محمدرضا سرشار گفت: نويسندگاني كه به طور خاص به دين بپردازند، نداريم. بلكه بعضي از نويسندگان در كنار آثار ادبي كه پديد مي آورند، چند كتاب نيز در حوزه دين مينويسند.
اين نويسنده در گفتگو با خبرنگار شبستان، با اشاره به اينكه دايره نويسندگاني كه درباره دين مينويسند شامل همه نويسندگان متعهد و متدين نميشود، افزود: عده كمي از نويسندگان متدين و مذهبي به مقوله دين ميپردازند كه اين عده هم دچار مشكلات عديدهاي هستند.
وي مشكلات نويسندگان ديني را در زمينه ارائه آثارشان به دو دسته تقسيم كرد و اظهار داشت: يك دسته از مشكلات مختص نويسندگان ديني نيست و شامل همه نويسندگان ميشود. اين مشكلات به نشر و توزيع كتاب باز ميگردد.
سرشار دسته دوم مشكلات نويسندگان ديني را نيز در بخش توصيف كرد و گفت: بخش اول اين مشكلات دروني است كه به بياطلاعي و يا كم اطلاعي برخي از نويسندگان از معيارهاي ادبيات ديني مربوط مي شود. مثلا اينكه چگونه تاريخ را ميشود به داستان تبديل كرد، براي عده قابل توجهي از نويسندگان ديني روشن نيست.
وي ادامه داد: بخش دوم اين مشكلات مربوط به 26 سال گذشته ميشود. در اين مدت در بعضي از جنبههاي ارائه مطالب ديني كارهاي بيرويه صورت گرفته كه باعث يك نوع احساس سيري نسبت به اين آثار شده است. در حاليكه اهالي فن ميدانند يك داستان هنري و فني كه بر اساس فرازي از زندگي يكي از بزرگان دين خلق شده چقدر جذابتر و موثرتر از خود تاريخ يا بازنويسيهاي ساده از تاريخ است. به همين دليل است كه گاهي شاهد كمتوجهي جامعه نسبت به اين آثار هستيم.
سرشار در پايان گفت: اگر نويسندگان، كار در اين عرصه را دست كم نگيرند، بخش مهمي از مشكلات نويسندگان ديني حل خواهد شد.