آخرین خبر

  • • دوره های آموزش نویسندگی رایگان انجمن قلم ایران برای شهرستانیها: «فرصتی برابر» برای آنان که اهل قلم اند
  • چهارشنبه 20 خردادماه 94

    نویسنده و منتقد ادبیات داستانی گفت: برای توجه بیشتر به نویسندگان و هنرجویان ادبیات در شهرستان ها، طرح فرصت برابر در انجمن قلم ایران کلید خورد.

    به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا محمدرضا سرشار، نویسنده و منتقد متعهد ادبیات داستانی و یکی از اعضای هیئت موسس انجمن قلم در گفتگو با خبرنگار دیار آفتاب، در راستای ارتباط نویسندگان شهرستانی با نویسندگان مطرح با حوزه های ادبیات، به طرح فرصت برابر توسط انجمن قلم ایران اشاره کرد و گفت: اگر در هر استانی انجمن ادبی مستقلی با تایید اداره ارشاد استان تشکیل شود انجمن قلم ،اساتید مطرح را برای تدریس و آموزش هنرجویان به شهرستان مورد نظر اعزام می کند.


    سرشار اظهار کرد: حد نصاب کلاس ها 40 نفر است که در آن هنرجویان در سه شاخه مجزای «مبانی داستان»، «مبانی شعر» و «مبانی ادبیات کودک و نوجوان» آموزش می بینند.


    وی افزود: اولین دوره این طرح هفته گذشته در گرگان برگزار و با استقبال خوبی مواجه شد.


    این نویسنده ادبیات کودک و نوجوان خاطرنشان کرد: در استان تهران نیز این دوره با حضور اساتید مطرح کشوری از اوایل مرداد ماه سال جاری آغاز می شود.


    علاقه مندان می توانند جهت کسب اطلاعات بیشتر به سایت انجمن قلم ایران به نشانی anjomanghalam.ir مراجعه کنند.


آخرین کتاب

  • • چند نکته در باره نقد تأویلگرا نوشته : محمدرضاسرشار (رضارهگذر)
  • طاهرخانی تاریخ: دوشنبه چهارم اسفند 1393 /وبلاگ یک نقد
    منبع :روز نگاشت هایی در باره ادبیات پس از انقلاب اسلامی (بیست و پنچ نوشتار در باره هنرو ادبیات داستانی ،محمد رضا سرشار (رضا رهگذر)،تهران ، مرکزاسناد انقلاب اسلامی ، 1392،چاپ اول ، 420صفحه.

