آخرین خبر

  • • دوره آموزشی نویسندگی ادبیات داستانی طرح «فرصت برابر» در گلستان برگزار شد
  • پنجشنبه 14 خردادماه 94

    دوره آموزشی نویسندگی ادبیات داستانی طرح فرصت برابر به وسیله انجمن قلم ایران با میزبانی انجمن نویسندگان استان گلستان با حضور محمدرضا سرشار رئیس انجمن قلم کشور در گرگان برگزار شد.
    به گزارش گلستان 24، غلامعلی نسایی مسئول انجمن نویسندگان استان گلستان ظهر امروز در دوره آموزشی نویسندگی تکمیلی اظهار داشت: این دوره آموزشی 4 روزه در تالار فخرالدین اسعد گرگانی برگزار شد و حدود 40 نفر از نویسندگان شیوه‌ها و سبک‌های مختلف نویسندگی را فرا گرفتند.

    وی افزود: این کارگاه آموزشی صبح و عصر برگزار شد و در پایان پس از گرفتن آزمون به پذیرفته‌شدگان گواهینامه انجمن قلم ایران اعطا می شود.

    مسئول انجمن نویسندگان استان گلستان با بیان اینکه بیش از 700 نفر عضو این انجمن هستند، تصریح کرد: هنر نویسندگی نقش مهمی در جاودانه کردن حماسه جوانان این کشور دارد و تاکنون کارگاه‌های آموزشی متعددی در این انجمن برگزار شده و دیدارهایی هم با مسئولان استان انجام شده است.

    نسایی افزود: عمده اهداف ما در این انجمن ترویج فرهنگ انقلاب اسلامی و اخلاقی کردن جامعه دینی بوسیله شناسایی و جذب نویسندگان و ساماندهی آنها است.

    وی اظهار داشت: استان گلستان نویسندگان خوبی دارد و برگزاری کلاس‌های آموزشی و حمایت از نویسندگان در جهت تولید کتاب‌های فاخر و ارزشمند که تاریخ‌ساز آینده انقلاب اسلامی در دنیا باشد از مهم ترین کارهای انجمن است.

    مسئول انجمن نویسندگان استان گلستان گفت: این انجمن فراتر از کشور فکر می‌کند و با آرمانی جهانی و با تولید افکار انقلابی همچنان به موج بیداری اسلامی در دنیا با محوریت همیاری و همدلی امید دارد.

    رئیس انجمن قلم ایران هم در این مراسم گفت : این طرح ذیل عنوان طرح «فرصت برابر» انجمن قلم ایران برای ایجاد عدالت آموزشی و دسترسی جوانان مستعد سراسر کشور به مهارت‌های نویسندگی به وسیله بهترین مدرسان این رشته در کشور، برگزار می شود ت.

    محمدرضا سرشار افزود: استان گلستان نخستین استانی بود که به علت داشتن تشکیلات رسمی انجمن نویسندگان و اعلام آمادگی مسئولان آن این طرح را اجرا کردیم./تسنیم

آخرین کتاب

  • • چند نکته در باره نقد تأویلگرا نوشته : محمدرضاسرشار (رضارهگذر)
  • طاهرخانی تاریخ: دوشنبه چهارم اسفند 1393 /وبلاگ یک نقد
    منبع :روز نگاشت هایی در باره ادبیات پس از انقلاب اسلامی (بیست و پنچ نوشتار در باره هنرو ادبیات داستانی ،محمد رضا سرشار (رضا رهگذر)،تهران ، مرکزاسناد انقلاب اسلامی ، 1392،چاپ اول ، 420صفحه.

