آخرین خبر

  • • بیانیه جامعه روحانیت مبارز به مناسبت روز جهانی قدس: باید از همه ظرفیتها برای نابودی صهیونیسم استفاده کرد
  • پنجشنبه 18 تیرماه 94

    به گزارش حوزه احزاب خبرگزاری فارس،‌ جامعه روحانیت مبارز تهران در آستانه روز جهانی قدس بیانیه‌ای صادر کرد.

    متن این بیانیه به این شرح است:

    وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِآیَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَکَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَکِّرْهُم بِأَیَّامِ اللَّـهِ ۚ إِنَّ فِی ذَٰلِکَ لَآیَاتٍ لِّکُلِّ صَبَّارٍ شَکُورٍ

    ملت بیداردل ایران اسلامی!

    انقلاب اسلامی ما، پدیده ای بی نظیر در سپهر تحولات سیاسی قرن بود که با احیای آرمان استکبارستیزی، نور امیدی در دل مستضعفان جهان برافروخت. انقلاب اسلامی، آزادی قدس را از اهداف فراملی اش نامید و انتخاب «روز جهانی قدس» از سوی امید مستضعفان جهان، نشان داد که اندیشه استکبارستیزی، خود را محدود به خاک ایران نمی داند.

    فریاد برائت ملت مسلمان ایران بر سر صهیونیسم جهانی، تفکری نوین را در سرزمین های اشغالی زنده کرد و با تشویق مبارزان به حضور ظفرمندانه در صحنه های نبرد، نخستین بارقه های انتفاضه را شعله ور ساخت. در پی همین تأثیر شگرف است که می یبنیم امروز شراره های خشم فلسطین، دامن جنایت کاران را فرا گرفته و آنان را به حیرت افکنده است. امام راحل به ما آموخت که نظام صهیونیستی، وصله ناجوری بر قامت دنیاست و با زر و زور و تزویر به جهان اسلام تحمیل شده است. روز قدس، روز ابراز خشم از این سه چهره است. پس مراسم این روز، آیینی تشریفاتی نیست؛ روزی است که تمام مظاهر صهیونیسم ـ اسرائیلی و غیراسرائیلی ـ از سوی ملت های مسلمان لعن و نفرین می شود.

    ملت ما همیشه با قدس زیسته و نگهبان قداستش بوده است. قدس، نه فقط تاریخ، بلکه جغرافیای عشق ما، تاریخ جانبازی ما و محراب نمازهای خونین ماست. این روز گرامی برای ما تداوم قهرمانانه راه امام خمینی (ره) در سایه رهبری‌های حکیمانه حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای و دستمایه عزت و بازگرداندن عظمت به اردوگاه مسلمانان است. این پیروزی، به فرموده قرآن کریم، ثمره مجاهده، پایداری و صبوری در راه است: «ولنبلونکم حتی نعلم المجاهدین منکم و الصابرین».

    پیر بیدار انقلاب، روز قدس را بر بلندای تاریخ به یادگار گذاشت تا جهان از ستمی که بر ملت فلسطین روا می کنند، غافل نماند. مسلمانان باورمند جهان و، در طلیعه آنان، ملت عزیز ما، در روز جهانی قدس، با قلبی لبریز از عطر جانبخش بهار قرآن و سرشار از فیض ضیافت حضرت حق، این روز را به نمایشگاه اقتدار و عظمت مسلمانان تبدیل می کند و بیزاری از استکبار و همبستگی و همدلی را فریاد می زند. حضور روزه داران، مانند همیشه، به جهان و خائنان به آرمان های فلسطین خواهد فهماند که امت اسلام، هرگز از اصولش ـ که آزادی

    فلسطین سرسلسله آنهاست ـ دست نخواهند کشید؛ به آنان خواهد فهماند که فلسطین،اولویت اول در استراتژی جهان اسلام است.

