آخرین خبر

  • • دوره های آموزش نویسندگی رایگان انجمن قلم ایران برای شهرستانیها: «فرصتی برابر» برای آنان که اهل قلم اند
  • چهارشنبه 20 خردادماه 94

    نویسنده و منتقد ادبیات داستانی گفت: برای توجه بیشتر به نویسندگان و هنرجویان ادبیات در شهرستان ها، طرح فرصت برابر در انجمن قلم ایران کلید خورد.

    به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا محمدرضا سرشار، نویسنده و منتقد متعهد ادبیات داستانی و یکی از اعضای هیئت موسس انجمن قلم در گفتگو با خبرنگار دیار آفتاب، در راستای ارتباط نویسندگان شهرستانی با نویسندگان مطرح با حوزه های ادبیات، به طرح فرصت برابر توسط انجمن قلم ایران اشاره کرد و گفت: اگر در هر استانی انجمن ادبی مستقلی با تایید اداره ارشاد استان تشکیل شود انجمن قلم ،اساتید مطرح را برای تدریس و آموزش هنرجویان به شهرستان مورد نظر اعزام می کند.


    سرشار اظهار کرد: حد نصاب کلاس ها 40 نفر است که در آن هنرجویان در سه شاخه مجزای «مبانی داستان»، «مبانی شعر» و «مبانی ادبیات کودک و نوجوان» آموزش می بینند.


    وی افزود: اولین دوره این طرح هفته گذشته در گرگان برگزار و با استقبال خوبی مواجه شد.


    این نویسنده ادبیات کودک و نوجوان خاطرنشان کرد: در استان تهران نیز این دوره با حضور اساتید مطرح کشوری از اوایل مرداد ماه سال جاری آغاز می شود.


    علاقه مندان می توانند جهت کسب اطلاعات بیشتر به سایت انجمن قلم ایران به نشانی anjomanghalam.ir مراجعه کنند.


آخرين نظرات خوانندگان

  • مدیر: سلام. بنیاد حفظ آثار و نشر ارزشهای دفاع مقدس یا ادامه
  • الهام: سلام استاد بنده داستانهایی باموضوع جنګ سی و سه روزه ادامه
  • غلامرضاگراوندی: سلام استاد. حدوددوهفته پیش قسمت اول نوشته ای به نام ادامه
  • مدیر: اگر راوی آن حرفها را بشنود, بله. ادامه
  • محمد: استاد سوالم رو اشتباه پرسیدم.منظورم تک گویی نبود.بلکه زاویه دید ادامه
  • مدیر: در زاویه دید تک گویی درونی با فراهم آوردن تمهیدات ادامه
  • محمد: باسلام خدمت استاد گرامی.جسارتا یک سوال فوری و واجب از ادامه

آخرین کتاب

  • • چند نکته در باره نقد تأویلگرا نوشته : محمدرضاسرشار (رضارهگذر)
  • طاهرخانی تاریخ: دوشنبه چهارم اسفند 1393 /وبلاگ یک نقد
    منبع :روز نگاشت هایی در باره ادبیات پس از انقلاب اسلامی (بیست و پنچ نوشتار در باره هنرو ادبیات داستانی ،محمد رضا سرشار (رضا رهگذر)،تهران ، مرکزاسناد انقلاب اسلامی ، 1392،چاپ اول ، 420صفحه.

