آخرین خبر

  • • مجری خانمی که حاضر نشد برنامه مصاحبه با رئیس جمهور را اجرا کند
  • جمعه 18 بهمنماه 92

    تاریخ انتشار : جمعه ۱۸ بهمن ۱۳۹۲ ساعت ۰۰:۴۱
    قرنطینه مجریان از ظهر روز مصاحبه و قطع موبایل آنها و نیز مجبور کردن آنها به انجام پرسشهای تصنعی و متملقانه از جمله مواردی است که کار را برای مجریان سیما سخت نموده است.
    مجری که حاضر نشد برنامه رئیس جمهور را اجرا کند
    به گزارش جهان، حاشیه های گفتگوی متفاوت مجریان برنامه گزارش 100 روزه رئیس جمهور و شیوه برخورد با مجریان و توقعات عجیبی که دفتر رئیس جمهور از آنها دارد باعث شده است که هر مجری براحتی زیر بار اجرای برنامه های حسن روحانی نرود.

    قرنطینه مجریان از ظهر روز مصاحبه و قطع موبایل آنها و نیز مجبور نمودن مجریان به پرسشهای تصنعی و متملقانه از جمله مواردی است که در گزارش 100 روزه رئیس جمهور اتفاق افتاد و مردمی که از پشت صحنه این برنامه خبر نداشتند مجریان تلویزیونی و صداوسیما را مورد انتقاد قرار دادند.

    نظیر همین برخوردها باعث شده است کار برای مسئولان دفتر رئیس جمهور که اصرار دارند خودشان مجریان را انتخاب کنند، سخت شده و با مشکلاتی از جمله زیر بار نرفتن برخی مجریان تلویزیونی برای اجرای برنامه مواجه شوند و همین امر باعث شده است که از مجریانی که تسلط کمتری برای اجرای چنین برنامه هایی دارند، استفاده نمایند.

    در همین زمینه خبرنگار جهان باخبر شد خانم س یکی از مجریان صداوسیما پس از دعوت دفتر رئیس جمهور از وی برای اجرای برنامه و معرفیش به صداوسیما، از دسترس خارج می شود و تلاشهای صداوسیما و دفتر رئیس جمهور برای پیدا کردن وی تا هنگام شروع برنامه بی نتیجه می ماند و همراهان رئیس جمهور تصمیم می گیرند خانم پوریامین را جایگزین وی نمایند که همین موضوع و حواشی پس از آن موجب تاخیر در اجرای برنامه می شود.

    گفتنی است اجرای ضعیف مجریان انتخابی دفتر رئیس جمهور با انتقاداتی همراه شده است.

آخرين نظرات خوانندگان

  • مدیر: سلام علیکم. سپاسگزارم. ادامه
  • حسام الدین: با سلام و خسته نباشید از شما استاد گرامی و ادامه
  • شافی: سلام استاد خدا قوت چقدر خوشحالم که از نوشته های ادامه
  • عفاف نامه: با سلام در عفاف نامه منعکس شدhttp://farahani313.blogfa.com/post-4587.aspx ادامه

آخرين تصاوير

  • -IMG_3451.jpg
  • محمدرضا سرشار-3.jpg
  • محمدرضا سرشار-1.jpg
  • محمدرضا سرشار4.jpg
  • سندساواک در باره جشن هنر.jpg
  • قبا7.jpg
  • قبا6.jpg
  • قبا5.jpg
  • قبا4.jpg
  • قبا3.jpg

آخرین کتاب

  • • «پایی که جا ماند» و «اگر بابا بمیرد» به سراغ اسپانیولی‌ها رفت
  • تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۷ آذر ۱۳۹۲ ساعت ۱۰:۱۴

    مدیر دفتر ترجمه حوزه هنری از اتمام ترجمه تعدادی از آثار دفاع مقدس از جمله «پایی که جاماند» به زبان اسپانیولی و توزیع آن در کشورهای اسپانیولی‌زبان در آینده نزدیک خبر داد.
    به گزارش جهان، فهیمه محمدسمسار، مسئول دفتر ترجمه حوزه هنری، در گفت‌وگو با تسنیم، با اشاره به اتمام ترجمه برخی از آثار دفاع مقدس به زبان اسپانیولی، گفت: از جمله کارهایی که اخیراً توسط دفتر ترجمه پیگیری و به انجام رسیده، ارائه ترجمه اسپانیولی از دو اثر با موضوع دفاع مقدس با عناوین «پایی که جاماند» نوشته سیدناصر حسینی‌پور و «اگر بابا بمیرد» نوشته محمدرضا سرشار است.