    پاسداشت روز جهانی قدس این پیام را به جهان می دهد که صهیونیسم غاصب، اگرچه جغرافیای کوچکی را اشغال کرده است، اما اندیشه های مسموم سردمدارانش، در پی تفکر از نیل تا فرات، پهنای همه کشورهای اسلامی را نشانه رفته است و این امر، هشیاری رهبران فکری، سیاسی و نظامی کشورهای مسلمان را می طلبد. پیام روز قدس به اندیشه سازشکاری، استمرار پایداری است: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْیَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِیَاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِیَاءُ بَعْضٍ وَمَن یَتَوَلَّهُم مِّنکُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللَّـهَ لَا یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ». امروز صهیونیسم، بین دولت های مسلمان آتش دشمنی و مخالفت بر می افروزد تا مشغول برادرکشی شده، اندیشه سرزمین های اشغالی را از خود دور کنند تا رشد سیاسی، که در سایه وحدت ممکن است، برایشان مقدور نباشد. آنچه امروزه بر سر مظلومان سوریه و یمن و عراق می رود، نتیجه همین ناهشیاری است.

    جامعه روحانیت مبارز، سرشناسان و صاحب نفوذان جهان اسلام را دعوت می کند تا تمام ظرفیت های مادی و معنوی خود برای محکومیت صهیونیسم به کار گیرند و با ایجاد فضای گفتمانی، رژیم غاصب صهیونیسم را وادار به توقف کنند. پدیده شوم صهیونیسم، محصول مشترک عناصر فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی استکبار جهانی است. به همین دلیل برای مبارزه با آن باید تمام استعداد و ظرفیت خود را به کار بگیریم. از مجامع بین المللی نیز انتظار داریم جنایتکاران کودک کش اسرائیلی را، به دلیل زیر پا گذاشتن بدیهی ترین حقوق انسانی، فوراً تعقیب و محاکمه کنند. بی تردید ملت قدرشناس و آگاه ما در روز قدس امسال نیز، چنان سال های پیشین، حضوری مثال زدنی از خود به نمایش خواهد گذاشت و پایمردی و ولایت پذیری خود را دوباره و صدچندان به اثبات خواهد رساند. به امید پیروزی حق و رسوایی باطل. اللهه انصر الاسلام و اهله و اخذل الکفر و اهله.

آخرين نظرات خوانندگان

  • مدیر: متشکرم آقای طاهرخانی عزیز. ادامه
  • طاهرخانی : استاد ارجمند جناب آقای سرشار از شما و کلیه دست ادامه
  • آغا کلان: استاد ارجمند چندسالی است که در مقوله ی طنز از ادامه
  • مدیر: سلام و رحمت خدا بر شما. ما از شما برای ادامه
  • سید احمد میرزاده : سلام استاد بزرگوار.جشنواره ی قلم زرین وابسته به یکی از ادامه

آخرین کتاب

  • • چند نکته در باره نقد تأویلگرا نوشته : محمدرضاسرشار (رضارهگذر)
  • طاهرخانی تاریخ: دوشنبه چهارم اسفند 1393 /وبلاگ یک نقد
    منبع :روز نگاشت هایی در باره ادبیات پس از انقلاب اسلامی (بیست و پنچ نوشتار در باره هنرو ادبیات داستانی ،محمد رضا سرشار (رضا رهگذر)،تهران ، مرکزاسناد انقلاب اسلامی ، 1392،چاپ اول ، 420صفحه.

