آخرین خبر

  • • جوابیه محمدرضا سرشار به یک خبر مغرضانه
  • شنبه 10 مردادماه 94

    دبیر محترم گروه فرهنگ و ادب خبرگزاری آنا
    سلام علیکم
    در بخش ادبیات و کتاب آن خبرگزاری محترم در روز پنجشنبه 8 مرداد، خبری در باره جلسه نقد «ملکان عذاب» با حضور اینجانب منتشر شده بود که حاوی موارد نادرست و مخدوشی بود. لذا خواهشمندم طبق قانون مطبوعات، توضیحات ذیل را از مرا، در ارتباط با مطلب مذکور، در همان صفحه، همان ستون و با همان حروف منتشر فرمایید.
    با احترام: محمدرضا سرشار

    «1.نوشته مذکور تحت عنوان «به گزارش خبرنگار فرهنگی آنا» منتشر شده بود. حال آنکه تنها خبرنگار حاضر در آن نشست، از خبرگزاری ایسنا بود. لذا اخلاق حرفه¬ای حکم می¬کرد که ماخذ آن مطلب نیز «خبرگزاری ایسنا» بیان می¬شد؛ نه اینکه مخاطب را به اشتباه بیندازد که گویا خبرنگار آنا، خود در آن جلسه حضور داشته است.
    2.آنچه به عنوان گزارش آن جلسه نقد توسط آنا منشر شده بود از صدر تا ذیل دارای جهگتگری مغرضانه نسبت به اینجانب و انجمن قلم ایران بود. که این نیز از آزاداندیشی و تعهد حرفه خبرنگاری به رعایت امانت و حق مخاطبان در برخورداری از جریان آزاد اطلاعات، به دور بود. به عبارت دیگر این مطلب نه وفادار به واقعیت موضوع، نه «خبر»، نه «گزارش»، بلکه تفسیر شخصی جانبدارانه توام با اشتباهات خبرنگار، یا جناحی گروه فرهنگی خبرگزاری آنا از موضوع بود. تعابیری همچون «رئیس انجمن قلم در سودای جایزه جلال»، «از نقد ادبی تا زیر سؤال بردن سیاست¬های ارشاد»، «رئیس انجمن ضمن ... و تخریب نهادهای ادبی دیگر مانند بنیاد شعر و ادبیات داستانی، خواسته اصلی¬اش را که در اختیار گرفتن برگزاری جایزه جلال آل¬احمد بود [نیت¬خوانی]، مطرح » کرد؛ و در نهایت تحریک دیگران به موضع¬گیری در این باره، با جمله «باید دید اظهارات سرشار چه واکنش¬ها و پاسخ¬هایی در ادامه در پی خواهد داشت»...
    3. در این نوشته، همچنین سخنانی از قول من نقل شده بود که نه من آنها را بیان کرده بودم و نه در گزارش خبرگزاری ایسنا - که منبع اصلی نوشته شما بود - ذکر شده بود: تعابیری همچون «بی¬سواد» در مورد داوران جشنواره جلال، «غلط» در مورد سیاست¬های وزارت ارشاد، «آثار ضعیف و بی¬خود» در باره «ملکان عذاب» و «آه با شین» (جمله من در این ارتباط، که توسط ایسنا نقل شده بود، در مورد این روش استفاده نادرست استفاده از «شیوه تقطیع موازی» در این دو اثر بود و نه کلیت آن آثار؛ و بین این دو، فرق زیادی است: «برای اینکه این شیوه ...»).
    4. به خلاف آنچه در نوشته شما آمده بود، این نشست هیچ ارتباطی به انجمن قلم ایران نداشت و در انجمن قلم ایران نیز برگزار نشده بود؛ و من هم نه به عنوان رئیس هیئت مدیره انجمن قلم، که صرفا به عنوان منتقد «ملکان عذاب» در آن جلسه حضور داشتم. »