    وی ادامه داد: ترجمه خاطرات سیدناصر حسینی‌پور توسط مریم اورنرو سوله، از مترجمان ادبیات آمریکای لاتین، چندی پیش از سوی دفتر ترجمه آغاز شده و به تازگی به اتمام رسیده است. علاوه بر این، «اگر بابا بمیرد» نیز توسط نجمه شبیری به اسپانیولی برگردانده شده و قرار است با همکاری یک ناشر اسپانیایی در این کشور ترجمه و توزیع شود.

    وی بر پیگیری دفتر ترجمه حوزه هنری بر ترجمه آثار فاخر دفاع مقدس به دیگر زبان‌ها به منظور انتقال ارزش‌ها و آرمان‌های انقلاب و نشان دادن مظلومیت مردم ایران در طی جنگ هشت ساله تأکید و عنوان کرد: پیش از این نیز آثار متعددی از سوی این دفتر به زبان‌های عربی، انگلیسی، ترکی استانبولی و اسپانیولی برگردانده شده است که از جمله این منابع می‌توان به کتاب پرمخاطب «دا» اشاره کرد. این اثر و دیگر آثاری که از سوی دفتر ترجمه برگردانده شده‌اند، با همکاری و مشارکت نویسنده، راوی و مترجم انجام شده است.

    مسئول دفتر ترجمه حوزه هنری ادامه داد: روال کار در ترجمه آثار سوره مهر بر این است که ابتدا مترجم با راوی و نویسنده ارتباط برقرار می‌کند و بعد از رفع ابهامات کار ترجمه آغاز خواهد شد که از این نمونه می‌توان به برپایی نشستی با همین محوریت بعد از انتشار کتاب «دا» با حضور راوی و مترجم اشاره کرد. به همین منظور نشستی با همین محوریت با راوی و مترجم «پایی که جاماند» نیز برگزار خواهد شد.

    سمسار در ادامه به ترجمه «پایی که جاماند» به زبان اسپانیولی اشاره کرد و با بیان اینکه این اثر یکی از پرفروش‌های سوره مهر است، یادآور شد: هنوز مشخص نیست که ترجمه این کتاب در ایران یا در اسپانیا منتشر شود. تلاش داریم تا هر چه زودتر برگردان این کتاب را روانه بازار کتاب کنیم.

    «پایی که جاماند» مجموعه خاطرات سیدناصر حسینی پور از روزهای اسارت است که در چند ماه اخیر به ویژه در بیست و ششمین دوره نمایشگاه کتاب تهران با استقبال خوبی از سوی مخاطبان مواجه شد و یکی از آثار پرفروش سوره مهر معرفی شده است. حسینی پور در این اثر خاطرات خود ار اردوگاه های مخفی عراق را روایت می کند و همین امر بر جذابیت اثر می افزاید. راوی که خود نگارش خاطرات را نیز برعهده داشته است، کتاب را به ولید فرحان، فرمانده عراقی، تقدیم می‌کند.

    در بخش هایی از این اثر می خوانیم: «در حالی که سرم پایین بود، کنارم نشست، موهایم را گرفت و سرم را بالا آورد؛ چنان به صورتم زل زد، احساس کردم اولین بار است ایرانی می بیند. بیشتر نظامیان از همان لحظه اول اسارتم اطرافم ایستاده بودند و نمی رفتند.

