آخرین خبر

  • • دعوت 120 اهل قلم برای دیدار با رئیس جمهور/ انجمن قلم دعوت نشد!
  • یکشنبه 21 تیرماه 94

    با معرفی بنیاد شعر و ادبیات داستانی ایرانیان 30 نفر از اهالی قلم امشب در کنار سایر هنرمندان در ضیافت افطار رئیس جمهور حضور خواهند داشت. خانه کتاب نیز برای این دیدار 90 نفر را معرفی کرده است.
    دعوت 120 اهل قلم برای دیدار با رئیس جمهور/ انجمن قلم دعوت نشد!
    به گزارش سینماخبر، به رسم دیدارهای سالانه جمعی از اصاحب فرهنگ و هنر امشب به دیدار رئیس جمهور رفته و پس از استماع سخنان وی چند تن به نمایندگی اهالی فرهنگ مواردی را با رئیس دولت مطرح خواهند کرد و افطار را نیز مهمان رئیس جمهور هستند.

    بر اساس این گزارش، بنیاد شعر و ادبیات داستانی یکی از متولیانی است که هفته گذشته خبری را مبنی بر این ضیافت از طریق رسانه‌ها منتشر کرده بود، از این رو قرار است امشب جمعی از حاضران این دیدار به دعوت این نهاد فرهنگی در ضیافت افطار رئیس جمهور شرکت داشته باشند.

    با معرفی بنیاد شعر و ادبیات داستانی امشب 30 نفر از هنرمندان زیر مجموعه این بنیاد، در کنار سایر نویسندگان در ضیافت افطار روحانی شرکت خواهند کرد و احتمالا مواردی را نیز در راستای مشکلات مطرح می‌کنند.

    محسن پرویز سخنگوی انجمن قلم ایران در گفت‌وگو با خبرنگار فارس پیرامون حضور مسئولان انجمن قلم در این دیدار گفت: دعوتی برای حضور در این دیدار صورت نگرفته است.

    محمدرضا سرشار رئیس انجمن قلم ایران در گفت‌وگو با خبرنگار فارس با انتقاد از عدم دعوت انجمن قلم در دیدار با رئیس جمهور گفت: در اولین دیداری که پس از انتخابات ریاست جمهوری آقای روحانی با هنرمندان برگزار کردند، دعوتی از هیات مدیره انجمن قلم و اعضای آن به عمل نیامد، و در آن روز یک جوان به عنوان نماینده نویسندگان روی سن رفت و دقایقی صحبت کرد در حالی که هیچ شخصی نمایندگی به او نداده بود، برای دیدار امشب رئیس جمهور با نویسندگان هم دعوتی صورت نگرفته است، البته بنده به عنوان نویسنده و نه مسئول انجمن قلم برای این نشست دعوت شده‌ام.

    مجید غلامی جلیسه مدیر عامل موسسه خانه کتاب هم در گفت‌وگو با خبرنگار فارس از حضور حدود 90 نویسنده از سوی خانه کتاب در این دیدار خبرداد.

    منبع:فارس

آخرين نظرات خوانندگان

  • مدیر: سلام علیکم. 1. هم قبل و هم همزمان با آقای ادامه
  • نوید بلوچ: سلام عباس یمینی شریف یکی از برترین های ادبیات کودک ادامه
  • شریف رضویان: دعوت نشدن مسئولین محترم انجمن قلم به ضیافت افطاری آقای ادامه

آخرین کتاب

  • • چند نکته در باره نقد تأویلگرا نوشته : محمدرضاسرشار (رضارهگذر)
  • طاهرخانی تاریخ: دوشنبه چهارم اسفند 1393 /وبلاگ یک نقد
    منبع :روز نگاشت هایی در باره ادبیات پس از انقلاب اسلامی (بیست و پنچ نوشتار در باره هنرو ادبیات داستانی ،محمد رضا سرشار (رضا رهگذر)،تهران ، مرکزاسناد انقلاب اسلامی ، 1392،چاپ اول ، 420صفحه.

