آقای مخملباف ،از کجا تا به کجا!

از سال 1363تا1385 من کارمند حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی (حوزه اندیشه و هنر اسلامی سابق)بودم.از این مدت ،تا پایان سال 1368 را با کسانی چون مرحومان سید حسن حسینی ،قیصر امین پور ،و آقایان فریدون عموزاده خلیلی ،محسن و نقی سلیمانی ،حسن احمدی ،مهرداد غفارزاده ،وحید امیری - ز قدیمی ترها - و بیوک ملکی ،مهدی حجوانی و خانم طاهره ایبد - که این سه نفر اخیر را بعدها خودم به حوزه هنری آورده بودم - در واحد ادبیات ،همکار بودم.محسن مخملباف هم اگرچه مدتها بود عضو واحد فیلم حوزه هنری شده بود و ارتباط مستقیمی با واحد ادبیات نداشت ،اما هر وقت فرصتی پیدا می کرد ،به آنجا سری می زد.
این دو خاطره ای که می خواهم تعریف کنم اما ،به نقل از کسانی دیگر است :
اولین خاطره را آقای مصطفی ر. - آن هم تا کنون چند بار - برایم تعریف کرده است:
او می گفت: در زمانی که مخملباف در حوزه حضور داشت ،یک بار آنجا مراسمی بود .من هم با خانمم آمدم.
جلو در حوزه که رسیدیم ،مخملباف را دیدم که با چماقی در دست ،جلو در ،ایستاده است.
پرسیدم :این چماق برای چیست؟
گفت:برای اینکه هر کس بدون چادر خواست وارد شود ،بزنم توی سرش.
گفتم :خانم من هم بدون چادر است (با مانتو و مقنعه بود ).پس بزن توی سرش!
(من البته ،هرگز ندیدم و از کس دیگری غیر از این دوست نیز نشنیده ام که مخملباف چماق به دست گرفته باشد و....اما مخملباف ، روی این مسائل ،واقعا تعصب داشت.)
خاطره دوم ،به نقل از ظهیر ت.است:
حدودا اواخر دهه 1370 یا اوایل دهه 1380 ،روزی این جوان را ،با برادرش ،جلو در هیئت اسلامی هنرمندان - ساختمان سابق واقع در یکی از کوچه های فرعی منتهی به خیابان گارگر - حوالی میدان انقلاب دیدم.صحبت به آقای مخملباف رسید.گفت:مدتی پیش سیدحسن حسینی را دیدم.احوال مخملباف را پرسیدم.با ناراحتی گفت:مدتی است با او مراوده ای ندارم.
پرسیدم :چرا؟
گفت :این اواخر خیلی "حضرت عیسی " "حضرت عیسی"می کرد ؛خوشم نیامد.کسی که مولا علی را دارد ،این کارها چه معنی دارد؟!
(این دو ماجرا وقتی برای نگارنده ایت سطور معنی اصلی خود را پیدا کرد که در برخی روزنامه ها و نیز سپس سایت خود آقای مخملباف ،بعضی عکسها را از دخترش در خارج از کشور دیدم.همچنین ،در مصاحبه یک خبرنگار خارجی با او ،در پاسخ این سوال خبرنگار ،که آیا شما خود را فردی مذهبی می دانید ،این جواب را از او خواندم (نقل به مضمون):به این معنی که به وجود خدا معتقد باشم ،بله.
به عبارت دیگر و با آنچه از این پاسخ برمی آمد ،آن شیعه متعصب دو آتشه اوایل انقلاب ،در این فاصله کوتاه ،کارش به اینجا کشیده بود که که به صرف باور به وجود خدا - بدون دادن توضیح بیشتر راجع به خصوصیات این خدا - اکتفا کرده بود!
در این سالهای پس از پیروزی انقلاب ،چه شگفتیها که ندیدیم!
خداوند عاقبت ما را ختم به خیر کند!