    سلسله نقدهای جدیدی که اساس خود را بر برداشت ویژه هر منتقد از اثردر هر دوره یا شرایط خاص ، یابر عنصر زبان و کشف رموز پنهان در آن گذاشته اند ، از این نظر که توجه نویسندگان و منتقدان را بیش از پیش و به شکلی علمی تر ا زگذشته به عناصری همچون زبان جلب میکنند ، قابل توجه و مثبت اند ؛ و در شکل تلطیف یافته خود، می توانند برای ادبیات برکاتی به همراه بیاورند . اما به همان شرط که مثلا، زبان راهمه چیز یک اثر ادبی ، و تحقیقات زبانشناسانه راهمه وظیفه نقد ادبی تلقی نکنند . چه ، در غیر این صورت ، مثل بعضی از مکاتب ادبی پیشین ، باتاکید مبالغه آمیز بر یک عنصر - هر چندمهم - و خلاصه کردن همه وظیفه ادبیات در پرداختن به آن ، آثار ادبی را از جنبه های زیبایی شناسانه و روح وهدفِ واقعی ِ آنها دور می کنند، و ادبیات را تا سطح یک مقوله شبه علمی - که به احتمال زیاد ، تا چند سال دیگر ، مبنای آن توسط یک نظریه متفاوت نقض خواهد شد- پایین می آورند . وقتی هم که این تب و تاب های اولیه فرو بنشیند ، هر یک از این مکاتب ، اگر واقعا اصیل باشند ، می توانند به عنوان تنها یک مکتب باهواداران خاص خود، باشیوه ای از نگاه ، که دریچه ای تازه را به روی بعضی عناصر ادبی گشوده ، و توجه منتقدان واهالی ادبیات را عمیق تر و بیشتر - و چه بسا متفاوت تر - نسبت به آن خاص جلب کرده اند ، در تاریخ ادبیات بمانند و ثبت شوند . اما اینکه به عنوان یک مکتب ادبی مسلط و فراگیر، دوام بیاورند ؛ قطعا نه! نکته ای که هر نویسنده ، منتقد یا دوستدار ادبیات ، همیشه در برخورد با یک اثر به خودگوشزد می کند باید این باشد که اصولا در طول تاریخ ادبیات ، تا همین امر وز ، عامل یا عوامل طبیعی ، واقعی و عام، که خواننده را به سوی آثار ادبی جلب و جذب کرده - بدون تحملیها و غلط و بد آمووزیهای رایح توسط منتقدان و نظریه پردازان ادبی افراطی و تفریطی و منحرف - چه بوده است ؟ آن گاه ، گمان می رود به راحتی تکلیف خود رابا بسیاری از این نظریه های مبالغه آمیز ِ انحرافی ، روشن کند . به بیان دیگر ، مشکل اصلی که باعث می شود کسانی ، در برخورد با این قبیل مکاتب ، گاهی دچار سردرگمی شوند، اغلب ، چیزی جز همن نداشتن تعریفی مشخص از ادبیات و وظایف آن ، یا فراموش کردن این تعریف نیست . اما حتی درصورت پذیرش بی چون وچرای این مکاتب ، باید جند نکته را در این ارتباط،مد نظر داشت : اول انکه ،نقدهای تأویلی و همخانواده آن، عمدتا در مورد آثاری که در آنها آفرینش کاملا اصیل و ناخودآگاه صوورت می گیرد ،می تواند مفید باشد. حال آنکه اغلب آثار نویسندگان، پس از نگارش اولیه ، چه از نظر ساخت و پرداخت و چه زبان ، بارها و بارها بازنگری ، اصلاح و بازنویسی می شوند . ضمن آنکه اغلب این آثار ، از ابتدا هم آگاهانه و با حضورِ ذهنِ کامل نویسنده به رشته تحریر در می آیند . یعنی از آن جنبه های ناخودآگاهانه ، یا بسیار کم در آنها وجود دارد، یااگر هم وجود دارد ، در ضمن بازنویسی و حک و اصلاح های مکرر ، این جنبه آنها ، به حداقل می رسد . بنابر این،بحث «متن بسته تأویل پذیر » در مورد این آثا، تقریبا اصلامصداق ندارد . اما از اینکه بگذریم ، اصل اینکه یک متن ادبی را تاحد متون رازآمیز و هزار لایه مذهبی بالا ببریم ، وبرای آن ،تأویلهای مختلف قایل شویم هم ، از آن انحرافهای فوق العده مبالغه آمیز و سوء استفاده گرانه است . ابهام در هنر ، لزوما نشانه عمق نیست . بلکه اغلب ، دال بر نارسایی ِ بیان و لکنت در ذهن و زبان ، وناتوانی هنرمند در انتقال مفاهیم ذهنی و احساسهای خود به مخاطبان اثرش است . به همین سبب ، این گونه نقدها، گاه خود می تواند تبدیل به نوعی پبرایه بستن بر اثر ، از سوی به اصطلاح منتقدان ،و ابزار ی برای تحمیل منویات و اغراض درونی آنان برآن گردد؛ که باعث انحراف ذهن مخاطبان ، از درونمایه های واقعی ِ موردنظر نویسنده می شود .