    سلسله نقدهای جدیدی که اساس خود را بر برداشت ویژه هر منتقد از اثردر هر دوره یا شرایط خاص ، یابر عنصر زبان و کشف رموز پنهان در آن گذاشته اند ، از این نظر که توجه نویسندگان و منتقدان را بیش از پیش و به شکلی علمی تر ا زگذشته به عناصری همچون زبان جلب میکنند ، قابل توجه و مثبت اند ؛ و در شکل تلطیف یافته خود، می توانند برای ادبیات برکاتی به همراه بیاورند . اما به همان شرط که مثلا، زبان راهمه چیز یک اثر ادبی ، و تحقیقات زبانشناسانه راهمه وظیفه نقد ادبی تلقی نکنند . چه ، در غیر این صورت ، مثل بعضی از مکاتب ادبی پیشین ، باتاکید مبالغه آمیز بر یک عنصر - هر چندمهم - و خلاصه کردن همه وظیفه ادبیات در پرداختن به آن ، آثار ادبی را از جنبه های زیبایی شناسانه و روح وهدفِ واقعی ِ آنها دور می کنند، و ادبیات را تا سطح یک مقوله شبه علمی - که به احتمال زیاد ، تا چند سال دیگر ، مبنای آن توسط یک نظریه متفاوت نقض خواهد شد- پایین می آورند . وقتی هم که این تب و تاب های اولیه فرو بنشیند ، هر یک از این مکاتب ، اگر واقعا اصیل باشند ، می توانند به عنوان تنها یک مکتب باهواداران خاص خود، باشیوه ای از نگاه ، که دریچه ای تازه را به روی بعضی عناصر ادبی گشوده ، و توجه منتقدان واهالی ادبیات را عمیق تر و بیشتر - و چه بسا متفاوت تر - نسبت به آن خاص جلب کرده اند ، در تاریخ ادبیات بمانند و ثبت شوند . اما اینکه به عنوان یک مکتب ادبی مسلط و فراگیر، دوام بیاورند ؛ قطعا نه! نکته ای که هر نویسنده ، منتقد یا دوستدار ادبیات ، همیشه در برخورد با یک اثر به خودگوشزد می کند باید این باشد که اصولا در طول تاریخ ادبیات ، تا همین امر وز ، عامل یا عوامل طبیعی ، واقعی و عام، که خواننده را به سوی آثار ادبی جلب و جذب کرده - بدون تحملیها و غلط و بد آمووزیهای رایح توسط منتقدان و نظریه پردازان ادبی افراطی و تفریطی و منحرف - چه بوده است ؟ آن گاه ، گمان می رود به راحتی تکلیف خود رابا بسیاری از این نظریه های مبالغه آمیز ِ انحرافی ، روشن کند . به بیان دیگر ، مشکل اصلی که باعث می شود کسانی ، در برخورد با این قبیل مکاتب ، گاهی دچار سردرگمی شوند، اغلب ، چیزی جز همن نداشتن تعریفی مشخص از ادبیات و وظایف آن ، یا فراموش کردن این تعریف نیست . اما حتی درصورت پذیرش بی چون وچرای این مکاتب ، باید جند نکته را در این ارتباط،مد نظر داشت : اول انکه ،نقدهای تأویلی و همخانواده آن، عمدتا در مورد آثاری که در آنها آفرینش کاملا اصیل و ناخودآگاه صوورت می گیرد ،می تواند مفید باشد. حال آنکه اغلب آثار نویسندگان، پس از نگارش اولیه ، چه از نظر ساخت و پرداخت و چه زبان ، بارها و بارها بازنگری ، اصلاح و بازنویسی می شوند . ضمن آنکه اغلب این آثار ، از ابتدا هم آگاهانه و با حضورِ ذهنِ کامل نویسنده به رشته تحریر در می آیند . یعنی از آن جنبه های ناخودآگاهانه ، یا بسیار کم در آنها وجود دارد، یااگر هم وجود دارد ، در ضمن بازنویسی و حک و اصلاح های مکرر ، این جنبه آنها ، به حداقل می رسد . بنابر این،بحث «متن بسته تأویل پذیر » در مورد این آثا، تقریبا اصلامصداق ندارد . اما از اینکه بگذریم ، اصل اینکه یک متن ادبی را تاحد متون رازآمیز و هزار لایه مذهبی بالا ببریم ، وبرای آن ،تأویلهای مختلف قایل شویم هم ، از آن انحرافهای فوق العده مبالغه آمیز و سوء استفاده گرانه است . ابهام در هنر ، لزوما نشانه عمق نیست . بلکه اغلب ، دال بر نارسایی ِ بیان و لکنت در ذهن و زبان ، وناتوانی هنرمند در انتقال مفاهیم ذهنی و احساسهای خود به مخاطبان اثرش است . به همین سبب ، این گونه نقدها، گاه خود می تواند تبدیل به نوعی پبرایه بستن بر اثر ، از سوی به اصطلاح منتقدان ،و ابزار ی برای تحمیل منویات و اغراض درونی آنان برآن گردد؛ که باعث انحراف ذهن مخاطبان ، از درونمایه های واقعی ِ موردنظر نویسنده می شود .