    سلسله نقدهای جدیدی که اساس خود را بر برداشت ویژه هر منتقد از اثردر هر دوره یا شرایط خاص ، یابر عنصر زبان و کشف رموز پنهان در آن گذاشته اند ، از این نظر که توجه نویسندگان و منتقدان را بیش از پیش و به شکلی علمی تر ا زگذشته به عناصری همچون زبان جلب میکنند ، قابل توجه و مثبت اند ؛ و در شکل تلطیف یافته خود، می توانند برای ادبیات برکاتی به همراه بیاورند . اما به همان شرط که مثلا، زبان راهمه چیز یک اثر ادبی ، و تحقیقات زبانشناسانه راهمه وظیفه نقد ادبی تلقی نکنند . چه ، در غیر این صورت ، مثل بعضی از مکاتب ادبی پیشین ، باتاکید مبالغه آمیز بر یک عنصر - هر چندمهم - و خلاصه کردن همه وظیفه ادبیات در پرداختن به آن ، آثار ادبی را از جنبه های زیبایی شناسانه و روح وهدفِ واقعی ِ آنها دور می کنند، و ادبیات را تا سطح یک مقوله شبه علمی - که به احتمال زیاد ، تا چند سال دیگر ، مبنای آن توسط یک نظریه متفاوت نقض خواهد شد- پایین می آورند . وقتی هم که این تب و تاب های اولیه فرو بنشیند ، هر یک از این مکاتب ، اگر واقعا اصیل باشند ، می توانند به عنوان تنها یک مکتب باهواداران خاص خود، باشیوه ای از نگاه ، که دریچه ای تازه را به روی بعضی عناصر ادبی گشوده ، و توجه منتقدان واهالی ادبیات را عمیق تر و بیشتر - و چه بسا متفاوت تر - نسبت به آن خاص جلب کرده اند ، در تاریخ ادبیات بمانند و ثبت شوند . اما اینکه به عنوان یک مکتب ادبی مسلط و فراگیر، دوام بیاورند ؛ قطعا نه! نکته ای که هر نویسنده ، منتقد یا دوستدار ادبیات ، همیشه در برخورد با یک اثر به خودگوشزد می کند باید این باشد که اصولا در طول تاریخ ادبیات ، تا همین امر وز ، عامل یا عوامل طبیعی ، واقعی و عام، که خواننده را به سوی آثار ادبی جلب و جذب کرده - بدون تحملیها و غلط و بد آمووزیهای رایح توسط منتقدان و نظریه پردازان ادبی افراطی و تفریطی و منحرف - چه بوده است ؟ آن گاه ، گمان می رود به راحتی تکلیف خود رابا بسیاری از این نظریه های مبالغه آمیز ِ انحرافی ، روشن کند . به بیان دیگر ، مشکل اصلی که باعث می شود کسانی ، در برخورد با این قبیل مکاتب ، گاهی دچار سردرگمی شوند، اغلب ، چیزی جز همن نداشتن تعریفی مشخص از ادبیات و وظایف آن ، یا فراموش کردن این تعریف نیست . اما حتی درصورت پذیرش بی چون وچرای این مکاتب ، باید جند نکته را در این ارتباط،مد نظر داشت : اول انکه ،نقدهای تأویلی و همخانواده آن، عمدتا در مورد آثاری که در آنها آفرینش کاملا اصیل و ناخودآگاه صوورت می گیرد ،می تواند مفید باشد. حال آنکه اغلب آثار نویسندگان، پس از نگارش اولیه ، چه از نظر ساخت و پرداخت و چه زبان ، بارها و بارها بازنگری ، اصلاح و بازنویسی می شوند . ضمن آنکه اغلب این آثار ، از ابتدا هم آگاهانه و با حضورِ ذهنِ کامل نویسنده به رشته تحریر در می آیند . یعنی از آن جنبه های ناخودآگاهانه ، یا بسیار کم در آنها وجود دارد، یااگر هم وجود دارد ، در ضمن بازنویسی و حک و اصلاح های مکرر ، این جنبه آنها ، به حداقل می رسد . بنابر این،بحث «متن بسته تأویل پذیر » در مورد این آثا، تقریبا اصلامصداق ندارد . اما از اینکه بگذریم ، اصل اینکه یک متن ادبی را تاحد متون رازآمیز و هزار لایه مذهبی بالا ببریم ، وبرای آن ،تأویلهای مختلف قایل شویم هم ، از آن انحرافهای فوق العده مبالغه آمیز و سوء استفاده گرانه است . ابهام در هنر ، لزوما نشانه عمق نیست . بلکه اغلب ، دال بر نارسایی ِ بیان و لکنت در ذهن و زبان ، وناتوانی هنرمند در انتقال مفاهیم ذهنی و احساسهای خود به مخاطبان اثرش است . به همین سبب ، این گونه نقدها، گاه خود می تواند تبدیل به نوعی پبرایه بستن بر اثر ، از سوی به اصطلاح منتقدان ،و ابزار ی برای تحمیل منویات و اغراض درونی آنان برآن گردد؛ که باعث انحراف ذهن مخاطبان ، از درونمایه های واقعی ِ موردنظر نویسنده می شود .