    سلسله نقدهای جدیدی که اساس خود را بر برداشت ویژه هر منتقد از اثردر هر دوره یا شرایط خاص ، یابر عنصر زبان و کشف رموز پنهان در آن گذاشته اند ، از این نظر که توجه نویسندگان و منتقدان را بیش از پیش و به شکلی علمی تر ا زگذشته به عناصری همچون زبان جلب میکنند ، قابل توجه و مثبت اند ؛ و در شکل تلطیف یافته خود، می توانند برای ادبیات برکاتی به همراه بیاورند . اما به همان شرط که مثلا، زبان راهمه چیز یک اثر ادبی ، و تحقیقات زبانشناسانه راهمه وظیفه نقد ادبی تلقی نکنند . چه ، در غیر این صورت ، مثل بعضی از مکاتب ادبی پیشین ، باتاکید مبالغه آمیز بر یک عنصر - هر چندمهم - و خلاصه کردن همه وظیفه ادبیات در پرداختن به آن ، آثار ادبی را از جنبه های زیبایی شناسانه و روح وهدفِ واقعی ِ آنها دور می کنند، و ادبیات را تا سطح یک مقوله شبه علمی - که به احتمال زیاد ، تا چند سال دیگر ، مبنای آن توسط یک نظریه متفاوت نقض خواهد شد- پایین می آورند . وقتی هم که این تب و تاب های اولیه فرو بنشیند ، هر یک از این مکاتب ، اگر واقعا اصیل باشند ، می توانند به عنوان تنها یک مکتب باهواداران خاص خود، باشیوه ای از نگاه ، که دریچه ای تازه را به روی بعضی عناصر ادبی گشوده ، و توجه منتقدان واهالی ادبیات را عمیق تر و بیشتر - و چه بسا متفاوت تر - نسبت به آن خاص جلب کرده اند ، در تاریخ ادبیات بمانند و ثبت شوند . اما اینکه به عنوان یک مکتب ادبی مسلط و فراگیر، دوام بیاورند ؛ قطعا نه! نکته ای که هر نویسنده ، منتقد یا دوستدار ادبیات ، همیشه در برخورد با یک اثر به خودگوشزد می کند باید این باشد که اصولا در طول تاریخ ادبیات ، تا همین امر وز ، عامل یا عوامل طبیعی ، واقعی و عام، که خواننده را به سوی آثار ادبی جلب و جذب کرده - بدون تحملیها و غلط و بد آمووزیهای رایح توسط منتقدان و نظریه پردازان ادبی افراطی و تفریطی و منحرف - چه بوده است ؟ آن گاه ، گمان می رود به راحتی تکلیف خود رابا بسیاری از این نظریه های مبالغه آمیز ِ انحرافی ، روشن کند . به بیان دیگر ، مشکل اصلی که باعث می شود کسانی ، در برخورد با این قبیل مکاتب ، گاهی دچار سردرگمی شوند، اغلب ، چیزی جز همن نداشتن تعریفی مشخص از ادبیات و وظایف آن ، یا فراموش کردن این تعریف نیست . اما حتی درصورت پذیرش بی چون وچرای این مکاتب ، باید جند نکته را در این ارتباط،مد نظر داشت : اول انکه ،نقدهای تأویلی و همخانواده آن، عمدتا در مورد آثاری که در آنها آفرینش کاملا اصیل و ناخودآگاه صوورت می گیرد ،می تواند مفید باشد. حال آنکه اغلب آثار نویسندگان، پس از نگارش اولیه ، چه از نظر ساخت و پرداخت و چه زبان ، بارها و بارها بازنگری ، اصلاح و بازنویسی می شوند . ضمن آنکه اغلب این آثار ، از ابتدا هم آگاهانه و با حضورِ ذهنِ کامل نویسنده به رشته تحریر در می آیند . یعنی از آن جنبه های ناخودآگاهانه ، یا بسیار کم در آنها وجود دارد، یااگر هم وجود دارد ، در ضمن بازنویسی و حک و اصلاح های مکرر ، این جنبه آنها ، به حداقل می رسد . بنابر این،بحث «متن بسته تأویل پذیر » در مورد این آثا، تقریبا اصلامصداق ندارد . اما از اینکه بگذریم ، اصل اینکه یک متن ادبی را تاحد متون رازآمیز و هزار لایه مذهبی بالا ببریم ، وبرای آن ،تأویلهای مختلف قایل شویم هم ، از آن انحرافهای فوق العده مبالغه آمیز و سوء استفاده گرانه است . ابهام در هنر ، لزوما نشانه عمق نیست . بلکه اغلب ، دال بر نارسایی ِ بیان و لکنت در ذهن و زبان ، وناتوانی هنرمند در انتقال مفاهیم ذهنی و احساسهای خود به مخاطبان اثرش است . به همین سبب ، این گونه نقدها، گاه خود می تواند تبدیل به نوعی پبرایه بستن بر اثر ، از سوی به اصطلاح منتقدان ،و ابزار ی برای تحمیل منویات و اغراض درونی آنان برآن گردد؛ که باعث انحراف ذهن مخاطبان ، از درونمایه های واقعی ِ موردنظر نویسنده می شود .

