آخرین خبر

  • • نشست نقد داستان بلند «ملکان عذاب»
  • دوشنبه 05 مردادماه 94

    در جلسه نقد روز سه شنبه 6 مرداد ماه جاری - از سلسله نشستهای نقد داستان هفتگی - که سیزده سال است به سرپرستی محمدرضا سرشار و با حضور تنی چند از منتقدان- در معاونت پژوهش و آموزش حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی که برگزار می¬شود، داستان بلند «ملکان عذاب» مورد نقد وبررسی قرار می¬گیرد.
    قابل ذکر است: این اثر داستانی که نوشته ابوتراب خسروی و از انتشارات نشر ثالث است، در سال 93 همراه با اثری دیگر - به طور مشترک - به عنوان رمانهای برگزیده آن سال توسط جشنواره جلال آ¬ل احمد شناخته شد و 55 سکه بهار آزادی را به عنوان پاداش مادی خود دریافت کرد.
    ساعت برگزاری این نشست نقد جمعی 15 تا 17 بعد از ظهر سه شنبه و محل آن تالار اجتماعات معاونت پژوهش و آموزش واقع در طبقه دوم ساختمان اصلی حوزه هنری است. شرکت در این جلسه برای عموم علاقه مندان بلامانع است.

آخرين نظرات خوانندگان

  • نامشخص: http://kayhan.ir/fa/news/50854 ادامه

آخرین کتاب

  • • چند نکته در باره نقد تأویلگرا نوشته : محمدرضاسرشار (رضارهگذر)
  • طاهرخانی تاریخ: دوشنبه چهارم اسفند 1393 /وبلاگ یک نقد
    منبع :روز نگاشت هایی در باره ادبیات پس از انقلاب اسلامی (بیست و پنچ نوشتار در باره هنرو ادبیات داستانی ،محمد رضا سرشار (رضا رهگذر)،تهران ، مرکزاسناد انقلاب اسلامی ، 1392،چاپ اول ، 420صفحه.

    سلسله نقدهای جدیدی که اساس خود را بر برداشت ویژه هر منتقد از اثردر هر دوره یا شرایط خاص ، یابر عنصر زبان و کشف رموز پنهان در آن گذاشته اند ، از این نظر که توجه نویسندگان و منتقدان را بیش از پیش و به شکلی علمی تر ا زگذشته به عناصری همچون زبان جلب میکنند ، قابل توجه و مثبت اند ؛ و در شکل تلطیف یافته خود، می توانند برای ادبیات برکاتی به همراه بیاورند . اما به همان شرط که مثلا، زبان راهمه چیز یک اثر ادبی ، و تحقیقات زبانشناسانه راهمه وظیفه نقد ادبی تلقی نکنند . چه ، در غیر این صورت ، مثل بعضی از مکاتب ادبی پیشین ، باتاکید مبالغه آمیز بر یک عنصر - هر چندمهم - و خلاصه کردن همه وظیفه ادبیات در پرداختن به آن ، آثار ادبی را از جنبه های زیبایی شناسانه و روح وهدفِ واقعی ِ آنها دور می کنند، و ادبیات را تا سطح یک مقوله شبه علمی - که به احتمال زیاد ، تا چند سال دیگر ، مبنای آن توسط یک نظریه متفاوت نقض خواهد شد- پایین می آورند . وقتی هم که این تب و تاب های اولیه فرو بنشیند ، هر یک از این مکاتب ، اگر واقعا اصیل باشند ، می توانند به عنوان تنها یک مکتب باهواداران خاص خود، باشیوه ای از نگاه ، که دریچه ای تازه را به روی بعضی عناصر ادبی گشوده ، و توجه منتقدان واهالی ادبیات را عمیق تر و بیشتر - و چه بسا متفاوت تر - نسبت به آن خاص جلب کرده اند ، در تاریخ ادبیات بمانند و ثبت شوند . اما اینکه به عنوان یک مکتب ادبی مسلط و فراگیر، دوام بیاورند ؛ قطعا نه! نکته ای که هر نویسنده ، منتقد یا دوستدار ادبیات ، همیشه در برخورد با یک اثر به خودگوشزد می کند باید این باشد که اصولا در طول تاریخ ادبیات ، تا همین امر وز ، عامل یا عوامل طبیعی ، واقعی و عام، که خواننده را به سوی آثار ادبی جلب و جذب کرده - بدون تحملیها و غلط و بد آمووزیهای رایح توسط منتقدان و نظریه پردازان ادبی افراطی و تفریطی و منحرف - چه بوده است ؟ آن گاه ، گمان می رود به راحتی تکلیف خود رابا بسیاری از این نظریه های مبالغه آمیز ِ انحرافی ، روشن کند . به بیان دیگر ، مشکل اصلی که باعث می شود کسانی ، در برخورد با این قبیل مکاتب ، گاهی دچار سردرگمی شوند، اغلب ، چیزی جز همن نداشتن تعریفی مشخص از ادبیات و وظایف آن ، یا فراموش کردن این تعریف نیست . اما حتی درصورت پذیرش بی چون وچرای این مکاتب ، باید جند نکته را در این ارتباط،مد نظر داشت : اول انکه ،نقدهای تأویلی و همخانواده آن، عمدتا در مورد آثاری که در آنها آفرینش کاملا اصیل و ناخودآگاه صوورت می گیرد ،می تواند مفید باشد. حال آنکه اغلب آثار نویسندگان، پس از نگارش اولیه ، چه از نظر ساخت و پرداخت و چه زبان ، بارها و بارها بازنگری ، اصلاح و بازنویسی می شوند . ضمن آنکه اغلب این آثار ، از ابتدا هم آگاهانه و با حضورِ ذهنِ کامل نویسنده به رشته تحریر در می آیند . یعنی از آن جنبه های ناخودآگاهانه ، یا بسیار کم در آنها وجود دارد، یااگر هم وجود دارد ، در ضمن بازنویسی و حک و اصلاح های مکرر ، این جنبه آنها ، به حداقل می رسد . بنابر این،بحث «متن بسته تأویل پذیر » در مورد این آثا، تقریبا اصلامصداق ندارد . اما از اینکه بگذریم ، اصل اینکه یک متن ادبی را تاحد متون رازآمیز و هزار لایه مذهبی بالا ببریم ، وبرای آن ،تأویلهای مختلف قایل شویم هم ، از آن انحرافهای فوق العده مبالغه آمیز و سوء استفاده گرانه است . ابهام در هنر ، لزوما نشانه عمق نیست . بلکه اغلب ، دال بر نارسایی ِ بیان و لکنت در ذهن و زبان ، وناتوانی هنرمند در انتقال مفاهیم ذهنی و احساسهای خود به مخاطبان اثرش است . به همین سبب ، این گونه نقدها، گاه خود می تواند تبدیل به نوعی پبرایه بستن بر اثر ، از سوی به اصطلاح منتقدان ،و ابزار ی برای تحمیل منویات و اغراض درونی آنان برآن گردد؛ که باعث انحراف ذهن مخاطبان ، از درونمایه های واقعی ِ موردنظر نویسنده می شود .

