آخرین خبر

  • • دوره های آموزش نویسندگی رایگان انجمن قلم ایران برای شهرستانیها: «فرصتی برابر» برای آنان که اهل قلم اند
  • چهارشنبه 20 خردادماه 94

    نویسنده و منتقد ادبیات داستانی گفت: برای توجه بیشتر به نویسندگان و هنرجویان ادبیات در شهرستان ها، طرح فرصت برابر در انجمن قلم ایران کلید خورد.

    به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا محمدرضا سرشار، نویسنده و منتقد متعهد ادبیات داستانی و یکی از اعضای هیئت موسس انجمن قلم در گفتگو با خبرنگار دیار آفتاب، در راستای ارتباط نویسندگان شهرستانی با نویسندگان مطرح با حوزه های ادبیات، به طرح فرصت برابر توسط انجمن قلم ایران اشاره کرد و گفت: اگر در هر استانی انجمن ادبی مستقلی با تایید اداره ارشاد استان تشکیل شود انجمن قلم ،اساتید مطرح را برای تدریس و آموزش هنرجویان به شهرستان مورد نظر اعزام می کند.


    سرشار اظهار کرد: حد نصاب کلاس ها 40 نفر است که در آن هنرجویان در سه شاخه مجزای «مبانی داستان»، «مبانی شعر» و «مبانی ادبیات کودک و نوجوان» آموزش می بینند.


    وی افزود: اولین دوره این طرح هفته گذشته در گرگان برگزار و با استقبال خوبی مواجه شد.


    این نویسنده ادبیات کودک و نوجوان خاطرنشان کرد: در استان تهران نیز این دوره با حضور اساتید مطرح کشوری از اوایل مرداد ماه سال جاری آغاز می شود.


    علاقه مندان می توانند جهت کسب اطلاعات بیشتر به سایت انجمن قلم ایران به نشانی anjomanghalam.ir مراجعه کنند.


آخرین کتاب

  • • چند نکته در باره نقد تأویلگرا نوشته : محمدرضاسرشار (رضارهگذر)
  • طاهرخانی تاریخ: دوشنبه چهارم اسفند 1393 /وبلاگ یک نقد
    منبع :روز نگاشت هایی در باره ادبیات پس از انقلاب اسلامی (بیست و پنچ نوشتار در باره هنرو ادبیات داستانی ،محمد رضا سرشار (رضا رهگذر)،تهران ، مرکزاسناد انقلاب اسلامی ، 1392،چاپ اول ، 420صفحه.

