خاطرات و خطورات

در دوران دانشجویی در دانشگاه علم و صنعت ،همرشته ای داشتیم که بعد ها آشکار شد از هواداران گروهک موسوم به سازمان مجاهدین خلق (اکنون مشهور به" منافقین")بوده است.در سال1358 ، او لابد به تصور خود ،به قصد تحت تاثیر قراردادن من ،روزی نوار های کاستی برایم آورد و گفت : اینها را گوش کن.
پرسیدم:چی هست؟
گفت:تفسیر سوره" قدر" به وسیله برادر مسعود رجوی در جمع دانشجویان دانشگاه تهران.
با آنکه امیدی نداشتم نکته مثبتی عایدم شود ،ان را گرفتم و به خانه بردم.
وقتی اولین نوار را روی دستگاه ضبط صوت گذاشتم نخستین چیزی که توجهم را جلب کرد،صدای زیر و آهنگ ظریف سخن گفتن گوینده بود که با تصور -شاید جوانانه ای - که از صدا و شیوه بیان یک فرد مبارز انقلابی در ذهن داشتم از زمین تا آسمان فرق داشت.
مقدمات بحث که تمام شد و سخنران وارد به اصطلاح تفسیر سوره شد ،خواند:انا انزلناه فی لیله القدر و ماادریک ما لیله القدر..."دیدم ت آخر "لیله" دومی را هم مثل اولی ،به جای ضمه،کسره داد!
فکر کردم اشتباه شنیده ام.اما وقتی دوباره و سه باره نوار را برگرداندم و آن قسمت را بازشنوی کردم ،دیدم نه!درست شنیده ام.
این بار به حافظه خودم شک کردم. چون برایم قابل تصور نبود که رهبر یک سازمان با سابقه مبارز مدعی ایدئولوژیک بودن - با آن همه ادعا در این زمینه - باعنوان جلسه تفسیر قران ،عده ای را در مکانی مانند دانشگاه تهران جمع کند .ان وقت یک سوره کوچک 5 آیه ای را که داعیه تفسیرش را دارد -حتی چه بسا از رو - نتواند درست بخواند!
برای اطمینان ،به اصل سوره در قرآن مراجعه کردم.ودیدم بله...اشتباه نکرده بوده ام.
این بود که وقتم را برای شنیدن بقیه نوار تلف نکردم و....
این گذشت تا حدود سی سال بعد،مناظره زنده تلویزیونی آقایان دکتر احمدی نژاد و مهندس موسوی.وقتی که آقای موسوی با حرارت از فلسفه استفاده از شال سبز به عنوان نماد اهل بیت (ع) و سیادت خود در فعالیتهای تبلیغاتی اش سخن گفت و...تا به آنجا رسید که از حضرت فاطمه زهرا "علیه "السلام یاد کرد!
از کسی که کنار دستم نشسته بود پرسیدم:تو هم شنیدی؟!
متاسفانه او هم همین را شنیده بود.
حیرت کردم که نخست وزیر سابق - به تعبیر خودش مذهبی وانقلابی - ما چقدر باید با این الفاظ و تعابیر بیگانه باشد که دچار چنین اشتباه ابتدایی ای شود!
بعد با خود اندیشیدم :"ملت بناست مقدرات دین ودنیای خود و نظام اسلامی شان را برای مدت 4 -ویا حتی شاید 8 - سال به دست چنین فردی بسپارند؟!
مشاهده بعضی رفتار های دور از انتظار نیز - متاسفانه - این ظن را تقویت کرد.از جمله وقتی آقای موسوی را به اتفاق همسرش روی سن مراکز تجمعات انتخاباتی ،به صورت یک زوج سیاسی -در حالی که بانو نیز همچون شوهر نامزد ریاست جمهوری اش، در پاسخ به ابراز احساسات هواداران ، دستها را آن قدر بالا می برد که مانتو رنگینش اشکار می شد (و بعدا نیز ،هنگام پخش این برنامه ها توسط تلویزیون ،دهها میلیون نفر در سراسر کشور این صحنه ها را تماشا کردند)- ناخودآگاه صحنه های مشابه حضور مشترک مسعود رجوی و زوج ارتقاء ایدئولوژیک یافته (!) سیاسی اش - مریم قجر عضدانلو - برایم تداعی شد.و با خود گفتم:چرا باید کسی مانند آقای موسوی با آن همه تفاوت سوابق سیاسی و عقیدتی -و همسرش -به چنین رفتارهایی متوسل شوند که برای عده ای چنان صحنه هایی را تداعی کند؟!ضمن آنکه حضور خانم زهرا رهنورد (کاظمی) با آن هیئت در چنان صحنه هایی ،به صورت زنده - و سپس در قالب تصاویر رنگین تلویزیونی - این موضوع را به ذهن هر بیننده ای متبادر می کرد که اینها را باور کند یا آن عصبانیت آقای موسوی را از نشان دادن از راه دور کپی عکس 3در4 پرسنلی روی مدرک تحصیلی خانمش توسط دکتر احمدی نژاد در آن مناظره تلویزیونی؟!(عصبانیت غیر قابل توجیه آقای مهندس به قدری بود که در هنگام طرح این موضوع در مناظره(!)شب بعد با آقای کروبی ،با استفاده از تعابیر سخیف و دور از شانی همچون "خجالت نمی کشد!" از این کار آقای احمدی نژاد یاد کرد.)
غرض اینکه : انتخابات ریاست جمهوری دهم نیز مانند هر امر دنیایی دیگر گذشت.اما خاطره رفتار های غیراخلاقی و غیر شرعی کسانی که در این ماجرا از هر وسیله ای برای پیروزی بر رقیب سود جستند و پس از آن نیز به جرزنی پرداختند و این جشن و پیروزی بزرگ ملی را به کام مردم تلخ کردند ، نباید از حافظه تاریخی مردم ما پاک شود.در غیر این صورت ،این دور باطل تا ابد ادامه خواهد یافت.