آخرین خبر

  • • دبیر دوازدهمین جشنواره قلم زرین انتخاب شد
  • چهارشنبه 11 دیماه 92

    در آخرین جلسه هیئت مدیره انجمن قلم ایران، علی اکبر والایی به عنوان دبیر دوازدهمین دوره جشنواره قلم زرین انتخاب شد.
    علی اکبر والایی ، با شرکت در نخستین دوره کلاسهای رسمی آموزش داستان نویسی حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی، در سال 1365، وارد وادی ادبیات داستانی شد. بخشی از نیمه اول دهه 60 را در آموزش و پرورش به عنوان مربی هنری به قصه گویی و تدریس داستان و نمایشنامه برای دانش آموزان پرداخت . از سال 66 به صورت جنبی، همکاری‌ قلمی اش را با برنامه قصه ظهر جمعه رادیو آغاز کرد و همکاری با این برنامه را با وقفه‌هایی چند ساله به مدت دوازده سال ادامه داد . همزمان با نوشتن داستان، دهها نمایشنامه نیز برای برنامه‌های مختلف رادیو نوشت . سال ۱۳۷۲ مدیریت داخلی مجله سوره نوجوان را بر عهده داشت . بیشتر آثارش ، پیش از چاپ ، در ماهنامه‌های خاص نوجوانان همچون مجلات رشد ، سوره نوجوانان ، سروش نوجوان ، آینده سازان و ... منتشر شدند . مدتی کارشناس و عضو شورای بررسی کتاب سال سوره نوجوانان ؛ کارشناس و عضو شورای داوری داستانهای انقلاب کانون پرورش فکری کودکان و نوجوان و داور کتاب فصل بود . وی در سال ۱۳۶۸ اولین اثرش را که یک داستان بلند است ، به چاپ رساند .
    جشنواره قلم زرین که با این انتخاب، دوازدهمین دوره خود را آغاز می کند، با سابقه ترین و منظم ترین جشنواره ادبی غیر دولتی کشور است، که همه ساله در ۱۴ تیرماه(روز ملی قلم) برگزار می شود و در سه رشته داستان، پژوهش و نقد ادبی و شعر، برگزیدگان خود را معرفی می کند و مورد تقدیر قرار می دهد. برخی از دبیران پیشین این جشنواره عبارت اند از رضا اسماعیلی، سمیرا اصلانپور، راضیه تجار، احمد شاکری، مریم صباغ زاده، رضا رسولی،

    دبیر جشنواره به عنوان نخستین کار، داور و سرداوران مورد نظر خود برای هر یک از بخش‌های سه گانه داستان، پژوهش و نقد ادبی و شعر را به هیئت مدیره انجمن قلم معرفی می کند؛ تا پس از تایید به کار مشغول شوند. این داوران می توانند از میان اعضای انجمن یا خارج آن باشند.

آخرين تصاوير

  • -IMG_3451.jpg
  • محمدرضا سرشار-3.jpg
  • محمدرضا سرشار-1.jpg
  • محمدرضا سرشار4.jpg
  • سندساواک در باره جشن هنر.jpg
  • قبا7.jpg
  • قبا6.jpg
  • قبا5.jpg
  • قبا4.jpg
  • قبا3.jpg

آخرین کتاب

  • • «پایی که جا ماند» و «اگر بابا بمیرد» به سراغ اسپانیولی‌ها رفت
  • تاریخ انتشار : چهارشنبه ۲۷ آذر ۱۳۹۲ ساعت ۱۰:۱۴

    مدیر دفتر ترجمه حوزه هنری از اتمام ترجمه تعدادی از آثار دفاع مقدس از جمله «پایی که جاماند» به زبان اسپانیولی و توزیع آن در کشورهای اسپانیولی‌زبان در آینده نزدیک خبر داد.
    به گزارش جهان، فهیمه محمدسمسار، مسئول دفتر ترجمه حوزه هنری، در گفت‌وگو با تسنیم، با اشاره به اتمام ترجمه برخی از آثار دفاع مقدس به زبان اسپانیولی، گفت: از جمله کارهایی که اخیراً توسط دفتر ترجمه پیگیری و به انجام رسیده، ارائه ترجمه اسپانیولی از دو اثر با موضوع دفاع مقدس با عناوین «پایی که جاماند» نوشته سیدناصر حسینی‌پور و «اگر بابا بمیرد» نوشته محمدرضا سرشار است.

