مراسم تجلیل از «محمدرضا سرشار»/ سرشار: نویسندگان انقلاب همیشه بیست می‌گیرند که مسئولان به آنها بی‌توجهند

به گزارش خبرنگار ادبیات و کتاب باشگاه خبری فارس «توانا»، «انجمن ادبی امین» با هدف معرفی الگوهای متعهد و انقلابی به نویسندگان جوانُ ، تقدیر از چهره‌های ادبی متعهد و دلسوز را از وظایف اصلی خود می‌داند و به همین منظور مراسم تجلیل از محمدرضا سرشار (رضا رهگذر) را برگزار کرد.

* می‌خواستم تابویی را که درباره نویسندگان انقلابی به وجود آمده بشکنم

در این مراسم محمدرضا سرشار، نویسنده و منتقد ادبی، بیان داشت: وقتی که در مجلسی از کسی تعریف می‌کنند، معمولا سخنرانی در آن مجلس برای او بسیار دشوار می شود. به خصوص برای من که هم علاقه‌ای برای به روی صحنه رفتن در هیچ مکانی را ندارم و نداشته ام؛ و هم خود را در این قد و قواره هایی که دوستان گفتند نمی‌بینیم. و اگر پذیرفتم این مراسم به نام بنده برگزار شود و دقایقی را هم در آن به سخنرانی بپردازم برای آن بود که تابویی که در مورد نویسندگان و هنرمندان ارزشی در کشور ما از ابتدای انقلاب پدید آمده و روز به روز هم پررنگ‌تر می‌شود، بشکند.

وی اضافه کرد: زمانی که سردبیر سوره نوجوانان بودم ، با الهام از صحبت یکی از دوستانم ، آقای میرکیانی، سرمقاله‌ای تحت عنوان «متأسفانه ما همیشه بیست می‌گیریم» برای این مجله نوشتم. مضمون این نوشته آن بود که در خانواده‌ها معمولاً فرزندی که مرتب نمره پایینی می‌گیرد پس از اینکه اندک ارتقاء نمره ای پیدا می‌کند او را تشویق می‌کنند. اما فرزندی که همیشه نمرات او بیست است برای خانواده عادی است.

* نویسندگان انقلاب همیشه بیست می‌گیرند که مسئولان به آنها بی‌توجهند

سرشار ادامه داد: اغلب هنرمندان ارزشی ما در انقلاب نیز چنین وضعیتی دارند. یعنی مشکل آنها این است که همیشه بیست می‌گیرند.به همین سبب، مسئولین به این نتیجه رسیده‌اند که این نویسنده که همیشه بیست می‌گیرد، این جزو وظایف اوست؛ و مواضع او به مرور برایشان چیزی معمولی شده است.

وی افزود: از آن طرف، کسی که همه این سال‌ها را خوش خورده و خوش چریده و آنچه که خواسته گفته و انجام داده ، یک لبخند کوچک که به نظام می‌زند، بعضی مسئولین آب از لب و لوچه‌شان سرازیر می شود؛ و چنان آن فرد را حلوا حلوا می‌کنند که گاهی کم مانده شست پایشان داخل چشمشان برود.
این روش بسیار ظالمانه است . البته، برای امثال من، این گونه رفتارها چندان اهمیتی ندارد. چرا که بنده از روز اولی که شروع به فعالیت کردم - اگر خدا قبول کند - برای هیچ شخصی نبوده است. حتی برای شخص حضرت امام(ره) هم نبوده است. بلکه ما برای اسلام کار می کردیم . و امام را نیز برای این این قدر دوست می‌داریم که حرف اسلام را می‌زد و در مسیر اسلام حرکت می‌کرد . به دیگر مسئولان هم، به همان اندازه که در این مسیر قرار دارند علاقه داریم.

* کاری را برای تشویق و تجلیل انجام نمی‌دهم

این نویسنده گفت: کار رابرای این انجام نمی‌دهم که کسی مرا تشویق کند. چون برای من زیاد این امر حائز اهمیت نیست. اما این ظرفیت، لزوما در تمام نویسنده‌ها نیست . ما هنرمندان سابقا انقلابی ای داریم که در اثر بی‌توجهی‌ها و کم‌محلی‌ها راه خود را کج کرده‌اند. و این جریان همچنان ادامه دارد.