    کتاب روزنگاشت هایی در باره ادبیات داستانی پس از انقلاب شامل بیست و پنج نوشتار در باره هنر و ادبیات داستانی است . زیبایی و هنر از نگاه دین ، روشنفکر و مسئولان ، آیاهنرمند ان روشنفکرند ، تفاوتهای داستان و نمایش ، کدام درست است ، رابطه ادبیات و جنگ ، در طول تاریخ ، نگاه داستان نویسان ما به جنگ تحمیلی ، چرا کمتر داستان بلند و رمانی از جنگ داریم ، گوشه ای از سیر آموزش داستان نویسی پس از انقلاب ، گذری بر ادبیات داستانی انقلاب ، ادبیات داستانی در دوران صدرات عطاالله مهاجرانی ، دلایل پیچیده و دشوار فهم نمایی برخی آثار ادبی ، مدگرایی در هنر و ادبیات ، نوآوری از چه کسان ، اثر جهانی ، چگونه اثری است ، جند نکته در باره نقد تأویلگرا ، آیا کافکا صهیونیست بود،یادداشتی بر بورخس ، جلال آل احمد، از زوایه دیگر ، درباره سیمین دانشور ، سیر اندیشه نادر ابراهیمی از آغاز تا سال 1367، چشم انداز هنر و ادبیات انقلاب اسلامی از نگاه رهبر ، باید هاونبایدها ی نشر از نگاه رهبر، عنوان مقالاتی است که محمد رضا سرشار در این کتاب تالیف کرده است .

    نویسنده در قسمتی از پیشگفتار کتاب چنین آورده است : بسیاری از فضلا توصیه می کنند برای شناخت یک ملت خواندن داستان های آنها از مطالعه و بررسی تاریخ و سرگذشت شان ضروری تر است ، لذا می توان گفت ادبیات ملل آینه تمام نمای احساسات وادراکات آنان و انعکاس دهنده حالات و روحیات جمعی شان می باشد .


بیان نقش روستاییان در پیروزی انقلاب با زبان داستان/ نگاهی به کتاب «زندانی کوچک»


نویسنده کوشش و تلاش روستاییان زحمتکش را در به ثمر رسیدن انقلاب به خوبی نشان داده و این تلاش را به زیبایی در بستر فرهنگ روستا با ویژگی‌های اقلیمی و بومی آن، به تصویر کشیده است.

خبرگزاری فارس: بیان نقش روستاییان در پیروزی انقلاب با زبان داستان

خبرگزاری فارس - گروه کتاب و ادبیات: سید حسن حسینی ارسنجانی متولد ارسنجان است. وی در زمینه‌های شعر، نویسندگی و خطاطی فعالیت دارد. با شروع انقلاب رشتۀ هنر خوانده است و کار در حوزۀ تئاتر را نیز در رزومۀ کاری وی می‌توان دید. حسینی ارسنجانی هم‌چنین عضو انجمن خانۀ اهل کتاب و مؤسس و رئیس انجمن شعر ادارۀ ارسنجان نیز هست. کارنامۀ ادبی وی شامل آثاری هم‌چون در آرزوی پرواز (برگزیدۀ شورای کتاب کودک)، کریم قرقی (برندۀ تقدیری جایزۀ یوسف)، آدم آهنی، زغال سرخ (نامزد پنجمین جشنوارۀ داستان انقلاب) و مبصر کلاس هشتم (نامزد جایزۀ جلال آل‌احمد) را در خود دارد.

زندانی کوچک کتاب برگزیدۀ جشنوارۀ داستان انقلاب است. ارسنجانی با توجه به آثاری که تاکنون از وی دیده‌ایم فردی متعهد و انقلابی است و هم در این اثر و هم در زغال سرخ (که هر دو کتاب توسط شهرستان ادب به چاپ رسیده‌اند) کوشش و تلاش روستاییان زحمتکش را در به ثمر رسیدن انقلاب به خوبی نشان داده و این تلاش را به زیبایی در بستر فرهنگ روستا با ویژگی‌های اقلیمی و بومی آن، به تصویر کشیده است.

زندانی کوچک داستانی انقلابی است که در روستای ارجینان، از روستاهای اطراف ارسنجان، اتفاق می‌افتد. شهرستان ادب این کتاب را در 96 صفحه به چاپ رسانده که تا کنون به چاپ سوم نیز رسیده است. طرح زیبای روی جلد تصویر نقاشی کودکانه‌ای است که زمینۀ مشکی با خطوط رنگی مختلف، حکایت از امید و کودکی زندانی در شمار روزهای حبس می‌تواند باشد.

