محمدرضا سرشار گفت: اگر قرار باشد جايزه نوبل ادبيات نيز مثل جايزه صلح، به كساني كه مخالف نظام جمهوري اسلامي هستند اهدا شود، بهتر است اهدا نشود.
محمدرضا سرشار -داستان‌نويس- در گفت‌وگو با خبرگزاري فارس، در پاسخ به اينكه چرا نام هيچ كدام از نويسندگان ايراني در ميان نامزدان جايزه نوبل ادبيات وجود ندارد، اظهار داشت: سطح داستان‌نويسي ايران حداقل به هيچ‌وجه پائين‌تر از سطح داستان‌نويسي كشورهاي عربي نيست و حتي تا آن جايي كه من از ترجمه آثار و داستان‌هاي عربي متوجه شدم، از داستان‌نويسان عرب خيلي جلوتر هستيم.
وي افزود: مثلا وقتي بعضي از آثار «نجيب محفوظ» را كه جايزه نوبل گرفت و به فارسي هم ترجمه شد، خواندم، ديدم خيلي مبتدي هستند و مثل نويسنده‌هاي پنجاه سال پيش ايران مي‌نويسد. البته وضع در ميان نويسندگان ترك خيلي بهتر از اعراب است، ولي باز هم نويسنده‌هاي شاخص ما، اگر نگوئيم تواناتر از آنها هستند، ضعيف‌تر نيستند.
سرشار ادامه داد: من فكر مي‌كنم كه هيأت داوري آكادمي نوبل در ميان نويسندگان ايراني دنبال كساني مي‌گردند كه تمام عيار با سياست‌هاي آنها هماهنگ باشند و انتظار دارند كه خودشان را صد در صد فروخته باشند و حتما مثل نجيب محفوظ از امثال سلمان رشدي حمايت كنند و علنا جلوي جمهوري اسلامي ايران بايستند و مبارزه كنند و برده حلقه به گوش غرب باشند.
وي اضافه كرد: البته يك نكته ديگري هم در اين ميان مطرح است. وقتي آثار مطرح امروز غرب را بررسي مي‌كنيم، مي‌بينيم گرچه بعضي از آن آثار با شگردهاي داستان‌نويسي، تطبيق تمام عيار ندارند، اما يك ويژگي خاصي دارند كه آن ويژگي در آثار نويسندگان ايراني به ويژه پيشكسوتان ديده نمي‌شود و آن عنصر درون‌مايه و انديشه است.
سرشار گفت: آثار مطرح غربي، هرچند به شكل سطحي، حاوي انديشه هستند، ‌در حاليكه در آثار داستاني ايران كمتر درون مايه‌هاي فكري وجود دارد و داستانها بيشتر گرفتار مسائل پيش‌پا افتاده و معمولي هستند و به دنبال انديشه‌هاي بلند و نو نيستند.
نويسنده داستان زندگي‌ پيامبر اسلام(ص) گفت: ما در چند سال پيش شاهد بوديم كه جايزه صلح نوبل به يك وكيل ايراني داده شد. اما كساني كه آثار وي را خوانده بودند مي‌دانستند كه اين وكيل ايراني در عرصه حقوق و قضا در جايگاهي نيست كه در عرصه جهاني مطرح شود و حتي در توطئه‌هايي عليه نظام جمهوري اسلامي شركت داشته است.
سرشار در پايان يادآور شد: وقتي چنين جايزه‌اي به كسي اهدا مي‌شود، صاحب آن جايزه از مصونيت بين‌المللي بهره‌مند مي‌شود و وسيله‌اي مي‌شود براي اهداف فاسد سياسي دشمنان در داخل كشور. ضمن اينكه برنده اين جايزه الگوي ساير كساني كه در آن رشته خاص فعال هستند، قرار مي‌گيرد.