    کتاب روزنگاشت هایی در باره ادبیات داستانی پس از انقلاب شامل بیست و پنج نوشتار در باره هنر و ادبیات داستانی است . زیبایی و هنر از نگاه دین ، روشنفکر و مسئولان ، آیاهنرمند ان روشنفکرند ، تفاوتهای داستان و نمایش ، کدام درست است ، رابطه ادبیات و جنگ ، در طول تاریخ ، نگاه داستان نویسان ما به جنگ تحمیلی ، چرا کمتر داستان بلند و رمانی از جنگ داریم ، گوشه ای از سیر آموزش داستان نویسی پس از انقلاب ، گذری بر ادبیات داستانی انقلاب ، ادبیات داستانی در دوران صدرات عطاالله مهاجرانی ، دلایل پیچیده و دشوار فهم نمایی برخی آثار ادبی ، مدگرایی در هنر و ادبیات ، نوآوری از چه کسان ، اثر جهانی ، چگونه اثری است ، جند نکته در باره نقد تأویلگرا ، آیا کافکا صهیونیست بود،یادداشتی بر بورخس ، جلال آل احمد، از زوایه دیگر ، درباره سیمین دانشور ، سیر اندیشه نادر ابراهیمی از آغاز تا سال 1367، چشم انداز هنر و ادبیات انقلاب اسلامی از نگاه رهبر ، باید هاونبایدها ی نشر از نگاه رهبر، عنوان مقالاتی است که محمد رضا سرشار در این کتاب تالیف کرده است .

    نویسنده در قسمتی از پیشگفتار کتاب چنین آورده است : بسیاری از فضلا توصیه می کنند برای شناخت یک ملت خواندن داستان های آنها از مطالعه و بررسی تاریخ و سرگذشت شان ضروری تر است ، لذا می توان گفت ادبیات ملل آینه تمام نمای احساسات وادراکات آنان و انعکاس دهنده حالات و روحیات جمعی شان می باشد .

خواندني‌هاي وب


اعتراض سرشار به خانه هنرمندان(اخبار ادبی و هنری)

خانه هنرمندان ایران در اقدامی سؤال‌برانگیز قصد دارد ۲۳ تیر ضمن نمایش فیلمی از زندگی عباس یمینی ‌شریف به تجلیل و تکریم این نویسنده سلطنت‌طلب حوزه کودک و نوجوان بپردازد.