    زیاد که می ماندند، با تشر یکی از فرماندهان و یا افسران ارشدشان آن جا را ترک می کردند. چند نظامی جدید آمدند. یکی از آنها با پوتین به صورتم خاک پاشید. چشمانم پر از خاک شد. دلم می خواست دست هایم باز بود تا چشم هایم را بمالم. کلمات و جملاتی بین آنها رد و بدل می شد که در ذهنم مانده. فحش ها و توهین هایی که روزهای بعد در العماره و بغداد زیاد شنیدم. یکی شان که آدم میان سالی بود گفت: لعنه الله علیکم ایها الایرانیون المجوس. دیگری گفت: الایرانیون اعداء العرب. دیگر افسر عراقی که مؤدب تر از بقیه به نظر می رسید، گفت: لیش اجیت للحرب؟ (چرا اومدی جبهه؟ ) بعد که جوابی از من نشنید، گفت: اقتلک؟ (بکشمت؟ ) آنها با حرف هایی که زدند، خودشان را تخلیه کردند. ... »


سخنان سرشار در اولین روز جهاد اکبر12؛بررسی جریان شناسی ادبیات داستانی معاصر

مضامین رمانتیسم اجتماعی مبارزه با ظلم و ارباب، تلاش برای رساندن به خود به یک ارباب خوب، کوشش برای ارتقای مقام شغلی، روسپیگری و انتقام است. بعد از انقلاب جریان رمانتیک به شدت گذشته در ایران نبود اما در قالب پاورقی ها به خصوص آثار نویسنده های عامه پسند ادامه پیدا کرد. الان می توان گفت پرفروش ترین ادبیات داستانی کشور داستانهای عامه پسند و نمونه‌های قدری ارتقایافته ا - از نظر زبان و تا حدودی درونمایه - است و بیشتر، دانش آموزان - خاصه دختر - دبیرستانی و حتی دانشجویان به این کتاب ها گرایش دارند.

به گزارش سایت تحلیلی خبری دانشجویان مستقل؛ در اولین روز نشست سالیانه اتحادیه انجمن اسلامی دانشجویان مستقل سراسر کشور محمدرضا سرشار، نویسنده معاصر کشورمان حضور یافت و جریان شناسی ادبیات داستانی معاصر ایران را با توجه به سیر تطور مکاتب ادبی مطرح نمود.

محمدرضا سرشار در ارتباط با ادبیات داستانی کشورمان از ابتدای مشروطه تا به حال که ادبیات داستانی به شکل شعر جدید در ایران رواج پیدا کرد، جریان های مختلفی داشتیم.

بعضی براساس رویکرد تاریخ محور تقسیم بندی کرده اند: از مشروطه تا سال ۱۳۰۰ و از ۱۳۲۰-۱۳۰۰ که دوره رضاخان بود و دوره ۱۳۳۲-۱۳۲۰ که دوره اول سلطنت پهلوی دوم است؛ بعضی دوره دوم سلطنت محمدرضاپهلوی را به سه دوره تقسیم کردند ۱۳۴۰-۱۳۳۲ ،۱۳۵۰-۱۳۴۰ ،۱۳۵۷-۱۳۵۰٫

بعضی ها جریان های ادبی را براساس موضوع تقسیم کرده اند: براساس داستان سیاسی، عشقی، جنگی، اقلابی، ... . بعضی ها براساس درون مایه تقسیم کردند: ادبیات خنثی ، ادبیات متعهد، چپ، غرب زده، شرق زده و مانند اینها. همه‌ی اینها در تاریخ ادبیات بکار رفته و برای هرکدام هم توجیهی شده است. معنای همه¬ی این تقسیم بندی¬ها این است که ادبیات را در ذیل مقوله دیگری می‌دانند..

عده ای ادبیات را تابع مسائل سیاسی، اجتماعی و اقتصادی می¬دانستند.
وی گفت: رویکرد ادبیا ت محور هم وجود دارد که من این را بیشتر می¬پسندم چون واقعا ادبیات مقوله ای مستقل است. البته هر مقوله از مقوله های دیگر متاثرمی‌شود و در آنها اثر می¬گذارد اما اگر ادبیات را ذیل مسائل اقتصادی و اجتماعی اگر قرار دهیم سطح آن را پایین آورده ایم و این یک واقعیت نیست.