    وی ادامه داد: ترجمه خاطرات سیدناصر حسینی‌پور توسط مریم اورنرو سوله، از مترجمان ادبیات آمریکای لاتین، چندی پیش از سوی دفتر ترجمه آغاز شده و به تازگی به اتمام رسیده است. علاوه بر این، «اگر بابا بمیرد» نیز توسط نجمه شبیری به اسپانیولی برگردانده شده و قرار است با همکاری یک ناشر اسپانیایی در این کشور ترجمه و توزیع شود.

    وی بر پیگیری دفتر ترجمه حوزه هنری بر ترجمه آثار فاخر دفاع مقدس به دیگر زبان‌ها به منظور انتقال ارزش‌ها و آرمان‌های انقلاب و نشان دادن مظلومیت مردم ایران در طی جنگ هشت ساله تأکید و عنوان کرد: پیش از این نیز آثار متعددی از سوی این دفتر به زبان‌های عربی، انگلیسی، ترکی استانبولی و اسپانیولی برگردانده شده است که از جمله این منابع می‌توان به کتاب پرمخاطب «دا» اشاره کرد. این اثر و دیگر آثاری که از سوی دفتر ترجمه برگردانده شده‌اند، با همکاری و مشارکت نویسنده، راوی و مترجم انجام شده است.

    مسئول دفتر ترجمه حوزه هنری ادامه داد: روال کار در ترجمه آثار سوره مهر بر این است که ابتدا مترجم با راوی و نویسنده ارتباط برقرار می‌کند و بعد از رفع ابهامات کار ترجمه آغاز خواهد شد که از این نمونه می‌توان به برپایی نشستی با همین محوریت بعد از انتشار کتاب «دا» با حضور راوی و مترجم اشاره کرد. به همین منظور نشستی با همین محوریت با راوی و مترجم «پایی که جاماند» نیز برگزار خواهد شد.

    سمسار در ادامه به ترجمه «پایی که جاماند» به زبان اسپانیولی اشاره کرد و با بیان اینکه این اثر یکی از پرفروش‌های سوره مهر است، یادآور شد: هنوز مشخص نیست که ترجمه این کتاب در ایران یا در اسپانیا منتشر شود. تلاش داریم تا هر چه زودتر برگردان این کتاب را روانه بازار کتاب کنیم.

    «پایی که جاماند» مجموعه خاطرات سیدناصر حسینی پور از روزهای اسارت است که در چند ماه اخیر به ویژه در بیست و ششمین دوره نمایشگاه کتاب تهران با استقبال خوبی از سوی مخاطبان مواجه شد و یکی از آثار پرفروش سوره مهر معرفی شده است. حسینی پور در این اثر خاطرات خود ار اردوگاه های مخفی عراق را روایت می کند و همین امر بر جذابیت اثر می افزاید. راوی که خود نگارش خاطرات را نیز برعهده داشته است، کتاب را به ولید فرحان، فرمانده عراقی، تقدیم می‌کند.

    در بخش هایی از این اثر می خوانیم: «در حالی که سرم پایین بود، کنارم نشست، موهایم را گرفت و سرم را بالا آورد؛ چنان به صورتم زل زد، احساس کردم اولین بار است ایرانی می بیند. بیشتر نظامیان از همان لحظه اول اسارتم اطرافم ایستاده بودند و نمی رفتند.