    کتاب روزنگاشت هایی در باره ادبیات داستانی پس از انقلاب شامل بیست و پنج نوشتار در باره هنر و ادبیات داستانی است . زیبایی و هنر از نگاه دین ، روشنفکر و مسئولان ، آیاهنرمند ان روشنفکرند ، تفاوتهای داستان و نمایش ، کدام درست است ، رابطه ادبیات و جنگ ، در طول تاریخ ، نگاه داستان نویسان ما به جنگ تحمیلی ، چرا کمتر داستان بلند و رمانی از جنگ داریم ، گوشه ای از سیر آموزش داستان نویسی پس از انقلاب ، گذری بر ادبیات داستانی انقلاب ، ادبیات داستانی در دوران صدرات عطاالله مهاجرانی ، دلایل پیچیده و دشوار فهم نمایی برخی آثار ادبی ، مدگرایی در هنر و ادبیات ، نوآوری از چه کسان ، اثر جهانی ، چگونه اثری است ، جند نکته در باره نقد تأویلگرا ، آیا کافکا صهیونیست بود،یادداشتی بر بورخس ، جلال آل احمد، از زوایه دیگر ، درباره سیمین دانشور ، سیر اندیشه نادر ابراهیمی از آغاز تا سال 1367، چشم انداز هنر و ادبیات انقلاب اسلامی از نگاه رهبر ، باید هاونبایدها ی نشر از نگاه رهبر، عنوان مقالاتی است که محمد رضا سرشار در این کتاب تالیف کرده است .

    نویسنده در قسمتی از پیشگفتار کتاب چنین آورده است : بسیاری از فضلا توصیه می کنند برای شناخت یک ملت خواندن داستان های آنها از مطالعه و بررسی تاریخ و سرگذشت شان ضروری تر است ، لذا می توان گفت ادبیات ملل آینه تمام نمای احساسات وادراکات آنان و انعکاس دهنده حالات و روحیات جمعی شان می باشد .


درباره مجموعه کتاب‌های «قلم رصاص» (مجموعه‌داستان‌هایی درباره جنگ 33 روزه حزب‌الله لبنان با رژیم غاصب صهیونیست)

در حال حاضر حزب الله لبنان و نیروهای طرفدار آنها به این نتیجه رسیده‌اند که مبارزه در فاز نظامی از جمله دفاع و مقاومت در موقع خودش هر چند لازم هست، ولی کافی نیست. بلکه آنها باید عرصه فرهنگی را هم دریابند. چون جنگ بزرگ دیگری در جریان است که اگر نگوییم بزرگ‌تر از جنگ اول هست، اما به همان اندازه مهم است. و این جنگ در عرصه فرهنگ علیه همه مسلمانان جهان و به طور خاص کشوری مثل ایران یا گروه‌هایی مثل حزب‌الله لبنان از طرف آمریکا و دوستانش، صهیونیسم جهانی است. به همین دلیل لازم بود که طرفداران حزب‌الله هم برای بیان مظلومیت خودشان در این مبارزه و هم برای بیان حقانیت دفاعشان و هم انگیزه‌هایشان از این مقاومت و دفاع، در جبهه فرهنگی هم دست به کارهایی بزنند. دکتر شریعتی جمله مشهوری با این مضمون دارد که می گوید: «هر قیامی دو جنبه دارد؛ خون و پیام». و این کتاب در واقع اثری ازآن جنبه دوم قیام حزب الله است.