    سلسله نقدهای جدیدی که اساس خود را بر برداشت ویژه هر منتقد از اثردر هر دوره یا شرایط خاص ، یابر عنصر زبان و کشف رموز پنهان در آن گذاشته اند ، از این نظر که توجه نویسندگان و منتقدان را بیش از پیش و به شکلی علمی تر ا زگذشته به عناصری همچون زبان جلب میکنند ، قابل توجه و مثبت اند ؛ و در شکل تلطیف یافته خود، می توانند برای ادبیات برکاتی به همراه بیاورند . اما به همان شرط که مثلا، زبان راهمه چیز یک اثر ادبی ، و تحقیقات زبانشناسانه راهمه وظیفه نقد ادبی تلقی نکنند . چه ، در غیر این صورت ، مثل بعضی از مکاتب ادبی پیشین ، باتاکید مبالغه آمیز بر یک عنصر - هر چندمهم - و خلاصه کردن همه وظیفه ادبیات در پرداختن به آن ، آثار ادبی را از جنبه های زیبایی شناسانه و روح وهدفِ واقعی ِ آنها دور می کنند، و ادبیات را تا سطح یک مقوله شبه علمی - که به احتمال زیاد ، تا چند سال دیگر ، مبنای آن توسط یک نظریه متفاوت نقض خواهد شد- پایین می آورند . وقتی هم که این تب و تاب های اولیه فرو بنشیند ، هر یک از این مکاتب ، اگر واقعا اصیل باشند ، می توانند به عنوان تنها یک مکتب باهواداران خاص خود، باشیوه ای از نگاه ، که دریچه ای تازه را به روی بعضی عناصر ادبی گشوده ، و توجه منتقدان واهالی ادبیات را عمیق تر و بیشتر - و چه بسا متفاوت تر - نسبت به آن خاص جلب کرده اند ، در تاریخ ادبیات بمانند و ثبت شوند . اما اینکه به عنوان یک مکتب ادبی مسلط و فراگیر، دوام بیاورند ؛ قطعا نه! نکته ای که هر نویسنده ، منتقد یا دوستدار ادبیات ، همیشه در برخورد با یک اثر به خودگوشزد می کند باید این باشد که اصولا در طول تاریخ ادبیات ، تا همین امر وز ، عامل یا عوامل طبیعی ، واقعی و عام، که خواننده را به سوی آثار ادبی جلب و جذب کرده - بدون تحملیها و غلط و بد آمووزیهای رایح توسط منتقدان و نظریه پردازان ادبی افراطی و تفریطی و منحرف - چه بوده است ؟ آن گاه ، گمان می رود به راحتی تکلیف خود رابا بسیاری از این نظریه های مبالغه آمیز ِ انحرافی ، روشن کند . به بیان دیگر ، مشکل اصلی که باعث می شود کسانی ، در برخورد با این قبیل مکاتب ، گاهی دچار سردرگمی شوند، اغلب ، چیزی جز همن نداشتن تعریفی مشخص از ادبیات و وظایف آن ، یا فراموش کردن این تعریف نیست . اما حتی درصورت پذیرش بی چون وچرای این مکاتب ، باید جند نکته را در این ارتباط،مد نظر داشت : اول انکه ،نقدهای تأویلی و همخانواده آن، عمدتا در مورد آثاری که در آنها آفرینش کاملا اصیل و ناخودآگاه صوورت می گیرد ،می تواند مفید باشد. حال آنکه اغلب آثار نویسندگان، پس از نگارش اولیه ، چه از نظر ساخت و پرداخت و چه زبان ، بارها و بارها بازنگری ، اصلاح و بازنویسی می شوند . ضمن آنکه اغلب این آثار ، از ابتدا هم آگاهانه و با حضورِ ذهنِ کامل نویسنده به رشته تحریر در می آیند . یعنی از آن جنبه های ناخودآگاهانه ، یا بسیار کم در آنها وجود دارد، یااگر هم وجود دارد ، در ضمن بازنویسی و حک و اصلاح های مکرر ، این جنبه آنها ، به حداقل می رسد . بنابر این،بحث «متن بسته تأویل پذیر » در مورد این آثا، تقریبا اصلامصداق ندارد . اما از اینکه بگذریم ، اصل اینکه یک متن ادبی را تاحد متون رازآمیز و هزار لایه مذهبی بالا ببریم ، وبرای آن ،تأویلهای مختلف قایل شویم هم ، از آن انحرافهای فوق العده مبالغه آمیز و سوء استفاده گرانه است . ابهام در هنر ، لزوما نشانه عمق نیست . بلکه اغلب ، دال بر نارسایی ِ بیان و لکنت در ذهن و زبان ، وناتوانی هنرمند در انتقال مفاهیم ذهنی و احساسهای خود به مخاطبان اثرش است . به همین سبب ، این گونه نقدها، گاه خود می تواند تبدیل به نوعی پبرایه بستن بر اثر ، از سوی به اصطلاح منتقدان ،و ابزار ی برای تحمیل منویات و اغراض درونی آنان برآن گردد؛ که باعث انحراف ذهن مخاطبان ، از درونمایه های واقعی ِ موردنظر نویسنده می شود .

    کتاب روزنگاشت هایی در باره ادبیات داستانی پس از انقلاب شامل بیست و پنج نوشتار در باره هنر و ادبیات داستانی است . زیبایی و هنر از نگاه دین ، روشنفکر و مسئولان ، آیاهنرمند ان روشنفکرند ، تفاوتهای داستان و نمایش ، کدام درست است ، رابطه ادبیات و جنگ ، در طول تاریخ ، نگاه داستان نویسان ما به جنگ تحمیلی ، چرا کمتر داستان بلند و رمانی از جنگ داریم ، گوشه ای از سیر آموزش داستان نویسی پس از انقلاب ، گذری بر ادبیات داستانی انقلاب ، ادبیات داستانی در دوران صدرات عطاالله مهاجرانی ، دلایل پیچیده و دشوار فهم نمایی برخی آثار ادبی ، مدگرایی در هنر و ادبیات ، نوآوری از چه کسان ، اثر جهانی ، چگونه اثری است ، جند نکته در باره نقد تأویلگرا ، آیا کافکا صهیونیست بود،یادداشتی بر بورخس ، جلال آل احمد، از زوایه دیگر ، درباره سیمین دانشور ، سیر اندیشه نادر ابراهیمی از آغاز تا سال 1367، چشم انداز هنر و ادبیات انقلاب اسلامی از نگاه رهبر ، باید هاونبایدها ی نشر از نگاه رهبر، عنوان مقالاتی است که محمد رضا سرشار در این کتاب تالیف کرده است .

    نویسنده در قسمتی از پیشگفتار کتاب چنین آورده است : بسیاری از فضلا توصیه می کنند برای شناخت یک ملت خواندن داستان های آنها از مطالعه و بررسی تاریخ و سرگذشت شان ضروری تر است ، لذا می توان گفت ادبیات ملل آینه تمام نمای احساسات وادراکات آنان و انعکاس دهنده حالات و روحیات جمعی شان می باشد .