وی همچنین اشاره کرد که با رویکرد ادبیات محور، قبل انقلاب سه جریان ادبی را مطرح می‌توان مشخص کرد؛ اول جریان رمانتیک یا رمانتیسیسم. رمانتیسیسم جریانی است که در اروپا از از ابتدای ربع دوم قرن نوزدهم شروع شد وتا حدود نیمه اول قرن نوزدهم ادامه داشت. درکشور ما از زمان مشروطه وارد جریان ادبی شد که عمدتا از طریق آثاری که به فارسی ترجمه کردند یا دانشجویانی که به اروپا رفتند و تحت تاثیر این مکتب قرار گرفتند رواج یافت..

سرشار ادامه داد: از جمله خصوصیات بارز رمانتیسیسم تاکید بر احساسات و عواطف است. یعنی در برابر مکتب دیگری که بر عقل و استدلال متبنی است قرار می‌گیرد. دررمانتیسیسم الهام شهودی برای هنرمند مطرح است ، اما به معنای مذهبی و عرفانی که ما معتقدیم نیست. الهام های ناسوتی و زمینی است. بیشتر تحت تاثیربخش ناخودآگاه ضمیر انسان است. عشق در شکل سودا زده آن محور عمده آثار رمانتیک است. یعنی ستون فقرات عمده آثار رمانتیک عشق¬های سودازده و آتشین است. استفاده از تخیل پرشور از دیگر خصایص آن است. این تخیل هم شاعرانه است نه از نوع مطرح در افسانه‌‌ها. توجه به عناصر ناخودآگاه در انسان از دیگر خصایص آن است. یک طور اخلاقیات ویژه در رمانتیسیم مطرح است که با اخلاق دینی فرق می کند.
وی افزود: مبانی و معیارهای اخلاق دینی را خداوند تعیین می کند. ولی رمانتیسیسم کاری به شریعت و مذهب ندارد. ضد مذهب نیست اما مبنای مذهبی هم ندارد. نوعی طبیعت و سرشت زمینی برای انسان قائل است که در اساسش پاک است.
آن سلسله فطریاتی را که در انسان وجود دارد مثل گرایش به خیر، زیبایی، عدالت و چیزهایی که ما آنها را از عالم دین و عالم بالا می‌دانیم، به سرشت انسان ارتباط می دهد. رمانتیسیسم در دوره ای مطرح شد که در جوامع غربی از طرف حاکمان و نظام سلطه و فلاسفه نظریه پرداز مرتبط با آنان، عقل گرایی مادی شدیدی مطرح بود. آنها احساسات‌گرایی را به جای عقل گرایی قرار دادند. ( خیلی از مکاتب هنری و ادبی در غرب، عکس العملهای متضادی نسبت به ایدئولوژی و اندیشه سرمایه داری که از طرف حکومت ها و نظام سلطه جهانی تحمیل می‌شد بود. یعنی هرچه آنها می‌گفتند، اینها عکسش را می‌گفتند.آنها به صورت یک مبارزه هنری مقابل تفکرات آنها ایجاد می‌شدند.

رمانتیسیسم بیشتر در شعر جلوه گر شد و توانایی خودش را نشان داد . رمانتیسیسم همچنین، در واقع یک پایگاه اشرافی دارد. قهرمانان داستان رمانتیک از طبقات مرفه و برتر اجتماع هستند. عشق با این شدت و غلظت معمولا جاییبروز می‌کند که افراد سیرند و دغدغه زندگی روزمره را ندارند. گویی فقط برای عشق‌ورزیدن آفریده شده اند. در شخصیت پردازی شخصیت های داستانهای رمانتیک اشخاص مبهمی هستند. ما کلیاتی از آنها را می‌دانیم و با بسیاری از جزئیات شخصی آنان آشنا نمی‌شویم.
از دیگر خصایص رمانتیکها احساس شیفتگی نسبت به گذشته تاریخی از دست رفته است. نوستالژی و ناسیونالیسم از جمله وجوه فلسفه رمانتیسیسم است. نگاه رمانتیکهای اروپایی به گذشته تاریخی دور، به قرون وسطایشان بود. در ایران رمانتیکها که عمدتا متعلق به جریان شبه روشنفکری بودند به ایران قبل از اسلام عشق می ورزیدند. اعتقاد داشتند اسلام آمد گذشته با شکوه ما را تغییر داد و آیین سختی و خشن را ایجاد کرد. همان چیزی که در دوره پهلوی پدر خیلی و بعد هم پسر ترویج می شد. بعد از این دوران رمانتیسیسم اجتماعی آمد. نویسنده‌های بسیاری در این عرصه قلم می‌زدند..