    کتاب روزنگاشت هایی در باره ادبیات داستانی پس از انقلاب شامل بیست و پنج نوشتار در باره هنر و ادبیات داستانی است . زیبایی و هنر از نگاه دین ، روشنفکر و مسئولان ، آیاهنرمند ان روشنفکرند ، تفاوتهای داستان و نمایش ، کدام درست است ، رابطه ادبیات و جنگ ، در طول تاریخ ، نگاه داستان نویسان ما به جنگ تحمیلی ، چرا کمتر داستان بلند و رمانی از جنگ داریم ، گوشه ای از سیر آموزش داستان نویسی پس از انقلاب ، گذری بر ادبیات داستانی انقلاب ، ادبیات داستانی در دوران صدرات عطاالله مهاجرانی ، دلایل پیچیده و دشوار فهم نمایی برخی آثار ادبی ، مدگرایی در هنر و ادبیات ، نوآوری از چه کسان ، اثر جهانی ، چگونه اثری است ، جند نکته در باره نقد تأویلگرا ، آیا کافکا صهیونیست بود،یادداشتی بر بورخس ، جلال آل احمد، از زوایه دیگر ، درباره سیمین دانشور ، سیر اندیشه نادر ابراهیمی از آغاز تا سال 1367، چشم انداز هنر و ادبیات انقلاب اسلامی از نگاه رهبر ، باید هاونبایدها ی نشر از نگاه رهبر، عنوان مقالاتی است که محمد رضا سرشار در این کتاب تالیف کرده است .

    نویسنده در قسمتی از پیشگفتار کتاب چنین آورده است : بسیاری از فضلا توصیه می کنند برای شناخت یک ملت خواندن داستان های آنها از مطالعه و بررسی تاریخ و سرگذشت شان ضروری تر است ، لذا می توان گفت ادبیات ملل آینه تمام نمای احساسات وادراکات آنان و انعکاس دهنده حالات و روحیات جمعی شان می باشد .


حاشیه های جامانده در اختتامیه جشنواره قلم زرین: اتفاقی که برای اولین بار در جشنواره قلم زرین افتاد


برای اولین بار در عمر جشنواره قلم زرین، این مراسم بدون حضور نماینده‌ وزارت ارشاد برگزار شد. حتی در دولت اصلاحات - که نظر خوشی به انجمن قلم ایران نداشت- جدا از معاون فرهنگی، بارها وزیر وقت ارشاد در این مراسم شرکت و سخنرانی کرد.

