بعد از ظهر چهارشنبه آتی - 28ام دی ماه -، شاعران، نویسندگان، مترجمان ، پژوهشگران و دیگر اعضای انجمن قلم ایران، پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی و کانون اندیشه جوان، به همراه اعضای خانواده شان، در محل سینما فلسطین تهران(واقع در میدان فلسطین)، به تماشای فیلم سینمایی "گلوگاه شیطان" می نشینند.
این فیلم به کارگردانی حمید بهمنی و با بازیگری کسانی چون امین زندگانی، جمشید هاشم پور و پوریا پورسرخ، به عملیات "والفجر 8" - عملیات آزادسازی فاو - می پردازد.
پس از فیلمهای "گلچهره" و "بدرود بغداد"، این سومین برنامه نمایش اختصاصی فیلمهای سینمایی مخاطب خاص(مضمونگرا) در دوماه اخیر برای اعضای این سه نهاد فرهنگی و خانواده هایشان است؛ که با همکاری معاونت سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی محقق می شود.
آخرين تصاوير
چاپ داستان ، روزنامه را جذاب ميكند
محمدرضا سرشار گفت: يكي از دلايلي كه باعث شده مطبوعات ايران جذاب نباشند اين است كه اين مطبوعات به چاپ داستان نميپردازند يا اگر داستاني را چاپ ميكنند نويسندگان آنها توانا نيستند بلكه نويسندگان جواني هستند كه جايي براي چاپ آثارشان جز روزنامه ندارند.
محمدرضا سرشار - داستاننويس و روزنامهنگار- در گفتوگو با فارس ، اظهار داشت: پاورقينويسي يكي از رشتههاي بسيار پرطرفدار و پرخواننده ادبيات داستاني ما است كه از همان ابتداي روزنامهنگاري در ايران شكل گرفت. پرخوانندهترين نويسندگان ، همان پاورقينويسان روزنامهها بودند ، هرچند اين نويسندهها هرگز در جامعه ادبي نويسندگان جدي و به عنوان تراز بالاي ادبي مورد پذيرش قرار نگرفتند.
وي افزود: پاورقينويسي از دهه بيست به اين طرف با اقبال جديتر مواجه شد و حتي رمان «بوف كور» نيز اولين بار به صورت پاورقي در روزنامه ايران منتشر شد. بنابراين مطبوعات نقش قابل توجهي در گرايش مردم به ادبيات داستاني دارند. هرچند عدهاي سختگير ، زياد پاورقيهاي روزنامهها را جدي نگيرند.
سرشار ادامه داد: البته جريان پاورقينويسي منحصر به ايران نيست ، حدود يكصد سال پيش از شروع پاورقينويسي در ايران ، اين سبك نگارشي در اروپا رايج بوده است. نويسندگان بسيار مطرح اروپايي مثل «بالزاك» و «ديكنز» و داستايوفسكي كارهاي ادبي خود را با مطبوعات آغاز كردند. بنابراين در اروپا روزنامهها به عنوان محل درج داستانهاي نازل و سطح پايين نبوده است. بلكه در كشورهاي در حال توسعه نويسندگان ، به ويژه نويسندگان معاصر، چاپ كردن داستان در روزنامه را دون شأن خود ميدانند. به نظر من اين نويسندگان با اين تفكر غلط، خودشان را از مخاطبان بسياري محروم كردند، ضمن اينكه خوانندگان را از آثار ارزشمند محروم كردهاند و باعث شدهاند صفحات ادبي نشريات در اختيار نويسندگان سطح پايين و داراي ذوق خيلي نازل قرار بگيرد و به اين وسيله به ادبيات كشور آسيب وارد شود.
اين روزنامهنگار اضافه كرد: بعد از انقلاب اسلامي، سنت پاورقينويسي بسيار كمرنگ شد و در عوض فروش كتابهايي كه به سبك پاورقي نوشته شده بود افزايش يافت. متأسفانه اين كتابها هم بدآموزيهاي ادبي دارند و هم بدآموزيهاي اخلاقي و ذوق ادبي خوانندگان را كاهش ميدهند. در صورتي كه اثر سنت پاورقينويسي در مطبوعات ادامه پيدا ميكرد، هم مطبوعات ما از رونق بيشتري برخودار ميشدند و از طرفي نظارت اوليهاي در مطبوعات بر روي اين آثار انجام ميشد و حداقل سطح اين آثار و جنبههاي محتوايياش ، بهتر ميشد.
سرشار گفت: اما در مطبوعات كودك و نوجوان وضعيت متفاوت است و در بعد از انقلاب در اين حوزه نويسندگان خوب كشور ، آثارشان را ابتدا در مطبوعات به چاپ رساندند. در دهه 60 شاهد چاپ بهترين آثار كودك و نوجوان در مطبوعات بوديم كه بعدها به صورت كتاب چاپ شد و جايزههايي هم گرفت.
وي در پايان يادآور شد: تفاوت چاپ داستان در روزنامه با كتاب اين است كه روزنامه به خصوص در شرايط امروز كتاب، تيراژش به مراتب بالاتر از كتاب است و مخاطب بيشتري از كتاب دارد و دوم اينكه تأثيرش بر جامعه، تأثير همزمان است يعني تعداد زيادي آن را همزمان ميخوانند. در صورتي كه كتاب به مرور فروش ميرود و نميتواند موجي ناگهاني در جامعه را به وجود بياورد.
ببخشید من می خواهم 4 داستان کوتاه چاپ کنم اما وقتی میخواستم چاپ کنم پول کلان و دردسر زیادی میخواستند و منو از این عمل نا امید کردن حال میخواهم که آن را در روز نامه چاپ کنم تا نشان دهم داستان یعنی چه........لطفا پاسخ مرا بدهید با تشکر
اگر مجموعه داستانهایتان در حدود 150 صفحه یا بیشتر - کتابی - هست، آن را برای طرح "صد اثر از صد نوقلم" انجمن قلم ایران بفرستید. ت. 88059319.