سرشار افزود: مضامین رمانتیسم اجتماعی مبارزه با ظلم و اربابهای ظالم، تلاش برای رساندن به خود به سطح یک ارباب خوب،روسپیگری و تلاش برای ارتقای موقعیت اجتماعی و مسائلی از این قبیل بود.
بعد از انقلاب جریان رمانتیک به شدت گذشته در ایران رایج نبود اما در قالب پاورقی ها و آثار نویسنده های عامه پسند ادامه پیدا کرد. الان می توان گفت پرفروش ترین ادبیات کشور همان ادبیات عامه پسند است و بیشتر دانش آموزان - خاصه دختر - دبیرستانی و حتی دانشجویان نامانوس با ادبیات فاخر، به این کتاب ها گرایش دارند.

سرشار افزود: گرایش دیگری که در ادبیات داستانی بود رئالیسم است که همان واقعیت گرایی است. البته در کشور ما مثل اروپا و فرانسه نبود که در یک دوره خاص یک مکتب به شکل فوق العاده مطرح شود. مکاتب اغلب در کنار هم به حیات خود ادامه می دهند. البته در ابتدا رمانتیسیسم غاالب تر بود.
به همین دلیل سخت است که بتوان کسانی را یافت که رمانتیک کامل یا رئالیست کامل باشند. به دلایل مختلف نویسنده های ما بعضا کمی رمانتیک کمی رئالیست و حتی کمی نو بوده اند. یا نویسندگانی داریم که در برخی آثارشان رمانتیک است برخی واقعیتگرا و احتمالا برخی هم در طیف داستان نو. این یعنی نداشتن جهان بینی منسجم. چون در غرب، هر مکتب بر اساس فلسفه‌ای - ولو سطحی و سخیف - شکل گرفته است. اما در ایران اینگونه نبود. به فلسفه آن کاری نداشتند. چون آن را یا متوجه نبودند یا اصلا نمی‌فهمیدند.
رئالیسم دوره شکوفایی آن در فرانسه از ۱۸۸۰ به مدت یک دهه بود . البته قبلا در دنیا بود و بعد از آن نیز هست. افراد معمولا از ۴۰ سالگی به بعد نسبت به واقعیت توجه بیشتری دارند. تخیل صرف آنها را ارضا نمی کند. مثلا زندگی نامه واقعی یا گزارش دقیق علمی درباره مسائل اجتماعی را می‌خوانند.
در یک تعریف کلی اعتقاد به وجود جهانی خارج از ذهن را رئالیسم می‌گویند. رئالیسم وجوه اشتراک و تفاوتهایی با رمانتیسیسم دارد.
در رئالیسم آدمهای معمولی با نقاط قوت و ضعفشان مطرح‌اند. اما در رمانتیسیسم در خوبی و کمال آدمهای خوب و بدی آدمهای بد آشکارا مبالغه می‌شود. در رمانتیسم تاثیر جامعه بر فرد و بالعکس مشهود نیست. در حالی که در رئالیسم انسان محصول اجتماع است و شرایط اجتماعی اقتصادی و سیاسی بر او اثر می گذارد. در رئالیسم عشق بخشی از زندگی است لیکن در رمانتیسم قهرمانان گویا صرفا برای عاشق شدن و عشق ورزی آفریده شده اند. در رئالیسم توجه به تیپ ها داریم در حالی که در رمانتیسیسم "من¬ها "پررنگ است که بر خلاف هویت گروهی است..