وی اضافه کرد: معتقدم مردم معمولا در قدردانی از خدمتگزاران خودشان کوتاهی نمی‌کنند. مردم قدردانی خود را از طریق لبخند محبت‌آمیزی که وقتی آن شخص را می‌بینند نثارش می‌کنند. از راه استقبالی که از آثار او می‌کنند و روشهایی از این نوع، نشان می دهند. لذا صحبت‌هایی که می‌کنم متوجه مردم نیست بلکه متوجه مسئولان فرهنگی کشور است.

سرشار ادامه داد: یکی از نویسندگانی که نمی‌خواهم اسمش را بیان کنم، و حزب‌اللهی و با استعداد بود و امروز در اروپا و امریکا علیه نظام توطئه می‌کند، از همین جا شروع کرد. زاویه‌ که پیدا کرده بود می‌گفت اگر در این نظام بخواهید همه اش همراهی کنید، به مرور دیگر تحویلتان نمی‌گیرند. برای آنکه برایشان عادی نشوید و قدرتان را بدانند، باید ولو شده مدتی، از این دایره بیرون بروید و دوری بزنید. بعد که برگشتید، شما را تحویل خواهند گرفت.
واقعا از رهبر انقلاب که بگذریم، متأسفانه مسئولین فرهنگی اغلب این گونه هستند.

وی افزود: اگر من امروز پذیرفتم این مراسم برگزار شود و به پشت تریبون بیایم و دقایقی صحبت کنم، برای این است که این تابو در جایی شکسته شود؛ و نظام ما این امر را وظیفه خود بداند که فکر نکند که فرزندان او همیشه باید نمره بیست بگیرند ولی او هیچ وظیفه ای نسبت به آنان ندارد!

* نویسندگان متأسفانه در جریان فتنه 88 کارنامه درخشانی از خودشان ندارند

سرشار در خصوص حماسه 9 دی بیان کرد: ما نزدیک به سالگرد حماسه‌ای هستیم که دو سال پیش در قبال فتنه ای شکل ئگرفت، که کشور را تا مرز خطر پیش برد . بنابراین،خوب است به این مناسبت یادی کنیم. چرا که یکی از مشکلات جوامعی همانند جوامع ما، ضعف حافظه تاریخی است.

وی اضافه کرد: عرصه سیاسی کشور مدام در حال تغییرات است و هر لحظه اتفاق تازه‌ای رخ می‌دهد و اتفاقات گذشته فراموش می‌شود و افرادی که در برهه‌هایی سر بزرگ دشمنی و عناد با نظام بودند ، رنگ عوض می‌کنند و آرام آرام چهره دیگری به خود می‌گیرند و دوباره وارد عرصه می‌شوند . مردم هم گذشته شان را فراموش کرده و یا بزرگواری به خرج می دهند و خطاهای آنان را می بخشند. سپس آنها در رأس کارهایی قرار می‌گیرند ؛ و برای مجموعه ایجاد خطر می‌کنند.

* باید عملکرد نویسندگان را برای عبرت‌گیری در تاریخ ثبت کرد

سرشار ادامه داد: نویسندگان ما متأسفانه در جریان فتنه سال 88 کارنامه درخشانی از خودشان برجا نگذاشتند. یعنی اگر روزگاری، کسانی تاریخ این دوره را بنویسند، اغلب آنان شرمسار خواهند شد. کاش ما مرکزی می‌داشتیم که برای عبرت تاریخ، تک‌تک چهره های ادبی و هنری را رصد می‌کرد.
تا معلوم شود کی چه کاره بوده است. در این صورت، بسیاری از نکته‌ها روشن می‌شد. واقعا چرا بسیاری از ما با گفتن سخنی حق- که معمولا حتی خطری جدی هم برایمان نداشت - در اغلب فرازهای مهم تاریخی و سیاسی خودداری کردیم و وارد عرصه نشدیم و کاری نکردیم .

وی افزود: نخستین علت در این ارتباط، به نظر من ترس است. بسیاری از اهالی قلم هستند که حقیقت را می‌دانند و به نوعی در دل و محافل خصوصی به آن اقرار نیز می‌کنند اما حاضر نیستند همین حرف‌ها را در یک تریبون عمومی بیان کنند، چون می‌ترسند . ترس آنها نیز جنبه‌های مختلفی دارد. بعضی از آنها می‌ترسند خطری برای خود و خانواده‌شان ایجاد شود. برخی می ترسند مشتریان آثارشان کم شوند. بعضی از آبرویشان می ترسند. اغلب هم به این دلیل که دارای نقاط ضعف شخصیتی و اخلاقی هستند. گاهی از بی حیایی و بی تقوایی جناح مقابل در زدن تهمتهای ناروا به خود و منسوبانشان می ترسند.

