آخرین خبر

  • • "گوشه هایی از ادبیات داستانی پس از انقلاب" سرشار، وارد مرحله آماده سازی برای چاپ شد
  • یکشنبه 18 دیماه 90

    مجموعه ای از مقاله ها و نقدهای محمدرضا سرشار با عنوان ""گوشه هایی از ادبیات داستانی پس از انقلاب"، وارد مرحله آماده سازی برای چاپ و انتشار شد.این مجموعه که حاصل نقد و بررسی های سالیان اخیر سرشار است، حاوی بیست و پنج نوشتار است، که درسه بخش " مقاله ها و مقوله ها"، "در باره پنج نویسنده" و "دو ضمیمه" تنظیم شده است.
    اسامی نوشته های این مجموعه عبارت است از:
    در بخش "مقاله ها و مقوله ها" آمده است:
    زیبایی و هنر از نگاه دین، روشنفکران و مسئولان، آیا هنرمندان روشنفکرند؟، تفاوتهای داستان و نمایش، کدام درست است؟( در باره تعاریف ارائه شده از داستان کوتاه از سوی نظریه پردازان ادبی مختلف)، رابطه ادبیات داستانی و جنگ در طول تاریخ، نگاه داستان نویسان ما به جنگ تحمیلی، چرا کمتر داستان بلند و رمانی "از جنگ" داریم؟، گوشه ای از سیر آموزش داستان نویسی پس از انقلاب، گذری بر ادبیات داستانی انقلاب، ادبیات داستانی در دوران صدارت عطاء الله مهاجرانی، دلایل پیچیده و دشوارفهم نمایی برخی آثار ادبی، مدگرایی در هنر و ادبیات، نوآوری از چه کسان؟، اثر جهانی چگونه اثری است؟، ماهنامه " ادبیات داستانی" از آغاز تا پایان، ما و مقوله ای به نام "نقد ادبی"، چند نکته در باره نقد تاویلگرا.
    در بخش دوم(در باره پنج نویسنده)، آمده است:
    آیا کافکا صهیونیست بود؟، یادداشتی بر بورخس، جلال آل احمد از زاویه ای دیگر، در باره سیمین دانشور، سیر اندیشه ای نادر ابراهیمی تا سال 1367.
    "" دو ضمیمه"، در برگیرنده دو مطلب ذیل است:
    چشم انداز هنر و ادبیات داستانی انقلاب از نگاه رهبر، باید ها و نباید های نشر از نگاه رهبر.
    "گوشه هایی از ادبیات داستانی پس از انقلاب"، قرار است به وسیله انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شود.

آخرين تصاوير

  • -IMG_3451.jpg
  • محمدرضا سرشار-3.jpg
  • محمدرضا سرشار-1.jpg
  • محمدرضا سرشار4.jpg
  • سندساواک در باره جشن هنر.jpg
  • قبا7.jpg
  • قبا6.jpg
  • قبا5.jpg
  • قبا4.jpg
  • قبا3.jpg

آخرین کتاب

  • • انتشار ترجمه گزیده داستانهای محمدرضا سرشار و راضیه تجار به زبان اردو در هندوستان
  • ترجمه گزیده ای از داستانهای کوتاه محمدرضا سرشار و راضیه تجار به زبان اردو در کشور هند منتشر شد. ترجمه این کتاب که "بهائی خداحافظ"(خدا حافظ برادر) نام دارد، به وسیله خان محمدصادق جونپوری مترجم هندی صورت گرفته است، که سابقه ترجمه سه کتاب دیگر فارسی و مقالات متعدد دیگری را در کارنامه خود دارد. او که نوجوانی خود را در ایران گذرانده است، علاوه بر فارسی و اردو، با زبانهای انگلیسی و عربی نیز آشنا است.
    مجموعه داستان ترجمه ای مشترک "خداحافظ برادر" که در 232 صفحه قطع رقعی با جلد گالینگور(سخت)انتشار یافته است، گزیده ای از کتابهای مجموعه داستانهای محمدرضا سرشار به نام "پشت دیوار شب" و راضیه تجار به نام "هم سیب هم ستاره" است، که پیش تر به همت معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت نهم، توسط نشر تکا(توسعه کتاب ایران) انتشار یافته بود.
    از این مجموعه،145 صفحه به گزیده داستانهای سرشار و 60 صفحه به داستانهای تجار اختصاص یافته است. داستانهای سرشار که در این مجموعه آمده اند عبارت اند از: همزاد(همسفران)، سرک(جاده)، ایک گهوری کی کهانی(یک اسب، یک ماجرا)0اسکول(مدرسه)، لوئکا(چشم حسود بترکه)،سلامتی کی بو(بوی خوش سلامتی)، تانترک(کولی)، بهائی خدا حافظ(خدا حافظ برادر). داستانهای قطره قطره، نازک عورت، شکسته تصویرین، و گل نرگس نیز نامهای اردوی چهار داستان کوتاهی است که از تجار در این مجموعه امده است.
    در ابتدای این کتاب ترجمه ای نیز زندگینامه کوتاه ادبی ای از سرشار و تجار درج شده است؛ که برای آشنایی مخاطبان اردو زبان با این دو نویسنده ایرانی می تواند مفید باشد.
    کتاب "بهائی خدا حافظ" زیر نظر مرکز تحقیقات فارسی رایزنی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در دهلی، با همکاری نشر تکا ، به وسیله انتشارات "اسلامی کتاب گهر" هند، در دهلی انتشار یافته است.
    قابل ذکر است، طرح ترجمه گزیده داستانهای نویسندگان ایرانی ای که پیش تر توسط نشر تکا انتشار یافته بود، به وسیله دکتر محسن پرویز،معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در دولت نهم ارائه و پیگیری شد؛ و تا کنون دو مجموعه از این گزیده ها به زبان روسی در مسکو و چهار عنوان از این کتابها به زبان اردو در هند منتشر شده است.که امید می رود با ادامه یافتن این کار، توسط معاونت فرهنگی وزارت ارشاد در دولت فعلی، این امر منجر به یک نهضت فرهنگی مهم و تاثیرگذار در ادبیات داستانی معاصر کشورمنجر شود.