    سلسله نقدهای جدیدی که اساس خود را بر برداشت ویژه هر منتقد از اثردر هر دوره یا شرایط خاص ، یابر عنصر زبان و کشف رموز پنهان در آن گذاشته اند ، از این نظر که توجه نویسندگان و منتقدان را بیش از پیش و به شکلی علمی تر ا زگذشته به عناصری همچون زبان جلب میکنند ، قابل توجه و مثبت اند ؛ و در شکل تلطیف یافته خود، می توانند برای ادبیات برکاتی به همراه بیاورند . اما به همان شرط که مثلا، زبان راهمه چیز یک اثر ادبی ، و تحقیقات زبانشناسانه راهمه وظیفه نقد ادبی تلقی نکنند . چه ، در غیر این صورت ، مثل بعضی از مکاتب ادبی پیشین ، باتاکید مبالغه آمیز بر یک عنصر - هر چندمهم - و خلاصه کردن همه وظیفه ادبیات در پرداختن به آن ، آثار ادبی را از جنبه های زیبایی شناسانه و روح وهدفِ واقعی ِ آنها دور می کنند، و ادبیات را تا سطح یک مقوله شبه علمی - که به احتمال زیاد ، تا چند سال دیگر ، مبنای آن توسط یک نظریه متفاوت نقض خواهد شد- پایین می آورند . وقتی هم که این تب و تاب های اولیه فرو بنشیند ، هر یک از این مکاتب ، اگر واقعا اصیل باشند ، می توانند به عنوان تنها یک مکتب باهواداران خاص خود، باشیوه ای از نگاه ، که دریچه ای تازه را به روی بعضی عناصر ادبی گشوده ، و توجه منتقدان واهالی ادبیات را عمیق تر و بیشتر - و چه بسا متفاوت تر - نسبت به آن خاص جلب کرده اند ، در تاریخ ادبیات بمانند و ثبت شوند . اما اینکه به عنوان یک مکتب ادبی مسلط و فراگیر، دوام بیاورند ؛ قطعا نه! نکته ای که هر نویسنده ، منتقد یا دوستدار ادبیات ، همیشه در برخورد با یک اثر به خودگوشزد می کند باید این باشد که اصولا در طول تاریخ ادبیات ، تا همین امر وز ، عامل یا عوامل طبیعی ، واقعی و عام، که خواننده را به سوی آثار ادبی جلب و جذب کرده - بدون تحملیها و غلط و بد آمووزیهای رایح توسط منتقدان و نظریه پردازان ادبی افراطی و تفریطی و منحرف - چه بوده است ؟ آن گاه ، گمان می رود به راحتی تکلیف خود رابا بسیاری از این نظریه های مبالغه آمیز ِ انحرافی ، روشن کند . به بیان دیگر ، مشکل اصلی که باعث می شود کسانی ، در برخورد با این قبیل مکاتب ، گاهی دچار سردرگمی شوند، اغلب ، چیزی جز همن نداشتن تعریفی مشخص از ادبیات و وظایف آن ، یا فراموش کردن این تعریف نیست . اما حتی درصورت پذیرش بی چون وچرای این مکاتب ، باید جند نکته را در این ارتباط،مد نظر داشت : اول انکه ،نقدهای تأویلی و همخانواده آن، عمدتا در مورد آثاری که در آنها آفرینش کاملا اصیل و ناخودآگاه صوورت می گیرد ،می تواند مفید باشد. حال آنکه اغلب آثار نویسندگان، پس از نگارش اولیه ، چه از نظر ساخت و پرداخت و چه زبان ، بارها و بارها بازنگری ، اصلاح و بازنویسی می شوند . ضمن آنکه اغلب این آثار ، از ابتدا هم آگاهانه و با حضورِ ذهنِ کامل نویسنده به رشته تحریر در می آیند . یعنی از آن جنبه های ناخودآگاهانه ، یا بسیار کم در آنها وجود دارد، یااگر هم وجود دارد ، در ضمن بازنویسی و حک و اصلاح های مکرر ، این جنبه آنها ، به حداقل می رسد . بنابر این،بحث «متن بسته تأویل پذیر » در مورد این آثا، تقریبا اصلامصداق ندارد . اما از اینکه بگذریم ، اصل اینکه یک متن ادبی را تاحد متون رازآمیز و هزار لایه مذهبی بالا ببریم ، وبرای آن ،تأویلهای مختلف قایل شویم هم ، از آن انحرافهای فوق العده مبالغه آمیز و سوء استفاده گرانه است . ابهام در هنر ، لزوما نشانه عمق نیست . بلکه اغلب ، دال بر نارسایی ِ بیان و لکنت در ذهن و زبان ، وناتوانی هنرمند در انتقال مفاهیم ذهنی و احساسهای خود به مخاطبان اثرش است . به همین سبب ، این گونه نقدها، گاه خود می تواند تبدیل به نوعی پبرایه بستن بر اثر ، از سوی به اصطلاح منتقدان ،و ابزار ی برای تحمیل منویات و اغراض درونی آنان برآن گردد؛ که باعث انحراف ذهن مخاطبان ، از درونمایه های واقعی ِ موردنظر نویسنده می شود .