آخرین کتاب

  • • سرشار تکذیب کرد
  • فرهنگ > ادبیات - محمدرضا سرشار می‌گوید آنچه از قول او در جلسه نقد و بررسی رمان «ملکان عذاب» منتشر شده، تنها بخش ناچیزی از سخنان او بوده است.
    به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، این نویسنده در تماس با خبرآنلاین، درباره آن جلسه گفت: «تنها خبر واقعی از جلسه مذکور که توسط ایسنا منتشر شده ـ که آن هم گزارش فشرده‌ای از یک نقد دو ساعته است ــ ۱۴۲۷ کلمه است. خبر منتشره توسط خبرآنلاین، فقط ۳۵۹ کلمه (یعنی حدود یک چهارم گزارش فشرده ایسنا) است. حال بنگرید وقتی خبری دو بار ـ آن هم این قدر زیاد ـ تلخیص و دو بار «بازنویسی» شود دیگر چه از آن باقی می‌ماند؟»

    او همچنین درباره اظهارات خود مبنی بر واگذاری جایزه به انجمن قلم و نقد سیاست‌های وزارت ارشاد به جای نقد کتاب نیز گفت: «در این جلسه دو ساعته عمدتا به نقد ادبی «ملکان عذاب» اختصاص داشت و در حاشیه و به ضرورت آن هم فقط در حدود چند دقیقه به انتقاد از دواری داوران جایزه جلال آل احمد و بنیاد ادبیات داستانی به عنوان برگزارکننده این جایزه از سوی وزارت ارشاد پرداخته شد.»

    او همچنین به کار بردن تعابیری چون «اگر راست می‌گویید»، «بسیار ضعیف»، «بی سواد» و «غلط»را که از سوی او نقل شده، نادرست خوانده است.


افشای جزئیاتی جدید از طرح موساد برای ترور امام خمینی

گاردین جزئیات جدیدی از طرح موساد برای ترور امام خمینی منتشر کرد

روزنامه انگلیسی گاردین جزئیات جدیدی از طرح موساد برای ترور امام خمینی به درخواست شاپور بختیار منتشر کرد.

خبرگزاری فارس: گاردین جزئیات جدیدی از طرح موساد برای ترور امام خمینی منتشر کرد

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری فارس، روزنامه انگلیسی گاردین جزئیات جدیدی از طرح موساد برای ترور امام خمینی، رهبر انقلاب اسلامی ایران به درخواست شاپور بختیار، نخست‌وزیر وقت شاه مخلوع ایران منتشر کرد.

پیش از این در 25 اردیبهشت‌ماه گزارش شده بود یکی از مأموران سابق دستگاه امنیتی اسرائیل در مرکز مطالعات امنیتی تل‌آویو فاش کرده که شاپو بختیار، درخواست ترور امام خمینی را با موساد طرح کرده بود.(جزئیات بیشتر)

پایگاه صهیونیستی یدیعوت آحارونوت در آن زمان گزارش داد «یوسی آلفر» در نشستی که در این مرکز بوده، مدعی شده که بختیار در ژانویه 1979 (دی و بهمن 1357) از مأموران موساد که در تهران مستقر بوده‌اند، درخواست کرده که امام خمینی را به قتل برسانند.

گاردین در گزارش روز جمعه خود می‌نویسد «یوسی آلفر» بیست و سه سال بعد از ترک موساد ساعت چهار صبح با یادآوری یک خاطره از خواب برمی‌خیزد: اگر موساد با این درخواست در سال ۱۹۷۹ برای ترور آیت‌الله خمینی در پاریس موافقت کرده بود چه اتفاقی رخ می‌داد؟

آلفر اخیراً در مصاحبه‌ای گفت: «پاسخ به این سوال دشوار است. اما محوریت رهبران خیلی کاریزماتیک و به تبع، پیامدهای ناشی از حذف ناگهانی آنها چیزی است که حتما به دلیل نیاز دارد. (این کار را بدون دلیل نمی‌توان انجام داد).»

گاردین در ادامه این گزارش، به شرح جزئیات بیشتر این ماجرا بر اساس کتابی با عنوان «اسرائیل در جستجوی متحدان خاورمیانه»نوشته «یوسی آلفر» می‌پردازد. آنچه در زیر می‌آید جزئیاتی است که گاردین از کتاب آلفر نقل کرده و البته در مواردی توضیحاتی هم به آن افزوده است.