* با کلیت شخصیت احمد‌ی نژاد مشکلی ندارم

سرشار ادامه داد: من جزو کسانی بودم که برای رئیس‌جمهور فعلی کشور در انتخابات هر دو دوره اخیر - قبل از اینکه جریان انحرافی اخیر در دل آن پیدا شود - تبلیغ کردم . ما هم که از غیب باخبر نبودیم که این گونه می‌شود. ضمن اینکه هنوز هم با کلیت شخصیت و کارهای رئیس جمهور مشکل نداریم. دلمان می‌سوزد که چرا باید شخصی با این کارنامه درخشان، با این همه زحمت و کار و تلاش و ابتکار، این گونه خود را صرف آدم‌هایی کم‌ارزش کند.

وی افزود: بعد از گرفتن تأیید برخی از نویسندگان برای حمایت از احمدی‌نژاد ، آنها را روی سایت قرار دادیم.یک سال ونیم بعد، یکی از خانم‌ها روزی تماس گرفت و گفت که می‌شود اسم و امضای من را از پای این بیانیه روی سایت خودتان پاک کنید؟ وقتی علت را جویا شدم گفت :ما از قدیم، ویلایی در شمال داریم .تازگی، بعضی از آشنایان آن طرفی مان، هرگاه به آنجا می‌رویم می‌گویند :بله دیگر...! کسی که از احمدی نژاد حمایت کند به او ویلا می‌دهد.
شاعرن و نویسندگان، در یک برهه طولانی تاریخ در گذشته، مشتریانشان شاهان و درباریان و اشراف بودند .چون انتشاراتی ای وجود نداشت که آثار آنها را منتشر کند. اما هم‌اکنون ولی‌نعمت هنرمندان مردم هستند.

* هم‌اکنون در بین نویسندگان ترس از دست دادن مخاطب و مشتری وجود دارد
در نتیجه، گاه نویسنده از این امر نگران می‌شود که طیفی از مردم، اثر او را مورد مطالعه قرار ندهند.

وی اضافه کرد: نویسنده کتاب یکی از کتابهای پرفروش داستان منتشره در چند سال پیش، که اصلاً هم خود را حزب‌اللهی نمی داند، در جایی از احمدی‌نژاد حمایت کرده بود. سایت‌های مختلف آن طرفی، علیه او جوسازی شدیدی کردند و به او حمله ها کردند؛ و از همفکرانشان خواستند تمام نسخه هایی که از کتاب‌ او خریداری کرده بودند برایش پس بفرستند.
آخر این چه کاری است؟ ! اگر ما نظام پارلمانی و انتخاباتی را پذیرفته ایم، دیگر دلیل ندارد که هر کس انتخاب نشد مردم را به خیابان‌ها بکشاند و آتش‌سوزی و تخریب و رعب و وحشت راه بیندازد. در این صورت مملکت آشوب خواهد شد. تمدن یعنی اینکه ما به قانون احترام بگذاریم. یعنی خواست و رای اکثریت را بپذیریم .

سرشار ادامه داد: یک علت دیگر فقر دانش است. یعنی ما نسبت به آن مسائلی که در جامعه اتفاق می‌افتد اشراف کافی نداریم تا بفهمیم چه کسی راست و چه کسی دروغ می‌گوید.
در این میان، بر توده مردم حرجی نیست که در وسط این جریان‌های متضاد حیران بمانند، ولی نخبگان حق ندارند که بگویند ما حیران شدیم. چرا که در جوامعی همانند جامعه ما نخبگان خود را معلمان مردم و به نوعی پیشروان و رهبران فکری ایشان تلقی می‌کنند.
وی افزود: در فتنه 88 برخی از بزرگان روحانی کشور هم در این قضیه ماندند . که یک وجه آن به نداشتن قدرت تجزیه و تحلیل آنان مربوط می‌شود . چرا که برخی اوقات دانش‌هایی وجود دارد . اما انسان برای اینکه معیار ندارد نمی‌تواند مسائل را سبک سنگین کند و به نتیجه ای درست برسد.

سرشار بیان کرد: گاهی برای مردم بهترین معیار رهبری روحانی جامعه است . انسان در مسائل سیاسی یا باید مستقل باشد و یا از افراد خبره صالح تقلید کند . نمی‌تواند بی‌طرف باشد.
وبالاترین مرجع در این مورد، رهبر انقلاب هستند.