    کتاب روزنگاشت هایی در باره ادبیات داستانی پس از انقلاب شامل بیست و پنج نوشتار در باره هنر و ادبیات داستانی است . زیبایی و هنر از نگاه دین ، روشنفکر و مسئولان ، آیاهنرمند ان روشنفکرند ، تفاوتهای داستان و نمایش ، کدام درست است ، رابطه ادبیات و جنگ ، در طول تاریخ ، نگاه داستان نویسان ما به جنگ تحمیلی ، چرا کمتر داستان بلند و رمانی از جنگ داریم ، گوشه ای از سیر آموزش داستان نویسی پس از انقلاب ، گذری بر ادبیات داستانی انقلاب ، ادبیات داستانی در دوران صدرات عطاالله مهاجرانی ، دلایل پیچیده و دشوار فهم نمایی برخی آثار ادبی ، مدگرایی در هنر و ادبیات ، نوآوری از چه کسان ، اثر جهانی ، چگونه اثری است ، جند نکته در باره نقد تأویلگرا ، آیا کافکا صهیونیست بود،یادداشتی بر بورخس ، جلال آل احمد، از زوایه دیگر ، درباره سیمین دانشور ، سیر اندیشه نادر ابراهیمی از آغاز تا سال 1367، چشم انداز هنر و ادبیات انقلاب اسلامی از نگاه رهبر ، باید هاونبایدها ی نشر از نگاه رهبر، عنوان مقالاتی است که محمد رضا سرشار در این کتاب تالیف کرده است .

    نویسنده در قسمتی از پیشگفتار کتاب چنین آورده است : بسیاری از فضلا توصیه می کنند برای شناخت یک ملت خواندن داستان های آنها از مطالعه و بررسی تاریخ و سرگذشت شان ضروری تر است ، لذا می توان گفت ادبیات ملل آینه تمام نمای احساسات وادراکات آنان و انعکاس دهنده حالات و روحیات جمعی شان می باشد .


پنج خط قرمزی که تا کنون رعایت نشده و در توافق نهایی هسته ای باید لحاظ شود/ منطق تاکید رهبری در حمایت از تیم مذاکره کننده هسته ای چیست؟

توجه در سخنان رهبر معظم انقلاب در حمایت از تیم مذاکره کننده و همزمان یادآوری خطوط قرمز مذاکرات که تا کنون هیچ یک از آنها عملی نشده است و انشالله در فرصت باقی مانده با تلاش تیم مذاکره کننده عملیاتی خواهد شد، نشان می دهد ایشان در سایه تدبیر خود مانع ایجاد هر گونه شکاف کاذب شده و ضمن افزایش سرمایه اجتماعی نظام، زمینه «بهانه جویی» و «مقصر یابی» برای به نتیجه نرسیدن مذاکرات را از بین برده اند چرا که اگر این مذاکرات به نتیجه ای نرسد، بدون تردید مقصر اصلی و ردیف اول آن آمریکاست که یک بار دیگر در عمل نشان داده در زیاده خواهی و زورگویی های خود هیچ حد یقفی ندارد.
 
امیرحسین ثابتی- رجانیوز: اظهارات بسیار مهم رهبر معظم انقلاب در جمع مسئولان و کارگزاران نظام حاوی محورهای متعددی بود که هر یک از آنها را باید به طور جداگانه مورد توجه و دقت قرار گیرد اما شاید مهم ترین بخش از اظهارات ایشان یادآوری مجدد «خطوط قرمز» مذاکرات هسته ای به تیم مذاکره کننده و افکار عمومی در فاصله یک هفته ای تا پایان ضرب الاجل ۱۰ تیر ماه بود، نکاتی که توجه در آنها نشان می دهد تا کنون هیچ یک از آنها بر اساس متن توافق ژنو، بیانیه لوزان و اظهارات مقامات ارشد تیم مذاکره کننده کشورمان عملیاتی نشده است و امید است تا در فرصت اندک باقی مانده، تیم مذاکره کننده هسته ای ایران بتوانند با اصلاح اشکالات موجود، توافق خوبی را رقم بزنند که در آن خطوط قرمز نظام رعایت شده باشد:
 
 
الف/ نپذیرفتن محدودیت های دراز مدت ۱۰ ساله
 
رهبر معظم انقلاب در این باره فرمودند: «آنها اصرار دارند بر محدودیّت بلندمدّت؛ ما گفتیم ما محدودیّت ده سال و دوازده سال و مانند اینها را قبول نداریم؛ ده سال یک عمر است؛ همه‌ی آنچه ما در این مدّت به دست آوردیم، در حدود ده سال طول کشیده است! بله، سابقه‌ی هسته‌ای در داخل کشور بیش از اینها است که بعضی اوقات هم گفته میشود در بعضی از بیانات، لکن در آن سالهای اوّل در واقع کاری انجام نگرفته بود؛ کار اساسی و عمده مال همین حدود ده پانزده سال اخیر است. محدودیّت ده‌ساله را ما قبول نداریم؛ ما مقدار سالهای معیّنی را که مورد قبول ما است به مجموعه‌ی هیئت مذاکره‌کننده گفته‌ایم که چه مقدار، محدودیّت را قبول کرده‌ایم، امّا تعداد سالهای محدودیّت را گفته‌ایم ده سال و دوازده سال و این چیزهایی که این حضرات میگویند قبول نداریم.»
 
