‌ها احساس مفید بودن و کارآمد بودن داشته باشند.

    میکائیل شهرستانی بیانیه هیات داوران جشنواره را قرائت کرد.

    همچنین در مراسم اختتامیه از کم سن و سال‌ترین و همچنین از مسن‌ترین مخاطبی که فایل صوتی خود را به دبیرخانه جشنواره ارسال کرده بودند، تقدیر شد.

    جشنواره تولید کتاب‌های صوتی برای کودکان و نوجوانان از اسفند 93 کار خود را آغاز کرد و نزدیک به 6 هزار نفر در این جشنواره ثبت نام کردند اما از این تعداد، 2800 نفر ، 5000 فایل به دبیرخانه جشنواره ارسال داشتند.

    اسامی برگزیدگان به شرح زیر است:

    در بخش نویسنده‌های ارسال کننده فایل: حسین نورانی

    ناشران ارسال کننده فایل: شهره روحی انتشارات جیحون

    ارسال بیشترین فایل صوتی: الهه نیازخوانی با 234 فایل

    کم سن‌ترین ارسال کننده فایل صوتی با 5 سال: هانیا حسنی

    ارسال کنندگان فایل به ترتیب با هفت، هشت سال: فرزام میزبان، آرتوش مخدومی، رانا جهانی مقدم

    مسن‌ترین شرکت کننده با 71 سال سن: بدرالسادات حسینی پور

    در بخش افسانه‌ها در بخش گروهی هیچ اثری حائز رتبه نشد اما زینب شیخ‌الاسلامی و افسانه سادات حسینی شایسته تقدیر شناخته شدند.

    در بخش افسانه فردی: هیچ فردی حائز رتبه اول و دوم نشد اما رتبه سوم به صورت مشترک به مرضیه مدنی و مهین غنچه

    تولید کتاب‌های صوتی در بخش گروهی: به ترتیب از رتبه اول تا ششم اختصاص یافت به، صبا حق طلب، امیرحسین صبحی، محمود پور شکیبایی، مهرداد رنجبر، نسیم رضایی، فیانا ناصحی.

    در بخش فردی به ترتیب از رتبه اول تا ششم: نرگس آهازان، نفیسه انصاری، مرضیه حیدری، فیاما ناصحی، مینو ارسلان، شکوفه عزیزی.

    انتهای پیام/و

آخرین کتاب

  • • تجدید چاپ «آنک آن یتیم نظر کرده » توسط سوره مهر
  • انتشارات سوره مهر وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی کتاب «آنک آن یتیم نظر کرده » به قلم « محمدرضا سرشار » را تجدید چاپ کرد.


    به گزارش روابط‌عمومی سازمان تبلیغات اسلامی، رمان « آنک آن یتیم نظر کرده» حاصل تحقیقات محمدرضا سرشار در متون معتبر تاریخی مرتبط با زندگی و سیره پیامبر ‌اسلام (ص)، در قالب داستانی و به لحنی شاعرانه است. این اثر پس از چاپ به صورت کتاب در دو قالب ویژه نوجوانان و بزرگسالان موفق به دریافت جوایز معتبری از سوی جشنواره‌های کشوری قرار گرفت که از آن جمله می‌توان بعنوان اثر برگزیده دومین جشنواره قصه‌های قرآنی، پیامبران و ائمه (مربوط به بررسی کتابهای ده سال سالهای ۱۳۷۴ تا ۱۳۸۴) برای آن اشاره کرد.

    براساس این گزارش در کتاب «آنک آن یتیم نظر کرده» گرچه نویسنده در پرداخت به سیره و زندگی حضرت محمد(ص) به منابع تاریخی استناد کرده، اما بهره‌گیری وی از تخیل در پرداخت احوال روانی شخصیت‌های فرعی و توصیف مکان‌ها و اشیاء نیز به وضوح مشهود است.


