«اين كتاب را [رمان «آنك آن يتيم نظركرده»] حتي اگر شخصي غير معتقد و غير حرفه اي بخواند، برايش باورپذير است.
از جمله عناصري كه فرد را تحت تاثير قرار مي دهد، زبان رمان است.
در اين اثر، نثر و زبان به تجسم فضاي آن كمك مي كند. باور پذيري بيش از هرچيز ديگر، ذهن را با خود درگير مي كند و چشمگير است.»
ماهنامه تخصصي «ادبيات داستاني»
شماره 71، مرداد 1382
لينك ثابت