«ییتزاک هوفی»، رئیس وقت موساد در آن زمان «آلفر» را به همراه «الیزار شافیر» که نماینده موساد در تهران بود احضار کرده و درخواست شاپور بختیار برای ترور آیت‌الله خمینی را با آنها در میان می‌گذارد.

پاسخ «شافیر» به این درخواست منفی بود: «اگر (امام) خمینی به ایران بازگردد ارتش و پلیس امنیت شاه، ساواک، از او محافظت خواهند کرد.» «آلفر» نفس عمیقی کشید و گفت: «ما درباره اینکه (آیت‌خمینی) حامی چه ایده‌ای است چیزی نمی‌دانیم تا در این باره خطر کنیم.»

گاردین می‌نویسد ضعف اطلاعاتی درباره آیت‌الله خمینی، تنها درباره موساد صادق نبود چرا که آمریکا، انگلیس و خود ساواک هم به همین نقص مبتلا بودند. اگر آلفر همان چیزهایی که امروز میداند را می‌دانست، چه پیشنهادی مطرح می‌کرد؟

آلفر می‌گوید: «اگر این گفت‌وگو چند ماه بعدتر انجام می‌شد می‌گفتم این کار ارزش خطر کردن دارد. نمی‌گویم که اگر من نظر متفاوتی ابراز می‌کردم رئیس موساد تصمیم متفاوتی اتخاذ می‌کرد اما این اتفاق همیشه در ذهن من است.»

او ادامه دهد: «آنها (ایرانی‌ها) ابایی از ابراز طرح‌هایشان برای صادر کردن انقلابشان نداشتند. بختیار همه اینها را می‌دانست، اما ما نه بختیار را می‌شناختیم و نه روحانیون را. پیام را درست درک نکردیم.»

کتاب «آلفر» که مبتنی بر تجربه و مصاحبه است به تحقیق درباب یک «دکترین حاشیه‌ای» می‌پردازد که در سالهای ۱۹۵۷ و ۱۹۵۸ در دفتر «بن گوریون»، نخست‌وزیر وقت اسرائیل طراحی شده بود و بر اساس آن اسرائیل به دنبال یافتن متحدانی در برابر یک محور عربی متخاصم به رهبری مصرِ زمان «جمال عبدالناصر» بود.

«آلفر» در شرح این دکترین می‌نویسد: «موساد تحت نظر نخست‌وزیر قرار دارد اینکه نخست‌وزیر این وظیفه (یافتن متحدان جدید در خاورمیانه) را به موساد محول کرده بود، اتفاق غرمتعارفی محسوب نمی‌شد و او قصد تضعیف وزارت خارجه را نداشت، روابطی مخفیانه در کار بودند و عمل در این شرایط، وظیفه موساد است که به نخست‌وزیر  گزارش می‌دهد.»

وظیفه موساد، به نوشته گاردین، هم جلب رضایت کشورها بود و هم اقلیت‌های قومی یا مدهبی داخل آنها. این وظیفه در کشورهایی مانند اتیوپی، سودان، مراکش و یونان و همچنین در میان اقلیت‌های لبنان، کردهای عراق و اقلیت‌های جنوب سودان به اجر در می‌آمد.

«آلفر» خودش برای آموزش مبارزان کرد جهت مبارزه با عراق زمان صدام حسین به این کشور سفر کرده بود.

مهم‌ترین ما حصل تلاش اسرائیل برای یافتن متحدانی در خاورمیانه، اتحاد اطلاعاتی با کشورهای ترکیه و ایران از اواخر دهه ۱۹۵۰ بود. درباره ایران، این اتحاد تا انقلاب اسلامی طول کشید و درباره ترکیه تا زمانی که رجب طیب اردوغان بعد از حمله به کشتی کمک‌رسان کشورش به غزه از اسرائیل فاصله گرفت.

گاردین در پایان این گزارش می‌نویسد: «شاید همه چیز می‌توانست متفاوت باشد. شافیر، نماینده سابق موساد در تهران و آلفر امروز در تل‌آویو نزدیک هم زندگی می‌کنند. آلفر می‌گوید، "ما همدیگر را در استخر می‌بینیم و بله! صحبت هم می‌کنیم."»

ارسال نظر