اما تا کنون بر اساس گزاره برگ (فکت شیت) اولیه وزارخارجه جمهوری اسلامی ایران که در ۱۳ فروردین ۹۴ منتشر و ساعاتی بعد از سایت وزارتخارجه حذف شد (اینجا را ببینید) و هم چنین اظهارات آقای عراقچی در ۳۱ فروردین ۹۴ در دانشگاه علامه طباطبایی، محدودیت ۱۰ ساله برای برنامه هسته ای ایران قطعی شده است. در این باره عراقچی اظهار داشت:
 
 «با چشم اندازی که در مذاکرات وجود دارد بعد از ده سال محدودیت تولید ما می توانیم مراحل تکمیل غنی سازی را آغاز کنیم ... ما در برابر داشته های خود اعتماد نسبت به برنامه هسته ای و صلح آمیز بودن آن را به غرب دادیم و لازم بود برای این اعتماد سازی محدودیت در تولید و برخی نظارت ها را بپذیریم. ما پذیرفتیم تا ۱۰ سال ظرفیت سانتریفیوژهایمان پنج شش هزار باشد و ۱۵ سال مرکز غنی سازی جدیدی تاسیس نکنیم و آب سنگین نسازیم.»
 
 
ب/ ادامه تحقیق و توسعه و نپذیرفتن محدودیت برای آن
 
در این باره نیز رهبر انقلاب تصریح کردند: «در همین مدّتِ محدودیّت هم که ما قبول میکنیم، کار تحقیق و توسعه و ساخت و ساز باید ادامه پیدا کند، که این هم از جمله‌ی خطوط قرمزی است که مسئولین محترم روی آن تکیه کردند؛ گفتند ما حاضر نیستیم از تحقیق و توسعه دست برداریم؛ حق با اینها است. در طول این سالهای محدودیّت هم، بایست تحقیق و توسعه ادامه داشته باشد.»
 
اما این در حالی است که بر اساس متن توافق ژنو، ایران تعهد داد که حد تحقیق و توسعه خود را فراتر از حد «جاری» انجام دهد:
 
 Iran will continue its safeguarded R&D practices, including its "current" enrichment R&D practices, which are not designed for accumulation of the enriched uranium
 
ایران کارهای تحقیق و توسعه تحت پادمان خود شامل کارهای تحقیق و توسعه «جاری» غنی سازی خود را که با هدف انباشت اورانیوم غنی شده صورت نمی گیرد، ادامه خواهد داد.
 
لذ با وارد شدن  عبارت current (جاری) در متن توافق ژنو، موضوع تحقیق و توسعه ایران در حالت جاری و فعلی باقی  ماند و ایران تعهد داده که فعالیت های تحقیق و توسعه خود را بیش از میزانی که در حالت «جاری» و در حال اجرای آن بوده است انجام ندهد.
 
اما تاسف بار تر اینکه در بیانیه لوزان همین میزان نیز  از حد «جاری» به یک جدول زمانی و سطح توافق شده کمتر و محدود شده تری تبدیل شد:
 
«تحقیق و توسعه غنی سازی در ایران بر روی ماشین های سانتریفیوژ بر اساس یک جدول زمانی و سطح توافق شده، انجام خواهد شد.»
 
Iran's research and development on centrifuges will be carried out on a scope and schedule that has been mutually agreed
 
جالب آنکه اقای عراقچی دقیقا یک روز بعد از اعلام بیانیه لوزان در ۱۴ فروردین ۹۴ در برنامه گفتگوی ویژه خبری حاضر شد و ضمن اشاره به بخشهایی از محدودیت های تحقیق و توسعه ایران بر اساس مذاکرات لوزان گفت: «دو ماشین‌ ما IR-۶ و IR-۸ در طول زمان مراحل تحقیق و توسعه را طی خواهد کرد و در یک زمان مشخصی به مرحله‌ای خواهد رسید که آماده تولید است.»
 