    کتاب روزنگاشت هایی در باره ادبیات داستانی پس از انقلاب شامل بیست و پنج نوشتار در باره هنر و ادبیات داستانی است . زیبایی و هنر از نگاه دین ، روشنفکر و مسئولان ، آیاهنرمند ان روشنفکرند ، تفاوتهای داستان و نمایش ، کدام درست است ، رابطه ادبیات و جنگ ، در طول تاریخ ، نگاه داستان نویسان ما به جنگ تحمیلی ، چرا کمتر داستان بلند و رمانی از جنگ داریم ، گوشه ای از سیر آموزش داستان نویسی پس از انقلاب ، گذری بر ادبیات داستانی انقلاب ، ادبیات داستانی در دوران صدرات عطاالله مهاجرانی ، دلایل پیچیده و دشوار فهم نمایی برخی آثار ادبی ، مدگرایی در هنر و ادبیات ، نوآوری از چه کسان ، اثر جهانی ، چگونه اثری است ، جند نکته در باره نقد تأویلگرا ، آیا کافکا صهیونیست بود،یادداشتی بر بورخس ، جلال آل احمد، از زوایه دیگر ، درباره سیمین دانشور ، سیر اندیشه نادر ابراهیمی از آغاز تا سال 1367، چشم انداز هنر و ادبیات انقلاب اسلامی از نگاه رهبر ، باید هاونبایدها ی نشر از نگاه رهبر، عنوان مقالاتی است که محمد رضا سرشار در این کتاب تالیف کرده است .

    نویسنده در قسمتی از پیشگفتار کتاب چنین آورده است : بسیاری از فضلا توصیه می کنند برای شناخت یک ملت خواندن داستان های آنها از مطالعه و بررسی تاریخ و سرگذشت شان ضروری تر است ، لذا می توان گفت ادبیات ملل آینه تمام نمای احساسات وادراکات آنان و انعکاس دهنده حالات و روحیات جمعی شان می باشد .

خواندني‌هاي وب


روند توهم آفرینی و القای امید کاذب به مردم، چه زمانی در صدا و سیما پایان می یابد؟

شناسه خبر : 217364
رسانه ملی ضمن سکوت در برابر ابعاد فنی، حقوقی و سیاسی متن نهایی توافق، در بسیاری از برنامه های غیر تخصصی تلاش کرده تا با برجسته سازی این توافق به جامعه چنین القا کنند که یک توافق تاریخی حلال همه مشکلات کشور انجام گرفته! و این روند تا جایی ادامه یافت که روند توهم آفرینی ها در این باره به برنامه های غیر سیاسی و اجتماعی- فرهنگی رسانه ملی نیز سرایت کرده است
رسانه ملی ضمن سکوت در برابر ابعاد فنی، حقوقی و سیاسی متن نهایی توافق، در بسیاری از برنامه های غیر تخصصی تلاش کرده تا با برجسته سازی این توافق به جامعه چنین القا کنند که یک توافق تاریخی حلال همه مشکلات کشور انجام گرفته! و این روند تا جایی ادامه یافت که روند توهم آفرینی ها در این باره به برنامه های غیر سیاسی و اجتماعی- فرهنگی رسانه ملی نیز سرایت کرده است
گروه سیاسی- رجانیوز: با گذشت نزدیک به یک هفته پس از قرائت متن نهایی مذاکرات وین، ابعاد مختلف این سند در حال روشن شدن است و در شرایطی که بر اساس این سند، علاوه بر باقی ماندن ساختار تحریم ها در دراز مدت، محدودیت های قابل توجهی نیز متوجه برنامه موشکی و تسلیحاتی ایران شده است، مشخص نیست رسانه ملی تا چه زمانی به «توهم آفرینی» نسبت به نتیجه این متن ضعیف و پر حاشیه ادامه خواهد داد.
 