وی در ارتباط با دوره های مختلف ریالیسم بیان کرد که: ریالیسم نقش جامعه را در شکل دهی اشخاص موثر می داند در نتیجه نقش اصناف را پررنگ می کند. مانند تیپ های متفاوت کارگران،زنان؛کودکان و.. .. ریالیسم صرفا به زیبایی های زندگی توجه نمی کند بلکه زشتی ها را هم می بیند. در رئالسم بی اعتقادی به جهانی ورای جهان ماده وجود دارد که همان ماتریالیسم است. در نتیجه ستیز با دین و مذهبی ها در آثار ریالیسم بسیار دیده می شود. در ریالیسم هم عشق زمینی است.
در ریالیسم تخیل وجود دارد اما تا آنجایی که به اصل واقعیت لطمه ای وارد نکند.

وی افزود: ریالیسم به دوراه های متفاوتی تقسیم می شود: دوره اول ریالیسم اولیه(کلاسیک) دوره چارلزدیکنر و بالزاک در انگلیس وفرانسه. در این دوره بر نقس موثر پول در از بین بردن ارزش ها و ارتباطات انسانی تاکید می شود. بیشترین جلوه ریالیسم در ادبیات، در رمان بوده است و بعد از آن در داستان کوتاه.

سرشار خاطرنشان کرد: دوره دوم ریالیسم،ریالیسم انتقادی که علاوه بر مسائل ریالیسم اولیه تاکیده بسیار بیشتری بر مسائل اجتماعی خصوصا مسائل سیاسی می کند. در شوروی در اولین با در کتفرانس سال ۱۹۳۴ماه می لفظ ریالیسم سوسیالیستی مطرح شد. در ریالیسم سوسیالیستی جهان موجود به غیر از کشور سوسیالیستی چنان خراب و افتضاح است که مخاطب را برای ایجاد تغییر در نظام حاکم ترغیب می کند.بر ارزش کار به طور ویژه تاکید می کند.یکی از وظایف مهم ادبیات داستانی طرح پیشرفت های مادی جامعه سوسالیستی است..

همچنین ترسیم جلوه های حماسی زندگی مردم در مبارزه با حکومت های غیرکمونیستی.. . برخی از ریالیسم نویس های دوره اول در ایران عبارتند از طالبوف،زین الدین مراغه ای،میرزاحبیب اصفهانی،دهخدا. آثار اینها معمولا جنبه انتقادی و آموزشی داشت و بیشتر به مقایسه پیشرفت های کشورهای دیگر خصوصا اروپایی با ایران می پرداخت. محمدعلی جمال زاده از سردمداران ریالیسم به شکل فنی‌تر در ایران است. صادق هدایت بسیاری از داستان کوتاه هایش را در مکتب ریالیسم نوشته است البته آثار رمانتیک هم دارد.
دونفر از سردمداران پراهمیت ریالیسم انتقادی و سوسیالیستی در ایران احمد محمود، نویسنده خوزستانی و محمود دولت آبادی نویسنده خراسانی هستند. که هم از لحاظ کمیت نوشته ها و هم کیفیت از بقیه مطرح‌ترند..



سرشار همچنین گفت: فلسفه هنر برای هنر، مبنای فرمالیسم است. فرمالیستها معتقد به تعهد هنرمند نسبت به جامعه نیستند برخلاف ریالیست ها. فرمالیست ها اساس ادبیات را زبان می داند. اولین بار که در سال 1920 در شوروی حلقه ای فرمالیستی شکل گرفت کمونیست ها به شدت با این جریان مخالفت کردند. از آنجایی که کمونیستهه ادبیات را تیغ برنده ای برای مبارزه با بی عدالتی ها می دانستند در حالی که فرمالیست ها این تیغ برنده را برای مبارزه را کند می کردند(تاکید بر فلسفه هنر برای هنر).

فرمالیست ها می گویند این شکل ادبی است که معنی را می سازد. زبان است که حقیقت را می سازد..