خطر تبدیل تدریجی نظام به دموکراسی دست دوم وارداتی/ آفات انتخابات مجلس شورای اسلامی از نگاه محمدرضا سرشار(رهگذر)

انحصارطلبي در عرصه سياست- از طرف هر جناح و حزب و دسته كه باشد - و ترجيح دادن هم تبارها، هم حزب‌ها و شركا، بر نخبگان متدين متعهد، از مصاديق بارز مخالفت و تبليغي، از نمودهاي آشكار زير پا گذاشتن عدالت اسلامي در عرصه انتخابات مجلس شوراي اسلامي و شوراهاي اسلامي شهر و روستاست. مطلعين امور تبليغاتي، معتقدند كه پوشش كامل تبليغاتي قرار دادن تهران بزرگ- به شكلي كه فعلاً جناح‌هاي سياسي در انتخابات مجلس شوراي اسلامي به آن اقدام مي‌كنند- قريب به يكصد ميليون ريال هزينه در بر دارد. چنين هزينه‌اي را- كه آشكار نيست از كجا هم تأمين مي‌شود- هيچ تشكل مردمي ديگري، نمي‌تواند تأمين كند (كل كمك مالي دولت گذشته به همه احزاب رسمي- هر چند در واقع فصلي - كشور، پنجاه ميليارد ريال اعلام شد). هزينه تبليغات كامل تهران بزرگ براي يك نامزد منفرد نيز، چيزي قريب پنج ميليارد ريال تخمين زده مي‌شود. كه هيچ نامزد مجلس به لحاظ مالي متعلق به قشر متوسط جامعه نيز، قادر به پرداختن چنين مبلغي نيست. خاصه اگر توجه شود كه حقوق و مزاياي رسمي يك نماينده در تمام چهار سال نمايندگي‌اش، به زحمت به پنجاه ميليون تومان مي‌رسد. با اين ترتيب، كاملاً طبيعي است كه هيچ نامزد مستقل يا حتي متعلق به صرفاً فهرست‌هايي غير از فهرست‌هاي - دو جناح اصلي مطرح در كشور، دست كم در تهران بزرگ، قادر به راه‌يابي به مجلس شوراي اسلامي نباشد. كما اين كه در كل هفت دوره گذشته مجلس، جز دو يا سه نفر، آن هم در شرايطي كاملاً ويژه و متفاوت، نتوانسته‌اند خارج از فهرست‌هاي دو جناح اصلي، از تهران، به مجلس راه يابند. جدا از اين امر، صدا و سيما، طي يك راه‌برد از پيش تعيين شده، جز اخبار مربوط به نامزدها و فهرست‌هاي دو جناح اصلي را، تحت پوشش قرار نمي‌دهد. به اين ترتيب، مردم، از طريق اين رسانه- كه بايد ملي و عمومي باشد و عدالت اطلاع رساني را براي همه نامزدها و تشكل‌ها رعايت كند- هرگز از وجود تشكلي غير از تشكل‌هاي متعلق به دو جناح مذكور، حتي با خبر نمي‌شوند. تكليف نامزدهاي منفرد، كه به طريق اولي مشخص است. به اين ترتيب، دست كم در تهران بزرگ، از حدود يك ماه مانده به انتخابات، احزاب و تشكل‌هاي فقط وابسته به دو جناخ غالب، و نيز برخي اعضاي آن‌ها، مكرر در مكرر، به صورت رايگان، در اين وسايل ارتباط جمعي كاملاً فراگير تبليغ مي‌شوند؛ و به اين ترتيب، از رانتي ويژه و غير عادلانه، براي مطرح ساختن خود، بهره‌مند مي‌گردند. در حالي كه ديگران، از اين امكانات، به كل، محروم‌اند؛ و در خارج از اين فهرستها هم، بعضاً نامزدهاي به مراتب شايسته‌تر، متدين‌تر، دل‌سوزتر به نظام و وفادارتر به آن وجود دارند، كه به هر دليل نتوانسته‌اند يا نخواسته‌اند در فهرست‌هاي وابسته به اين دو جناح، قرار گيرند. جالب اين‌كه، روزنامه‌هاي دولتي و نيمه‌دولتي نيز، تقريباً نيز چنين مشي‌اي را دنبال مي‌كنند. همچنان كه روزنامه‌هاي متعلق به احزاب - كه همگي نيز وابسته به يكي از اين دو جناح‌اند- در اين ايام، كاملاً در اختيار اخبار، تبليغات و رپرتاژ آگهي‌هاي مربوط به حزب و جناح خودند. همه اين‌ها سبب مي‌شود كه عدالت اجتماعي در عرصه انتخابات مجلس و شوراهاي اسلامي شهر و روستا، در تهران بزرگ، حاكم نشود. در نتيجه، انتخابات در اين شهر بزرگ و حتي در مجموع، در كل كشور، براي هميشه، دو قطبي