این در حالی است که اساسا فرآیند تحقیق و توسعه یک ماشین سانتریفیوژ از هر نسلی، فقط تولید یک نمونه از آن ماشین نیست. وقتی یک ماشین جدید سانتریفیوژ تولید و یک نمونه آن گاز دهی می‌شود، هنوز فرآیند تحقیقاتی آن کامل نشده است، مثل صنعت خودروسازی که وقتی یک نمونه آزمایشگاهی خودرو از یک مدل جدید تولید و تست می‌شود به معنی این نیست که کار تحقیقات آن خودرو کامل شده است بلکه باید ده ها نمونه از این خودرو تولید و در شرایط مختلف تست شده و بکارگیری شود تا فرآیند تحقیقات کامل شده و تولید صنعتی خودرو ممکن شود. به طور مشابه، برای ماشین سانتریفیوژ نیز باید اول یک نمونه ماشین جدید، سپس سری های ده و۲۰ تایی ماشین تولید و تست شود، سپس نوبت تست یک زنجیره کامل فرا می رسد و حتی بعضا باید چندین زنجیره را نصب و با هم تست کرد تا ماشین به ثبات و پایداری لازم برسد و فرآیند تحقیق و توسعه یک ماشین سانتریفیوژ خاص کامل شده و آماده تولید صنعتی شود. 
 
 
ج/ لغو یکجانبه تحریم ها در روز «امضای توافق»
 
رهبر انقلاب در این باره نیز تصریح کردند: «تحریمهای اقتصادی و مالی و بانکی، چه آنچه به شورای امنیّت ارتباط پیدا میکند، چه آنچه به کنگره‌ی آمریکا ارتباط پیدا میکند، چه آنچه به دولت آمریکا ارتباط پیدا میکند، همه باید فوراً در هنگام امضای موافقت‌نامه لغو بشود؛ بقیّه‌ی تحریمها هم در فاصله‌های معقول [لغو بشود]. البتّه آمریکایی‌ها در زمینه‌ی تحریمها یک فرمول پیچیده‌ی چند لایه‌ی عجیب و غریبی را مطرح میکنند که اصلاً اعماق آن معلوم نیست؛ از انتهای آن چه در می‌آید.»
 
در این باره نیز اگرچه تا کنون رییس جمهور بارها تاکید کرده است که تحریم ها در روز «اجرای توافق» لغو خواهند شد نه «امضای توافق»، اما فارغ از اظهارات متعدد مقامات آمریکایی مبنی بر «تخفیف بعضی تحریم ها نه لغو همه آنها» توجه در بیانیه لوزان نشان می دهد قرار نیست چنین اتفاقی بیفتد، چنانچه در متن بیانیه لوزان خبری از لغو تحریم های آمریکا نیست بلکه تنها به تعلیق (cease) اجرای تحریم های ثانویه آمریکا، آن هم پس از تایید راستی آزمایی آژانس درباره تعهدات ایران اشاره شده است:
 
«ایالات متحده اجرای تحریم های مالی و اقتصادی ثانویه مرتبط با هسته ای را، همزمان با راستی آزمایی آژانس بین المللی انرژی اتمی از اجرای تعهدات کلیدی هسته ای ایران ، موقتا متوقف خواهد کرد.»
 
US will cease the application of all nuclear-related secondary economic and financial sanctions, simultaneously with the IAEA-verified implementation by Iran of its key nuclear commitments
 
این در حالی است که پیش از این بر اساس توافق ژنو  قرار بر رفع تحریم های مرتبط با هسته ای ایران در چهار حوزه تجاری، تکنولوژی مالی و انرژی بود ولی همین موضوع در بیانیه لوزان نیز به تعلیق تحریم ها فقط در دو حوزه مالی و تجاری تنزل پیدا کرده است. در متن توافق ژنو آمده بود:
 
 Comprehensively lift UN Security Council, multilateral and national nuclear-related sanctions, including steps on access in areas of trade, technology, finance, and energy, on a schedule to be agreed upon.
 