یکی از مهمترین وظایف هنر از نگاه فرمالیست ها آشنایی زدایی است که در سه ساحت زبان، مفهوم و ساختار صورت می‌پذیرد. در نتیجه زبان در آثار فرمالیستی بسیار دشوار می شود.

آشنایی زدایی در ساحت اشکال ادبی به معنی آن است که مثلا ما گونه‌های پلیسی و طنز را گونه‌های سطح بالایی نمی دانیم اما فرمالیسم این گونه‌های ادبی را به سطح ادبیات فاخرارتقا می‌دهد..

صرف نظر از زبان شلخته و پراشکال، از جمله نخستین نمونه‌های اثار فرمالیستی در ادبیات ایران کتاب بوف کور صادق هدایت است که در سل۱۳۱۵نگاشته شد
برخی از نویسندگان مکتب فرمالیسم در ایران عبارتند از: ابراهیم گلستان، هوشنگ گلشیری، اکبر سردوزانی.

یکی از تز های مکتب فرمالیست آن است که آثار ادبی و هنری نویسنده بازتابنده شرایط و زمانه خود نیست! این مکتب در خیلی از رژیم های دیکتاتوری یافت می شود. از آنجایی که نویسنده در این مکتب درگیر شکل می شود و به مسائل اجتماعی و سیاسی کار ندارد و این همان است که رژیم های دیکتاتوری معمولا دوست می دارند، لذا در این نظامه و نظامهای سرمایه‌داری مشکلی ندارند و از قضا مورد تشویق و حمایت هم واقع می‌شوند. مثل حمایت رژیم پهلوی از کتاب شازده احتجاب نوشته گلشیری که حتی فیلم آن نیز ساخته شد.
در ایران بعئ از انقلاب اسلامی جریان فرمالیستی به دلیل عدم پرداختن به مسائل روز و مشکلات جامعه به حاشیه رانده شد حتی نویسندگان این مکتب مانند گلشیری نیز برای مقبول ماندن در اذهان مردم چند داستان رئالیستی نگاشتند. اما بعد از آتش بس در سال ۶۷ و ارتحال امام در سال 68 باز هم این جریان ادبی مطرح شد و رو به ترویج رفت. حتی بعضی از نویسندگان سابقا منتسب به جریان متعهد ما هم آثاری در این شیوه پدید آوردند.!

بیشتر آثاری که نویسندگان بعد از انقلاب پدید آوردند در جریان ادبی واقع گرایی جای می گیرد البته عده ای جوانان متعهد از سال های ۵۸ به بعد آثاری در جریان رئالیسم اسلامی (واقعیت گرایی الهی) پدید آوردند. اما متاسفانه در حال حاضر به عنوان یک نهال ضعیف باقی مانده است. گرچه در حال حاضر وضعیت این جریان ادبی در کشور ما این چنین است اما اگر بخواهیم تاریخی نگاه کنیم رئالیسم الهی هزاران سال سابقه دارد به طور مثال بعد از اسلام خیلی از ادیبان ایرانی در این مکتب هنروری کردند مانند مولوی، حافظ، سعدی، فردوسی، نظامی، عطار.

در اروپا از رنسانس به بعد رئالیسم الهی به حاشیه رانده شد. از ویژگی های این مکتب آن است که به جهان غیب هم علاوه بر جهان ماده ( قابل دریافت توسط حواس پنج گانه) معتقدند.

سرشار در پاسخ به سوال یکی از دانشجویان در رابطه با اینکه تحولات سنی روی گرایش مکتبی نویسنده ها تاثیر نمی گذارد تشریح کرد،در مبحث هنر و ادبیات چون با حالات روحی افراد ارتباط دارد، امکان دارد که هر فرد در هر دوره ای از زندگی بنا به مقتضیات به مکتبی گرایش بیشتری نشان دهد اما معمولا ثابت است.