داستان راجع به پسر بچه‌ای به نام زین‌العابدین است. معلم وی فردی انقلابی است و زین العابدین به واسطۀ او با انقلاب و آرمان‌های آن آشنا می‌شود. معلم با شعارنویسی روی یکی از دیوارهای روستا اولین مبارزۀ علنی در روستا را شروع می‌کند و به همین خاطر دستگیر می‌شود. زین العابدین که به او زینل می‌گویند به همراه یکی از دوستانش در پی آزادی معلم برمی‌آیند. تلاش‌های آنان برای آزادی معلم بسیار خواندنی است. در همین گیر و دارها، خود زینل دستگیر می‌شود و در زندان، با وجود شکنجه‌های فراوانی که متحمل می‌شود چیزی بر زبان نمی‌آورد.

نویسنده برای بیان داستان، زاویه دید سوم شخص را برگزیده است تا هرگاه لازم باشد به ویژگی‌های شخصیتی بیشتر بپردازد. داستان در فضایی روستایی اتفاق می‌افتد و نویسنده، زیرکانه از این فضا برای حل گره‌های داستان استفاده می‌کند. مثلاً استفاده از قنات و کاربرد آن برای آزادسازی معلم جالب و خواندنی است و نقش ویژه آن در انتهای داستان از پیوستگی‌های داستان به شمار می‌رود.

داستان برای گروه سنی نوجوان نوشته شده است و به همین خاطر دایرۀ لغاتی که نویسنده انتخاب کرده است ساده، آسان و به دور از اصطلاحات پیچیده است و این از ویژگی‌های قابل توجه داستان زندانی کوچک است.

داستان در یک مسیر شفاف و مشخص پیش می‌رود و تقریباً به هیچ ماجرای فرعی‌ای نمی‌پردازد و خواننده مدام در مسیر داستان قرار دارد. زینل شخصیت اصلی داستان است. او نوجوانی آگاه و مبارز است که با وجود آزارهای فراوانی که می‌بیند چیزی را لو نمی‌دهد. او نماد فردی با استقامت و مجاهد است.

در کنار زینل معلم قرار دارد که او را در داستان مدیر می‌نامند. او انقلابی و باانگیزه است و سعی می‌کند تفکرات و اندیشه‌های امام خمینی (ره) را به دانش‌آموزانش منتقل کند و نماد افراد شجاع و بیداردل زمان اتقلاب است.

در پاسگاه دو شخصیت متضاد وجود دارند تا پوششی مناسب از نظامیان آن دوره را نشان دهند: یکی استوار تیموری که فردی لاابالی، خشن، بی رحم و سرسپرده است و دیگری استوار حمایتی که نظامی بودن فقط شغل اوست و خودش معتقد و مهربان است و با کارهای استوار تیموری مخالف است.

داستان هرچند در بستر تاریخ دوران انقلاب رخ می‌دهد و بیانگر گوشه‌ای از سیر شکل‌گیری انقلاب است و حتی نویسنده از شخصیت‌های واقعی مانند شهید بزرگوار تقی جوکار یاد می‌کند اما روایتی مستند نیست، بلکه حاصل تخیل و داستان‌سرایی ذهن نویسنده است.

فضای روستایی رمان به خوبی بیان‌کنندۀ شرایط اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و تا حدی آداب و رسوم ارجینان به عنوان یک روستا است. به عنوان مثال می‌توان به زورگویی کدخدا به روستائیان و در عین حال، خدمت بی‌جا و با ذلت و خواری وی در مقابل کارگزار دستگاه حکومتی اشاره کرد که برای حفظ جایگاه و موقعیتش این‌گونه رفتار می‌کند و نویسنده از عهدۀ به تصویر کشیدن چنین فضایی به خوبی برآمده است.

رمان «زندانی کوچک» بیان زحماتی است که بزرگ و کوچک این مرز و بوم کشیده‌اند تا این انقلاب به بار بنشیند و هدف نویسنده آشنا کردن مخاطب نوجوان با این جان‌فشانی‌ها و از خود گذشتگی‌هاست. سادگی بیان و ذکر جزئیات به موقع در روند رمان موجب همزادپنداری و الگوگیری این گروه از مخاطبان با شخصیت‌های داستان می‌شود.

نویسنده: نوریه کاظمی

ارسال نظر