ولی در بیانیه لوزان با حذف دو قید انرژی و تکنولوژی از تحریم های مرتبط با هسته ای ایران، از لغو مشروط «اجرا و نه اصل آنها» توسط اتحادیه اروپا سخن گفته شده است:
 
The EU will terminate the implementation of all nuclear-related economic and financial sanctions
 
 
د/ رد مرجعیت آژانس به عنوان یک نهاد بی طرف 
 
رهبر انقلاب در این باره نیز تاکید کردند: «ما با موکول کردن هر اقدامی به گزارش آژانس مخالفیم. ما به آژانس بدبینیم؛ آژانس نشان داده که هم مستقل نیست، هم عادل نیست؛ مستقل نیست زیرا تحت تأثیر قدرتها است؛ عادل نیست [چون] بارها و بارها برخلاف عدالت حکم کرده و نظر داده. به‌علاوه، اینکه بگویند "آژانس باید بیاید اطمینان پیدا کند که فعّالیّت هسته‌ای در کشور نیست" این یک حرف غیر معقولی است. خب، چه‌جور میشود اطمینان پیدا کند؟ اصلاً اطمینان پیدا کردن [یعنی چه‌]؟ مگر تک تک خانه‌ها و وجب به وجب سرزمین کشور را اینها بگردند!»
 
این در حالی است که در متن توافق ژنو خبری از تایید اقدامات ایران توسط آژانس نبود اما متاسفانه در بیانیه لوزان مرجعیت آژانس به عنوان تایید کننده اقدامات و تعهددات ایران پذیرفته شده و همانطور که در بند قبلی نیز ذکر شد شرط تعلیق تحریم های ثانویه آمریکا علیه ایران نیز  مشروط به تایید و راستی آزمایی آژانس شده است: «ایالات متحده اجرای تحریم های مالی و اقتصادی ثانویه مرتبط با هسته ای را، همزمان با راستی آزمایی آژانس بین المللی انرژی اتمی از اجرای تعهدات کلیدی هسته ای ایران ، موقتا متوقف خواهد کرد.»
 
 
ه/ مخالفت با بازجویی از شخصیت ها و بازرسی های نامتعارف از کشور
 
 رهبر انقلاب در این باره فرمودند: «با بازرسی‌های غیر متعارف هم بنده موافق نیستم؛ پرس‌وجوی از شخصیّت‌ها را هم به‌هیچ‌وجه قبول ندارم و موافق نیستم؛ بازرسی از مراکز نظامی را هم نمیپذیریم همچنان که قبلاً هم گفتیم.»
 
اما تا کنون با توجه به متن توافق ژنو و بیانیه لوزان که در هر دوی آنها از پذیرش و اجرای پروتکل الحاقی از سوی دولت ایران سخن به میان آمده است، عملا زمینه برای هر گونه نظارت نامتعارف و هم چنین بازجویی از شخصیت های علمی یا امنیتی کشور فراهم شده چرا که اساسا فلسفه پذیرش و اجرای پروتکل الحاقی رفع نگرانی های نامحدود و ناتمام طرف مقابل است و بدیهی است زمانی که این موضوع از سوی ایران پذیرفته شود، بسیاری از اماکن نظامی و افراد مختلف برای بازجویی آژانس مطرح خواهند شد که آن وقت در ازای نپذیرفتن درخواست آژانس برای دسترسی به این اماکن و افراد، طرف مقابل ادعا خواهد کرد همچنان نگرانی هایش بابت پرونده هسته ای ایران پابرجاست و از آنجا نیز که شرط تعلیق تحریم های آمریکا به تایید آژانس گره خورده است، عملا هیچ تحریمی حتی تعلیق نیز نخواهد شد.
 