به گزارش رجانیوز، از همان روزهای منتهی به اعلام توافق هسته ای و تا به امروز که نزدیک به یک هفته از اعلام جمع بندی مذاکرات زمان می گذرد، رسانه ملی ضمن سکوت در برابر ابعاد فنی، حقوقی و سیاسی متن نهایی توافق، در بسیاری از برنامه های غیر تخصصی تلاش کرده تا با برجسته سازی این توافق به جامعه چنین القا کنند که یک توافق تاریخی حلال همه مشکلات کشور انجام گرفته! و این روند تا جایی ادامه یافت که روند توهم آفرینی ها در این باره به برنامه های غیر سیاسی و اجتماعی- فرهنگی رسانه ملی نیز سرایت کرده است بگونه ای که در ویژه برنامه پایانی برنامه ماه عسل به مناسبت عید فطر، مجری برنامه بدون توضیح درباره جزییات این توافق،  ضمن تبریک چندباره این ماجرا طی تماسی تلفنی با محمد جواد ظریف نتوانست ذوق زدگی خود را از این ماجرا پنهان کند.
 
این در حالی است که وی روز قبل از آن نیز در برنامه ای که با حضور خانم شهرزاد قلی خان که سالها در زندان های آمریکا به سر می برد برگزار شد، از وی پرسید آیا از توافق هسته ای خوشحال است یا خیر که با پاسخ «اگر آمریکا به وعده های خود عمل کند» خانم قلی خان مواجه شد.
 
اما مجری برنامه ماه عسل دوباره پرسش خود را مطرح کرد و تلاش کرد تا کلمه «بله» را از زیر زبان میهمان برنامه اش بیرون بکشد که باز هم با امتناع میهمان برنامه مواجه شد و او اعلام کرد نمی تواند در یک کلمه به این پرسش پاسخ دهد زیرا سالها در آمریکا زندگی کرده و آنها را از نزدیک می شناسد و به راحتی نمی تواند به آنها و سرنوشت این توافق امیدوار باشد.
 
اما جدای از ماه عسل، برنامه خندوانه نیز در این مدت برای توافقی که هنوز ابعاد آن برای مردم روشن نشده است، کم نگذاشت و با توهم آفرینی نسبت به آینده این متن ضعیف و پر حاشیه، نقش قابل توجهی در القای امید کاذب به مردم در پس توافقی داشت که در آینده سرمنشاء بسیاری از مشکلات اقتصادی، نظامی و امنیتی کشور خواهد بود.
 
همزمان برنامه «امشب» نیز با رپرتاژ گسترده برای شلوغی های چند خیابان شمال تهران تحت عنوان «جشن هسته ای» عملا این آدرس غلط را به مخاطبان داد که ظاهرا قرار است در پس این توافق اتفاق مثبتی برای مردم رخ دهد.
 
 
این در حالی است که به نظر می رسد منشاء اصلی این روند توهم آمیز در القای یک پیروزی بزرگ! به افکار عمومی بخش های خبری رسانه ملی است که تا روز گذشته بدون ورود مناسب و جزیی به متن سند نهایی وین، با کلی گویی تصویری نادرست از آنچه که تاکنون در عرصه عمل اتفاق افتاده است را به مخاطب القا کرده اند بگونه ای که اگر فردی هیچ اطلاعی از جزییات مذاکرات و سابقه عملکرد تیم مذاکره کننده هسته ای دولت یازدهم نداشته باشد، تصور می کند در توافق وین قدرتهای بزرگ تسلیم ایران شده اند و قرار است ضمن لغو همه تحریم ها و تحول در عرصه اقتصادی کشور، جمهوری اسلامی ایران با قدرت تمام به برنامه هسته ای اش بدون هیچ محدودیتی ادامه دهد و این 1+5 است که از این به بعد تحت تحریم های جمهوری اسلامی ایران خواهند بود! در حالی که بر اساس متن رسمی منتشر شده سند وین،  نه تنها هیچ خبری از لغو تحریم های اصلی نیست، بلکه ضمن محدودیت های بسیار شدید بر برنامه هسته ای کشورمان که در عمل آن را فقط به یک «دکور» تبدیل کرده است، محدودیت های قابل توجهی نیز نصیب برنامه های موشکی و تسلیحاتی کشور شده است که در آینده همین توافق باعث تنش های گسترده تری میان ایران و 1+5 خواهد شد.

1 نظر

http://kayhan.ir/fa/news/50854

ارسال نظر