در ميان ماجراهاي مختلفي كه در طول زندگي براي شما به عنوان يك نويسنده اتفاق مي افتد يا خود شاهد آن بوده يا از ديگران شنيده يا تخيل كرده ايد تنها ماجراها يي قابل تبديل به داستان هستند كه آنقدر غير معمولي، غير تكراري و واجد آنچنان تازگيها و ارزشهايي باشند كه قابليت بازگويي براي جمعي وسيع در حد يك جامعه و ملت را داشته باشند.
موضوعي كه بناست محور يك داستان قرار گيرد اگر هيچ خصوصيت بارزي نداشته باشد، حداقل بايد داراي نكته اي باشد كه آن را از موضوعهاي معمولي و تكراري متمايز كند. عده اي قابل توجه از مردم داستان را براي تغيير ذائقه و ايجاد تنوع در زندگي خود مي خوانند پس دور نيست كه در داستان به دنبال فرهنگها، فضاها و آدمهايي بگردند كه با آنچه پيوسته پيرامون خود مي بينند متفاوت باشند. خواهان ماجراهايي باشند كه خود به سبب محدويتهاي شخصي وشرايط خاص اجتماعي شان قادر به درگير شدن با آنها نيستند و در يك كلام طالب داستاني هستند كه براي ساعتي ولو در عالم خيال نسيمي از تازگي بر زندگي آنها بوزاند و به هيجانشان بياورد.
گروهي ديگر طالب دريافت شناختي عميقتر از خود و ديگران و مشاركت در تجارب ناب عاطفي و احساسي همنوعان خويش از طريق داستان هستند. يا نگاه طنز آميز به گوشه هايي از زندگي مردم مي تواند براي عده زيادي از مردم جذاب باشد.
نويسنده اي كه در انتخاب موضوع داستانش و كار روي آن به اين موارد و خواستهاي مخاطبانش بي توجه باشد، متقابلا نبايد از آنان توقع استقبال و همدلي داشته باشد. نويسنده اي كه مي خواهد هم در حد كافي خواننده داشته باشد و هم اثري فراتر از يك وسيله تفريحي و سرگرمي براي مخاطبان خود خلق كند بايد مراقب باشد كه موضوع داستانش را با دقت كافي انتخاب نمايد.
از ميان نويسندگان موفق در اين زمينه مي توان از آقاي سيد مهدي شجاعي نام برد. برخي از آثارخواندني ايشان عبارتند از : ضيافت ، ضريح چشمهاي تو ، امروز بشريت ، دو كبوتر – دو پنجره –دو پرواز.