نکته تاسف بار آنکه در متن بیانیه لوزان ضمن تاکید بر پذیرش و اجرای پروتکل الحاقی توسط ایران، تعبیر "enhanced access" نیز به کار رفته است که عملا زمینه برای دسترسی های بیشتر و فرا پروتکلی آژانس به اماکن و افراد در ایران را مهیا کرده است:
 


A set of measures have been agreed to monitor the provisions of the JCPOA including implementation of the modified Code ۳.۱ and provisional application of the Additional Protocol. The International Atomic Energy Agency (IAEA) will be permitted the use of modern technologies and will have enhanced access through agreed procedures, including to clarify past and present issues


 
«یک مجموعه اقدامات برای نظارت بر اجرای مفاد برجما (JCPOA) شامل کد اصلاحی ۳.۱ و اجرای پروتکل الحاقی (تا هنگام تصویب در مجلس) مورد توافق واقع شده است. به آژانس بین المللی انرژی اتمی اجازه داده خواهد شد تا از فن آوری های مدرن استفاده کند و به منظور روشن کردن موضوعات گذشته و حال، دسترسی های آژانس که روی رویه آن توافق شده تقویت خواهد شد.
 
 
 
 
۲. آیا حمایت های محکم رهبر انقلاب با تحقق نیافتن خطوط قرمز تا الان منافات دارد؟
 
در عین حال بخش مهم دیگر سخنان رهبر معظم انقلاب حمایت ایشان از تیم مذاکره کننده هسته ای کشور و «امین»، «غیور»، «متدین» و «شجاع» توصیف کردن آنها بود. هر چند ایشان در ادامه تاکید کردند که این مساله نباید مانع نقد عملکرد این تیم شود و آنها معصوم نیستند و خطا هم می کنند: «البتّه بنده نمیخواهم بگویم اینها معصومند؛ نه، معصوم نیستند؛ ممکن است انسان یک‌جاهایی در تشخیص، در عمل خطا هم بکند، امّا مهم این است که به امانت اینها و به دیانت اینها و به غیرت اینها و به شجاعت اینها ما اعتقاد داریم.»
 
لذا توجه در اظهارات ایشان نشان می دهد نقدهای کارشناسانه به عملکرد تیم مذاکره کننده هسته ای نه تنها تزاحمی با تدین، شجاعت، غیرت و امین بودن آنها ندارد بلکه اساسا انتقادات وارده به عملکرد دو ساله تیم مذاکره کننده در تناقض با هیچ یک از این صفات نیست، بلکه اهدف تمامی انتقادات رفع اشکالات موجود برای رسیدن به یک «توافق خوب» بوده است، لذا این بخش از سخنان رهبر انقلاب صراحتا نشان می دهد اگر کسانی در این مدت در لوای نقد تیم مذاکره کننده، آدرس غلط داده و به جای بحث کارشناسی، انتقادات را شخصی کرده اند باید توجه کند که اصل انتقادات وارده بر تیم مذاکره کننده نسبت به چگونگی عملکرد و نتیجه اقدام آنهاست، نه ویژگی های فردی آنها.
 
همچنین توجه در سخنان رهبر معظم انقلاب در حمایت از تیم مذاکره کننده و همزمان یادآوری خطوط قرمز مذاکرات که تا کنون هیچ یک از آنها عملی نشده است و انشالله در فرصت باقی مانده با تلاش تیم مذاکره کننده عملیاتی خواهد شد، نشان می دهد ایشان در سایه تدبیر خود مانع ایجاد هر گونه شکاف کاذب شده و ضمن افزایش سرمایه اجتماعی نظام، زمینه «بهانه جویی» و «مقصر یابی» برای به نتیجه نرسیدن مذاکرات را از بین برده اند چرا که اگر این مذاکرات به نتیجه ای نرسد، بدون تردید مقصر اصلی و ردیف اول آن آمریکاست که یک بار دیگر در عمل نشان داده در زیاده خواهی و زورگویی های خود هیچ حد یقفی ندارد. لذا  امروز تیم مذاکره کننده هسته ای کشورمان بیش از هر زمان دیگری با پشتوانه حمایت رهبر معظم انقلاب فرصت دارد تا بارعایت خطوط قرمز، یک «توافق خوب» دست یابد و در این راه رهبر معظم انقلاب نیز لحظه ای از حمایت از تیم مذاکره کننده غافل نبوده اند، در غیر این صورت به نتیجه نرسیدن مذاکرات علتی جز زیاده خواهی آمریکا و بی منطقی طرف مقابل نداشته است و این درس بزرگی خواهد بود که در پس دو سال مذاکرات پی در پی با آمریکا برای ملت به دست آمده است.

ارسال نظر