نقد ادبی ایران ایدئولوژی درستی ندارد

محمدرضا سرشار، داستان نویس در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری سینمایی ایران، از وضعیت نقد در کشور انتقاد کرد و گفت: تعداد زیادی از منتقدین ادبی امروز ایران جوان های نوقلمی هستند که اطلاعات اندکی در زمینه ادبیات و شیوه های نقد ادبی دارند بنابراین نوشته هایشان تاثیری بر ارتقای سطح کیفی ادبیات ندارد و معمولا از حد یک اظهار نظر شخصی فراتر نمی رود زیرا نه ساختار محکمی دارد و نه مستدل است.

وی افزود: اما تعداد بسیار محدودی نیز هستند که نقد های قابل توجهی می نویسند ولی باید بگویم در میان آنها هم رویکرد علمی به ندرت دیده می شود و به افزایش آگاهی مخاطب کمک زیادی نمی کند، البته مشکل دیگر این است که ما نقد بی تعارف بسیار کم داریم و نویسندگان و شعرا اغلب دوست دارند تنها از اثرشان تعریف شود.

این نویسنده در ادامه به راهکارهای ایجاد نقد سالم و مفید اشاره کرد و اظهار داشت: لازم است در زمینه نقد ادبی در کشور آموزش های منظم و علمی ایجاد شود به عنوان مثال در مقطع کارشناسی ارشد باید گرایش نقد ادبی در دانشگاه ها به عنوان یک رشته ایجاد شود در خارج از دانشگاه ها و موسسات آموزشی آزاد نیز باید به تاسیس این رشته توجه ویژه شود تا نسل آینده منتقدان، علاوه بر نقد با رشته های دیگری مثل ایدئولژی اسلامی، فلسفه، اصول زیبایی شناسی هنر و تاریخ ادبیات معاصر و ادبیات سنتی ایران و جهان که دانستن آن لازمه یک نقد معتبر و علمی است آشنا شوند.

محمدرضا سرشار همچنین اضافه کرد: تعداد نقد هایی که در کشور منتشر می شوند بسیار کم است زیرا نقد نویسی برای صاحبنظران اجر مادی و معنوی ندارد، حق الزحمه نقد کمتر از داستان است و بسیاری از منتقدان نمی توانند آثار خود را در قالب کتاب به چاپ برسانند از دیگر روی نقد در کشور ما نوعی دشمن طلبی محسوب می شود و شاید دلیل آن این ست که فرهنگ نقد پذیری در ایران به درستی ایجاد نشده است.

وی در مورد مکاتب ادبی و تاثیر آن بر شیوه های رایج نقد گفت: نقد تابع فلسفه و جهان بینی فرد است اما در سال های اخیر مکاتب جدید ادبی وارد کشور شده اند که در واقع در مورد آنها بد فهمی صورت گرفته و برداشت ناقصی روی آنها شده است عمده این مکاتب وابسته به جهان بینی پسامدرن هستند که از اساس با ایدئولوژی الهی و اسلامی در تناقض است اما بسیاری از نویسندگان جوان ما به صرف این که چیزی نو باشد از آن استقبال می کنند.

سرشار در پایان تصریح کرد: نقد سلیقه ای نیست، ابلکه دقیقا مبتنی بر جهان بینی است و ما باید شیوه جدیدی در نقد ادبی ابداع کنیم که مبتنی بر ایدئولوژی اسلامی باشد تا بتوانیم به شیوه ای درست در این زمینه دست یابیم نه اینکه با آمدن شیوه ای جدید تنها از آن استقبال و استفاده کنیم.

ارسال نظر