خبرگزاری فارس: اتفاقی که برای اولین بار در جایزه قلم زرین افتاد

به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، محمدرضا سرشار در یادداشتی به نکات حاشیه‌ای جایزه قلم زرین اشاره کرده و آن را در اختیار خبرگزاری فارس قرار داده است.
1.برنامه به خلاف رویه معمول در سایر جاها فقط با ده دقیقه تاخیر (!) شروع شد.
2. بعد از اینکه با استعلام از مسئولان تالار متوجه شدیم برای حدود 5 دقیقه قرائت قرآن باید 300،000 تومان ناقابل به قاری محترم بپردازیم، ترجیح دادیم ازیک کلیپ قرائت قرآن استفاده کنیم؛ که هم قرائت درجه یک بود، هم تصویری بود و به وسیله تصاویر معانی آیات ملموستر می‌شد، هم به صورت زیرنویس، ترجمه آیات را هم داشت. فقط حیف که نتوانستیم کلیپی در مورد سوره قلم پیدا کنیم.
3. امسال با استخدام یک مدیر اجرایی تحصیلکرده، خوش‌اخلاق، مثبت اندیش، خوش برخورد، مودب، خوش حافظه، با هوش، مسلط به رایانه، از هر جهت در کارهایمان پیشرفتهای کمی و کیفی قابل ملاحظه‌ای رخ داده بود.
4. امسال هم مثل پارسال، به همه کسانی که آثارشان به مرحله نهایی رسیده بود، لوح تمجید - که در حقیقت نوعی گواهی و یادبود این مراسم است- تقدیم شد. اهمیت و ارزش این لوح - که هیچ¬گونه جایزه مادی به همراه ندارد - آنقدر بود، که لااقل دو تن از بزرگواران دریافت کننده آن، رنج سفر از شهرستانهای دور (مشهد و دزفول) را به خویش هموار و مراسم را به حضور خود مزین کرده بودند. یکی از این عزیزان نویسنده کتاب ارزشمند «روزگار تفنگ» بود؛ که بعد از «مفتون و فیروزه» بالاترین نمره را داوران بخش داستان دریافت کرده و نویسنده‌اش از دزفول به تهران آمده بود. دیگری،
 سید عزیز دوست داشتنی، احمد میرزاده، که از مشهد به تهران آمده بود.
5. با آنکه برخی از برگزیدگان جشنواره ساکن شهرستان‌های دوردستی چون مشهد و کرمان و سیستان و بلوچستان بودند و یکی از ایشان نیز دچار بیماری بودند، اما با وجود گرمای بالای 40 درجه تهران و زبان روزه، بحمدالله همه برگزیدگان ، بدون استثنا، در مراسم حضور یافته بودند.
6. مجری - ظاهرا در اثر ضعف ناشی از روزه - دچار دو اشتباه جزئی شد: ابتدا اشتباه کرد به عنوان اولین سخنران سرشار را به نمایندگی انجمن - برای عرض خیر مقدم به حضار و توضیحات مقدماتی - روی صحنه فرابخواند. بعد هم، قبل از آنکه افرادی را که قرار بود جوایز را اهدا کنند روی صحنه دعوت کند، شروع به خواندن اسامی برگزیدگان کرد. همچنین، با هماهنگی انجام شده قبلی، قرار بود نام دریافت کنندگان لوح تمجیدی که مشخص شده بود قادر به شرکت در مراسم نیستند، برای آمدن روی صحنه خوانده نشود. که آنها را هم خواند.
7. یکی از نیروهای اجرایی بسیار قدیمی انجمن، با ارتکاب چند اشتباه در ارتباط با مراسم این روز، دردسرهایی برای انجمن درست کرد. وقت مراسم هم مرتب غیبش می¬زد و بعد معلوم می‌شد در گوشه-ای از حیاط حوزه و ... مشغول استراحت یا گپ و گفت و حال و احوال با نیروهای اجرایی حوزه است. تذکرات هم جز در حد چند دقیقه در او تاثیری نمی‌کرد!
8. بخش اول برنامه که اختصاص به تجلیل از استاد سلحشور داشت، قرار بود در مجموع یک ساعت باشد؛ که قدری طولانی‌تر شد. اما صحبتهای استاد بسیار شیرین و شنیدنی بود و مخاطبان را تحت تاثیر قرار داد.
9. یکی از برگزیدگان حدود ساعت 19:20 از طولانی شدن بخش اول برنامه گله¬مند بود و به عذر اینکه در خانه منتظرش هستند و باید زودتر برود می¬خواست برود. که از او دلجویی شد؛ و احترام کرد و ماند.
10. در پایان مراسم، یک بسته فرهنگی به شرکت کنندگان در مراسم اهدا شد و از آنان دعوت به عمل آمد همراه اعضای انجمن و خانواده‌هایشان، در ضیافت افطاری انجمن قلم ایران که در حیاط حوزه هنری برگزار می شد شرکت کنند که این امر با استقبال حضار مواجه شد.
11. پیش‌بینی انجمن برای افطاری - بر اساس تجارب سالهای قبل- بین 250 تا 280 نفر بود. اما عوامل اجرایی حوزه فقط 250 میز و صندلی چیده بودند. که بعد از چانه زدنهای بسیار رئیس هیات مدیره و مدیر اجرایی انجمن ، حاضر شدند میز دوازده نفره‌ای را که یرای عوامل اجرایی خود چیده بودند نیز در اختیار میهمانان قرار دهند. اما باز، هم جا و هم غدا کم بود. تا آنکه با دستور رئیس حوزه هنری، تا حدود 70 - 80 نفر مهمان اضافی هم توانستند جایی برای نشستن پیدا کنند و پذیرایی شوند.