در همین رابطه محمدرضا سرشار پیشکسوت ادبیات داستان‌نویسی ضمن اعتراض شدید نسبت به این اقدام خانه هنرمندان در وبسایت رسمی‌اش نوشت: «عباس یمینی ‌شریف از عناصر سرسپرده رژیم خائن پهلوی در عرصه ادبیات کودک و نوجوان بود که ده‌ها سال به شست‌وشوی مغزی کودکان و نوجوانان معصوم این کشور و سوق دادن آنان در جهت اهداف فرهنگی رژیم فاسد و غاصب پهلوی مشغول بود و متقابلا رژیم مذکور نیز به انحای مختلف سعی در مطرح  و چهره کردن وی داشت.
ده‌ها سال سردبیری کیهان بچه‌ها - که متاسفانه تا  مدتی پس از پیروزی انقلاب نیز ادامه داشت - و چاپ نظم‌های ضعیف وی در کتاب‌های درسی مختلف، از جمله  حمایت‌های رژیم از وی بود. 
به علاوه، عباس یمینی ‌شریف دارای اشعاری مستقل - به اصطلاح کودکانه - در مدح محمدرضا پهلوی، ولیعهد و ملکه او بود. او که تا آخرین روزهای عمر آن رژیم دست از حمایت و تبلیغ برای آنان برنداشته بود، حتی تا  پاییز ۱۳۵۷، با نهایت وقاحت - و در دهن‌کجی آشکار به انقلاب خونین مردم ایران و خون هزاران شهید آن- به این تبلیغات در مجله تحت سردبیری‌اش - کیهان بچه‌ها - ادامه می‌داد.
نامبرده پس از انقلاب نیز با عضویت در مرکزیت تشکل بدسابقه و بدلاحقه «شورای کتاب کودک» ، به همان مسیر ضدانقلابی - منتها در شکلی جدید - ادامه داد.
حال باید از گردانندگان خانه هنرمندان پرسید با چه مجوز و انگیزه‌ای می‌خواهند در مکانی که  در اصل متعلق به نظام است و بخش مهمی از بودجه آن نیز از بیت‌المال تامین می‌شود، به تجلیل‌(!) از شخصی با چنین سوابق مشعشعی(!) بپردازند؟!»
شایان ذکر است سال گذشته شبکه دولتی انگلیس (BBC) با گزارش‌هایی جانبدارانه کارنامه «شورای کتاب کودک» را بازتاب داد و اکنون خانه هنرمندان نیز قصد دارد تا بدین شکل دست به تطهیر سوابق افراد و نهادهای ضدانقلابی بزند.  اقداماتی این چنین می‌تواند حاکی از ارتباطاتی معنادار میان برخی نهادهای داخلی با شبکه‌های معاند خارجی باشد.
گفتنی است کارنامه و سوابق عباس یمینی ‌شریف  و «شورای کتاب کودک»، در کتاب «بیست سال تلاش!» به قلم محمد دیدار (محمدرضا سرشار) توسط انتشارات حوزه هنری سازمان تبلیغات در سال‌های آغازین انقلاب اسلامی منتشر شده است.

3 نظر

دعوت نشدن مسئولین محترم انجمن قلم به ضیافت افطاری آقای روحانی چیزی از ارزش کار مهمی که آنها دارند انجام می دهند، کم نمی کند.
در دورانی که هنرمندان معتقد و متعهد به آرمانهای راستین امام راحل مورد هجوم انواع اهانتها قرار گرفته اند، وجود تشکلی که آنها را دور هم جمع کند و از قدر و ارزش کارشان حمایت کند، بسیار ارزشمند و مغتنم است. شاید دلیل دعوت نشدن به این ضیافت هم همین باشد!

سلام
عباس یمینی شریف یکی از برترین های ادبیات کودک به حساب می آید،به نظر شما شاعری که دران وقت از زمان که هیچ کس به ادبیات کودکان و نوجوانان بهایی نمی داد
کسی مثل مرحوم یمینی شریف با سرودن اشعاری چون:

ما گلهای خندانیم *******فرزندان ایرانیم

به دست خود درختی مینشانم****به پایش جوی آبی میکشانم

من یار مهربانم *******دانا و خوش بیانم

در حق ادبیات کودک و نوجوان ظلم کرده است لطفاٌ جواب بدهید.

ارسال نظر