در حاشیه افشای سند پرداخت هزینه تحصیل فرزند عطااءالله مهاجرانی توسط دولت سرسپرده و فاسد سعودی/ مدعیان اصلاحات زیر سول جدی!

موضوع فقط مهاجرانی نیست؛ مدعیان اصلاحات زیر علامت سوال جدی
پس از انتشار بخشی از اسناد وزارت خارجه عربستان سعودی توسط سایت ویکی‌لیکس و افشای تأمین هزینه تحصیل و اقامت فرزند وزیر فرهنگ دولت اصلاحات توسط دولت عربستان، با تأیید سند سایت ویکی‌لیکس توسط یکی از نمایندگان مجلس این رسوایی اکنون وارد مرحله تازه‌ای شده است.
موضوع فقط مهاجرانی نیست؛ مدعیان اصلاحات زیر علامت سوال جدی
به گزارش جهان به نقل از کیهان، صبح دیروز اسماعیل کوثری عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس این سند را موثق اعلام کرد و گفت: «سند تأمین هزینه تحصیل فرزند مهاجرانی توسط عربستان معتبر است.»

مطابق این سند وزارت خارجه عربستان سعودی به درخواست عطاءالله مهاجرانی مبلغ ۶۵۴۸۴ پوند را برای اقامت و تحصیل فرزندش در دانشگاه وارویک انگلستان به وی اهدا می‌کند.

این در حالی است که نشریات زنجیره‌ای و اصلاح‌طلب در مواجهه با این خبر سکوت پیشه کرده و حاضر به موضع‌گیری نشده‌اند. اما علیرغم نشریات اصلاح‌طلب این خبر در فضای مجازی با واکنش‌های مختلفی همراه شد. 

در همین رابطه یکی از کاربران اصلاح‌طلب در صفحه شخصی‌اش در شبکه‌های اجتماعی نوشت: «آن وقت‌ها که داور ]ابراهیم[ نبوی در ایران بود و هنوز نظریه‌پرداز پروژه‌های احمقانه‌ای از قبیل «اسب تروآ» نشده بود، لاطائلاتی را به اسم طنز به خورد خلق‌الله می‌داد که بعداً در کتاب‌هایی چون «ستون پنجم»، که اگر اشتباه نکنم نام ستون روزانه‌اش در روزنامه «جامعه» بود، هم گردآوری و منتشر شد. حسین شریعتمداری، که شدیدتر از حالا، به کوبیدن اصلاح‌طلبان و، در واقع، هر که به تمامی با جمهوری اسلامی نبود، مشغول بود، یک بار از پول‌هایی نام برد که برخی اصلاح‌طلبان از عربستان گرفته‌اند. در آن فضا، این قضیه دستمایه تمسخر نبوی قرار گرفت: تقریباً در تمام یادداشت‌های روزانه‌اش به نحوی به آن می‌پرداخت و مسخره‌بازی درمی‌آورد.
تا همین لحظه هم، شخصاً آن خبر را واهی می‌دانستم؛ ]...[ با همه این توصیف‌ها، این سند مرا تکان داد؛ اگر مهاجرانی اکنون که به قول این سند وزیر سابق است، توانسته بدون وجود هیچ دلیل روشنی از عربستان پول بگیرد، چرا همان زمان که وزیر بوده به طرق دیگر پول نگرفته باشد؟ از کجا معلوم دیگران در گذشته و حال چنین پول‌هایی به جیب نزده باشند؟ از پاک‌دستی بگذریم؛ از کجا معلوم سایر مدعیاتی که در همه این سال‌ها تحویل‌مان داده‌اند درست باشند؟ چه دلیلی برای تأییدشان در اختیار داریم؟ آدم به خیلی چیزها می‌تواند (و باید؟) شک کند، خیلی چیزها.»

گفتنی است پیشتر نیز در بحبوحه آشوب‌های سال ۸۸؛ وبسایت روزنامه گاردین خبر از کمک ۵۰ میلیون دلاری یک بازرگان عرب به نام صائب عریقات به میرحسین موسوی داد. کمکی که با هماهنگی جرج میشل فرستاده ویژه آمریکا در غرب آسیا انجام شد.
لازم به ذکر است اخذ کمک مالی از عربستان برای مقابله با جمهوری اسلامی سابقه‌ای دیرینه دارد. احمد علی مسعود انصاری مشاور مالی رضا پهلوی در خاطرات خود می‌نویسد: «در سال ۱۹۸۱ عربستان سعودی توسط ملک حسن پادشاه مراکش ۱۰ میلیون دلار به چند تن از سلطنت‌طلبان داد و پیش از آن هم عربستان دو میلیون دلار نقداً به خود او داده بود.» با این اوصاف به نظر می‌رسد پس از سلطنت‌طلبان اکنون اصلاح‌طلبان به مشتریان پر و پا قرص کمک‌های مالی رژیم مرتجع عربستان سعودی تبدیل شده‌اند.

ارسال نظر