12. فضای کلی پذیرایی در قسمت شرقی و مصفای حیاط حوزه هنری بود. اماحداقل شش تا از میزها در نقطه‌ای بسیار کم نور واقع شده بود. که اتفاقا دکتر حدادعادل و برخی دیگر از بزرگان حاضر، در پشت همان میزها جاگرفته بودند.
14. اعضا و مهمانان دیگر، عمدتا با خانواده آمده بودند. برخی از آنان عبارت بودند از آقایان و خانها: جمیله شیخی، هوروش نوابی، مجتبی رحماندوست، محسن مومنی، محسن پرویز، راضیه تجار، جمال حیدری، کامران پارسی نژاد، رضا شیرازی، محمد میرکیانی، حجت الاسلام محمدتقی ملبوبی، جلیل عرفان منش، مریم شریف رضویان، معصومه عیوضی، ابوالفضل طاهرخانی، مصطفی زمانی، زهرا عامری، مجید عمیق، صفا تاج، دکتر بشیری، سهیلا عبدالحسینی، محمدعلی گودینی، محمد سرشار، علیمحمد مودب، عزیزی نیک، بیژن اسدی فر، رضا رسولی، رضا اسماعیلی، سیدعلیرضا سجادپور، دکتر سنگری، جواد محقق، احمد شاکری، علی درخشی، قدرت الله صلح میرزایی، محمدرضا سهرابی نژاد، شهریار زمانی، یوسف قوجق، محمدرضا سرشار - که از ابتدا همراه مدیر اجرایی انجمن مشغول پیدا کردن و تهیه جا برای مهمانان جامانده و تدارک پذیرایی از ایشان بود - ذبیح الله رحمانی، سیدمحمد برهانی، مصطفی ایزدی، و ...
15. به خلاف اغلب سالها ، هیچ تیم خبری از واحد مرکزی خبر صدا و سیما در این برنامه شرکت نکرده بود و با نهایت حیرت، خبر این مراسم مهم نیز در اخبار و صدا وسیما هیچ انعکاسی نیافت. تنها تیم تهیه گزارش شبکه ارجمند افق، از ابتدا تا انتها به ضبط برنامه و تهیه گزارش از آن مشغول بود. روز 15 تیر، در ساعات 15 و 23 نیز گزارش مفصلی در معرفی انجمن قلم ایران، از این شبکه پخش شد؛ که جای تشکر بسیار دارد.
16. قرار بود دکتر صالحی - معاون فرهنگی وزیر ارشاد - در برنامه شرکت کند و یکی از سخنرانان بخش جشنواره باشد. اما صبح همان روز به علت افزایش کسالت پدر، مجبور به سفر به مشهد شد و از حضور در این مراسم باز ماند. وزیر فعلی ارشاد هم که از ابتدا هرگز حتی نیت شرکت در این مراسم را نکرده است. در عین حال که در اخبار هم دیده نشد در هیچ برنامه مهمتری در این روز شرکت کرده باشد یا اصولا وزارت ارشاد برنامه ویژه ای برای روز قلم برگزار کرده باشد. به این ترتیب برای اولین بار در عمر سیزده ساله این جشنواره، این مراسم بدون حضور هیچ نماینده ای از وزارت ارشاد مملکت  برگزار شد.
این موضوع وقتی جالب‌تر می شود که بدانیم حتی در دولت اصلاحات - که هیچ نظر خوشی با انجمن قلم ایران نداشت- جدا از معاون فرهنگی، بارها وزیر وقت ارشاد هم در این مراسم شرکت و سخنرانی کرد. در دولت‌های نهم و دهم نیز که تقریبا همیشه وزیر ارشاد و معاون فرهنگی اش در این مراسم حاضر بودند؛ وحتی یک بار دکتر سیدمحمد حسینی - وزیر ارشاد دولت دهم - که در راه آمدن به مراسم اتومبیلش در ترافیک گیر کرده بود - در قسمتی از مسیر پیاده شد و بدون در نظر گرفتن ملاحظات امنیتی، پای پیاده خود را به انجمن رساندد.
17. با خرید یک دوربین فیلمبرداری در سال جاری، برای اولین بار انجمن قلم موفق شد فیلم کاملی از مراسم برای آرشیو خود تهیه کند.
18. به علت کمبود وقت، سرداوران بخش‌های پنجگانه جشنواره موفق به قرائت بیانیه خود نشدند. در عوض گفته شد که در همان لحظه پایان برنامه، هم نتایج و هم بیانیه ها را می توانند از سایت انجمن دریافت کنند.
19. یک روز قبل از برگزاری جشنواره به مناسبت روز ملی قلم، سایت کیهان - سلطنت طلب - لندن به سبک و سیاق خود، اقدام به درج مقاله ای مفصل و تصویری در ارتباط با این روز و جشنواره کرد. (باز هم گلی به جمال آنها؛ که اهمیت این روز را بیش از برخی رسانه ها و مسئولان داخلی درک کرده اند!)
20. با آنکه از طرف انجمن از همه نمایندگان عضو کمیسیون فرهنگی مجلس و اعضای شورای اسلامی شهر و شهردار تهران و برخی دیگر از چهره های فرهنگی برای حضور در مراسم دعوت به عمل آمده بود، اما جز دکتر حداد عادل و خانم لاله افتخاری - که به طور ناشناس در تالار نشسته بود و از نیمه های برنامه نیز مراسم را ترک کرد- هیچیک از این مسئولان در این مهمترین رویداد فرهنگی این روز شرکت نکرده بودند.
21. با همه اینها، بحمدالله مراسم بسیار خوب و آبرومندانه و پراستقبال برگزار شد. تالار مهر حوزه هنری، از قدری گذشته از برنامه، مملو از جمعیت بود و به علت نبود صندلی خالی، بارها شاهد حضور ایستاده و سرپایی حضار بود.     