    زیاد که می ماندند، با تشر یکی از فرماندهان و یا افسران ارشدشان آن جا را ترک می کردند. چند نظامی جدید آمدند. یکی از آنها با پوتین به صورتم خاک پاشید. چشمانم پر از خاک شد. دلم می خواست دست هایم باز بود تا چشم هایم را بمالم. کلمات و جملاتی بین آنها رد و بدل می شد که در ذهنم مانده. فحش ها و توهین هایی که روزهای بعد در العماره و بغداد زیاد شنیدم. یکی شان که آدم میان سالی بود گفت: لعنه الله علیکم ایها الایرانیون المجوس. دیگری گفت: الایرانیون اعداء العرب. دیگر افسر عراقی که مؤدب تر از بقیه به نظر می رسید، گفت: لیش اجیت للحرب؟ (چرا اومدی جبهه؟ ) بعد که جوابی از من نشنید، گفت: اقتلک؟ (بکشمت؟ ) آنها با حرف هایی که زدند، خودشان را تخلیه کردند. ... »


سرشار: رمان انقلاب نمونه اثرگذار خارجی ندارد

11 دی 1392 ساعت 15:51
محمدرضا سرشار، داستان‌نویس، منتقد ادبی و پژوهشگر ادبیات داستانی با تایید این‌که ادبیات داستانی انقلاب اسلامی، تحت تاثیر داستان‌نویسی حوزه دفاع‌مقدس قرار گرفته است، یکی از دلایل این اتفاق را نبودن نمونه تاثیرگذار خارجی در حوزه انقلاب نسبت به داستان‌های جنگی دانست.-
سرشار به خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) گفت: قبول دارم ادبیات داستانی انقلاب اسلامی تا حدودی تحت تاثیر دفاع مقدس قرار گرفته است اما این موضوع دلایل عدیده‌ای دارد. یکی از آن‌ها کم‌بودن فاصله پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی تا آغاز جنگ تحمیلی است. این بازه زمانی 17 ماهه فرصت مناسبی برای آفرینش آثار فاخر حوزه ادبیات انقلاب در قالب رمان و داستان بلند نبود. پس از جنگ هم ذهن نویسندگان از موضوعات انقلاب اسلامی تا حدی دور شده بود.

نویسنده «ادبیات داستانی ایران پس از انقلاب اسلامی» ادامه داد: جنگ تحمیلی، فکر و ذکر همه مردم را به خود معطوف کرد و نویسندگان هم از این قاعده مستثنی نبودند. این مقوله، مساله مرگ و زندگی بود و طبیعی است که همه چیز را تحت‌الشعاع قرار دهد. دفا‌ع‌مقدس هشت سال طول کشید و این جنگ پس از جنگ ویتنام طولانی‌ترین جنگ قرن بیستم به حساب می‌آید. البته هجوم ارتش فرانسه و بعد ایالات متحده آمریکا به ویتنام هم باعث درگیری چریکی و نامنظم شد و می‌توان ادعا کرد جنگ تحمیلی عراق علیه ایران، طولانی‌ترین جنگ منظم قرن گذشته میلادی است.

وی با مقایسه موقعیت ادبیات داستانی انقلاب اسلامی و دفاع‌ مقدس، توضیح داد: نهادهای متعددی مانند بنیاد حفظ آثار و نشر ارزش‌های دفاع مقدس، دفتر ادبیات مقاومت، دفتر ادبیات ایثار، در مرکز و استان‌ها برای مکتوب شدن وقایع دفاع مقدس در قالب داستان، فعالیت کردند. به این ترتیب نویسندگان برای پرداختن به ادبیات داستانی دفاع مقدس ترغیب شدند و این اتفاق هم باعث شد، استقبال داستان‌نویسان از مقوله انقلاب اسلامی چندسال دیگر به تعویق بیفتد.

سرشار، نسل داستان‌نویسان را عامل مهمی دیگری برای پرداختن به موضوعی تاریخی دانست و افزود: پس از پیروزی انقلاب اسلامی تعداد داستان‌نویسان معتقد و متعهد به آرمان‌های امام خمینی (ره) و انقلاب زیاد نبود و نسل بعدی که دست به آفرینش‌های ادبی در این حوزه زدند، سنشان اقتضای مشاهده عینی وقایع انقلاب را نمی‌کرد. این نسل صرفاً با اتکا به اسناد و مدارک موجود درباره دوران قبل از انقلاب و انقلاب باید داستان بنویسد که بدون شک این کار دشوار است. نسل نویسندگان دفاع مقدس چنین محدودیتی نداشت. آن‌ها خودشان به عنوان رزمنده در جنگ شرکت کرده بودند یا عضوی از خانواده‌های شهدا و جانبازان به شمار می‌آمدند یا به عنوان یک شهروند عادی درگیر مسایل جنگ بودند.