وی در رابطه با تاثیر نوع تفکرات بر سبک زندگی افراد بیان کرد، برخی افراد در این جریان فکری معتقدند هرچیزی را که از غرب بگیری ولو فقط شکل باشد به ناچار محتوا نیز همراه آن می آید مثلا وقتی که ماشین وارد جامعه می شود فرهنگ مربوط به آن نیز وارد سبک زندگی افراد می شود. در مقابل تفکری وجود دارد که می گوید می توان از تمدن غرب نکات مثبت را گرفت و از آن ها استفاده کرد بدون اینکه نکات منفی تاثیر گذار باشد به عنوان مثال اعتقاد دارند رمان یک قالب اومانیستی است و نمی توان مضامین الهی را در آن گنجاند در صورتی که ما مصداق های نقض داریم که در حقیقت رمان های دینی محسوب می شوند. مقام معظم رهبری هم دیدگاهی مشابه این را دارند.

محمد رضا سرشار در پاسخ به سوال یکی از دانشجویان پیرامون چگونگی تعهد مکاتب نویسندگی پاسخ داد: ادبیات متعهد نسبت به سرنوشت انسان ها بی اعتنا نیست تلاش این نوع ادبیات، بردن جامعه از وضعیت موجود به وضعیت مطلوب و کمک به انسان ها در جهت رشد و تعالی زندگی آن ها است. البته در هر مکتبی این نوع تعهد متفاوت است در مارکسیست ها، مذهبی ها و حتی رمانتیک ها نوعی از تعهد وجود دارد. حتی خود بی تعهدی در مکتب فرمالیسم از دید فلسفی نوعی تعهد است، تعهد به بی‌تعهدی در برابر جوامع انسانی و سرنوشت بشر.
.

- نظر شما در رابطه با آقای امیر خانی و آثار او چیست؟

در رابطه با امیرخانی و نویسنده هایی با این نوع دیدگاه باید بیان کرد هر نویسنده دوران های گذار مختلفی دارد. این دو آثار خوبی از قبل دارند. اما در بعضی از آثار اخیر این نویسندگان مانند قیدار و بیوتن امیرخانی و کتاب طوفان دیگری در راه است شجاعی نوعی صوفی گری عوامانه ترویج شده و برخی از فروع بسیار مهم دین مانند امر به معروف و نهی از منکردر آنها عملا نفی می‌شود..
یا آموزه‌های خلاف شرعی ترویج می‌شود از این قبیل که «اگر کسی بخواهد طعم واقعی ایمان را بچشد باید ولو یک بار هم شده، مرتکب گناه کبیره‌ای بشود!» در حالی که به تصریح روایتی منقول از اما صادق (ع) در بحارالانوار، این توصیه، آموزه شیطان برای از راه به در بردن مومنان است. یا لاتها و روسپیها تجلیل و تطهیر می‌شوند و تا جایگاه یک عارف و عارفه واصل ارتقا می‌یابند. در مقابل چهره‌ای نفرت انگیز، سبد و خشن از متشرعان ارائه می‌شود.
اضافه آنکه نوعی سکس پنهان در جای جای این آثار جاری است.


4 نظر

با سلام در عفاف نامه منعکس شدhttp://farahani313.blogfa.com/post-4587.aspx

سلام استاد

خدا قوت
چقدر خوشحالم که از نوشته های شما استفاده میکنم
و ان چه من را به اینجا کشاند مصاحبه ای بود که رادیو معارف با شما انجام دادند مورخ بیست و چهارم بهمن ماه
ان شالله سایه ی شما بر سر ادبیات و هنر ایران اسلامی مستدام باشد و شاگردان شما روزی هر کدام رهگذری باشنددر ادبیات داستانی ما


التماس دعا
اروزی موفقت برای شما و فرزندان گرانقدرتان

یا علی

با سلام و خسته نباشید از شما استاد گرامی و هنرمند فرهیخته دعوت میشود تا در پنجمین دوره جایزه ادبی فانوس به عنوان داور افتخاری و به عنوان حامی این جایزه ما را همراهی نمایید در صورت قبول پیشنهاد لطفا روزمه ادبی خود را به همراه یک قطعه عکس برای من ارسال نمایید در صورت حمایت های دیگر لطفا یک قطعه عکس دیگر برای ثبت در حامیان و نوع حمایت را مرقوم نمایید.

ارسال نظر