5 نظر

سلام استاد بزرگوار.جشنواره ی قلم زرین وابسته به یکی از پاک ترین ، حرفه ای ترین و مستقل ترین نهادهای فرهنگی کشور است . این ویژگیها، ارزش و اعتبار آن را در بین جشنواره های مشابه بسیار بالا برده است.خدا را شکر که توفیق شرکت در این جشنواره را پیدا کردم.زیارت شما استاد ارجمند و در یافت لوحی که مزین به امضای شریف شما بود خاطره ای بسیار شیرین را برای این شاگرد کوچک تان فراهم آورد. از شما و تمام دست اندرکاران بزرگوار ِ برگزاری این جشنواره تشکر می کنم.

استاد ارجمند
چندسالی است که در مقوله ی طنز از دیدگاه خود در فضای مجازی قلم می زنم.
امید دارم که دعوت حقیر را پذیرا باشید و قلم رنجه !! بفرمایید و با مطالعه ی مطالب وبلاگ، راهنمایی و ارشاد نمایید.
آدرس: طنز "آغا کلان" http://aghakalan.blogfa.com/

در پناه حضرت حق، سالم و شاد و سربلند باشید.

استاد ارجمند جناب آقای سرشار
از شما و کلیه دست اندرکاران محترم تشکر می کنم . خدا را شکر که جشنواره قلم زرین بهتر از گذشته برگزار شد . دست مریزاد و خدا قوت.

ارسال نظر