خالق «آنک آن یتیم نظرکرده» در ادامه به نمونه‌های خارجی ادبیات جنگ اشاره کرد و گفت: ادبیات جنگ ما نمونه‌های داخلی و خارجی متعددی داشت زیرا بخش عظیمی از ادبیات داستانی جهان به مقوله جنگ اختصاص دارد. متاسفانه برای داستان انقلاب نمونه‌های جهانی که دست‌کم به فارسی برگردانده شده باشند، اندکند. جز چند کتاب انگشت‌شمار عملاً چیزی به عنوان ادبیات انقلاب در دنیا به زبان فارسی نداریم و چنین ژانری در ادبیات جهان به چشم نمی‌خورد. تا حدودی بخش‌هایی از رمان بینوایان نوشته ویکتور هوگو درباره انقلاب کبیر فرانسه (به قول خود فرانسوی‌ها) انقلابی است، یا آثاری از ادبیات روسیه مانند «گذر از رنج‌ها» به قلم آلکسی تولستوی و «دن آرام» نوشته میخاییل شولوخوف، مهم‌ترین رمان‌های انقلابی به‌شمارمی‌آیند که بر هر دوی این‌ها هم تفکرات سوسیالیستی و مارکسیستی غلبه دارد.

گوینده برنامه رادیویی «قصه ظهر جمعه» ادامه داد: برخی آموزه‌های اشتباه تئوریسین‌های داستان در ایران که به تقلید از ادبیات غرب بیان شده است هم مزید بر علت شد تا پرداختن به داستان انقلاب به تعویق بیفتد.

سرشار در پاسخ به این پرسش که:« کدام آموزه‎ها باعث به تعویق افتادن پرداختن به ادبیات انقلاب شده است؟» توضیح داد: برخی مترجمان و منتقدان و نویسندگان داستان در ایران این طور تبلیغ می‌کنند که باید مدت زمان زیادی از یک موضوع و فراز تاریخی و سیاسی و اجتماعی بگذرد تا نویسنده با برطرف شدن مغناطیس خاص آن مقوله، درباره‌اش داستان بنویسد. چنین اعتقادی که البته بی‌اساس است متاسفانه باعث به تعویق افتادن توجه نویسندگان به موضوعات مهم انقلاب می‌شود.

این نویسنده در پایان با اشاره به بزرگی ابعاد انقلاب اسلامی نسبت به دفاع مقدس، اضافه کرد: در مقوله جنگ همه چیز مشخص است. حقانیت یک کشور و بطلان نیات یک کشور دیگر از ویژگی‌های جنگ تحمیلی به شمار می‌آید. همچنین مناطقی که در آن‌ها درگیری‌های نظامی به وجود آمد، محدودند اما انقلاب اسلامی ابعاد بسیار وسیع‌تری را در بر می‌گرفت. این انقلاب ریشه در دهه‌های پیشین دارد. برای مثال شناخت جریان‌هایی که علیه رژیم سابق فعالیت می‌کردند یا ارتباطات رژیم پهلوی با دیگر کشورها، نیازمند اطلاعات دقیق تاریخی، سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و ... است و این آگاهی‌ها به سادگی برای هر نویسنده‌ای به دست نمی‌آید. البته برخلاف آنچه خیلی‌ها به دلیل کم اطلاعی‌شان از ادبیات انقلاب اسلامی می‌گویند، معتقدم در این حوزه آثار خوبی هم نوشته شده است. اما توقع ما از ادبیات داستانی انقلاب اسلامی بسیار بالاست و پرداختن به این مقوله، حوصله و وقت زیادی می‌خواهد که امیدوارم نویسندگانی دل به دریا بزنند و با پرهیز از برخی تحریفات تاریخی که در تعدادی از آثار داستانی جریان معاند نسبت به این مقوله به چشم می‌خورد، داستان‌های فاخری در این باره بنویسند.

ارسال نظر