باقي بماند؛ و قدرت‌هاي سياسي و اقتصادي كشور بين گروهي از دو جناح پيش‌گفته، دست به دست بگردد. چيزي كه در طول زمان، مي‌تواند منجر به ريشه دواندن عده‌اي خاص در مراكز حساس اقتصادي و سياسي كشور، و در نتيجه، تخلفات و رانت‌ خواري‌هاي بسيار، و تضييع حقوق مردم مي‌شود. به علاوه آن‌كه، به اين ترتيب، به مرور، از شور و نشاط انتخاباتي و مشاركت مردم در انتخاب‌ها كاسته مي‌شود. كه چنين امري، مطلوب هيچ كس، جز دشمنان اين نظام و كشور نيست. لذا، براي حل اين مشكل- در حد ممكن- بايد به دنبال راه‌كارهايي جدي و عاجل بود. يكي از اين راه كارها، اتخاذ تدابيري است كه همه احزاب و تشكل‌هاي موجه و مردمي و نامزدهاي مستقل، بدون توجه به وابستگي يا عدم وابستگي به اين دو جناح، قادر به معرفي خود و برنامه‌هايشان از تمامي رسانه‌هايي كه با بيت‌المال اداره مي‌شوند- و در رأس آن‌ها، صدا و سيما- باشند. دوم: تهران بزرگ، به چند منطقه مستقل انتخاباتي، با تعداد نامزدهاي كمتر، تقسيم مي‌شود. چه، از هر چه بگذريم، اين نيز از عدالت اجتماعي به دور است، كه يك فرد ساكن تهران، بتواند به تنهايي سي نماينده براي مجلس شوراي اسلامي انتخاب كند؛ در حالي كه حتي در بزرگ‌ترين شهرهاي كشور بعد از تهران، فرهيخته‌ترين افراد، حداكثر مي‌توانند پنج تا شش نماينده (يك ششم تا يك پنجم يك فرد ساكن تهران) را انتخاب كنند و به مجلس بفرستند.
اين موضوع وقتي قابل تأمل‌تر مي‌شود كه بدانيم جز عده خاصي كه يا داراي انگيزه‌ها و دانش سياسي بالا يا تعلقات جناحي و حزبي، معمولاً كمتر اتفاق مي‌افتد كه يك رأي دهنده تهراني، دقيقاً به سي نامزد براي ورود به مجلس رأي دهد. بلكه اين افراد، به سبب نداشتن شناخت كافي از همه نامزدها، كم حوصلگي و. .. تنها به معدودي (طبق يك بررسي منتشره در مطبوعات، به طور متوسط به هشت نامزد) رأي مي‌دهد؛ و از خير بقيه، مي‌گذرد. كه همين امر نيز، دليل مهم ديگري بر مشكل داشتن ساز و كار فعلي انتخابات در اين كلان‌شهر است. اين درست كه وظيفه اصلي هر نماينده، ارائه طرح و تصويب قوانين- در سطح ملي- و نظارت بر عملكرد دولت و قوه قضائيه و سازمان‌هاي تابع آن‌هاست. اما بخش مهمي از انتظارات توده مردم، سركشي نمايندگان به حوزه‌هاي انتخابيه‌شان، نشستن پاي درد دل‌هاي موكلان، و در صورت امكان، راهنمايي و كمك به آنان، در جهت رفع مشكلاتشان است. در صورتي كه در شهري به وسعت تهران، با جمعيت بالغ بر هشت ميليون، امكان چنين تعاملي، براي هيچ نماينده‌اي وجود ندارد. حال آن‌كه با كوچك‌تر كردن حوزه‌هاي انتخابيه يا اتخاذ تدابيري ديگر، اين امكان، حتي‌المقدور، بيشتر فراهم مي‌آيد. به اين ترتيب، مشاهده مي‌شود كه نظام انتخاباتي ما، خاصه در شهرهاي بزرگ، و در رأس آن‌ها در كلان‌شهر تهران، نيازمند يك تجديد نظر جدي و عالمانه است؛ تا به خواست خدا، عدالت اجتماعي در عرصه انتخابات- در حد امكان- رعايت شود. نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران كه حاصل خون صدها هزار شهيد و جانباز و مجاهدت‌هاي طاقت‌فرساي ميليون‌ها انسان متعهد و مسئول، ميراث گران‌قدر امام راحل عظيم‌الشأن است، بايد مراقب باشد، كه به مرور زمان، با حاكميت سرمايه و احزاب، به نمونه‌اي دست دوم از به اصطلاح دموكراسي‌هاي غربي- با همه تبعات منفي آن- تبديل نشود؛ و مراكز مهم تصميم گيري و نظارتي آن، پيوسته به شكل انحصاري، ميان سران احزاب و جريان‌هايي معدود و خاص دست به دست نشود.

ارسال نظر