اما نکته‌ای که در باره این مجموعه کتاب وجود دارد، زبان داستان است. و با توجه به اینکه نویسنده‌های اصلی داستان‌ها عرب‌زبان هستند، زبان داستان، زبان خاصی است. ممکن است کسانی که برای اولین بار وارد نوشتن داستان می‌شوند، خیلی با تفاوت این زبان با زبان نوشتارهای دیگر آشنا نباشند؛ اینکه عرب‌زبان‌ها در مجموع زبان داستانشان با زبان ما متفاوت است. آنها نثرهای ادبی را در داستان‌هایشان به داستان‌هایی با نثر واقع‌گرایانه که در نوشته‌های ما دیده می‌شود ترجیح می‌دهند. در واقع نثرهای داستان‌های واقعیت‌گرایانه ما در ادبیات زبان فارسی به زندگی معمول خیلی نزدیک است .در حالی که در مورد آنها اینطور نیست. نکته‌ای که در اینجا وجود دارد این است که ما در ایران مترجم عربی داستان، یعنی کسی که هم با زبان داستان آشنا و هم به زبان عربی مسلط باشد کم داریم. یا دست‌کم در این کار خیلی از آنها را نمی‌شناسیم. کسانی که این آثار را ترجمه کرده‌اند اساتید زبان و ادبیات عرب بودند اما به طور خاص زبان داستان را آن‌طور که مورد توقع بود نمی‌شناختند. بنابرین بازبینی ترجمه آثار لازم بود تا اثر در نهایت برای مخاطب خواندنی‌تر و جذاب‌تر باشد؛ طوری که هم به مختصات بومی ما در زبان داستان نزدیک شود و هم اصالت کار حفظ شود. و حفظ این دو با هم کار ظریفی است که به یاری خدا به خوبی در حال انجام است.
مجموعه داستان‌های قلم رصاص خواننده ایرانی را به پشت صحنه‌های جنگی می‌برد که تا به امروز بیشتر در قالب گزارش‌هایی آن هم به صورت اجمالی و پراکنده از رسانه‌ها دریافت کرده است. شرح ریز، دقیق و حس‌برانگیز وقایعی که در دل این جنگ‌ها رخ داده‌اند و مخاطب ایرانی تنها از آن یک اسم می‌شناسد و آن «جنگ سی و سه روزه لبنان» است، کمک زیادی به شناساندن فرهنگ مقاومت در میان ایرانیان می‌کند.

7 نظر

باسلام خدمت استاد گرامی.جسارتا یک سوال فوری و واجب از حضورتان داشتم.خواستم بدانم با استفاده از زاویه دید درونی میشود در یک گفتگوی تلفنی حرفهای طرف مقابل را ذکر کرد یا خیر؟به عنوان مثال بگویم:زنی داشت می گفت...و به این شکل حرفهایش رانقل کنم.منتظر جواب شما خواهم ماند.

استاد سوالم رو اشتباه پرسیدم.منظورم تک گویی نبود.بلکه زاویه دید من راوی بود .با این زاویه دید می تونم گفته های طرف مقابل رو بیارم؟البته در یک مکالمه تلفنی.از این که پاسخ گو هستید ممنونم.

سلام استاد.
حدوددوهفته پیش قسمت اول نوشته ای به نام تحفه های داستایفسکی رادرهفت صفحه به ایمیل شمافرستادم.در انروزفکس مشکل داشت که به ناجاربه ایمیلتان فرستادم.
بررسی بفرماییدکه اگرنیامده دوباره بافکس بفرستم.
موفق باشید.
التماس دعا

سلام استاد بنده داستانهایی باموضوع جنګ سی و سه روزه دارم برای کجابفرستم؟لطفا به ایمیلم پاسخ را بفرستید

ارسال نظر